Դատական քննության արագացված կարգի՝ որպես տարբերակված դատավարական ձևի հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարությունում

Экономика

Ռազմարդյունաբերական համալիրի ձևավորման և կառավարման առանձնահատկությունները տարածքային հակամարտություն ունեցող երկրներում, այդ թվում Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, պայմանավորված են ազգային անվտանգության առաջնահերթություններով, սահմանային սպառնալիքներով, տեխնոլոգիական ինքնաբավության անհրաժեշտությամբ և պետական ռեսուրսների սահմանափակությամբ։ Նման երկրներում ռազմարդյունաբերական համալիրի զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական ոլորտ, այլև որպես ռազմավարական համակարգ, որը միավորում է պետական կառույցները, գիտահետազոտական հաստատությունները և մասնավոր արտադրողներին՝ նպատակ ունենալով ապահովել պաշտպանական կարողությունների կայուն աճ։ ՀՀ դեպքում այս գործընթացը առանձնահատուկ է՝ պայմանավորված տարածաշրջանային անվտանգության բարդ միջավայրով և երկարատև հակամարտային իրավիճակով, ինչը պահանջում է տեղական պաշտպանական արտադրության զարգացում՝ արտաքին կախվածությունը նվազեցնելու համար։ Ռազմարդյունաբերական համալիրի ձևավորման հիմնական առանձնահատկություններից է պետական կենտրոնացված կարգավորումը, որտեղ պաշտպանության նախարարությունը և այլ պետական մարմինները սահմանում են ռազմավարական ուղղությունները, պատվերները և ֆինանսավորման առաջնահերթությունները։ Միաժամանակ կարևոր դեր ունի գիտատեխնիկական ներուժի ներգրավումը՝ ինժեներական դպրոցների, հետազոտական ինստիտուտների և նորարարական ստարտափների միջոցով, որոնք կարող են զարգացնել բարձր տեխնոլոգիական լուծումներ՝ անօդաչու համակարգեր, կապի միջոցներ, պաշտպանական էլեկտրոնիկա և հատուկ սարքավորումներ։ Կառավարման տեսանկյունից առանձնահատուկ խնդիր է երկարաժամկետ պլանավորման և արագ փոփոխվող անվտանգության միջավայրի միջև հավասարակշռությունը, ինչպես նաև պետական գաղտնիության և արդյունավետ տնտեսական կառավարման համադրումը։ Բացի այդ, կարևոր է միջազգային համագործակցությունը որոշ տեխնոլոգիաների ոլորտում՝ միաժամանակ պահպանելով ռազմավարական ինքնուրույնությունը։ ՀՀ-ում ռազմարդյունաբերական համալիրի զարգացման քաղաքականությունը նպատակ ունի ստեղծել մրցունակ արտադրական բազա, խթանել գիտահետազոտական աշխատանքները և ապահովել պաշտպանական համակարգի տեխնոլոգիական արդիականացում՝ հաշվի առնելով ազգային անվտանգության երկարաժամկետ մարտահրավերները։ Ընդհանուր առմամբ, տարածքային հակամարտություն ունեցող երկրներում այս ոլորտը ունի բարձր ռազմավարական նշանակություն և պահանջում է կենտրոնացված, բազմոլորտ և նորարարական կառավարման մոտեցում։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի կրթական համակարգում անձի մասնագիտական ինքնության ձևավորման և դրսևորման գենդերային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մասնագիտական ինքնությունն է՝ որպես անձի ինքնընկալման, մասնագիտական արժեքների, նպատակների, հետաքրքրությունների, կարողությունների և ապագա մասնագիտական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցված համակարգ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է, թե կրթական միջավայրը, սոցիալական սպասումները, ընտանիքի ազդեցությունը, մշակութային նորմերը և մասնագիտական կողմնորոշման գործընթացը ինչպես կարող են մասնակցել տարբեր գենդերային խմբերի ներկայացուցիչների մասնագիտական ինքնության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե արդյոք տղամարդկանց և կանանց մասնագիտական ինքնության կառուցվածքում, զարգացման դինամիկայում, մասնագիտական ընտրության մոտիվացիայում և ապագա կարիերայի վերաբերյալ պատկերացումներում առկա են էական տարբերություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել անձի մասնագիտական ինքնորոշման մակարդակի, մասնագիտական արժեքների, ինքնագնահատականի, մասնագիտական հավակնությունների, կարիերային կողմնորոշումների և կրթական ու մասնագիտական նպատակների հետ կապված ցուցանիշների վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև կրթական համակարգի տարբեր մակարդակներում սովորողների և ուսանողների մասնագիտական ինքնության ձևավորման պայմանների ուսումնասիրությունը, քանի որ մասնագիտական ինքնորոշումը սովորաբար զարգանում է աստիճանաբար և կարող է փոփոխվել կրթական փորձի, մասնագիտության վերաբերյալ պատկերացումների և սոցիալական միջավայրի ազդեցությամբ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել գենդերային կարծրատիպերի ազդեցությունը մասնագիտական ընտրության վրա, մասնագիտությունների «կանանց» և «տղամարդկանց» ոլորտների բաժանման ընկալումները, մասնագիտական հաջողության վերաբերյալ հասարակական սպասումները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը անձի ինքնաիրացման գործընթացի վրա։ Հայաստանի կրթական համակարգի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղական սոցիալ-մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները և դրանց կապը մասնագիտական ինքնության զարգացման հետ։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել կրթական հաստատության դերը, ուսուցիչների և դասախոսների դիրքորոշումները, հասակակիցների ազդեցությունը և մասնագիտական կողմնորոշման ծրագրերի նշանակությունը՝ անձի մասնագիտական ընտրության և ինքնության կայացման գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կրթական համակարգում մասնագիտական կողմնորոշման և խորհրդատվության ավելի արդյունավետ մեխանիզմների մշակմանը՝ հաշվի առնելով սովորողների անհատական և գենդերային առանձնահատկությունները՝ առանց մասնագիտական ընտրությունը սահմանափակելու կարծրատիպային պատկերացումներով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիոլոգների, կրթության կառավարման մասնագետների, կարիերայի խորհրդատուների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես է ձևավորվում անձի մասնագիտական ինքնությունը Հայաստանի կրթական միջավայրում, ինչ դեր ունեն գենդերային գործոններն այդ գործընթացում և ինչ պայմաններ կարող են նպաստել մասնագիտական ինքնորոշման, ինքնաիրացման և հավասար հնարավորությունների զարգացմանը։

