Բնապահպանական գործունեության ֆինանսական վերահսկողության հիմնախնդիրները ՀՀ արտադրական կազմակերպություններում

Технология

Էներգետիկայի, էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի պլանավորման և մաթեմատիկական մոդելավորման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է էներգահամակարգի հեռանկարային կառուցվածքի մշակման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով զարգացման գործընթացում առկա անորոշության գործոնները։ Քննության են առնվում էներգահամակարգերի երկարաժամկետ զարգացման հիմնական սկզբունքները, արտադրող հզորությունների կառուցվածքի ձևավորման առանձնահատկությունները և էլեկտրաէներգիայի արտադրության ու սպառման հավասարակշռության ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրաէներգիայի պահանջարկի փոփոխություններին, վառելիքաէներգետիկ ռեսուրսների արժեքի տատանումներին, տեխնոլոգիական զարգացման հնարավոր ուղղություններին և ներդրումային որոշումների ընդունման պայմաններին։ Վերլուծվում են անորոշության աղբյուրները, դրանց ազդեցությունը էներգահամակարգի կառուցվածքային ընտրությունների վրա և զարգացման տարբեր սցենարների համեմատական գնահատման հնարավորությունները։ Քննարկվում են օպտիմալացման, հավանականային մոդելավորման, սցենարային վերլուծության և կայուն որոշումների ընդունման մաթեմատիկական մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել էլեկտրակայանների տեսակների ու հզորությունների ընտրության, էներգետիկ ռեսուրսների համակցման, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների ինտեգրման և պահուստային հզորությունների ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում էներգահամակարգի հուսալիության, տնտեսական արդյունավետության, շահագործման ծախսերի և բնապահպանական սահմանափակումների փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է հեռանկարային կառուցվածքի մշակման ժամանակ տարբեր ռիսկերի և հնարավոր զարգացումների հաշվառումը՝ էներգամատակարարման անվտանգության ու համակարգի ճկունության ապահովման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել էներգետիկ զարգացման ռազմավարական պլանավորման մեթոդների կատարելագործմանը և անորոշության պայմաններում հիմնավորված ներդրումային ու տեխնիկական որոշումների ընդունմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել էներգետիկ համակարգերի նախագծման, էլեկտրաէներգետիկայի տնտեսագիտության, օպտիմալացման, ռիսկերի կառավարման և էներգետիկ քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ նշանակության հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել բարձր սննդային և կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանք, որը սովորական սննդային նշանակությունից բացի կարող է նպաստել մարդու առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործման, հումքի ընտրության և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման հարցերը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից սպառողների առողջարար և սննդաբանական պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներով, սննդային մանրաթելերով, վիտամիններով, հանքային նյութերով, սպիտակուցներով կամ այլ օգտակար բաղադրիչներով հարստացված հացաբուլկեղենի ստացման հնարավորություններին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ալյուրների, հացահատիկային և ոչ ավանդական բուսական հումքի, սերմերի, թեփի և այլ բաղադրիչների կիրառման ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի սննդային արժեքի և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խմորի պատրաստման, խմորման, ձևավորման և թխման տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ դրանց ճիշտ կառավարումը կարևոր է արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, արտաքին տեսքի և պահպանման կայունության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և սննդաբանական ցուցանիշների գնահատում՝ մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը հաստատելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ֆունկցիոնալ բաղադրիչների այնպիսի համադրության ընտրությունը, որը միաժամանակ կապահովի առողջարար հատկություններ և սպառողական բարձր որակներ՝ առանց արտադրանքի տեխնոլոգիական ու համային հատկանիշների էական վատթարացման։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր տեսակի հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման և արտադրական պայմաններում դրա կիրառման համար։ Աշխատանքը գործնական նշանակություն ունի սննդի արդյունաբերության, առողջարար սննդամթերքի արտադրության և հացաբուլկեղենի տեսականու ընդլայնման տեսանկյունից՝ նպաստելով սննդային արժեքի բարձրացմանը և սպառողների առողջապահական պահանջներին համապատասխան արտադրանքի ստեղծմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության պայմաններում աղիքային միկրոֆլորայի կազմի և դրա հնարավոր փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աղիքային միկրոբիոտայի և օրգանիզմի ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի փոխկապակցվածությունն է՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ պարբերական հիվանդությանը բնորոշ բորբոքային գործընթացների և դրանց հնարավոր ազդեցության վրա աղիքային մանրէային համայնքների կառուցվածքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել աղիքներում առկա միկրոօրգանիզմների հիմնական խմբերի հարաբերակցությունը, քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև առողջ անձանց և պարբերական հիվանդություն ունեցող մարդկանց միկրոֆլորայի միջև հնարավոր տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոբիոտայի հավասարակշռության խանգարմանը, օգտակար և պայմանական ախտածին միկրոօրգանիզմների հարաբերակցությանը և այդ փոփոխությունների հնարավոր կապին հիվանդության կլինիկական դրսևորումների հետ։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև աղիքային միկրոֆլորայի ուսումնասիրման լաբորատոր մեթոդների կիրառություն և ստացված տվյալների համեմատական վերլուծություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միկրոֆլորայի հնարավոր ազդեցությանը իմունային համակարգի գործունեության, բորբոքային արձագանքի և նյութափոխանակային գործընթացների վրա, քանի որ աղիքային միկրոբիոտան փոխկապակցված է օրգանիզմի բազմաթիվ կենսաբանական համակարգերի հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել պարբերական հիվանդության ախտածագման վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը և հիվանդության ընթացքի վրա աղիքային միկրոբիոտայի հնարավոր դերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գաստրոէնտերոլոգներին, ռևմատոլոգներին, միկրոկենսաբաններին, իմունոլոգներին, կլինիկական հետազոտողներին և բժշկական ոլորտի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է բացահայտել պարբերական հիվանդության և աղիքային միկրոֆլորայի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը՝ գնահատելով միկրոբիոտայի կազմի փոփոխությունների գիտական և կլինիկական նշանակությունը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Биология

