Computer Networking

Сельское хозяйство

Գրքում ներկայացվում են կլիմայի փոփոխության ազդեցությունները գյուղատնտեսության վրա՝ ջերմաստիճանի բարձրացում, երաշտներ, հողի դեգրադացիա և ջրային ռեսուրսների սահմանափակում։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է նվազեցնել այդ ռիսկերը՝ կիրառելով խելամիտ և գիտահեն գյուղատնտեսական մեթոդներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խելամիտ (smart) գյուղատնտեսության տեխնոլոգիաներին՝ թվային մոնիթորինգ, ավտոմատացված համակարգեր, ջրի արդյունավետ օգտագործում, հողի վիճակի վերահսկում և ռեսուրսների օպտիմալ կառավարում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է կլիմակայուն գյուղատնտեսության գաղափարը՝ որպես կայուն զարգացման կարևոր ուղղություն, որը միավորում է էկոլոգիական անվտանգությունը և ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումները։

Другие предметы

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է կիբեռնետիկայի գաղափարների, մեթոդների և տեխնիկական միջոցների՝ ժողովրդական տնտեսության տարբեր ոլորտներում կիրառությանը վերաբերող մասնագիտական գրականության համակարգմանը։ Ներկայացվում և ծանոթագրվում են 1967–1970 թվականներին հրապարակված նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ավտոմատ կառավարման, տնտեսական գործընթացների մոդելավորման, տեղեկատվության մշակման և հաշվարկային տեխնիկայի կիրառման հիմնական ուղղությունների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության կառավարման, պլանավորման, տնտեսական հաշվարկների, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և կառավարման համակարգերի զարգացման վերաբերյալ աշխատություններին։ Մատենագիտական նկարագրությունները լրացվում են համառոտ ծանոթագրություններով՝ օգնելով ընթերցողին կողմնորոշվել ներկայացված աղբյուրների թեմատիկ բովանդակության և մասնագիտական նշանակության հարցերում։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու կիբեռնետիկական մոտեցումների տարածմանը տնտեսության և արտադրության կառավարման ոլորտներում։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական գրականության հիմնական ուղղությունները և տեղեկատվական պահանջները։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, տնտեսագետների, կառավարման և ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև գիտության ու տեխնիկայի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզի բնական և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությամբ ձևափոխված լանդշաֆտների համալիր ուսումնասիրությանը, դրանց էկոլոգիական վիճակի գնահատմանը և պահպանության ու բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում տարածքի բնական բաղադրիչների՝ ռելիեֆի, կլիմայական պայմանների, ջրային ռեսուրսների, հողային ծածկույթի, բուսականության և կենդանական աշխարհի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև դրանց վրա բնակավայրերի զարգացման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և տնտեսական գործունեության այլ ձևերի ազդեցությունը։ Քննվում է մարզի լանդշաֆտային բազմազանությունը, բնական տարածքային համալիրների առանձնահատկությունները և դրանց փոփոխությունների տարածական բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդածին ծանրաբեռնվածության հետևանքով առաջացող հողերի էրոզիայի ու դեգրադացման, բուսածածկույթի փոփոխության, ջրային համակարգերի աղտոտման, բնական միջավայրի մասնատման և այլ էկոլոգիական խնդիրների գնահատմանը։ Կարևորվում է բնական և անթրոպոգեն գործոնների համատեղ ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ լանդշաֆտների ժամանակակից վիճակը պայմանավորված է ինչպես բնական գործընթացներով, այնպես էլ տարածքի երկարատև տնտեսական օգտագործմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել դաշտային դիտարկումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների և համեմատական վերլուծության հնարավորությունները՝ տարածքային փոփոխությունների բացահայտման ու գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում են նաև տարբեր լանդշաֆտների կայունությունը և մարդածին ազդեցությունների նկատմամբ խոցելիությունը։ Բարելավման ուղղությունների շրջանակում կարևորվում են հողային ու ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը, դեգրադացված տարածքների վերականգնումը, կանաչ տարածքների պահպանումն ու ընդլայնումը, անտառային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնօգտագործման առավել հավասարակշռված մոտեցումների կիրառումը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածքային պլանավորման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջոցառումների փոխկապակցումը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆիզիկական աշխարհագրության, լանդշաֆտագիտության, բնապահպանության և տարածքային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել մարզի բնական ռեսուրսների պահպանության, խախտված լանդշաֆտների վերականգնման և տարածքի կայուն օգտագործման համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է պիրիդիլ պորֆիրինների և ԴՆԹ-ի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մոլեկուլի կողային տեղակալների դերին կոմպլեքսագոյացման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում պորֆիրինային համակարգերի և նուկլեինաթթվի միջև ձևավորվող ոչ կովալենտային փոխազդեցություններն են, որոնց բնույթը կարող է էապես կախված լինել պիրիդիլ խմբերի դիրքից, թվից, լիցքից, չափից և այլ կառուցվածքային առանձնահատկություններից։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է, թե կողային տեղակալների կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են ազդում պիրիդիլ պորֆիրինների՝ ԴՆԹ-ի հետ կապվելու ունակության, կապի ամրության և ձևավորվող կոմպլեքսների կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրաստատիկ փոխազդեցություններին, ջրածնային կապերին, հիդրոֆոբ փոխազդեցություններին և պորֆիրինային օղակի հնարավոր ինտերկալացմանը ԴՆԹ-ի կառուցվածքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր տեղակալներով պիրիդիլ պորֆիրինների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառուցվածք–փոխազդեցություն փոխկապակցվածության օրինաչափությունները։ ԴՆԹ-ի հետ կոմպլեքսագոյացման բնույթը կարող է կախված լինել ինչպես մոլեկուլի տարածական կառուցվածքից, այնպես էլ դրա լիցքային վիճակից և տեղակալների միջոցով առաջացող լրացուցիչ կապերից։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ պորֆիրինների և ԴՆԹ-ի փոխազդեցության բնույթը, կապման աստիճանը, կոմպլեքսների կայունությունը և կառուցվածքային փոփոխությունները գնահատելու համար։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև պորֆիրինների օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ ԴՆԹ-ի հետ կապվելու դեպքում կարող են փոփոխվել դրանց կլանման և ֆլուորեսցենտային բնութագրերը։ Ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս ավելի լավ հասկանալու, թե մոլեկուլային կառուցվածքի որ տարրերն են որոշիչ ԴՆԹ-ի նկատմամբ կապման ընտրողականության և արդյունավետության համար։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է պորֆիրինների նկատմամբ կենսաբժշկական և կենսատեխնոլոգիական ոլորտների հետաքրքրությամբ․ նման միացությունները կարող են ուսումնասիրվել որպես ֆոտոզգայուն նյութեր, մոլեկուլային զոնդեր և կենսաբանական թիրախների հետ փոխազդող ֆունկցիոնալ միացություններ։ ԴՆԹ-ի հետ դրանց փոխազդեցության մեխանիզմների բացահայտումը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նոր ախտորոշիչ և թերապևտիկ մոտեցումների մշակման համար։ Աշխատության գիտական արժեքը կայանում է պիրիդիլ պորֆիրինների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ԴՆԹ-ի հետ դրանց կոմպլեքսագոյացման միջև կապերի բացահայտման մեջ, իսկ գործնական նշանակությունը՝ կանխատեսելի հատկություններով նոր մոլեկուլային համակարգերի նախագծման հնարավորության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կենսաֆիզիկոսներին, կենսաքիմիկոսներին, ֆիզիկական և օրգանական քիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, դեղաքիմիկոսներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին ու ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս խորությամբ ուսումնասիրելու պիրիդիլ պորֆիրինների և ԴՆԹ-ի մոլեկուլային փոխազդեցությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կողային տեղակալների կառուցվածքային դերին և դրանց ազդեցությանը կոմպլեքսների կայունության ու բնույթի վրա։

