Էլեկտրոնային քվեարկության նոր համակարգերի մշակում և իրականացում

Другие предметы

Այս գիտական աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի մանրամասն պատասխանը Գ. Պատկանովի դիտողություններին և քննադատություններին, որոնք վերաբերում էին Էմինի՝ Վահագնի և վիշապամարտական առասպելների վերաբերյալ ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական դիցաբանության, բանահյուսության և պատմական աղբյուրների տվյալները՝ հիմնավորելով իր տեսակետները և անդրադառնալով առասպելաբանական կերպարների ծագման, խորհրդանշական իմաստների ու մշակութային նշանակության հարցերին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հին հայկական հավատալիքները, դիցաբանական ավանդույթների կապը հարևան ժողովուրդների մշակույթների հետ, ինչպես նաև գիտական մեթոդաբանության և աղբյուրագիտական մեկնաբանությունների խնդիրները։ Գիրքը կարևոր վկայություն է XIX դարի հայագիտության և արևելագիտության գիտական բանավեճերի մասին՝ արտացոլելով ժամանակի առաջատար հետազոտողների մոտեցումները, փաստարկները և գիտական քննարկումների մշակույթը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ դիցաբանության, բանասիրության, պատմագիտության և մտավոր պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպություններում դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի ձևավորման, հաշվառման, վերլուծության ու արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի տնտեսական և կազմակերպական միջավայրի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպությունների ընթացիկ ֆինանսական պարտավորությունների և պահանջների կառավարման այնպիսի համակարգի ձևավորումն է, որը հնարավորություն կտա պահպանել վճարունակությունը, ապահովել դրամական միջոցների արդյունավետ շրջանառությունը, նվազեցնել ժամկետանց պարտքերի կուտակման ռիսկը և բարձրացնել ֆինանսատնտեսական գործունեության ընդհանուր արդյունավետությունը։ Պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպությունների դեպքում պարտքերի կառավարումն առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ դրանց ֆինանսական արդյունքները կարող են առնչվել ոչ միայն առանձին կազմակերպության տնտեսական շահերին, այլև պետական ակտիվների արդյունավետ օգտագործմանը, հանրային միջոցների կառավարմանը և պետական սեփականության արժեքի պահպանմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դեբիտորական պարտքերի տնտեսական բովանդակության, կառուցվածքի և առաջացման պատճառների ուսումնասիրության վրա։ Ապրանքների վաճառքը, աշխատանքների կատարումը կամ ծառայությունների մատուցումը հետաձգված վճարման պայմաններով կարող են հանգեցնել գնորդների և պատվիրատուների նկատմամբ պահանջների ձևավորմանը։ Նման պարտքերը կազմակերպության ակտիվների մասն են կազմում, սակայն դրանց չափազանց մեծ ծավալը կամ երկարատև չմարումը կարող են բացասաբար անդրադառնալ դրամական հոսքերի, ընթացիկ վճարունակության և ֆինանսական կայունության վրա։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ոչ միայն հաշվապահական հաշվառման մեջ ճիշտ արտացոլել պարտքերի գումարները, այլև շարունակաբար գնահատել դրանց մարման հավանականությունը, ժամկետային կառուցվածքը և ֆինանսական ռիսկերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դեբիտորական պարտքերի դասակարգմանը։ Դրանք կարող են տարբերակվել ըստ առաջացման աղբյուրի, պարտապանի տեսակի, մարման ժամկետի, վճարման պայմանների և վերադարձելիության աստիճանի։ Ժամկետային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ընթացիկ, ժամկետանց և երկար ժամանակ չմարված պահանջները, իսկ պարտապանների խմբավորումը՝ գնահատել առանձին գործընկերներից կախվածության մակարդակը։ Նման տեղեկատվությունը կարևոր է կառավարչական որոշումների ընդունման համար, քանի որ դեբիտորական պարտքերի ընդհանուր գումարը ինքնին ամբողջական պատկերացում չի տալիս դրանց որակի վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է ժամկետանց դեբիտորական պարտքերի առաջացման պատճառների բացահայտումը։ Դրանք կարող են պայմանավորված լինել գործընկերների ֆինանսական դժվարություններով, պայմանագրային կարգապահության թերություններով, վճարումների վերահսկման անբավարար համակարգով, ոչ արդյունավետ վարկային քաղաքականությամբ կամ կազմակերպության ներսում տեղեկատվության փոխանակման խնդիրներով։ Պատճառների ճիշտ բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մշակել ոչ միայն արդեն գոյություն ունեցող պարտքերի հավաքագրման, այլև նոր ժամկետանց պահանջների առաջացումը կանխարգելող միջոցառումներ։ Այս համատեքստում կարևորվում