Բյուրեղի վրա սխալների առկայությամբ հիշող հանգույցների ներկառուցված թեստավորման գործընթացը մոդելավորող ծրագրային գործիքի հիմնավորում և մշակում

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆոտոռեֆրակտիվ միջավայրերում երկչափ և եռաչափ ֆոտոնային կառուցվածքների ինդուկցիայի համար նոր լազերային մեթոդների մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է լազերային ճառագայթման միջոցով վերահսկելիորեն ձևավորել նյութի բեկման ցուցիչի տարածական փոփոխություններ և այդ փոփոխությունների հիման վրա ստեղծել ֆոտոնային կառուցվածքներ, որոնք կարող են կառավարել լույսի տարածումը։ Ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ լուսային ազդեցության տակ դրանց օպտիկական հատկությունները կարող են փոխվել, ինչն էլ հնարավորություն է տալիս լույսի միջոցով գրանցել և վերարտադրել բարդ միկրո- և նանոկառուցվածքներ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել լազերային ճառագայթի ինտենսիվության, բևեռացման, ալիքի երկարության, տարածական կառուցվածքի և ազդեցության տևողության ազդեցությունները ֆոտոռեֆրակտիվ միջավայրում առաջացող փոփոխությունների վրա։ Երկչափ կառուցվածքների դեպքում կարևոր է նյութի մակերեսին կամ որոշակի հարթությունում պարբերական կամ այլ ձևի օպտիկական կառուցվածքների ստացումը, մինչդեռ եռաչափ ֆոտոնային կառուցվածքների ձևավորումը պահանջում է լույսի տարածական բաշխման և նյութի ներսում լուսային ազդեցության առավել ճշգրիտ կառավարում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր լազերային տեխնիկաների կիրառումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ստեղծվող կառուցվածքների տարածական ճշգրտությունը, կայունությունը և վերարտադրելիությունը։ Նման մոտեցումները կարող են ներառել ինտերֆերենցիոն լուսավորում, տարածականորեն ձևավորված լազերային ճառագայթներ և բազմափուլ գրանցման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նյութում ստանալ բարդ պարբերական կամ ոչ պարբերական օպտիկական կառուցվածքներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև ձևավորված ֆոտոնային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունները՝ անդրադարձման, փոխանցման, դիֆրակցիայի, լույսի տեղայնացման և տարածման ուղղության վերահսկման տեսանկյունից։ Ֆոտոնային կառուցվածքների նկատմամբ հետաքրքրությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է կառավարել էլեկտրամագնիսական ճառագայթման տարածումը և ստեղծել նոր օպտիկական ֆունկցիոնալ տարրեր։ Այդպիսի համակարգերը կարող են հեռանկարային լինել օպտիկական կապի, ֆոտոնիկայի, լազերային տեխնիկայի, օպտիկական տեղեկատվության մշակման և ինտեգրված օպտիկայի բնագավառներում։ Եռաչափ կառուցվածքների ստեղծման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն ընդլայնում է նյութի ծավալում լույսի տարածման կառավարելու հնարավորությունները և կարող է հիմք հանդիսանալ ավելի բարդ ֆոտոնային սարքերի նախագծման համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է լազերային ճառագայթման և ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի փոխազդեցության խորացված ուսումնասիրության, ինչպես նաև այդ փոխազդեցությունը ֆունկցիոնալ ֆոտոնային կառուցվածքների վերածելու մեթոդների մշակման մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի կիրառական ներուժի ընդլայնմանը և նոր սերնդի օպտիկական տարրերի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օպտիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ֆոտոնիկայի, նյութագիտության և օպտիկական ինժեներիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է լազերային տեխնոլոգիաները, ֆոտոռեֆրակտիվ երևույթները և ֆոտոնային կառուցվածքների ֆիզիկան՝ նպատակ ունենալով մշակել նյութի օպտիկական հատկությունների տարածական կառավարման նոր մոտեցումներ և ստեղծել երկչափ ու եռաչափ ֆոտոնային համակարգերի ձևավորման արդյունավետ տեխնոլոգիական հիմք։

Другие предметы

