Ազգային ընդհանուր ժողովի ատենագրություններ, քառասունչորրորդ նիստ

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է կարատե-դոյի տեխնիկական գործողությունների համակարգմանը, դրանց դասակարգման սկզբունքներին և ուսուցման մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մարտարվեստի տեխնիկական պատրաստությունը դիտարկելով որպես փոխկապակցված շարժողական կարողությունների, հմտությունների և գիտելիքների ամբողջություն։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես կարելի է բազմազան տեխնիկական գործողությունները բաժանել տրամաբանական խմբերի, որոշել դրանց ուսուցման հաջորդականությունը և ընտրել մարզիկի տարիքին, ֆիզիկական պատրաստվածությանը և տեխնիկական զարգացման մակարդակին համապատասխան մանկավարժական միջոցներ։ Տեխնիկական գործողությունների դասակարգումը կարևոր նշանակություն ունի ուսումնական նյութի համակարգման համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս առանձնացնել շարժումների ընդհանուր կառուցվածքային հատկանիշները, պարզից բարդ կազմակերպել ուսուցումը և ձևավորել տարբեր գործողությունների միջև տրամաբանական կապեր։ Կարատե-դոյի տեխնիկական համակարգում կարող են առանձնացվել կանգնած դիրքերը, տեղաշարժերը, պաշտպանական գործողությունները, ձեռքերով և ոտքերով կատարվող հարվածային շարժումները, դրանց համակցությունները, ինչպես նաև պայմանական կամ մրցակցային փոխգործակցության ընթացքում կիրառվող տեխնիկական տարբերակները։ Յուրաքանչյուր խումբ ունի շարժողական կառուցվածքի, հավասարակշռության պահպանման, տարածական կողմնորոշման, ժամանակային համաձայնեցման և ուժային հնարավորությունների նպատակային օգտագործման իր առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հիմնական դիրքերի ուսուցմանը։ Դիրքը տեխնիկական գործողության ելակետային կառուցվածքներից է, քանի որ մարմնի ծանրության ճիշտ բաշխումը, ոտքերի տեղադրությունը, ծնկների և իրանի դիրքը կապված են հավասարակշռության, կայունության և հետագա շարժման արդյունավետության հետ։ Սկզբնական ուսուցման ժամանակ կարևոր է ձևավորել մարմնի դիրքի գիտակցված վերահսկում և սովորեցնել պահպանել կայունությունը շարժման տարբեր փուլերում։ Դիրքերի յուրացումը նպատակահարմար է համադրել պարզ տեղաշարժերի հետ, որպեսզի սովորողը դրանք չընկալի որպես անշարժ կեցվածքներ, այլ հասկանա դրանց դերը տեխնիկական գործողությունների շարունակական համակարգում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղաշարժերի դասակարգումն ու ուսուցումը։ Տեխնիկական գործողության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին շարժման կատարմամբ, այլև տարածության մեջ ճիշտ դիրք զբաղեցնելու կարողությամբ։ Առաջ, հետ և կողմնային ուղղություններով տեղաշարժերը, ուղղության փոփոխությունները և դրանց համակցությունները զարգացնում են տարածական կողմնորոշումը, հավասարակշռությունը և շարժումների համաձայնեցումը։ Ուսուցման սկզբնական փուլերում դրանք կարող են կատարվել վերահսկվող տեմպով՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով մարմնի դիրքի և շարժումների հաջորդականության վրա, իսկ հետագայում աստիճանաբար ներառվել ավելի բարդ տեխնիկական առաջադրանքներում։ Առանձին խումբ են կազմում պաշտպանական գործողությունները, որոնց ուսուցման ժամանակ կարևորվում է շարժման ուղղության, մարմնի դիրքի, տարածության և ժամանակի ճիշտ ընկալումը։ Սովորողը պետք է ոչ միայն վերարտադրի համապատասխան շարժողական ձևը, այլև հասկանա դրա գործառույթը տվյալ ուսումնական իրավիճակում։ Այդ պատճառով տեխնիկական տարրի մեկուսացված կրկնությունից հետո նպատակահարմար է այն ներառել վերահսկվող զույգային վարժություններում, որտեղ ձևավորվում է շարժման