Дух народный

Другие предметы

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող համաշխարհային գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը, ներկայացմանը և արժևորմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում գրադարանի հավաքածուներում ընդգրկված օտարալեզու և համաշխարհային գրականության արժեքավոր նմուշներին, դրանց ձևավորման պատմությանը, պահպանման առանձնահատկություններին և մշակութային նշանակությանը։ Քննարկվում են գրքային ֆոնդերի համալրման, հազվագյուտ հրատարակությունների պահպանության, մատենագիտական նկարագրման, ընթերցողների և հետազոտողների համար տեղեկատվական հասանելիության ապահովման հարցերը։ Ներկայացվում է գրադարանի դերը համաշխարհային գրական արժեքների տարածման, գիտական ուսումնասիրությունների խթանման և մշակութային երկխոսության զարգացման գործում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, գրականագետների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և համաշխարհային գրական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է անսահման պարզ խմբերի (infinite simple groups) կիրառությունները պարբերական խմբերի (periodic groups) կառուցվածքի և հատկությունների վերլուծության մեջ՝ կենտրոնանալով այն կապերի վրա, որոնք գոյություն ունեն խմբերի տարրերի կարգերի, ենթախմբերի կառուցվածքի և ընդհանուր ալգեբրական վարքագծի միջև։ Հեղինակը քննարկում է այն փաստը, որ անսահման պարզ խմբերը, լինելով առանց ոչ տրիվիալ նորմալ ենթախմբերի, կարող են ծառայել որպես կարևոր գործիք պարբերական խմբերի բարդ կառուցվածքային հատկությունները բացահայտելու համար, հատկապես այն դեպքերում, երբ բոլոր տարրերը ունեն վերջավոր կարգ։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր մեթոդներ, որոնց միջոցով անսահման պարզ խմբերի օրինակները օգտագործվում են պարբերական խմբերի դասակարգման խնդիրներում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են տեղային վերջավորության, պարզության և պարբերականության համակցման դեպքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Burnside-ի տիպի խնդիրներին, խմբերի ներկայացումներին և այն արդյունքներին, որոնք կապում են անսահման կառուցվածքները վերջավոր կարգի տարրերով խմբերի վարքագծի հետ։ Բացի տեսական վերլուծությունից, քննարկվում են նաև այն դեպքերը, երբ նման խմբերը կիրառվում են հակաօրինակների կառուցման կամ ընդհանուր դասակարգման վարկածների ստուգման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է խորքային մաթեմատիկական ուսումնասիրություն, որը բացահայտում է անսահման պարզ խմբերի կարևոր դերը պարբերական խմբերի տեսության զարգացման և ընդլայնման մեջ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ համակարգերում արտածումների բարդության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում տրամաբանական արտածումների կառուցումը, ստուգումը կամ օպտիմալացումը պահանջում է զգալի հաշվարկային և կառուցվածքային ռեսուրսներ։ Ֆորմալ համակարգը բաղկացած է հստակ սահմանված սիմվոլներից, արտահայտությունների կառուցման կանոններից, աքսիոմներից և արտածման կանոններից, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշակի սկզբնական դրույթներից ստանալ նոր դատողություններ։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մաթեմատիկական տրամաբանության և տեսական համակարգչային գիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե որքան արդյունավետ կարող են մեքենայացվել տրամաբանական ապացույցների կառուցման և ստուգման գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը արտածման բարդության տարբեր ձևերի բացահայտումն ու դասակարգումն է։ Միևնույն տրամաբանական հետևությունը տարբեր ֆորմալ համակարգերում կարող է ստացվել էապես տարբեր երկարության կամ բարդության ապացույցով։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն որոշել՝ արդյոք տվյալ բանաձևը արտածելի է, այլև գնահատել դրա ապացույցի չափը, քայլերի քանակը, օգտագործվող միջանկյալ բանաձևերի թիվը և ապացույցի կառուցման համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել արտածման երկարության հասկացությունը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում գոյություն ունեն դատողություններ, որոնց ապացույցները կարող են լինել շատ երկար, նույնիսկ այն դեպքում, երբ համապատասխան մաթեմատիկական կամ տրամաբանական պնդումը ինքնին համեմատաբար պարզ է։ Այս երևույթը կարևոր է ապացույցների տեսության համար, քանի որ ցույց է տալիս ֆորմալ համակարգի արտահայտչական հնարավորությունների և ապացույցների արդյունավետության միջև եղած տարբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր ֆորմալ համակարգերի համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել դասական և ոչ դասական տրամաբանական համակարգեր, աքսիոմատիկ տեսություններ, բնական արտածման համակարգեր, սեկվենտային հաշվարկներ և այլ ձևական ապացուցման համակարգեր։ Համեմատության նպատակն է պարզել, թե ինչպես է արտածման կանոնների ընտրությունը ազդում ապացույցների երկարության, կառուցման բարդության և ստուգման արդյունավետության վրա։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև համակարգերի միջև սիմուլյացիաների ուսումնասիրությունը, երբ մի համակարգի ապացույցները փոխակերպվում են մեկ այլ համակարգում գործող ապացույցների։ Արտածումների բարդությունը սերտորեն կապված է հաշվարկային բարդության հետ։ Տրամաբանական խնդիրների մի մասը կարող է ունենալ որոշման արդյունավետ ալգորիթմներ, մինչդեռ մյուսների համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները կարող են արագ աճել խնդրի չափի մեծացմանը զուգընթաց։ Այդ պատճառով հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բարդության դասեր, ալգորիթմական սահմանափակումներ և արտածման խնդիրների լուծման ժամանակային ու տարածական բարդությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտածման կառուցման և արտածման ստուգման տարբերակումը։ Որոշ դեպքերում արդեն գոյություն ունեցող ապացույցի ճիշտությունը կարելի է ստուգել համեմատաբար արագ, մինչդեռ այդ ապացույցի ինքնուրույն կառուցումը կարող է պահանջել շատ ավելի մեծ հաշվարկային ռեսուրսներ։ Այս տարբերությունը կարևոր է ավտոմատացված ապացուցման համակարգերի նախագծման և արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ապացույցների նորմալացումը և ապացույցների կառուցվածքի պարզեցումը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում հնարավոր է բարդ արտածումները վերափոխել ավելի կանոնավոր ձևի՝ պահպանելով դրանց տրամաբանական վավերականությունը։ Նորմալ ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ապացույցների ներքին կառուցվածքը, հեռացնել ավելորդ քայլերը և որոշ դեպքերում բարելավել ապացույցների ավտոմատ կառուցման գործընթացը։ Կարևոր ուղղություն է նաև արտածումների ավտոմատացումը։ Համակարգչային ծրագրերը կարող են որոնել տրամաբանական հետևությունների ապացույցներ՝ օգտագործելով նախապես սահմանված կանոններ և ռազմավարություններ։ Սակայն հնարավոր արտածումների տարածքի արագ աճը հաճախ առաջացնում է որոնման բարդության խնդիր։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է մշակել արդյունավետ որոնման ռազմավարություններ, էվրիստիկ մեթոդներ և ապացույցների տարածքի սահմանափակման եղանակներ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև ավտոմատ թեորեմների ապացուցման համակարգերի, տրամաբանական ծրագրավորման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի հետ կապված խնդիրները։ Ֆորմալ վերիֆիկացիայի դեպքում կարևոր է ստուգել ծրագրերի, ալգորիթմների կամ համակարգերի համապատասխանությունը նախապես սահմանված հատկություններին։ Այստեղ տրամաբանական արտածումները դառնում են համակարգի ճիշտության հիմնավորման միջոց, իսկ դրանց բարդությունը կարող է ուղղակիորեն ազդել վերիֆիկացիայի գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ արտածումների բարդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանել ֆորմալ համակարգերի հնարավորությունների և սահմանափակումների ավելի հստակ պատկեր։ Այն կարող է բացահայտել այնպիսի դեպքեր, երբ որոշ համակարգերում պնդումների ապացույցները չափազանց երկար են, մինչդեռ ավելի հզոր կամ այլ կերպ կառուցված համակարգում նույն պնդումները հնարավոր է ապացուցել զգալիորեն կարճ եղանակով։ Այսպիսի համեմատությունները կարևոր են ապացույցների համակարգերի արդյունավետության գնահատման և նոր ֆորմալ մեխանիզմների մշակման համար։ Գործնական տեսանկյունից ստացված արդյունքները կարող են օգտակար լինել ավտոմատացված ապացուցման, ծրագրային ապահովման ֆորմալ ստուգման, տրամաբանական վերլուծության, արհեստական բանականության որոշ ուղղությունների և վստահելի ծրագրային համակարգերի մշակման համար։ Արտածումների բարդության նվազեցումը կարող է նպաստել ավելի արագ և արդյունավետ ապացույցների որոնմանն ու ստուգմանը, ինչպես նաև մեծացնել ֆորմալ մեթոդների կիրառելիությունը բարդ համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է ֆորմալ համակարգերում արտածումների կառուցման, չափման, ստուգման և օպտիմալացման հետ կապված բարդությունները։ Տարբեր տրամաբանական համակարգերի, ապացույցների կառուցվածքների և հաշվարկային մեթոդների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արտածումների բարդության հիմնական օրինաչափությունները և