Говорим, не говоря (Невербальная коммуникация в разных культурах) աշխատությունը միջմշակութային հաղորդակցության և սոցիոլինգվիստիկայի ոլորտի ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է ոչ վերբալ հաղորդակցության ձևերի վրա տարբեր մշակույթներում, այն վերլուծում է ժեստերի, դեմքի արտահայտությունների, մարմնի լեզվի, տարածության օգտագործման և աչքային կոնտակտի դերը հաղորդակցական գործընթացում, գիրքը բացատրում է, թե ինչպես կարող են նույն ոչ խոսքային նշանները տարբեր մշակույթներում ունենալ հակադիր իմաստներ և ինչպես են դրանք ազդում փոխըմբռնման կամ հաղորդակցական խոչընդոտների ձևավորման վրա, միաժամանակ ընդգծելով միջմշակութային կոմպետենցիայի կարևորությունը գլոբալ հաղորդակցության պայմաններում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության, մշակութաբանության և միջազգային հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում ռուսերենի ուսուցման ընթացքում ուսանողների ակտիվ խոսքային գործունեության զարգացմանը և դրա նշանակությանը հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում լեզուն գործնական հաղորդակցության միջոց դարձնելու մանկավարժական և մեթոդական պայմաններն են՝ շեշտադրելով սովորողի ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացումը, այլև դրանք իրական հաղորդակցական իրավիճակներում ինքնուրույն և նպատակային կիրառելու կարողությունը։ Ակտիվ խոսքը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողունակության ձևավորման կարևոր նախադրյալ, քանի որ բանավոր արտահայտվելու, հարցեր ձևակերպելու, պատասխանելու, կարծիք ներկայացնելու, քննարկման մասնակցելու և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցներ ընտրելու փորձը նպաստում է լեզվի գործնական տիրապետմանը։ Քննվում է բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների և արտասանական հմտությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ դրանք ներառելով իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսական և մենախոսական խոսքի ձևավորմանը, ուսումնական քննարկումներին, իրավիճակային առաջադրանքներին, դերային հաղորդակցությանը, տեքստերի շուրջ կարծիքների փոխանակմանը և ստեղծագործական խոսքային աշխատանքներին։ Դիտարկվում է ուսուցչի դերի փոփոխությունը՝ պատրաստի լեզվական նյութ փոխանցողից դեպի հաղորդակցական միջավայր կազմակերպող և ուսանողների ինքնուրույն խոսքային ակտիվությունը խթանող մասնագետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հնարավոր լեզվական կաշկանդվածության նվազեցումը և այնպիսի ուսումնական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սխալը դիտարկվում է նաև որպես լեզվի յուրացման բնական գործընթացի մաս։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ խոսքային առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, ուսանողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակի հաշվառմանը և մասնագիտական ու առօրյա հաղորդակցության թեմաների նպատակային ընտրությանը։ Հաղորդակցական կարողունակությունը ներկայացվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ սոցիալ-հաղորդակցական համապատասխանություն, խոսքային ռազմավարությունների ընտրություն և տարբեր իրավիճակներում փոխըմբռնման հասնելու կարողություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, հաղորդակցական լեզվաբանության և բարձրագույն կրթության մանկավարժության մոտեցումները՝ ռուսերենի ուսուցումը ուսանողների ակտիվ, ինքնուրույն և արդյունավետ հաղորդակցական գործունեության զարգացմանը նպատակաուղղելու համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1988-1990 թվականներին Խորհրդային Ադրբեջանի տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների և զանգվածային ոճրագործությունների քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական զարգացումներն են, դրանց ազդեցությունը հայ բնակչության անվտանգության, իրավունքների և կենսապայմանների վրա, ինչպես նաև բռնությունների կազմակերպման, տարածման և հետևանքների հարցերը։ Աշխատությունը դիտարկում է գործընթացները Խորհրդային Միության վերջին տարիների քաղաքական ճգնաժամի, ազգային-տարածքային հակասությունների սրման և հասարակական հարաբերությունների կտրուկ վատթարացման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների տարբեր դրսևորումներին, բնակչության տեղահանություններին, մարդկային կորուստներին, գույքային վնասներին և փախստականների առաջացման գործընթացին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև պետական և տեղական իշխանությունների, հասարակական-քաղաքական ուժերի ու իրավապահ կառույցների արձագանքի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ պայմաններում և ինչ մեխանիզմներով բռնությունները վերածվեցին զանգվածային բնույթ կրող գործողությունների։ Աշխատությունը փորձում է