է գործընկերների վճարունակության նախնական գնահատումը և պայմանագրերում վճարման հստակ ժամկետների ու պատասխանատվության մեխանիզմների ամրագրումը։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում դեբիտորների վարկունակության գնահատման խնդիրը։ Մինչև հետաձգված վճարման պայմաններով գործարքի իրականացումը կազմակերպությունը կարող է գնահատել գործընկերոջ ֆինանսական վիճակը, վճարային պատմությունը և պարտավորությունների կատարման կարողությունը։ Նման գնահատման հիման վրա հնարավոր է սահմանել տարբեր գործընկերների համար համապատասխան վճարման պայմաններ և սահմանաչափեր։ Այս մոտեցումը նպաստում է առևտրային հարաբերությունների և ֆինանսական անվտանգության միջև հավասարակշռության պահպանմանը՝ թույլ չտալով, որ վաճառքի կամ ծառայությունների ծավալների ավելացումը հանգեցնի չվերադարձվող պահանջների անհամաչափ աճի։ Հետազոտության մյուս կարևոր բաղադրիչը կրեդիտորական պարտքերի կառավարումն է։ Դրանք առաջանում են մատակարարների, կապալառուների, աշխատակիցների, բյուջեի և այլ կողմերի նկատմամբ կազմակերպության ֆինանսական պարտավորությունների հետևանքով։ Կրեդիտորական պարտքերը որոշակի ժամանակահատվածում կարող են հանդես գալ որպես գործունեության ֆինանսավորման աղբյուր, սակայն դրանց ոչ արդյունավետ կառավարումը կարող է հանգեցնել վճարման ժամկետների խախտման, գործընկերների վստահության նվազման և ֆինանսական կայունության վատթարացման։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ապահովել պարտավորությունների ժամկետային վերահսկողություն և դրանք համադրել սպասվող դրամական մուտքերի հետ։ Կարևորվում է դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի փոխկապակցված ուսումնասիրությունը։ Եթե կազմակերպությունը գնորդներից վճարումները ստանում է զգալի ուշացումով, բայց մատակարարների նկատմամբ պարտավորությունները պետք է կատարի ավելի կարճ ժամկետում, կարող է առաջանալ դրամական միջոցների ժամանակավոր պակաս։ Հակառակ իրավիճակում կազմակերպությունը կարող է ունենալ ֆինանսավորման որոշակի ժամանակային առավելություն։ Հետևաբար պարտքերի կառավարման համակարգը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն դրանց ընդհանուր գումարների, այլև մարման ժամկետների և դրամական հոսքերի ժամանակային համապատասխանության վրա։ Դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի շրջանառության համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կազմակերպության ֆինանսական ցիկլում առկա անհավասարակշռությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է շրջանառության ցուցանիշների կիրառումը։ Դեբիտորական պարտքերի շրջանառության արագությունը ցույց է տալիս, թե որքան արդյունավետ է կազմակերպությունը վերածում իր պահանջները դրամական միջոցների, իսկ կրեդիտորական պարտքերի շրջանառության ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել մատակարարների և այլ պարտատերերի նկատմամբ վճարումների կազմակերպումը։ Այս ցուցանիշների դինամիկ ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել ֆինանսական կարգապահության փոփոխությունները և նախազգուշացնել իրացվելիության հնարավոր խնդիրների մասին։ Միաժամանակ նպատակահարմար է դրանք դիտարկել կազմակերպության գործունեության ոլորտի, պայմանագրային առանձնահատկությունների և դրամական հոսքերի կառուցվածքի հետ համատեղ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պարտքերի տարիքային վերլուծությանը։ Դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի խմբավորումն ըստ դրանց առաջացման կամ մարման ժամկետների հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ռիսկային հատվածները։ Հատկապես կարևոր է երկար ժամանակ չմարված դեբիտորական պարտքերի վերահսկումը, քանի որ դրանց վերադարձելիության հավանականությունը կարող է ժամանակի ընթացքում նվազել։ Տարիքային կառուցվածքի պարբերական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ղեկավարությանը ժամանակին ձեռնարկել համապատասխան միջոցներ և կանխել խնդրահարույց պահանջների կուտակումը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կասկածելի և հնարավոր չվերադարձվող պարտքերի գնահատումը։ Ֆինանսական հաշվետվությունները պետք է հնարավորինս իրատեսորեն ներկայացնեն կազմակերպության ակտիվների արժեքը, ուստի դեբիտորական պարտքերի հաշվառման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրանց հնարավոր չմարման ռիսկը։ Պարտապանների ֆինանսական վիճակի, վճարման պատմության, պարտքի ժամկետի և այլ գործոնների ուսումնասիրությունը կարող է հիմք հանդիսանալ համապատասխան գնահատականների ձևավորման համար։ Այս մոտեցումը