Բնական աստվածաբանություն

Биология

Այս գիտական աշխատությունը ներկայացնում է համակարգչային ծրագիր, որը նախատեսված է սրտամկանի բջիջներում ռադիոլիգանդների կապման գործընթացների ուսումնասիրման և վերլուծության համար՝ կիրառելով Սքետչարդի կոորդինատներում տվյալների մշակման մեթոդը։ Աշխատության մեջ նկարագրվում են ծրագրի կառուցվածքը, կիրառվող մաթեմատիկական ալգորիթմները և տվյալների մշակման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել ռեցեպտոր-լիգանդ փոխազդեցության հիմնական պարամետրերը, այդ թվում՝ կապման ուժը, ռեցեպտորների խտությունը և կենսաքիմիական փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է ծրագրի կիրառման հնարավորությունները փորձարարական կենսաբժշկական հետազոտություններում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ստացված տվյալների ճշգրիտ վերլուծության, արդյունքների մեկնաբանության և գիտական հետազոտությունների արդյունավետության բարձրացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է կենսաբժշկական հետազոտողների, կենսաինֆորմատիկայի մասնագետների, դեղաբանների, կենսաքիմիկոսների, ֆիզիոլոգների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են ռեցեպտորային համակարգերի, բջջային կենսաբանության և դեղանյութերի ազդեցության ուսումնասիրությամբ։