ժամանակի և պայմանական ազդակի միջև կապը։ Կարևորվում է ձեռքերի տեխնիկական գործողությունների համակարգումը։ Դրանց ուսուցման ժամանակ ուսումնասիրվում են մեկնարկային դիրքը, շարժման ուղղությունը, իրանի և վերջույթների համաձայնեցված աշխատանքը, վերջնական դիրքը և սկզբնական վիճակին վերահսկվող վերադարձը։ Մեթոդական տեսանկյունից նպատակահարմար է սկզբում յուրացնել շարժման ընդհանուր կառուցվածքը, ապա աստիճանաբար կատարելագործել արագությունը, ճշգրտությունը և տարբեր շարժողական տարրերի համաձայնեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս տեխնիկան կառուցել գիտակցված շարժողական հմտության հիման վրա, այլ ոչ միայն մեխանիկական կրկնությունների միջոցով։ Ոտքերով կատարվող տեխնիկական գործողությունները առանձնանում են հավասարակշռության և կոորդինացիայի նկատմամբ բարձր պահանջներով։ Մեկ ոտքի վրա ժամանակավորապես պահպանվող հենումը, շարժվող վերջույթի տարածական կառավարումը և ելակետային դիրքի վերահսկվող վերականգնումը պահանջում են աստիճանական ուսուցում։ Սկզբնական փուլերում կարևոր է շարժման կառուցվածքի և հավասարակշռության յուրացումը, իսկ արագության ու բարդության ավելացումը նպատակահարմար է իրականացնել տեխնիկական հիմքի կայունացումից հետո։ Այս գործողությունների ուսուցման ընթացքում մեծ նշանակություն ունի սովորողի շարժունակության, հոդերի բնական հնարավորությունների և ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստվածության հաշվառումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տեխնիկական գործողությունների կառուցվածքային վերլուծությանը։ Յուրաքանչյուր գործողություն հնարավոր է դիտարկել որպես նախապատրաստական, հիմնական և ավարտական փուլերի հաջորդականություն։ Այս բաժանումը օգնում է ուսուցչին բացահայտել սխալի առաջացման կոնկրետ հատվածը և համապատասխան ուղղիչ առաջադրանք ընտրել։ Սովորողի համար նույնպես օգտակար է հասկանալ, որ շարժման վերջնական արդյունքը պայմանավորված է բոլոր փուլերի համաձայնեցված աշխատանքով։ Փուլային վերլուծությունը հատկապես արդյունավետ է բարդ համակցությունների յուրացման ժամանակ։ Կարևոր ուղղություն է տեխնիկական գործողությունների դասակարգումը ըստ շարժման ձևի և գործառույթի։ Նման համակարգումը հնարավորություն է տալիս նույն խմբի ներսում բացահայտել ընդհանուր շարժողական օրինաչափություններ և մեկ տեխնիկական հմտությունից անցնել մյուսին։ Դասակարգումը կարող է իրականացվել ըստ օգտագործվող վերջույթի, շարժման ուղղության, տարածական կառուցվածքի, պաշտպանական կամ պայմանական հարձակողական գործառույթի և այլ մասնագիտական հատկանիշների։ Մեթոդական առումով նման համակարգը ուսուցչին հնարավորություն է տալիս կազմել ուսումնական նյութի տրամաբանական հաջորդականություն և խուսափել իրարից կտրված տարրերի պատահական ուսուցումից։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում անհատական տեխնիկական վարժանքների և ձևային համալիրների կիրառումը։ Նախապես սահմանված շարժումների հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս զարգացնել տեխնիկական ճշգրտությունը, ռիթմը, հավասարակշռությունը, տարածական կողմնորոշումը և ուշադրության կենտրոնացումը։ Նման համալիրների ուսուցումը նպատակահարմար է իրականացնել փուլային սկզբունքով՝ նախ յուրացնելով առանձին հատվածները, այնուհետև դրանք միավորելով ամբողջական շարժողական կառուցվածքի մեջ։ Կարևորվում է ոչ միայն շարժումների արտաքին վերարտադրությունը, այլև դրանց հերթականության, ուղղությունների և ռիթմային կառուցվածքի գիտակցված ընկալումը։ Ուսուցման մեկ այլ բաղադրիչ է զուգընկերոջ հետ վերահսկվող տեխնիկական աշխատանքը, որի միջոցով սովորողը աստիճանաբար անցնում է նախապես որոշված