սահմանափակումները՝ միաժամանակ ձևավորելով տեսական հիմք ավելի արդյունավետ ապացուցման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի մեթոդների մշակման համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը պատմավավերագրական և աղբյուրագիտական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նվիրված է Մոսկվայում գործող արևելյան լեզուների նշանավոր կրթական հաստատության ձևավորման, գործունեության և զարգացման պատմությանը։ Այն համախմբում է հաստատության անցյալի ուսումնասիրման համար կարևոր փաստաթղթեր ու տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով վերականգնել նրա կրթական, գիտական, վարչական և մշակութային գործունեության տարբեր փուլերը։ Նյութերում կարող են արտացոլվել ուսումնական հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, Լազարյան ընտանիքի կրթական ու բարեգործական նախաձեռնությունները, կառավարման համակարգի ձևավորումը, ուսումնական ծրագրերի զարգացումը, դասավանդվող առարկաների շրջանակը և արևելյան լեզուների ուսումնասիրության կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հաստատության ղեկավարությանը, դասախոսական կազմին, ուսանողներին և շրջանավարտներին վերաբերող տեղեկությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն հաստատության պաշտոնական պատմությունը, այլև նրա շուրջ ձևավորված մտավոր ու կրթական միջավայրը։ Ժողովածուն կարող է ներառել կանոնադրական փաստաթղթեր, վարչական գրագրություն, հաշվետվություններ, հրամաններ, կրթական ծրագրեր, կենսագրական տեղեկություններ և այլ բնույթի սկզբնաղբյուրներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է հետևել հաստատության կարգավիճակի, կառուցվածքի և գործունեության ուղղությունների փոփոխություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ կրթական և մշակութային կյանքի հետ կապը, քանի որ հաստատությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայ մտավորականության ձևավորման, հայագիտական գիտելիքի զարգացման և հայկական ու ռուսական գիտակրթական միջավայրերի փոխհարաբերությունների մեջ։ Միաժամանակ ներկայացվող նյութերը արժեքավոր են արևելագիտության պատմության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու արևելյան լեզուների, պատմության և մշակույթի վերաբերյալ գիտական հետաքրքրությունների ձևավորումն ու ինստիտուցիոնալ զարգացումը։ Հրատարակության ստեղծման և պահպանման գործում բարեգործական հովանավորության ընդգծումը ցույց է տալիս մասնավոր մեկենասության նշանակությունը կրթական ու գիտական ժառանգության փաստագրման գործում։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն կարևոր սկզբնաղբյուրային հիմք է կրթության պատմության, հայագիտության, արևելագիտության, ռուսահայ մշակութային կապերի և Լազարյանների կրթական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Литература

Հրատարակությունը ներառում է ճանապարհորդությունների ընթացքում կատարված դիտարկումների, տպավորությունների և նկարագրությունների ամբողջություն՝ ընթերցողին ներկայացնելով այցելված վայրերի բնությունը, աշխարհագրական միջավայրը, բնակավայրերը, մարդկանց կենցաղը և հասարակական կյանքը։ Ուղեգրական ակնարկների միջոցով հեղինակային դիտարկումները միահյուսվում են պատմական ու մշակութային տեղեկությունների հետ՝ հնարավորություն տալով տարբեր տարածաշրջանների և բնակավայրերի մասին պատկերացում կազմել ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածքների, այլև որպես յուրահատուկ մշակութային միջավայրերի։ Նյութերում կարող են ներկայացվել ճանապարհորդության երթուղիները, տեսարժան վայրերը, տեղական ավանդույթներն ու սովորույթները, բնակչության զբաղմունքը, տնտեսական գործունեությունը և առօրյա կյանքը։ Կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ճանապարհորդական նկարագրությունը սովորաբար համադրում է փաստագրական տեղեկությունը հեղինակի անձնական տպավորությունների և գնահատականների հետ՝ ստեղծելով տվյալ վայրի կենդանի ու բազմակողմանի պատկեր։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև պատմական և ազգագրական տեսանկյունից, քանի որ նման ակնարկներում երբեմն պահպանվում են տվյալ ժամանակաշրջանի բնակավայրերի, հասարակական հարաբերությունների և մշակութային կյանքի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք լրացնում են այլ աղբյուրների տվյալները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին և ճանապարհորդական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են տարբեր վայրերի բնությամբ, պատմությամբ և մշակույթով։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ և 20-րդ դարերում Եգիպտոսի թատերական արվեստի և դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմական, հասարակական, մշակութային և գրական գործընթացների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են եգիպտական ժամանակակից թատրոնի առաջացման նախադրյալները, ազգային դրամատուրգիական ավանդույթների ձևավորումը, եվրոպական թատերարվեստի ազդեցությունը և արաբական մշակութային միջավայրում նոր գեղարվեստական ուղղությունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում տեղի ունեցած հասարակական և մշակութային վերափոխումներին, որոնք նպաստեցին ժամանակակից թատերական հաստատությունների ստեղծմանը, բեմարվեստի մասնագիտական զարգացմանը և դրամատիկական գրականության տարածմանը։ Ուսումնասիրվում են ավանդական ժողովրդական ներկայացումների, բանավոր պատմողական արվեստի, երաժշտական և երգիծական կատարումների ու եվրոպական թատերական ձևերի փոխազդեցությունները, որոնց արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են արաբական մշակութային վերածննդի՝ Նահդայի ազդեցությունը թատերական կյանքի զարգացման վրա, գրական լեզվի և խոսակցական արաբերենի կիրառման առանձնահատկությունները, թարգմանական դրամատուրգիայի նշանակությունը և եվրոպական դասական ստեղծագործությունների տեղայնացման գործընթացները։ Կարևորվում է եգիպտական թատրոնի սկզբնական զարգացման փուլերում Յակուբ Սաննուի և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, նրանց ներդրումը թատերական ներկայացումների կազմակերպման, հասարակական երգիծանքի զարգացման և բեմարվեստի ժողովրդականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում 20-րդ դարի սկզբին թատերական խմբերի, մասնագիտական դերասանական կազմերի և մշակութային հաստատությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև թատրոնի՝ որպես հասարակական գաղափարների արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի և եգիպտական դրամատուրգիայի մյուս նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության, նրանց գեղարվեստական սկզբունքների, դրամատիկական կառուցվածքների և գաղափարական որոնումների ուսումնասիրության հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են պատմական, սոցիալական, քաղաքական, հոգեբանական և փիլիսոփայական դրամաների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատակերգության, երգիծանքի, երաժշտական թատրոնի և փորձարարական բեմարվեստի դերը եգիպտական մշակութային կյանքում։ Կարևորվում են գաղութատիրության, ազգային անկախության համար պայքարի, հասարակական արդիականացման, սոցիալական անհավասարության, կրթության, կանանց հասարակական դիրքի և ավանդական արժեքների վերափոխման թեմաների արտացոլումները դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրվում է թատրոնի փոխհարաբերությունը հասարակական կարծիքի, քաղաքական գաղափարախոսությունների և մշակութային ինքնության հետ՝ ընդգծելով բեմարվեստի ազդեցությունը հասարակական քննարկումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում 20-րդ դարի երկրորդ կեսի եգիպտական դրամատուրգիայի նորարարական միտումները, ռեալիստական և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, ազգային պատմության վերաիմաստավորումը և ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու սոցիալական խնդիրների ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թատերական ռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի, բեմանկարչության, ներկայացումների գեղարվեստական կազմակերպման և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է Եգիպտոսի դերը արաբական աշխարհի թատերական մշակույթի զարգացման գործում, եգիպտական դրամատուրգիայի ազդեցությունը տարածաշրջանի այլ երկրների գրականության և բեմարվեստի վրա, ինչպես նաև միջազգային մշակութային փոխանակումների նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու եգիպտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերի, ազգային և եվրոպական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցության, դրամատուրգիական ժանրերի բազմազանության և թատերական արվեստի հասարակական գործառույթների մասին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և արվեստաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արաբական դրամատուրգիայի զարգացման օրինաչափությունների, եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպության և 19–20-րդ դարերի մշակութային վերափոխումների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել թատերագետների, գրականագետների, արևելագետների, արաբագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համաշխարհային թատրոնի ու արաբական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։