Ազգային ընդհանուր ժողովի ատենագրություններ, նիստ հիսունհինգերորդ

История

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մեղմացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական բնութագրմանը, դրանց որակման առանձնահատկություններին և իրավական գնահատման չափանիշներին։ Հեղինակը վերլուծում է այն իրավիճակները, երբ սպանությունը կատարվում է հանկարծակի ուժեղ հոգեկան հուզմունքի, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների գերազանցման, ծանր անձնական կամ ընտանեկան կոնֆլիկտների, ինչպես նաև այլ մեղմացնող հանգամանքների ազդեցության ներքո։ Գրքում դիտարկվում են հանցակազմի տարրերը՝ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, ինչպես նաև մեղավորության աստիճանի գնահատման իրավական չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական պրակտիկային և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են նման դեպքերի որակման ժամանակ՝ տարբերակելով կանխամտածված սպանությունը մեղմացնող հանգամանքներով կատարված հանցագործությունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պատժի անհատականացման սկզբունքը և դրա կիրառումը նման գործերով՝ ընդգծելով արդարադատության և մարդասիրության հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևոր է իրավաբանների, դատախազների, դատավորների և քրեագետների համար՝ նպաստելով քրեական իրավունքի կիրառման կատարելագործմանը։

Экономика

Տնտեսամաթեմատիկական և ֆինանսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մաքսիմալ էնտրոպիայի մեթոդի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և ակտիվների արժեքի գնահատման խնդիրներում։ Քննության են առնվում անորոշության պայմաններում հավանականային բաշխումների կառուցման և սահմանափակ տեղեկատվության հիման վրա ֆինանսական ցուցանիշների գնահատման տեսական ու հաշվարկային մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ շուկայի վերաբերյալ տվյալները թերի են կամ անհրաժեշտ է խուսափել չհիմնավորված լրացուցիչ ենթադրություններից։ Վերլուծվում են մեթոդի կիրառման հնարավորությունները ակտիվների եկամտաբերության և ռիսկի գնահատման, ֆինանսական կորուստների հավանականության որոշման, ներդրումային որոշումների հիմնավորման և պորտֆելային կառավարման խնդիրներում։ Քննարկվում են նաև ֆինանսական շուկաների անորոշության, գների փոփոխականության և հավանականային մոդելների ընտրության հետ կապված հարցերը։ Մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս առկա սահմանափակումների շրջանակում կառուցել հավանականային մոդելներ և դրանց հիման վրա իրականացնել քանակական վերլուծություն։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆինանսական մոդելավորման և ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և օգտակար լինել ֆինանսիստների, տնտեսագետների, ռիսկերի կառավարման մասնագետների, քանակական վերլուծաբանների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Социология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է սթրեսային աշխատանքային պայմաններում սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն հոգեբանական և սոցիալական գործոնները, որոնք ազդում են աշխատակիցների միջև փոխհարաբերությունների վրա բարձր լարվածության, ժամանակային ճնշման և պատասխանատվության մեծ բեռի պայմաններում։ Հեղինակը դիտարկում է սթրեսի ազդեցությունը հաղորդակցման որակի, թիմային աշխատանքի արդյունավետության և կոնֆլիկտների առաջացման հաճախականության վրա՝ ընդգծելով նաև սոցիալական աջակցության և կազմակերպական մշակույթի դերը աշխատավայրում հոգեբանական կայունության պահպանման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սթրեսի կառավարման տարբեր մոտեցումներ՝ անհատական և խմբային մակարդակներում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջնորդության ոճերի ազդեցությունը աշխատակիցների փոխհարաբերությունների և աշխատանքային մթնոլորտի վրա։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված աշխատանքային միջավայրում սոցիալական հարաբերությունների բարելավմանը և սթրեսային իրավիճակների արդյունավետ կառավարմանը։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, սոցիոլոգների, կազմակերպական խորհրդատուների, ղեկավարների, ուսանողների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի նոր սելեկցիոն սորտերից անապակ, կիսաքաղցր և աղանդերային գինիների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրանց տեխնոլոգիական ու որակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է որոշել նորաստեղծ խաղողի սորտերի պիտանիությունը տարբեր տիպի գինիների արտադրության համար, բացահայտել դրանց ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները և մշակել հումքի վերամշակման այնպիսի եղանակներ, որոնք կապահովեն պատրաստի արտադրանքի բարձր որակ և կայունություն։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլում կարող են գնահատվել խաղողի սորտերի բերքատվությունը, հասունացման ժամկետները, ողկույզի և հատապտղի կառուցվածքը, շաքարայնությունը, թթվայնությունը, հյութատվությունը և այլ ցուցանիշներ, որոնք կարևոր են գինեգործական հումքի գնահատման համար։ Հատուկ նշանակություն ունի շաքարների և օրգանական թթուների հարաբերակցությունը, քանի որ այդ ցուցանիշները մեծապես պայմանավորում են ապագա գինու ալկոհոլային աստիճանը, համային հավասարակշռությունը և տեխնոլոգիական ուղղվածությունը։ Անապակ գինիների դեպքում հետազոտությունը կարող է կենտրոնանալ բնական խմորման ընթացքի, շաքարների լիարժեք փոխակերպման, խմորման պայմանների և ստացվող գինենյութի որակական ցուցանիշների վրա։ Կիսաքաղցր և աղանդերային գինիների արտադրության դեպքում առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում մնացորդային շաքարի անհրաժեշտ մակարդակի ձևավորումը և պահպանումը, ինչպես նաև քաղցրության, թթվայնության, ալկոհոլայնության և բուրավետության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խաղողի վերամշակման տարբեր եղանակներ՝ հատապտուղների ճզմում, մամլում, հյութի առանձնացում, նախնական պարզեցում և խմորման նախապատրաստում։ Կարևոր է նաև խմորասնկերի ընտրությունը և խմորման ռեժիմների օպտիմալացումը, քանի որ միկրոօրգանիզմների կենսագործունեությունը կարող է էապես ազդել ինչպես ալկոհոլի առաջացման, այնպես էլ գինու բույրի և համային բնութագրերի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր ջերմաստիճանային պայմանների, խմորման տևողության և տեխնոլոգիական միջամտությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ յուրաքանչյուր սորտի համար առավել արդյունավետ տարբերակը որոշելու նպատակով։ Պատրաստի գինիների գնահատման ժամանակ կարող են ուսումնասիրվել ալկոհոլի պարունակությունը, մնացորդային շաքարները, տիտրվող և ցնդող թթուները, pH-ը, ընդհանուր քաղվածքային նյութերը և այլ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներ։ Դրանց հետ մեկտեղ կարևոր նշանակություն ունի օրգանոլեպտիկ գնահատումը, որի միջոցով որոշվում են գինու գույնը, թափանցիկությունը, բույրը, համը, հետհամը և ընդհանուր ներդաշնակությունը։ Տարբեր սելեկցիոն սորտերից ստացված գինիների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե դրանցից որոնք են առավել նպատակահարմար որոշակի տիպի արտադրանքի ստացման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել նաև տեխնոլոգիական սխեմայի կատարելագործումը՝ հումքի հատկություններին համապատասխան։ Նպատակահարմար տեխնոլոգիական ռեժիմի ընտրությունը կարող է հնարավորություն տալ առավել լիարժեք պահպանելու խաղողի բնական բուրավետ և ֆենոլային միացությունները, նվազեցնելու անցանկալի օքսիդացման գործընթացները և ստանալու կայուն որակական բնութագրերով գինիներ։ Աշխատության մեջ կարող է գնահատվել նաև պատրաստի արտադրանքի պահպանման ընթացքում որակական ցուցանիշների փոփոխությունը՝ պարզելու համար մշակված տեխնոլոգիայի ապահոված կայունության աստիճանը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ նոր սելեկցիոն սորտերի ներգրավումը գինեգործության մեջ կարող է ընդլայնել տեղական հումքային բազան, մեծացնել արտադրվող գինիների տեսականին և ստեղծել նոր մրցունակ արտադրատեսակներ։ Մշակված տեխնոլոգիական լուծումները կարող են կիրառվել գինեգործական ձեռնարկություններում՝ համապատասխան սորտերի արդյունաբերական վերամշակման և տարբեր ոճի գինիների արտադրության կազմակերպման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գինեգործներին, սննդի տեխնոլոգներին, խաղողագործներին, սելեկցիոներներին, գինու արտադրությամբ զբաղվող մասնագետներին, գիտահետազոտական կազմակերպություններին, ինչպես նաև սննդի տեխնոլոգիայի և գյուղատնտեսության ոլորտների ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Литература