գործողություններից դեպի փոփոխվող պայմանների ընկալում։ Այստեղ կարևոր են հեռավորության գնահատումը, արձագանքման ժամանակը, ուշադրության բաշխումը և սեփական շարժումների վերահսկումը։ Մանկավարժական տեսանկյունից նման աշխատանքը պետք է համապատասխանեցվի սովորողների պատրաստվածությանը և կազմակերպվի հստակ կանոններով՝ անվտանգության, վերահսկելիության և փոխադարձ հարգանքի պահպանմամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման փուլայնությանը։ Սկզբնական փուլում սովորողը ծանոթանում է շարժման նպատակին և ընդհանուր կառուցվածքին։ Այնուհետև կատարվում է շարժման մանրամասների յուրացում, սխալների ուղղում և կրկնությունների միջոցով հմտության կայունացում։ Հաջորդ փուլում արդեն յուրացված գործողությունը կիրառվում է փոփոխվող ուսումնական պայմաններում և միավորվում այլ տեխնիկական տարրերի հետ։ Այս հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս շարժողական պատկերացումից աստիճանաբար անցնել կայուն և գիտակցված հմտության։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ցուցադրման մեթոդը։ Նոր տեխնիկական տարրի ուսուցման ժամանակ տեսողական օրինակը հնարավորություն է տալիս սովորողին ամբողջական պատկերացում կազմել շարժման կառուցվածքի մասին։ Ցուցադրումը կարող է ուղեկցվել հակիրճ բացատրությամբ, որտեղ առանձնացվում են շարժման հիմնական փուլերը և այն կետերը, որոնց նկատմամբ անհրաժեշտ է առավել մեծ ուշադրություն։ Բարդ գործողությունների դեպքում արդյունավետ կարող է լինել շարժման դանդաղ ցուցադրումը կամ դրա առանձին փուլերի ներկայացումը։ Առանձին ուղղություն է բանավոր բացատրության և մասնագիտական տերմինաբանության կիրառումը։ Հստակ և միասնական տերմինների օգտագործումը նպաստում է ուսուցչի հրահանգների արագ ընկալմանը և շարժումների միջև տարբերությունների գիտակցմանը։ Սկզբնական փուլում մասնագիտական անվանումները նպատակահարմար է անմիջապես կապել համապատասխան շարժումների ցուցադրման հետ։ Հետագայում տերմինը կարող է դառնալ կարճ հրահանգ, որի միջոցով սովորողն արդեն կարողանում է վերարտադրել ամբողջական տեխնիկական գործողությունը։ Կարևորվում է կրկնության մեթոդը, սակայն մեխանիկական կրկնությունների փոխարեն առաջնային է տեխնիկապես վերահսկվող աշխատանքը։ Եթե շարժումը բազմիցս կատարվում է սխալ կառուցվածքով, կարող է ամրապնդվել ոչ արդյունավետ շարժողական սովորություն։ Այդ պատճառով ուսուցիչը պետք է ժամանակին նկատի սխալը, պարզի դրա հնարավոր պատճառը և առաջարկի համապատասխան ուղղիչ վարժություն։ Սխալի պատճառը կարող է կապված լինել շարժման ոչ ճիշտ ընկալման, անբավարար հավասարակշռության, կոորդինացիոն դժվարության կամ ֆիզիկական պատրաստվածության որոշակի բաղադրիչի հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական պատրաստության նշանակությանը։ Տեխնիկական ուսուցումը փոխկապակցված է ուժի, արագության, շարժունակության, դիմացկունության և կոորդինացիոն կարողությունների զարգացման հետ։ Սակայն ֆիզիկական հատկանիշների զարգացումը պետք է համապատասխանեցվի սովորողի տարիքին և պատրաստվածությանը։ Տեխնիկական և ֆիզիկական պատրաստության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել այնպիսի ուսումնական գործընթաց, որտեղ ֆիզիկական կարողությունները ծառայում են շարժումների ճիշտ և վերահսկվող կատարմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի կոորդինացիոն պատրաստությունը։ Կարատե-դոյի բազմաթիվ շարժումներ պահանջում են մարմնի տարբեր հատվածների միաժամանակյա և հաջորդական համաձայնեցում, ուղղության արագ փոփոխություն և հավասարակշռության պահպանում։ Կոորդինացիոն առաջադրանքները կարող են աստիճանաբար բարդացվել՝ փոփոխելով շարժման ռիթմը, ուղղությունը