Բանջարեղենի մշակությունը ջերմատներում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մասնավոր արտասահմանյան փոխանցումների բարձր մակարդակ ունեցող երկրներում արտաքին առևտրի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննարկվում են միջազգային մասնավոր դրամական փոխանցումների տնտեսական նշանակությունը, դրանց ձևավորման հիմնական աղբյուրները և ազդեցությունը ազգային տնտեսության արտաքին առևտրային հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտերկրից ստացվող ֆինանսական միջոցների և ներմուծման ու արտահանման ծավալների փոխկապակցվածությանը, ներքին սպառման, համախառն պահանջարկի և արժութային շուկայի վրա դրանց հնարավոր ազդեցություններին։ Ուսումնասիրվում են մասնավոր փոխանցումների դերը բնակչության եկամուտների ձևավորման, վճարային հաշվեկշռի կայունության, արտարժույթի առաջարկի և տնտեսական ակտիվության փոփոխությունների գործընթացներում։ Դիտարկվում են արտաքին առևտրի կառուցվածքը, ապրանքային և աշխարհագրական ուղղությունները, առևտրային հաշվեկշռի փոփոխությունները և միջազգային շուկաներում ազգային տնտեսության մրցունակության վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում են դրամական փոխանցումների հնարավոր ազդեցությունները ազգային արժույթի փոխարժեքի, ներմուծվող ապրանքների նկատմամբ պահանջարկի, տեղական արտադրության զարգացման և արտահանման հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական, համեմատական և տնտեսաչափական վերլուծության մեթոդներ՝ մասնավոր արտասահմանյան փոխանցումների և արտաքին առևտրի ցուցանիշների միջև առկա կապերը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին, աշխատանքային միգրացիայի տնտեսական հետևանքներին, արտերկրում աշխատող քաղաքացիների փոխանցումների նշանակությանը և արտաքին տնտեսական կախվածության հետ կապված հիմնախնդիրներին։ Առանձնացվում են փոխանցումների օգտագործման սպառողական և ներդրումային ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունները արտադրական ներուժի, ձեռնարկատիրության և արտահանման զարգացման վրա։ Քննարկվում են միջազգային առևտրի խթանման, արտահանման կառուցվածքի բազմազանեցման, ներմուծումից կախվածության նվազեցման և մասնավոր ֆինանսական հոսքերը տնտեսական զարգացման նպատակներին ծառայեցնելու հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ մասնավոր փոխանցումների բարձր մակարդակ ունեցող երկրների արտաքին առևտրային քաղաքականությունների և տնտեսական զարգացման մոդելների համեմատության միջոցով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել մասնավոր դրամական փոխանցումների և արտաքին առևտրի փոխազդեցության տնտեսական օրինաչափությունների բացահայտմանը, արտաքին տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը և ֆինանսական հոսքերի արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմների մշակմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ արտաքին առևտրի ռազմավարական պլանավորման, տնտեսական կանխատեսումների, ներդրումային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործընթացներում։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, միջազգային առևտրի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է սոցիալ-տնտեսական զարգացման գլոբալ գործընթացների կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համաշխարհային տնտեսության փոխկապակցվածության, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների և հասարակական զարգացման ժամանակակից մարտահրավերների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գլոբալ մակարդակում տնտեսական աճի, սոցիալական առաջընթացի և կայուն զարգացման գործընթացների կառավարման մեխանիզմներն են, ինչպես նաև տարբեր երկրների և միջազգային կառույցների փոխգործակցության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել համաշխարհային տնտեսության զարգացման հիմնական միտումները, գլոբալացման ազդեցությունը ազգային տնտեսությունների վրա, միջազգային առևտրի և ներդրումների շարժը, ֆինանսական շուկաների փոխկապակցվածությունը և տնտեսական անհավասարության խորացման պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զարգացած և զարգացող երկրների միջև սոցիալ-տնտեսական տարբերություններին, աղքատության նվազեցման, զբաղվածության ապահովման, մարդկային կապիտալի զարգացման և եկամուտների բաշխման հիմնախնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է կայուն զարգացման սկզբունքների ուսումնասիրությունը, որի շրջանակում տնտեսական աճը դիտարկվում է սոցիալական ներառականության և շրջակա միջավայրի պահպանության հետ փոխկապակցված։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գլոբալ տնտեսական ճգնաժամերին, համավարակներին, էներգետիկ և պարենային անվտանգության խնդիրներին, կլիմայական փոփոխություններին և աշխարհաքաղաքական անկայունությանը՝ որպես համաշխարհային սոցիալ-տնտեսական կառավարման վրա ազդող գործոնների։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային կազմակերպությունների և միջպետական կառույցների դերի ուսումնասիրությունը՝ գլոբալ տնտեսական