Գիրքը ներառում է առակներ, որոնք ներկայացնում են մարդկային վարքի, հասարակական հարաբերությունների և բարոյական ընտրության տարբեր կողմերը։ Առակների միջոցով արտահայտվում են իմաստության, արդարության, ազնվության, խոհեմության և պատասխանատվության գաղափարներ, իսկ մարդկային թերությունները՝ ագահությունը, խորամանկությունը, մեծամտությունն ու անարդարությունը, ներկայացվում են այլաբանական պատկերների և կերպարների միջոցով։ Այս ժանրին բնորոշ են կենդանիների, մարդկանց և պայմանական կերպարների մասնակցությամբ կարճ պատմությունները, որոնցում առօրյա իրավիճակներն օգտագործվում են որոշակի խրատ կամ եզրակացություն փոխանցելու համար։ Վարդան Այգեկցու անվան հետ կապված առակագրական ավանդույթը կարևոր տեղ ունի հայ միջնադարյան գրականության մեջ և նպաստել է բարոյական ու հասարակական գաղափարների տարածմանը։ Ժողովածուի երկրորդ մասը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու առակների գրական առանձնահատկությունները, դրանց խրատական ուղղվածությունը և հայ գրական մշակույթում առակագրության նշանակությունը։ Սակայն այս հրատարակության մեջ ընդգրկված առակների ճշգրիտ ցանկը և դրանց աղբյուրները հնարավոր չէ որոշել միայն մատենագիտական տվյալներով։