Computer Networking

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում ներդրումային գործընթացների զարգացման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսության և սննդի արդյունաբերության ոլորտներում ներդրումային գործունեության տնտեսական նշանակությունը, ներդրումային ռեսուրսների ձևավորման աղբյուրները և դրանց արդյունավետ օգտագործման պայմանները։ Վերլուծվում են ներքին և արտաքին ներդրումների ներգրավման հնարավորությունները, ոլորտի ներդրումային գրավչության վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական վերազինման, վերամշակող կարողությունների զարգացման, ենթակառուցվածքների կատարելագործման և նոր տեխնոլոգիաների ներդրման ֆինանսավորման խնդիրներին։ Դիտարկվում են պետական աջակցության, վարկավորման, հարկային և ֆինանսական գործիքների, ինչպես նաև մասնավոր հատվածի մասնակցության հնարավորությունները ներդրումային ակտիվության խթանման գործում։ Քննարկվում են ներդրումային ծրագրերի ընտրության և արդյունավետության գնահատման սկզբունքները, ռիսկերի կառավարման մոտեցումները և ֆինանսական միջոցների նպատակային օգտագործման խնդիրները։ Կարևորվում է գյուղատնտեսական արտադրողների, վերամշակող կազմակերպությունների, ֆինանսական հաստատությունների և պետական կառավարման մարմինների միջև արդյունավետ համագործակցության ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներդրումների ազդեցությանը արտադրողականության բարձրացման, արտադրանքի որակի բարելավման, մրցունակության ուժեղացման և ագրոպարենային համակարգի կայուն զարգացման վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու ոլորտի ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և բացահայտելու ներդրումային գործընթացի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր մեխանիզմները։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, ներդրումային կառավարման, գյուղատնտեսության և ագրոպարենային համակարգի զարգացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

History

Սա պատմական-հետազոտական և հանրամատչելի գրականություն է, որը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների պատմական գործընթացները, ինչպես նաև արևմտյան աշխարհի արձագանքները այդ իրադարձություններին, որտեղ կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում մարդասիրական օգնության շարժումների, դիվանագիտական հաշվետվությունների և ժամանակակից վկաների վկայությունների վերլուծությունը, աշխատանքը լայնորեն անդրադառնում է նաև միջազգային քաղաքականության, մամուլի և հասարակական կարծիքի ձևավորմանը՝ կապված այդ պատմական ողբերգության հետ, միաժամանակ ներկայացնելով անհատական պատմություններ և արխիվային նյութեր, որոնք օգնում են վերականգնել պատմական իրադարձությունների բազմաշերտ պատկերը և դրանց ազդեցությունը համաշխարհային հանրային գիտակցության վրա։

Political Science

Հրատարակությունը լուսաբանում է Ադրբեջանի ռազմական հարձակման հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղից Հայաստան տեղափոխված փախստականների իրավիճակը և նրանց հաշվառման գործընթացը։ Նյութի կենտրոնում տեղահանված բնակչության թվաքանակը, նրանց Հայաստան հասնելու հանգամանքները և նոր միջավայրում առաջացած սոցիալական ու հումանիտար խնդիրներն են։ Ուշադրություն է դարձվում փախստականների ընդունման և գրանցման գործընթացներին, նրանց ժամանակավոր կացության ապահովմանը, սննդի, բժշկական օգնության, սոցիալական աջակցության և այլ առաջնային կարիքների բավարարմանը։ Հրապարակումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու լայնածավալ տեղահանության հետևանքների և Հայաստանի համար առաջացած հումանիտար մարտահրավերների մասին։ Քննարկվող հարցերը ներառում են նաև փախստականների երկարաժամկետ ինտեգրման, բնակարանային ապահովության, զբաղվածության, կրթության և սոցիալական պաշտպանության խնդիրները։ Նյութը կարևոր է տարածաշրջանում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական զարգացումների հումանիտար հետևանքները հասկանալու տեսանկյունից, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղից բնակչության զանգվածային տեղահանության վերաբերյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական պատկերը ուսումնասիրելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, ժամանակակից պատմության, տարածաշրջանային քաղաքականության, միգրացիայի և հումանիտար հարցերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման խանգարումներ ունեցող դպրոցականների բարոյական դաստիարակության մանկավարժական մոտեցումների ուսումնասիրությանը և դրանց փորձարարական հիմնավորմանը։ Գրքում քննարկվում են այս խմբի երեխաների կրթության և դաստիարակության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով նրանց ճանաչողական, հուզական, սոցիալական և հաղորդակցական զարգացման յուրահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարոյական պատկերացումների, արժեքների, վարքային նորմերի և սոցիալական պատասխանատվության ձևավորմանը՝ որպես երեխայի սոցիալականացման և ինքնուրույն կյանքի նախապատրաստման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բարոյական դաստիարակության տեսական հիմքերը, դրա նպատակներն ու խնդիրները, ինչպես նաև հատուկ կրթության պայմաններում կիրառելի մանկավարժական մեթոդներն ու միջոցները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ուսուցչի, դաստիարակի և կրթական միջավայրի դերը երեխաների սոցիալապես ընդունելի վարքի ձևավորման գործընթացում՝ կարևորելով անհատական մոտեցումը, հետևողականությունը և երեխայի հնարավորություններին համապատասխան կրթական առաջադրանքների ընտրությունը։ Փորձարարական ուսումնասիրության միջոցով գնահատվում են տարբեր մանկավարժական մեթոդների արդյունավետությունը, դրանց ազդեցությունը բարոյական հասկացությունների յուրացման, վարքային հմտությունների և միջանձնային հարաբերությունների զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև գործնական իրավիճակների, խաղային գործունեության, խմբային աշխատանքի, զրույցների, օրինակների և խրախուսման ու ուղղման մեթոդների կիրառմանը՝ որպես բարոյական վարքի ձևավորման արդյունավետ միջոցների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ձեռք բերված արդյունքների համեմատական գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առավել արդյունավետ մանկավարժական պայմաններն ու մոտեցումները։ Աշխատությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ բարոյական դաստիարակությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեսական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես առօրյա վարքի, սոցիալական փոխհարաբերությունների և ինքնուրույն որոշումների կայացման հմտությունների աստիճանական ձևավորման գործընթաց։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժների, ուսուցիչների, հոգեբանների, սոցիալական մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ինչպես նաև հատուկ կրթության ոլորտում աշխատող մասնագետների, ովքեր հետաքրքրված են բարոյական դաստիարակության արդյունավետ մեթոդների մշակմամբ և կիրառմամբ։