Право

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում արտոնագրային օրենսդրության ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է մտավոր սեփականության իրավունքի կարևորագույն ուղղություններից մեկին՝ գյուտերի և տեխնիկական նորարարությունների իրավական պաշտպանության համակարգին, ներկայացնելով դրա զարգացման տրամաբանությունը, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և գործնական կիրառման խնդիրները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են արտոնագրային իրավունքի հիմնական հասկացությունները, արտոնագրի իրավական բնույթը, գյուտի արտոնունակության պայմանները, հեղինակների և արտոնագրատերերի իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև արտոնագրային իրավունքների ձեռքբերման, իրականացման, փոխանցման և պաշտպանության հետ կապված հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ օրենսդրության զարգացման ընթացքին և այն հանգամանքներին, որոնք ազդել են ազգային արտոնագրային համակարգի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ արտոնագրային օրենսդրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իրավական նորմերի ամբողջություն, այլև որպես նորարարության, գիտատեխնիկական առաջընթացի, ստեղծագործական գործունեության և տնտեսական զարգացման խթանման միջոց։ Գրքում կարող են քննարկվել գործող իրավակարգավորման բացերը, հակասությունները և կիրառական դժվարությունները, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները՝ հաշվի առնելով ժամանակակից իրավական և տնտեսական պայմանները։ Աշխատանքը արժեքավոր է իրավագիտությամբ զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների, արտոնագրային ոլորտի մասնագետների, գյուտարարների, ձեռնարկատերերի և մտավոր սեփականության պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող անձանց համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ արտոնագրային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների, առկա խնդիրների և հետագա կատարելագործման հեռանկարների մասին։