համադրել պատմական փաստերը, վկայությունները և առկա փաստաթղթային նյութերը՝ ձևավորելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի հնարավորինս ամբողջական պատկեր։ Կարևորվում են նաև այդ իրադարձությունների ժողովրդագրական, սոցիալական և քաղաքական հետևանքները, մասնավորապես՝ հայ բնակչության բռնի տեղահանությունը և տարածաշրջանի հետագա զարգացումների վրա դրա ազդեցությունը։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել Խորհրդային Միության վերջին շրջանի պատմությամբ, հայ-ադրբեջանական հակամարտության պատմությամբ, ազգային հակամարտությունների, բռնությունների, տեղահանությունների և մարդու իրավունքների խնդիրներով զբաղվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Սուրճ և Կակաո հանդիսանում են աշխարհում լայն տարածում ունեցող երկու խմիչք, որոնք ունեն ինչպես սննդային, այնպես էլ մշակութային մեծ նշանակություն։ Սուրճը պատրաստվում է բոված և աղացած սուրճի հատիկներից և հայտնի է իր խթանող ազդեցությամբ՝ շնորհիվ կոֆեինի, որը բարձրացնում է զգոնությունը և նվազեցնում հոգնածության զգացումը, իսկ դրա օգտագործումը տարբեր երկրներում ձևավորել է յուրահատուկ սուրճի մշակույթ՝ սկսած առավոտյան արագ ըմպումից մինչև բարդ արարողակարգային սրճարանային ավանդույթներ։ Կակաոն, իր հերթին, ստացվում է կակաոյի ծառի հատիկներից և հանդիսանում է շոկոլադի հիմնական հիմքը, այն ունի ավելի մեղմ խթանող ազդեցություն և հարուստ է հակաօքսիդանտներով, իսկ պատմականորեն կակաոն օգտագործվել է թե՛ որպես խմիչք, թե՛ որպես արժեքավոր փոխանակման միջոց հին քաղաքակրթություններում։ Այս երկու մթերքները հաճախ համադրվում են նաև սննդային արտադրանքներում՝ ստեղծելով շոկոլադային ըմպելիքներ և դեսերտներ, և այսօր երկուսն էլ կարևոր դեր ունեն համաշխարհային սննդային արդյունաբերության և առօրյա մշակույթի մեջ։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի պատմական կենտրոնի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական միջավայրի և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային զարգացման տարբեր փուլերի և ժառանգության պահպանության խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմականորեն ձևավորված փողոցային ցանցը, թաղամասերի կառուցվածքը, հրապարակները, հասարակական տարածքները, կառուցապատման բնույթը և առանձին ճարտարապետական կառույցների դերը քաղաքային միջավայրի ամբողջական կերպարի ձևավորման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական կառուցվածքի և հետագա քաղաքաշինական վերափոխումների փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով այն խնդիրները, որոնք առաջանում են նոր կառուցապատման, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման, բնակչության և գործառույթների կենտրոնացման պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արժեքավոր պատմաճարտարապետական միջավայրի պահպանման և ժամանակակից քաղաքի պահանջներին դրա հարմարեցման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Քննության են առնվում կառուցապատման մասշտաբի, շենքերի բարձրության, փողոցների և բակային տարածքների հարաբերակցության, տեսողական կապերի ու քաղաքային համայնապատկերի պահպանման հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շենքերի, հուշարձանների և ավանդական քաղաքային հյուսվածքի դերին՝ կենտրոնի ինքնատիպությունն ու մշակութային հիշողությունը պահպանելու տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում մշակված գլխավոր հատակագծերի և քաղաքաշինական նախագծերի ազդեցությանը կենտրոնական հատվածների կառուցվածքի վրա՝ գնահատելով դրանց արդյունքում առաջացած տարածական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են հասարակական տարածքների բարեկարգման, հետիոտնային և տրանսպորտային շարժման կազմակերպման, կանաչ տարածքների պահպանման և քաղաքային գործառույթների արդյունավետ տեղաբաշխման խնդիրները։ Պատմական միջավայրի վերականգնման և վերակառուցման մոտեցումները դիտարկվում են ոչ միայն առանձին շենքերի պահպանության, այլև ամբողջական քաղաքային հյուսվածքի շարունակականության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ճարտարապետության ու քաղաքաշինության համար՝ նպաստելով պատմական կենտրոնների վերակառուցման սկզբունքների, մշակութային ժառանգության պահպանության և ժամանակակից քաղաքային զարգացման միջև փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։