Culture

Այս թեման վերաբերում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկին՝ Անիին, որը X–XI դարերում եղել է Բագրատունյաց թագավորության մայրաքաղաքը և հայտնի է որպես «հազար ու մեկ եկեղեցիների քաղաք»։ Անիի պատմությունը սկսվում է դեռ վաղ միջնադարից, սակայն իր ծաղկման գագաթնակետին հասել է Բագրատունիների օրոք, երբ այն դարձել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կարևոր կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում էր Մետաքսի ճանապարհի վրա, ինչը նպաստում էր առևտրի զարգացմանը և տարբեր մշակույթների փոխազդեցությանը։ Անիի ճարտարապետությունը առանձնանում էր իր բարձր մակարդակով՝ ներառելով հոյակապ եկեղեցիներ, պարիսպներ, պալատներ և կամուրջներ, որոնք կառուցված էին տեղական և տուֆ քարից և ցուցադրում էին միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բարձրագույն նվաճումները։ Քաղաքի ամենահայտնի կառույցներից է Անիի Մայր Տաճարը, որը նախագծել է ճարտարապետ Տրդատը և համարվում է հայկական եկեղեցաշինության գլուխգործոցներից մեկը։ Անիում զարգացած էին նաև գրչությունը, մանրանկարչությունը, արհեստները և առևտուրը, ինչը քաղաքը դարձնում էր մշակութային բազմազան կենտրոն։ Քաղաքի բնակչությունը բազմազգ էր, և այստեղ խաղաղ համակեցությամբ ապրում էին տարբեր սոցիալական և կրոնական խմբեր, ինչը նպաստում էր մշակութային փոխանակմանը։ XI դարի վերջին Անիի քաղաքական վիճակը սկսեց թուլանալ սելջուկների արշավանքների և ներքին հակասությունների պատճառով, և 1045 թվականին այն անցավ Բյուզանդական կայսրության վերահսկողության տակ, իսկ հետագայում ենթարկվեց տարբեր նվաճումների։ Չնայած դրան՝ Անիի մշակութային ժառանգությունը պահպանվել է մինչև այսօր և համարվում է համաշխարհային միջնադարյան քաղաքակրթության կարևոր հուշարձաններից մեկը։

Literature

Սոցիալ-պատմական և քննադատական վեպ է, որտեղ հեղինակը պատկերում է արևելյան տիրապետության միջավայրում ձևավորված հասարակական ու բարոյական հարաբերությունները՝ կենտրոնանալով հարեմի համակարգի վրա որպես փակ, ճնշող և մարդու ազատությունը սահմանափակող ինստիտուտի։ Ստեղծագործության մեջ «հարեմը» ներկայացվում է ոչ միայն որպես կոնկրետ միջավայր, այլ նաև որպես խորհրդանշական պատկեր՝ կապված կնոջ իրավունքների սահմանափակման, իշխանության չարաշահման, բռնապետական բարքերի և մարդկային արժանապատվության ոտնահարման գաղափարների հետ։ Րաֆֆին մանրամասնորեն բացահայտում է կերպարների հոգեբանական վիճակները՝ հատկապես կանանց ճակատագրերը, նրանց ներքին ցավը, հուսահատությունը և երբեմն նաև ազատության ձգտումը։ Վեպում ուժեղ է նաև սոցիալական քննադատությունը՝ ուղղված այն հասարակական համակարգին, որտեղ մարդը դիտարկվում է որպես սեփականություն կամ իշխանության գործիք։ Միաժամանակ հեղինակը ընդգծում է ազատության, սիրո և մարդկային արժանապատվության կարևորությունը՝ դրանք հակադրելով ճնշման ու ստրկության իրականությանը։ Լեզուն պատկերավոր է, երբեմն դրամատիկ շեշտադրումներով, ինչը ուժեղացնում է գաղափարական ազդեցությունը։