Այս բառարանը նվիրված է բույսերի անվանումների համակարգված ներկայացմանը երեք լեզուներով՝ հայերեն, լատիներեն և ռուսերեն։ Այն կարևոր աղբյուր է բուսաբանության, գյուղատնտեսության և կենսաբանական գիտությունների ոլորտներում սովորողների և մասնագետների համար։ Բառարանում՝ Ներկայացվում են բույսերի գիտական (լատիներեն) և ժողովրդական անվանումները Տրվում են դրանց համարժեքները հայերեն և ռուսերեն լեզուներով Օգնում է ճիշտ նույնականացնել բույսերի տեսակները Հեշտացնում է միջազգային գիտական գրականության օգտագործումը Գիրքը նպաստում է բուսաբանական տերմինաբանության միասնական և ճիշտ կիրառմանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ գեղանկարչության մեջ եվրոպական նորագույն գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցության և դրանց ստեղծագործական յուրացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական ու ոճական փոփոխություններն են, որոնց պայմաններում հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ուժեղանում են գույնի ինքնուրույն արտահայտչականությունը, ձևերի ընդհանրացումը, պայմանականությունը, անհատական տեսողական ընկալումը և բնության կամ մարդու կերպարի հուզական մեկնաբանությունը։ Քննվում է եվրոպական գեղարվեստական փորձի և հայկական ազգային մշակութային ավանդույթների փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ նոր արտահայտչամիջոցների յուրացումը չէր սահմանափակվում արտաքին ոճական ընդօրինակմամբ, այլ կարող էր վերափոխվել տեղական պատմամշակութային միջավայրին համապատասխան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գունային համակարգին, լուսաստվերի կիրառմանը, գեղանկարչական մակերեսի կառուցմանը, կոմպոզիցիային և տարածության մեկնաբանությանը։ Բնանկարի, դիմանկարի, նատյուրմորտի և թեմատիկ ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժանրերում նոր գեղարվեստական սկզբունքների դրսևորումները։ Կարևորվում է նաև նկարչի անհատական ընկալման նշանակությունը, երբ արտաքին իրականության ճշգրիտ վերարտադրության փոխարեն առաջնային է դառնում տեսածի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, տրամադրության փոխանցումը և գույնի միջոցով ստեղծագործության ներքին հուզական կառուցվածքի ձևավորումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր հայ նկարիչների ստեղծագործական մոտեցումները՝ առանձնացնելով եվրոպական արվեստի հետ նրանց առնչությունների ընդհանուր և անհատական գծերը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրը, գեղարվեստական կրթության դերը, ցուցահանդեսային կյանքը և տարբեր արվեստային կենտրոնների հետ ստեղծագործական կապերը։ Կարևոր խնդիր է նաև ազգային գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման գործընթացում նորարարության և ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս XX դարի սկզբի հայ կերպարվեստը դիտարկել եվրոպական և ազգային գեղարվեստական գործընթացների փոխազդեցության համատեքստում՝ բացահայտելով նոր ոճական մտածողության ազդեցությունը հայկական գեղանկարչության հետագա զարգացման վրա։