Литература

Գևորգ Մարզպետունի-ը հայ պատմավեպի դասական ստեղծագործություններից է, որի հեղինակն է Մուրացանը, և այն պատկերում է 10-րդ դարի Հայաստանի քաղաքական ու ռազմական կյանքը՝ կենտրոնանալով Բագրատունիների թագավորության ժամանակաշրջանի վրա, վեպի գլխավոր կերպար Գևորգ Մարզպետունին ներկայացվում է որպես հայրենասիրության, անձնազոհության և պետական մտածողության մարմնացում, իսկ պատմական իրադարձությունները՝ արաբական արշավանքները, ներքին իշխանական հակասությունները և արտաքին վտանգները, ծառայում են որպես ազգային դիմադրության և միասնության գաղափարի բացահայտման հիմք, ստեղծագործությունում կարևոր տեղ ունեն նաև Սմբատ Ա թագավորը և ժամանակի այլ պատմական դեմքեր, որոնց միջոցով ներկայացվում է պետականության պահպանման բարդ գործընթացը, վեպը համադրում է պատմական փաստերը գեղարվեստական պատկերավորման հետ՝ ստեղծելով ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման գաղափարական համակարգ, և համարվում է հայ դասական պատմավեպի կարևորագույն նմուշներից մեկը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում անցյալ և ապառնի դերբայների արտահայտության, քերականական նշանակության և գործածության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դերբայների՝ որպես բայական և անվանական հատկանիշներ համատեղող քերականական ձևերի ուսումնասիրությունն է, դրանց կազմությունը, ժամանակային իմաստների դրսևորումը և տարբեր խոսքային միջավայրերում կիրառությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են այն լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ հայերենում արտահայտվում են գործողության նախորդումը, ավարտվածությունը, սպասվող կամ նախատեսվող լինելը և ժամանակային այլ հարաբերություններ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անցյալ իմաստ ունեցող դերբայական ձևերի կառուցվածքին և դրանց գործառական նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են այդ ձևերը կապվում հիմնական գործողության հետ, ինչպիսի ժամանակային և իմաստային հարաբերություններ են արտահայտում և ինչպես են մասնակցում բարդ նախադասությունների ու դերբայական դարձվածների կառուցմանը։ Ապառնի դերբայների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է գործողության հնարավոր, նախատեսվող, սպասվող կամ նպատակային բնույթի արտահայտությունը, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակի և եղանակայնության իմաստների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր քերականական կառուցվածքներում դերբայների կիրառությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք գործածվում որոշիչ, ստորոգելիական, հանգամանքային և այլ շարահյուսական գործառույթներով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև դերբայական ձևերի և նրանց համապատասխան բայական ժամանակաձևերի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ նույն գործողության ժամանակային բնույթը հայերենում կարող է արտահայտվել տարբեր քերականական միջոցներով՝ կախված խոսքային միջավայրից և հաղորդակցական նպատակից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու հայերենի բայական համակարգի կառուցվածքը և ժամանակային իմաստների արտահայտման բազմազանությունը։ Միաժամանակ այն կարևոր է հայերենի քերականական նորմերի, շարահյուսական կապերի և դերբայական կառույցների ճիշտ ընկալման ու կիրառության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսական ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բանասիրության ֆակուլտետների ուսանողների, ուսուցիչների և հայերենի քերականական համակարգով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայերենի դերբայական համակարգի կարևոր հատվածը՝ կենտրոնանալով անցյալ և ապառնի ժամանակային իմաստների արտահայտման ձևերի, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և խոսքում կատարած գործառույթների վրա։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է նախալարված երկաթբետոնե տարրերում ճոպանային ամրանների և բետոնի համատեղ աշխատանքի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սեյսմիկ ազդեցությունների պայմաններում դրանց լարվածադեֆորմացիոն վիճակին, ամրությանը և հուսալիությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նախալարման տեխնոլոգիայի առանձնահատկությունները, ամրանային ճոպաններից բետոնին ուժերի փոխանցման մեխանիզմները, նյութերի միջև կապակցման բնույթը և արտաքին բեռնվածքների ազդեցությամբ առաջացող կառուցվածքային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում «Սպանկրիտ» տիպի նախալարված սալերին, որոնց օրինակով ուսումնասիրվում են բետոնի և բարձր ամրության ճոպանային ամրանների փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Վերլուծվում են նախնական լարումների բաշխումը, բետոնի դեֆորմացիաները, ամրանների սահքի և կապակցման հնարավոր երևույթները, ճաքերի առաջացման ու զարգացման պայմանները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը կառուցվածքային տարրի կրողունակության վրա։ Սեյսմիկ ազդեցությունների հաշվառմամբ դիտարկվում է փոփոխական և կրկնվող դինամիկական բեռնվածքների պայմաններում տարրերի աշխատանքը, երբ կառուցվածքը ենթարկվում է լարումների և դեֆորմացիաների ժամանակային փոփոխությունների։ Կարևորվում է բետոնի և ամրանների համատեղ աշխատանքի պահպանման խնդիրը, քանի որ դրանց միջև կապակցման խախտումը կարող է էականորեն փոխել տարրի կոշտությունը, դեֆորմատիվությունը և ընդհանուր կրողունակությունը։ Ուսումնասիրվում են նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, նախալարման աստիճանի, ամրանավորման պարամետրերի, տարրի երկրաչափական չափերի և բեռնավորման բնույթի ազդեցությունները կառուցվածքի վարքի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, փորձարարական տվյալները և հաշվարկային մոդելավորման արդյունքները՝ իրական աշխատանքային պայմաններում կառուցվածքային տարրերի վարքի առավել ճշգրիտ գնահատման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սեյսմակայուն նախագծման տեսանկյունից կարևոր այնպիսի ցուցանիշների գնահատմանը, ինչպիսիք են ամրությունը, կոշտությունը, դեֆորմատիվությունը, ճաքակայունությունը և կրկնվող բեռնվածքների նկատմամբ դիմադրությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել նախալարված երկաթբետոնե սալերի հաշվարկման մեթոդների կատարելագործման, նախագծային պարամետրերի հիմնավորման և սեյսմիկ շրջաններում դրանց անվտանգ կիրառման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել շինարարական մեխանիկայի, երկաթբետոնե կառուցվածքների, սեյսմակայուն շինարարության, շինարարական նյութերի և նախալարված կոնստրուկցիաների նախագծման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Религия