История

Այս ֆրանսերեն աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմության, վարդապետության, կառավարման համակարգի, կանոնական կարգապահության, ծիսակարգի, գրական ժառանգության և ժամանակակից վիճակի համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է եկեղեցու ձևավորման և պատմական զարգացման ընթացքը՝ վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև հետագա դարաշրջաններ, ուշադրություն դարձնելով այն կարևոր իրադարձություններին, որոնք պայմանավորել են նրա ինքնուրույն եկեղեցական ավանդույթի և ազգային-հոգևոր ինքնության ձևավորումը։ Առանձին բաժիններում քննության են առնվում հավատքի և դավանանքի հիմնական դրույթները, աստվածաբանական պատկերացումները, եկեղեցու կառավարման առանձնահատկությունները և հոգևորականության կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են նաև կանոնական իրավունքի ու եկեղեցական կարգապահության սկզբունքները, որոնք կարգավորում են հոգևորականների և հավատացյալների հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքի կազմակերպումը և ծիսական գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատարագի և այլ եկեղեցական արարողությունների նկարագրությանը, դրանց ծագմանը, կառուցվածքին, խորհրդաբանությանը և առանձնահատկություններին։ Աշխատության մշակութաբանական նշանակությունը մեծապես պայմանավորված է նաև հայ եկեղեցական գրականության ուսումնասիրությամբ․ ներկայացվում են հոգևոր և աստվածաբանական երկերը, մատենագրական ավանդույթը, եկեղեցական հեղինակների ժառանգությունը և գրականության դերը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության վերջին ուղղություններից մեկը եկեղեցու ժամանակակից վիճակն է, նրա կազմակերպական կյանքը, հասարակական դերակատարությունը և հայ համայնքների հոգևոր սպասավորության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը միավորում է պատմական, աստվածաբանական, կանոնական և մշակութաբանական դիտարկումները՝ փորձելով ամբողջական պատկեր ներկայացնել հայկական եկեղեցական ավանդույթի ձևավորման, զարգացման և շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցին դարերի ընթացքում կարևոր դեր է ունեցել ազգային ինքնության, լեզվի, գրականության, կրթության և մշակույթի պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, եկեղեցագետներին, մշակութաբաններին, հայ եկեղեցու պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին և ընթերցողներին։