և գործողությունների հերթականությունը։ Նման աշխատանքը նպաստում է նոր տեխնիկական տարրերի ավելի արագ յուրացմանը և արդեն ձևավորված հմտությունների ճկուն կիրառմանը։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում շարժունակության զարգացումը։ Տեխնիկական որոշ գործողությունների ճիշտ կատարումը պահանջում է համապատասխան հոդաշարժունակություն, սակայն դրա զարգացումը պետք է իրականացվի աստիճանաբար և վերահսկվող պայմաններում՝ հաշվի առնելով սովորողի անհատական առանձնահատկությունները։ Ուսուցման նպատակը ոչ թե առավելագույն շարժունակության հասնելն է, այլ այնպիսի ֆունկցիոնալ մակարդակի ձևավորումը, որն անհրաժեշտ է տեխնիկական գործողությունների ճիշտ և անվտանգ կատարման համար։ Կարևոր ուղղություն է արագության զարգացումը՝ տեխնիկական ճշգրտության պահպանմամբ։ Սկզբնական ուսուցման ժամանակ շարժումները սովորաբար կատարվում են ավելի վերահսկվող տեմպով, որպեսզի սովորողը կարողանա գիտակցել դրանց կառուցվածքը։ Տեխնիկայի կայունացման հետ արագությունը կարող է աստիճանաբար բարձրացվել։ Այս հաջորդականությունը կարևոր է, քանի որ վաղ փուլում արագության չափազանց մեծ պահանջը կարող է դժվարացնել շարժողական սխալների հայտնաբերումն ու ուղղումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռիթմի և ժամանակային կառուցվածքի ուսուցմանը։ Տեխնիկական համակցությունը միայն առանձին գործողությունների հաջորդականություն չէ․ դրա արդյունավետ կատարումը պահանջում է շարժումների ժամանակային ճիշտ կազմակերպում։ Որոշ հատվածներ կարող են կատարվել ավելի արագ, մյուսները՝ վերահսկվող անցումով։ Ռիթմային վարժությունները օգնում են սովորողին զգալ գործողությունների միջև կապը և խուսափել շարժումների անհարկի ընդհատումներից։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է անհատական մոտեցումը։ Սովորողները տարբերվում են ֆիզիկական պատրաստվածությամբ, շարժողական փորձով, ընկալման արագությամբ և կոորդինացիոն հնարավորություններով։ Նույն առաջադրանքի միատեսակ կիրառումը բոլորի համար միշտ չէ, որ արդյունավետ է։ Ուսուցիչը կարող է փոփոխել վարժության բարդությունը, կատարման տեմպը, կրկնությունների ծավալը և տրամադրվող օգնության աստիճանը՝ պահպանելով ընդհանուր ուսումնական նպատակը։ Առանձին ուղղություն է տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Երեխաների և դեռահասների ուսուցման ժամանակ հատկապես կարևոր է տեխնիկական առաջադրանքների մատչելիությունը, շարժումների վերահսկվող կատարումը և դրական ուսումնական միջավայրի ձևավորումը։ Բարդության աստիճանը պետք է բարձրացվի աստիճանաբար՝ շարժողական զարգացման և նախորդ հմտությունների յուրացմանը համապատասխան։ Մարզման կազմակերպումը պետք է նպաստի տեխնիկական կարողությունների զարգացմանը՝ առանց սովորողի հնարավորություններին չհամապատասխանող ծանրաբեռնվածության։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անվտանգության սկզբունքը։ Մարտարվեստի տեխնիկական ուսուցման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել վերահսկվող միջավայր, պահպանել մարզադահլիճի և մարզական գույքի օգտագործման կանոնները, համապատասխանեցնել առաջադրանքները մասնակիցների պատրաստվածությանը և բացառել չվերահսկվող գործողությունները։ Զույգային աշխատանքի ժամանակ հատկապես կարևոր են պայմանավորված կանոնները, տեխնիկական վերահսկողությունը և զուգընկերոջ նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։ Այս մոտեցումը նպաստում է ոչ միայն վնասվածքների կանխարգելմանը, այլև մարզական կարգապահության ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տեխնիկական սխալների դասակարգմանը։ Դրանք կարող են կապված լինել մարմնի դիրքի, հավասարակշռության, շարժման