Հրատարակությունը նվիրված է հայկական եկեղեցական ասեղնագործության նմուշների ներկայացմանը և ուսումնասիրությանը՝ որպես հայ կիրառական արվեստի, քրիստոնեական մշակույթի և եկեղեցական ծիսական ավանդույթի կարևոր բաղադրիչների։ Նյութի առանցքում տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ասեղնագործ գործերն են, որոնք կարող են ընդգրկել եկեղեցական հանդերձանքի մասեր, խորանի և սրբազան առարկաների ծածկոցներ, վարագույրներ, զարդարված գործվածքներ ու ծիսական նշանակություն ունեցող այլ իրեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դրանց գեղարվեստական ձևավորմանը, զարդանախշային համակարգին, պատկերագրությանը և կատարման տեխնիկայի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են բուսական ու երկրաչափական զարդերը, խաչային հորինվածքները, քրիստոնեական խորհրդանիշները և պատկերային այլ տարրերը, որոնց միջոցով արտահայտվում էին կրոնական գաղափարներ և գեղարվեստական պատկերացումներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործվածքի, թելի և զարդարման նյութերի ընտրության քննությունը, ինչպես նաև տարբեր ասեղնագործական եղանակների համադրությունը՝ որպես վարպետության և տեղական գեղարվեստական ավանդույթների արտահայտություն։ Նմուշները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայկական եկեղեցական արվեստի կապերը մանրանկարչության, որմնանկարչության, քանդակագործության և մետաղագործության հետ, քանի որ տարբեր արվեստաձևերում հաճախ հանդիպում են ընդհանուր պատկերագրական ու զարդարվեստային մոտիվներ։ Հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև նվիրատվական արձանագրությունները և հիշատակագրերը, երբ դրանք պահպանվել են գործվածքների վրա, քանի որ կարող են տեղեկություններ հաղորդել պատվիրատուների, նվիրատուների, վարպետների, ստեղծման վայրի կամ եկեղեցական միջավայրի մասին։ Եկեղեցական ասեղնագործությունը դիտարկվում է նաև որպես մշակութային ժառանգության պահպանման ոլորտ, քանի որ գործվածքները հատկապես զգայուն են ժամանակի, լուսավորության, խոնավության և ֆիզիկական ազդեցությունների նկատմամբ։ Նման հավաքածուների փաստագրումն ու գիտական նկարագրությունը կարևոր են ինչպես արվեստագիտական հետազոտությունների, այնպես էլ թանգարանային պահպանության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական ասեղնագործության գեղարվեստական բազմազանությունը, ծիսական նշանակությունը և պատմամշակութային արժեքը՝ այն ներկայացնելով որպես հայ քրիստոնեական նյութական մշակույթի ինքնատիպ և արժեքավոր ժառանգություն։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծական ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական, ոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջոցների վրա, որոնց օգնությամբ հայ թարգմանիչները վերարտադրել են ռուս բանաստեղծի ինքնատիպ լեզուն, քնարական հնչերանգը, պատկերային համակարգը, ժողովրդախոսակցական տարրերը, հուզական արտահայտչականությունը և չափածոյի երաժշտականությունը։ Քննության են առնվում բնագրի և հայերեն տարբերակների բառապաշարային, քերականական ու ոճական համապատասխանությունները՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են ռուսերենի և հայերենի կառուցվածքային տարբերություններով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բառերի ընտրությանը, դարձվածքների, փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների և խորհրդանշական պատկերների փոխանցմանը, քանի որ դրանք էական դեր ունեն բանաստեղծական աշխարհի և հեղինակային անհատական ոճի պահպանման գործում։ Ուսումնասիրվում է նաև բնության պատկերների, գյուղական կյանքի, մարդու ներաշխարհի և զգացմունքային ապրումների լեզվական արտահայտությունը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում է բանաստեղծական տեքստի ձևային կազմակերպումը՝ չափը, ռիթմը, հանգը, հնչյունական կրկնությունները և խոսքի մեղեդայնությունը, ինչպես նաև այն փոխզիջումները, որոնց թարգմանիչը կարող է դիմել բովանդակային ճշգրտությունն ու գեղարվեստական ամբողջականությունը համատեղ պահպանելու նպատակով։ Համեմատական վերլուծության միջոցով դիտարկվում է, թե նույն ստեղծագործության տարբեր հայերեն թարգմանություններում ինչպես են լուծվել բառային և ոճական խնդիրները, ինչպիսի լեզվական տարբերակներ են ընտրվել և որքանով է պահպանվել բնագրի ընդհանուր տրամադրությունն ու հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ռուսական ազգային և մշակութային իրողությունների հայերեն փոխանցման խնդիրը, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել բնագրի իմաստային բովանդակությունը և հայ ընթերցողի համար տեքստի բնական ու հասկանալի հնչողությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանչի անհատական ոճի ազդեցությանը, քանի որ յուրաքանչյուր թարգմանություն կարող է պարունակել մեկնաբանական որոշակի շերտ և արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական լեզվի առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել թարգմանությունների դերը ռուս բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգությունը հայ ընթերցողին ներկայացնելու և հայ-ռուսական գրական փոխառնչությունները զարգացնելու գործում։ Միաժամանակ նյութը կարևոր է հայերեն բանաստեղծական թարգմանության լեզվի զարգացման պատմությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված թարգմանական սկզբունքները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել թարգմանագիտության, հայոց լեզվի ոճաբանության, ռուս և հայ գրականությունների, պոետիկայի ու համեմատական գրականագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։