География

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում բնօգտագործման գործընթացների գեոէկոլոգիական առանձնահատկությունների, դրանց տարածական դրսևորումների և շրջակա միջավայրի վրա ունեցած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են բնական ռեսուրսների օգտագործման ձևերը, դրանց կառավարման առանձնահատկությունները և մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող էկոլոգիական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի տարբեր տարածաշրջանների բնաշխարհագրական պայմանները, ռեսուրսային ներուժը, բնօգտագործման մակարդակները և դրանց հետ կապված բնապահպանական խնդիրները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հողային, ջրային, հանքային և կենսաբանական ռեսուրսների շահագործման հետևանքները, լանդշաֆտների փոփոխությունները, էկոհամակարգերի խախտումները և շրջակա միջավայրի վրա մարդածին ճնշումների ազդեցությունը։ Ներկայացվում են նաև տարածքային կառավարման, բնապահպանական վերահսկողության և կայուն բնօգտագործման կազմակերպման հնարավոր ուղիները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի աշխարհագրական առանձնահատկությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության, բնապահպանության, երկրագիտության և տարածքային կառավարման ոլորտների ուսանողների, մասնագետների, հետազոտողների, ինչպես նաև բնության պահպանության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 17-րդ դարի հին ռուսերեն գրավոր հուշարձաններում դերանունների համակարգի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կառուցվածքային, ձևաբանական, շարահյուսական և գործառական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում են այն դերանվանական ձևերը, որոնք գործածվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գրավոր աղբյուրներում, դրանց ձևափոխության օրինաչափությունները, հոլովման համակարգը, քերականական կատեգորիաների արտահայտությունը և տարբեր տեքստային միջավայրերում դրանց կիրառությունը։ 17-րդ դարը ռուսաց լեզվի պատմության մեջ կարևոր անցումային ժամանակաշրջան է, երբ գրավոր լեզվում զուգահեռաբար պահպանվում էին ավելի հին լեզվական առանձնահատկություններ և ձևավորվում էին նոր՝ հետագա գրական լեզվին բնորոշ միտումներ։ Այդ պատճառով դերանունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեզվական փոփոխությունների ընթացքին և բացահայտելու հին ու նոր ձևերի փոխհարաբերությունը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել անձնական, ցուցական, ստացական, հարցական, հարաբերական, որոշյալ, անորոշ և ժխտական դերանունների ձևերն ու գործածության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց հոլովական ձևերին, քանի որ պատմական տեքստերում կարող են հանդիպել ինչպես պահպանված հին ձևեր, այնպես էլ աստիճանաբար տարածվող նոր տարբերակներ։ Դրանց համեմատությունը թույլ է տալիս բացահայտել ձևաբանական համակարգի փոփոխությունները և որոշել տարբեր ձևերի տարածվածությունն ու գործառական սահմանները։ Կարևոր է նաև դերանունների շարահյուսական կիրառության ուսումնասիրությունը։ Տարբեր տեքստերում դերանունները կարող են հանդես գալ որպես նախադասության տարբեր անդամներ, փոխարինել գոյականներին, կապել նախադասության բաղադրիչները, արտահայտել հղումային հարաբերություններ կամ ապահովել խոսքի կապակցվածությունը։ Այդպիսի կիրառությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին դերանուններն օգտագործվում տվյալ ժամանակաշրջանի գրավոր խոսքի կառուցման մեջ։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև գրավոր աղբյուրների ժանրային տարբերությունների հաշվառումը։ 17-րդ դարի պատմական, վարչական, կրոնական, գրական և այլ տեքստերը կարող էին ունենալ լեզվական տարբեր առանձնահատկություններ, ուստի դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե դերանվանական այս կամ այն ձևը որքանով էր պայմանավորված տեքստի ժանրով, ոճով կամ գրավոր ավանդույթով։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև գրաբարյան և ժողովրդախոսակցական տարրերի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Դերանունների համակարգում պահպանված հին ձևերի և նորարարությունների ուսումնասիրությունը կարող է տեղեկություններ հաղորդել ռուսաց լեզվի զարգացման այն գործընթացների մասին, որոնք հետագայում հանգեցրին ժամանակակից գրական լեզվի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև տարբեր ձեռագրերի և հրատարակված հուշարձանների համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու համար ձևերի տարածման աշխարհագրական, ժամանակագրական և տեքստային առանձնահատկությունները։ Նման ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ոչ միայն դերանունների պատմության, այլև ռուսաց լեզվի ընդհանուր պատմական քերականության համար, քանի որ դերանվանական համակարգի փոփոխությունները կապված են լեզվի ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածքի ավելի լայն վերափոխումների հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել պատմական լեզվաբանության, հին ռուսերեն գրավոր հուշարձանների ուսումնասիրության, տեքստաբանության և ռուսաց լեզվի պատմության ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանասերներին, հին ձեռագրերի և ռուսական գրավոր մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը 17-րդ դարի գրավոր աղբյուրների դերանվանական նյութի հիման վրա ներկայացնում է ռուսաց լեզվի պատմական զարգացման կարևոր փուլերից մեկը՝ բացահայտելով դերանունների ձևերի, գործառույթների և կիրառության փոփոխությունները և դրանց նշանակությունը լեզվի հետագա զարգացման գործընթացում։