գործընթացների համակարգման, ֆինանսական կայունության ապահովման, զարգացման ծրագրերի իրականացման և սոցիալական խնդիրների լուծման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գլոբալ կառավարման գործող մեխանիզմների արդյունավետության սահմանափակումները, ազգային շահերի և համաշխարհային համագործակցության միջև հակասությունները և որոշումների կայացման գործընթացում տարբեր երկրների ազդեցության անհավասարությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սոցիալ-տնտեսական զարգացման գլոբալ գործընթացների կառավարման առավել արդյունավետ մոտեցումները և գնահատելու միջազգային համագործակցության կատարելագործման հնարավորությունները։ Առաջարկվող լուծումները կարող են ուղղված լինել տնտեսական կայունության ամրապնդմանը, սոցիալական անհավասարության նվազեցմանը, մարդկային ներուժի զարգացմանը, տնտեսական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և գլոբալ ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակակից համաշխարհային տնտեսության զարգացման տրամաբանությունը հասկանալու և այնպիսի կառավարման մեխանիզմների ձևավորման տեսանկյունից, որոնք կարող են համատեղել տնտեսական արդյունավետությունը, սոցիալական արդարությունը և երկարաժամկետ կայունությունը։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման համակարգի և գյուղատնտեսության ոլորտում գործող կազմակերպությունների միջև ձևավորվող տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը և համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման դերն է գյուղատնտեսության զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորման, ոլորտային քաղաքականության իրականացման, արտադրողների գործունեության աջակցման և գյուղատնտեսական շուկաների բնականոն գործունեության ապահովման գործընթացներում։ Քննվում են պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրությամբ, վերամշակմամբ, մատակարարմամբ ու իրացմամբ զբաղվող կազմակերպությունների փոխգործակցության հիմնական ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, ծրագրերի իրականացմանը, պետական աջակցության գործիքների կիրառմանը և կազմակերպությունների կարիքների հաշվառմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պետական կարգավորման և տնտեսավարող սուբյեկտների ինքնուրույնության միջև արդյունավետ հավասարակշռության ձևավորմանը, քանի որ գյուղատնտեսության զարգացումը պայմանավորված է ինչպես մասնավոր նախաձեռնությամբ, այնպես էլ համապատասխան ինստիտուցիոնալ միջավայրի առկայությամբ։ Ուսումնասիրվում են պետական աջակցության ծրագրերի հասցեականության, հասանելիության և արդյունավետության գնահատման հարցերը, ինչպես նաև դրանց համապատասխանությունը գյուղատնտեսական կազմակերպությունների իրական տնտեսական պայմաններին։ Կարևորվում են ֆինանսական միջոցների հասանելիության, ապահովագրության, խորհրդատվական ծառայությունների, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրանքի իրացման հնարավորությունների հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման տարբեր մակարդակների, տեղական կառույցների և մասնավոր հատվածի միջև լիազորությունների ու պատասխանատվության հստակեցումը՝ կառավարման գործընթացներում կրկնությունները և անհարկի վարչարարությունը նվազեցնելու նպատակով։ Քննվում են նաև թվային կառավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել տվյալների հավաքագրման, ծրագրերի վերահսկման, դիմումների մշակման և պետական մարմինների ու տնտեսավարողների միջև հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական կազմակերպությունների մասնակցությանը ոլորտային որոշումների նախապատրաստման և զարգացման ծրագրերի քննարկման գործընթացներին, ինչը հնարավորություն է տալիս պետական քաղաքականության մշակման ժամանակ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արտադրողների խնդիրների և պահանջների վերաբերյալ։ Կատարելագործման ուղղությունները կարող են ընդգրկել համագործակցության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը, վարչարարական ընթացակարգերի պարզեցումը, պետական աջակցության արդյունքների գնահատման համակարգերի բարելավումը, տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացումը և պետական ու մասնավոր հատվածների միջև երկարաժամկետ գործընկերության ամրապնդումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական քաղաքականության և հանրային կառավարման ուսումնասիրության համար՝ գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խնդիրները դիտարկելով պետական կառավարման արդյունավետության և տնտեսավարող կազմակերպությունների մրցունակ գործունեության փոխկապակցվածության շրջանակում։

Другие предметы