Лингвистика

Այս աշխատությունը հանդիսանում է քննադատական արձագանք գիտական գրախոսությանը, որը նվիրված էր ժամանակակից հայերենի պատմական քերականության ուսումնասիրությանը և հրապարակվել էր Թիֆլիսում, մասնավորապես անդրադառնալով հայերեն լեզվի պատմական զարգացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և բարբառային շերտերի մեկնաբանությանը։ Նյութում հեղինակը պաշտպանում է իր լեզվաբանական մոտեցումները՝ մանրամասն վերլուծելով այն դիտողությունները, որոնք ներկայացվել էին հայտնի արևելագիտական դպրոցների ներկայացուցիչների կողմից, և փորձում է հիմնավորել իր տեսական դիրքորոշումները՝ կապված հնչյունական փոփոխությունների, ձևաբանական համակարգի զարգացման և շարահյուսական կառուցվածքների պատմական ձևավորման հետ։ Քննարկվում են նաև մեթոդաբանական տարբերությունները պատմահամեմատական լեզվաբանության մեջ, մասնավորապես այն հարցերը, թե ինչպես պետք է մեկնաբանել գրավոր աղբյուրները և կենդանի խոսքի տվյալները լեզվի զարգացման փուլերը վերակառուցելու համար։ Աշխատությունը միաժամանակ ընդգծում է լեզվաբանական վեճերի գիտական նշանակությունը՝ որպես գիտության զարգացման շարժիչ ուժ, և ցույց է տալիս հայերենագիտության ձևավորման շրջանում առկա տարբեր դպրոցների մոտեցումների հակադրությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է ոչ միայն կոնկրետ գրախոսության պատասխան, այլ նաև ավելի լայն գիտական դիսկուրսի մաս՝ կապված հայ լեզվի պատմական ուսումնասիրության մեթոդների և սկզբունքների հետ։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օսիպ Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հայկական թեմայի արտահայտություններին՝ ընդգծելով նրա ուղևորության (1930 թ.) և «Հայաստանյան ցիկլի» ազդեցությունը բանաստեղծի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Դիտարկվում է, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հանդես է գալիս որպես առանձնահատուկ մշակութային և պատմական տարածք, որտեղ բնությունը, քարային լանդշաֆտը, ճարտարապետությունը և պատմական հիշողությունը միահյուսվում են՝ ձևավորելով նոր գեղագիտական ընկալման համակարգ։ Աշխատանքում վերլուծվում է Մանդելշտամի «Արմենիա» բանաստեղծական շարքը և «Ճանապարհորդություն դեպի Հայաստան» արձակ-էսսեիստական գործը, որտեղ Հայաստանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրական աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մշակութային հիշողության և քաղաքակրթական խորքային շերտերի խորհրդանշական տարածք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բանաստեղծի մոտ «քարը» դառնում է կենտրոնական պատկեր, որը մարմնավորում է պատմության կուտակումը, ժամանակի շերտավորումը և մարդկային փորձի նյութականացումը, ինչն էլ ձևավորում է նրա այսպես կոչված «քարային պոետիկան»։ Նշվում է նաև, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ կապված է նրա անցման հետ ակմեիստական հստակ ձևերից դեպի ավելի բարդ, պատմականորեն ծանրաբեռնված և հիշողության վրա հիմնված պատկերային համակարգ, որտեղ լեզուն դառնում է պատմության կրող և դիմադրության ձև։ Հայաստանը նրա համար հանդես է գալիս որպես մշակութային ինտենսիվության բարձր աստիճան ունեցող տարածք, որտեղ քաղաքների, հատկապես Երևանի և հնագույն հուշարձանների պատկերները դառնում են գեղարվեստական մտածողության խթանիչներ։