ուղղության, ժամանակային համաձայնեցման կամ առանձին շարժողական փուլերի ոչ ճիշտ կատարման հետ։ Սխալների համակարգված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել դրանց ուղղման առավել նպատակային մեթոդներ։ Որոշ դեպքերում արդյունավետ է շարժումը բաժանել հատվածների, իսկ այլ դեպքերում՝ վերադառնալ ավելի պարզ նախապատրաստական վարժության։ Կարևորվում է տեսաձայնագրության և թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը տեխնիկական ուսուցման մեջ։ Շարժման տեսագրությունը կարող է հնարավորություն տալ սովորողին կողքից դիտել սեփական կատարումը և այն համեմատել պահանջվող տեխնիկական մոդելի հետ։ Դանդաղեցված դիտարկումը կարող է օգնել նկատել այնպիսի մանրամասներ, որոնք սովորական արագությամբ դժվար է տեսնել։ Թվային նյութերը կարող են օգտագործվել որպես լրացուցիչ ուսուցողական միջոց՝ պահպանելով ուսուցչի անմիջական վերահսկողության և մասնագիտական գնահատման առաջնային դերը։ Առանձին ուղղություն է ինքնագնահատման զարգացումը։ Տեխնիկական հմտության կատարելագործման համար օգտակար է, երբ սովորողը կարողանում է ոչ միայն կատարել շարժումը, այլև վերլուծել այն։ Ուսուցիչը կարող է առաջարկել պարզ չափանիշներ, որոնց հիման վրա սովորողը գնահատում է մարմնի դիրքը, հավասարակշռությունը, շարժման ուղղությունը և ամբողջ գործողության համաձայնեցվածությունը։ Այս մոտեցումը զարգացնում է գիտակցված ուսուցումը և սեփական շարժողական գործունեության նկատմամբ պատասխանատվությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնիկական պատրաստության գնահատումը։ Գնահատման չափանիշները կարող են ներառել շարժման կառուցվածքի ճշգրտությունը, հավասարակշռության պահպանումը, կոորդինացիան, ռիթմը, տեխնիկական տարրերի հաջորդականությունը և փոփոխվող պայմաններում դրանց վերահսկվող կիրառումը։ Միայն արտաքին արագությունը կամ շարժումների տպավորիչությունը բավարար չեն հմտության որակը որոշելու համար։ Գնահատումը պետք է արտացոլի նաև սովորողի առաջընթացը և տեխնիկական գործողությունների գիտակցված կառավարումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կարգապահության, ինքնակառավարման և փոխադարձ հարգանքի դաստիարակչական նշանակությանը։ Մարտարվեստի ուսուցումը կարող է նպաստել կանոնների պահպանմանը, ուսուցչի և մարզընկերների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքին, սեփական վարքի վերահսկմանը և պատասխանատվության ձևավորմանը։ Այս արժեքները հատկապես կարևոր են զույգային աշխատանքի ընթացքում, որտեղ յուրաքանչյուր մասնակից պատասխանատու է ոչ միայն սեփական առաջադրանքի, այլև մյուս մասնակցի անվտանգության նկատմամբ։ Այդ պատճառով տեխնիկական պատրաստությունը նպատակահարմար է համադրել մարզական վարքագծի և համագործակցության մշակույթի զարգացման հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել մասնագիտական գրականության վերլուծությունը, մանկավարժական դիտարկումները, տեխնիկական գործողությունների կառուցվածքային համեմատությունը, մարզիչների փորձի ուսումնասիրությունը, սովորողների տեխնիկական պատրաստվածության գնահատումը և մանկավարժական փորձարարությունը։ Տարբեր ուսուցման մեթոդների արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշել դրանց արդյունավետությունը շարժումների յուրացման արագության, տեխնիկական սխալների նվազման, կոորդինացիայի և հմտությունների կայունության տեսանկյունից։ Գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է կարատե-դոյի ուսումնական գործընթացի համակարգման և տեխնիկական պատրաստության մեթոդական հիմքերի կատարելագործման անհրաժեշտությամբ։ Տեխնիկական գործողությունների տրամաբանական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս կառուցել ուսուցման հետևողական ծրագիր, իսկ տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան մեթոդների կիրառումը՝ բարձրացնել սովորողների տեխնիկական պատրաստության արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է կարատե-դոյի տեխնիկական պատրաստության կառուցվածքի և դասավանդման մեթոդաբանության համալիր ուսումնասիրություն՝ ընդգրկելով հիմնական դիրքերի, տեղաշարժերի, պաշտպանական և հարվածային գործողությունների, տեխնիկական համակցությունների, ձևային համալիրների և վերահսկվող զույգային աշխատանքի համակարգումը, ինչպես նաև ցուցադրման, բացատրության, փուլային ուսուցման, կրկնության, սխալների ուղղման, անհատականացման և գնահատման մեթոդները։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, կարատե-դոյի մարզիչների, ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում տնտեսական գործունեության և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով բնապահպանական կարգավորման տնտեսական, կառավարչական և կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների վրա։ Հետազոտության առանցքում տնտեսական զարգացման ընթացքում բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունների նվազեցման և բնապահպանական պահանջների ու տնտեսական շահերի հավասարակշռման խնդիրներն են։ Լոռու մարզի առանձնահատկությունների համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել արդյունաբերական, հանքարդյունաբերական, գյուղատնտեսական և այլ տնտեսական գործունեության տեսակների ազդեցությունները բնական միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մթնոլորտային օդի, ջրային պաշարների, հողային ռեսուրսների, անտառների և էկոհամակարգերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող բնապահպանական ծախսերի գնահատմանը և դրանց ներառմանը տնտեսավարող սուբյեկտների որոշումների ընդունման գործընթացում։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել բնապահպանական վճարների, հարկային և տնտեսական խթանների, վերահսկողության համակարգերի, պատասխանատվության մեխանիզմների և շրջակա միջավայրի պահպանությանն ուղղված ներդրումների նշանակությունը։ Կարևորվում է այնպիսի տնտեսական գործիքների կիրառման ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են խրախուսել կազմակերպություններին նվազեցնել ռեսուրսատարությունը, ավելի արդյունավետ օգտագործել հումքն ու էներգիան և սահմանափակել շրջակա միջավայրի վրա անցանկալի ազդեցությունները։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել մարզի բնական ռեսուրսների օգտագործման և տարածքային տնտեսական զարգացման միջև փոխկապակցվածության գնահատումը՝ հաշվի առնելով արդյունաբերական կենտրոնների և բնական միջավայրի նկատմամբ առավել զգայուն տարածքների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև բնապահպանական կառավարման արդյունավետության բարձրացման, պետական և տեղական կառավարման մարմինների գործառույթների համակարգման ու տնտեսավարող կազմակերպությունների բնապահպանական պատասխանատվության ամրապնդման հնարավորությունները։ Տնտեսական և էկոլոգիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու զարգացման տարբեր մոտեցումների երկարաժամկետ հետևանքները և հիմնավորելու բնական ռեսուրսների պահպանման հետ համատեղելի տնտեսական քաղաքականության անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևորում է կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառումը տարածաշրջանային մակարդակում՝ տնտեսական աճը դիտարկելով ոչ միայն արտադրական արդյունքների, այլև բնական կապիտալի պահպանության և բնակչության համար բարենպաստ միջավայրի ապահովման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բնապահպանական