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի հրատարակությունը նվիրված է 1984 թվականի առաջին եռամսյակին՝ հունվար, փետրվար և մարտ ամիսներին առնչվող պատմական, հասարակական, քաղաքական, գիտական, գրական և մշակութային նշանակություն ունեցող հիշարժան տարեթվերի ու իրադարձությունների ներկայացմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է համակարգված տեղեկություններ տրամադրել կարևոր պատմական իրադարձությունների տարեդարձերի, նշանավոր գործիչների ծննդյան և մահվան թվականների, գիտության ու մշակույթի բնագավառներում արձանագրված նշանակալի ձեռքբերումների, ինչպես նաև հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում տեղի ունեցած հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ։ Նյութերը կազմակերպված են օրացուցային սկզբունքով՝ հնարավորություն ընձեռելով յուրաքանչյուր ամսվա շրջանակներում առանձնացնելու համապատասխան տարեթվերը և դրանց հետ կապված պատմական ու մշակութային փաստերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացման գործում նշանակալի ավանդ ունեցող անհատներին, նրանց գործունեությանը և պատմական ժառանգությանը։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը կարող է ընդգրկել հայ ժողովրդի և այլ ժողովուրդների պատմության կարևոր դրվագներ, ազգային ու համաշխարհային մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչների հոբելյաններ, պատմական իրադարձությունների տարելիցներ և հասարակական նշանակություն ունեցող հիշատակություններ։ Կարևորվում է հիշարժան տարեթվերի օգտագործումը գրադարանային, մշակութային, կրթական և լուսավորչական աշխատանքների կազմակերպման գործընթացում, մասնավորապես՝ թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, հոբելյանական միջոցառումների, զեկուցումների, դասախոսությունների և տեղեկատվական հանդիպումների նախապատրաստման համար։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ տեղեկատու աղբյուր գրադարանավարների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար՝ նպաստելով հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ նյութերի ընտրությանը, թեմատիկ տեղեկատվության համակարգմանը և ընթերցողների հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական հիշողության պահպանման, մշակութային ժառանգության հանրահռչակման և հասարակության տարբեր շերտերի շրջանում գիտելիքների տարածման նշանակությանը։ Հրատարակության բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում կարևոր համարված պատմական և մշակութային իրադարձությունների շրջանակի, հոբելյանական օրացույցների կազմման սկզբունքների և խորհրդային ժամանակաշրջանի տեղեկատվական ու գրադարանային գործունեության առանձնահատկությունների մասին։ Այն ունի ոչ միայն տեղեկատու, այլև պատմամշակութային և աղբյուրագիտական նշանակություն, քանի որ արտացոլում է 1980-ական թվականների հասարակական ու մշակութային միջավայրում հիշարժան տարեթվերի ընտրության և ներկայացման մոտեցումները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, մանկավարժների, թանգարանային աշխատակիցների, ուսանողների և հետազոտողների, ինչպես նաև պատմական տարեթվերի, նշանավոր անհատների կենսագրությունների, մշակութային հոբելյանների և օրացուցային տեղեկատու գրականության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Իրավաբանական, քաղաքացիական իրավունքի և պայմանագրային հարաբերությունների կարգավորման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանգամանքների փոփոխության իրավական նշանակության և պայմանագրային իրավահարաբերությունների վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պայմանագրային պարտավորությունների առաջացման, կատարման, փոփոխման և դադարման իրավական հիմքերը, ինչպես նաև պայմանագրի կնքման պահին գոյություն ունեցած հանգամանքների հետագա փոփոխության հետևանքով առաջացող իրավական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանգամանքների էական փոփոխության հասկացությանը, դրա իրավական հատկանիշներին և պայմանագրային պարտավորությունների վերանայման հնարավոր պայմաններին։ Վերլուծվում են պայմանագրի պարտադիր ուժի, կողմերի կամքի ինքնավարության, բարեխղճության և պայմանագրային հարաբերությունների կայունության սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են հանգամանքների փոփոխության հետևանքով պայմանագրի պայմանների վերանայման, պարտավորությունների կատարման հարմարեցման, պայմանագրի փոփոխման կամ լուծման իրավական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել անհաղթահարելի ուժի, պարտավորությունների կատարման անհնարինության և հանգամանքների էական փոփոխության իրավական ինստիտուտների տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պայմանագրային ռիսկերի բաշխմանը, կողմերի իրավունքների և օրինական շահերի հավասարակշռության ապահովմանը, ինչպես նաև առաջացող վեճերի դատական լուծման առանձնահատկություններին։ Կարող են համեմատվել տարբեր երկրների քաղաքացիական օրենսդրության համապատասխան կարգավորումները, դատական պրակտիկան և միջազգային պայմանագրային իրավունքի մոտեցումները։ Կարևորվում է իրավական որոշակիության և արդարացիության ապահովումը այն իրավիճակներում, երբ պայմանագրի կնքումից հետո առաջացած փոփոխությունները էապես ազդում են կողմերի պարտավորությունների կատարման պայմանների վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի, պայմանագրային իրավունքի, համեմատական իրավագիտության և դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։