տնտեսագիտության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության և շրջակա միջավայրի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Լոռու մարզում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական կարգավորման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության կարգավորող ինստիտուտների գործունեության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը գլոբալացման պայմաններում՝ ընդգծելով պետական կառավարման համակարգի ադապտացիան միջազգային տնտեսական գործընթացներին։ Հեղինակը վերլուծում է կարգավորող ինստիտուտների դերը շուկայի արդյունավետության ապահովման, մրցակցության պաշտպանության, ֆինանսական կայունության և տնտեսական քաղաքականության իրականացման գործընթացներում։ Գրքում դիտարկվում են հիմնական ինստիտուցիոնալ մարմինները՝ կենտրոնական բանկ, մրցակցության պաշտպանության հանձնաժողով, հարկային և մաքսային մարմիններ, ինչպես նաև դրանց փոխգործակցությունը գլոբալ տնտեսական միջավայրի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գլոբալացման ազդեցությանը ներքին տնտեսական քաղաքականության վրա՝ կապիտալի շարժի ազատականացում, արտաքին առևտրի ընդլայնում, միջազգային կարգավորիչ ստանդարտների ներդրում և տնտեսական կախվածությունների աճ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ինստիտուցիոնալ արդյունավետության խնդիրները՝ կարգավորման որակ, կոռուպցիոն ռիսկեր, վարչական կարողություններ և քաղաքական ազդեցության աստիճան։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ գլոբալացման պայմաններում ՀՀ տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ է կարգավորող ինստիտուտների շարունակական բարեփոխում և միջազգային լավագույն փորձի ադապտացված կիրառություն։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ինստիտուցիոնալ հետազոտողների համար։

Химия

Նյութը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի համակարգում գործող գիտատեխնոլոգիական կենտրոնը, որի գործունեությունը կենտրոնացած է օրգանական և դեղագործական քիմիայի ոլորտներում հիմնարար և կիրառական հետազոտությունների իրականացման վրա։ Կենտրոնի գիտական ուղղությունները ներառում են օրգանական միացությունների սինթեզ, նոր նյութերի և կենսաբանական ակտիվ միացությունների ստացում, դրանց կառուցվածքի ու հատկությունների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև քիմիական տեխնոլոգիաների մշակմանն ուղղված հետազոտություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դեղագործական նշանակություն ունեցող միացությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը, ներառյալ հնարավոր կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութերի ստացումը, դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի պարզաբանումը և կիրառական ներուժի գնահատումը։ Կենտրոնի գործունեությունը միավորում է քիմիայի տարբեր ենթաոլորտներ՝ հնարավորություն տալով գիտական արդյունքները կապել բժշկության, դեղագիտության, նյութագիտության և քիմիական տեխնոլոգիայի գործնական խնդիրների հետ։ Հետազոտական աշխատանքների կարևոր բաղադրիչ են նոր սինթեզի մեթոդների մշակումը, օրգանական ռեակցիաների ուսումնասիրությունը, քիմիական միացությունների կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտումը և ստացված նյութերի կիրառական հնարավորությունների գնահատումը։ Կենտրոնի գիտական ներուժը ձևավորվում է տարբեր մասնագիտական ուղղությունների համագործակցության արդյունքում, ինչը հնարավորություն է տալիս իրականացնել ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նախագծեր։ Հատուկ նշանակություն ունի գիտական արդյունքների տեխնոլոգիական կիրառելիության գնահատումը և դրանց հնարավոր ներդրումը դեղագործական ու քիմիական արտադրության ոլորտներում։ Կենտրոնի գործունեությունը նաև կարևոր դեր ունի Հայաստանի քիմիական գիտության զարգացման, մասնագետների պատրաստման և գիտական ավանդույթների պահպանման ու շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսաքիմիկոսներին, նյութագետներին, գիտահետազոտական ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև օրգանական և դեղագործական քիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գրաբարի՝ հայոց լեզվի դասական գրական ձևի քերականական կառուցվածքի և լեզվական կանոնների ներկայացմանը։ «Համաձայնություն» եզրույթը քերականության մեջ վերաբերում է բառերի միջև քերականական կապերին և դրանց ձևերի համապատասխանությանը, ուստի գիրքը կարելի է դիտարկել որպես գրաբարի շարահյուսական և ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանն ու ուսուցմանը միտված ձեռնարկ։ Նման աշխատություններում ուշադրություն է դարձվում բառերի քերականական հատկանիշների փոխկապակցվածությանը, նախադասության անդամների միջև հարաբերություններին, ինչպես նաև լեզվական ձևերի ճիշտ կիրառության կանոններին։ Գրաբարի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի պատմական զարգացման, հին մատենագրության, եկեղեցական և դասական գրական ժառանգության ըմբռնման համար։ Ձեռնարկը կարող էր ծառայել որպես ուսումնական նյութ այն մարդկանց համար, ովքեր ուսումնասիրում էին գրաբարի քերականությունը, ցանկանում էին խորացնել լեզվական գիտելիքները կամ զբաղվում էին հին հայերեն բնագրերի ընթերցմամբ և մեկնաբանությամբ։ Այն արժեքավոր է նաև հայ լեզվաբանական մտքի պատմության և գրաբարի դասավանդման ավանդույթների ուսումնասիրության տեսանկյունից։

История

Աշխատությունը հայոց ազգային պատմության ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որի նպատակն է սովորողներին ներկայացնել հայ ժողովրդի պատմական անցյալը, պետականության զարգացման հիմնական փուլերը և ազգային կյանքի կարևոր իրադարձությունները։ Այն պատմական նյութը միավորում է ուսումնական շարադրանքի մեջ՝ նպաստելով հայ ժողովրդի անցյալի վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների ձևավորմանը։ Հայոց պատմության ուսումնասիրությունը ներառում է հայկական հին պետական կազմավորումների առաջացումը, թագավորությունների ձևավորումն ու զարգացումը, արտաքին ուժերի հետ հարաբերությունները, քաղաքական փոփոխությունները, ազատագրական պայքարները և ազգային մշակույթի շարունակականությունը։ Նման դասագրքերի միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում ճանաչելու պատմական կարևոր գործիչներին, հասկանալու տարբեր ժամանակաշրջանների առանձնահատկությունները և բացահայտելու իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերը։ Ձեռնարկի կրթական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն պատմական փաստերի փոխանցմամբ, այլև պատմական հիշողության պահպանմանն ու ազգային ժառանգության ճանաչմանը նպաստելու հանգամանքով։ Հայոց պատմության դասավանդումը կարևոր դեր է ունեցել հայկական դպրոցներում՝ զարգացնելով սովորողների հետաքրքրությունը սեփական ժողովրդի անցյալի, մշակութային արժեքների և հասարակական կյանքի պատմական փոփոխությունների նկատմամբ։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես աղբյուր 19-րդ դարի հայալեզու դպրոցական գրականության, ազգային պատմության դասավանդման մոտեցումների և հայկական կրթական միջավայրի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագետների, պատմաբանների, մանկավարժների և ազգային կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։