նպաստում է ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատության բարձրացմանը և թույլ չի տալիս կազմակերպության ֆինանսական վիճակը ներկայացնել չափազանց բարենպաստ միայն անվանական պահանջների մեծ ծավալի պատճառով։ Առանձին նշանակություն ունի պայմանագրային աշխատանքի կատարելագործումը։ Պարտքերի արդյունավետ կառավարումը սկսվում է մինչև դրանց փաստացի առաջացումը։ Պայմանագրերում վճարման ժամկետների, կանխավճարների, հաշվարկների ձևերի, պարտավորությունների կատարման և կողմերի պատասխանատվության պայմանների հստակ սահմանումը կարող է զգալիորեն նվազեցնել հետագա ֆինանսական վեճերի և ժամկետանց պարտքերի առաջացման հավանականությունը։ Ֆինանսական, իրավաբանական և առևտրային ստորաբաժանումների համագործակցությունը կարևոր է այնպիսի պայմանագրային քաղաքականություն ձևավորելու համար, որը միաժամանակ նպաստում է տնտեսական գործունեությանը և սահմանափակում անհարկի ֆինանսական ռիսկերը։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ներքին վերահսկողության համակարգի զարգացումը։ Պետական մասնակցությամբ կազմակերպություններում այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի՝ հաշվի առնելով պետական սեփականության և միջոցների արդյունավետ օգտագործման նկատմամբ բարձր հաշվետվողականության անհրաժեշտությունը։ Պարտքերի առաջացման, հաստատման, հաշվառման և մարման գործընթացներում պատասխանատվությունների հստակ տարանջատումը կարող է նվազեցնել սխալների, չհիմնավորված գործարքների և ֆինանսական կարգապահության խախտումների հավանականությունը։ Պարբերական գույքագրումը, փոխադարձ հաշվարկների ճշտումը և հաշվապահական տվյալների համադրումը պայմանագրային փաստաթղթերի հետ նպաստում են տեղեկատվության արժանահավատության ապահովմանը։ Կարևորվում է նաև պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Նման կազմակերպություններում սեփականատիրոջ գործառույթներն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն իրականացնում է պետությունը, ինչի հետևանքով ֆինանսական կառավարման արդյունավետությունը կապված է նաև պետական սեփականության կառավարման համակարգի որակի հետ։ Պարտքերի մեծացումը կարող է ազդել կազմակերպության արժեքի, շահութաբերության, պետական մասնակցությունից ակնկալվող տնտեսական արդյունքի և ֆինանսական կայունության վրա։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ձևավորել վերահսկման այնպիսի ցուցանիշներ, որոնք հնարավորություն կտան ոչ միայն կազմակերպության ղեկավարությանը, այլև սեփականատիրոջ լիազորություններ իրականացնող մարմիններին ժամանակին գնահատել պարտքերի կառավարման վիճակը։ Առանձին ուղղություն է կառավարչական հաշվետվողականության կատարելագործումը։ Ֆինանսական հաշվետվություններում ներկայացվող ընդհանուր ցուցանիշները միշտ չէ, որ բավարար են օպերատիվ կառավարման համար։ Ղեկավարությանը կարող են անհրաժեշտ լինել առավել մանրամասն տեղեկություններ պարտապանների, պարտատերերի, պայմանագրերի, վճարման ժամկետների, ժամկետանց գումարների և կանխատեսվող դրամական հոսքերի վերաբերյալ։ Պարբերական ներքին հաշվետվությունների մշակումը հնարավորություն է տալիս արագ հայտնաբերել շեղումները և համապատասխան պատասխանատուներին տրամադրել որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվություն։ Հատկապես արդյունավետ կարող են լինել այնպիսի հաշվետվությունները, որոնք միավորում են պարտքերի գումարային, ժամկետային և ռիսկային բնութագրերը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրամական հոսքերի պլանավորումը։ Դեբիտորական պարտքերի սպասվող մարումները պետք է համադրվեն կրեդիտորական պարտավորությունների կատարման ժամկետների հետ։ Դրամական հոսքերի բյուջեի կազմումը հնարավորություն է տալիս նախապես գնահատել ֆինանսավորման հնարավոր պակասը և ձեռնարկել համապատասխան կառավարչական միջոցներ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն կազմակերպությունների համար, որոնք ունեն մեծածավալ պայմանագրեր, երկար վճարային ժամկետներ կամ գործունեության սեզոնային բնույթ։ Դրամական հոսքերի կանխատեսումը պարտքերի կառավարումը դարձնում է կանխարգելիչ գործընթաց՝ փոխարինելով միայն արդեն առաջացած խնդիրներին արձագանքելու մոտեցմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Պարտքերի մեծ թվով գործարքների ձեռքով վերահսկումը կարող է լինել ժամանակատար և սխալների նկատմամբ զգայուն։ Հաշվապահական ու կառավարչական տեղեկատվական համակարգերի միջոցով հնարավոր է ավտոմատացնել պարտքերի ժամկետների վերահսկումը, ձևավորել գործընկերների անհատական հաշվեկշիռներ, ստանալ տարիքային վերլուծություն և ստեղծել ժամկետանց վճարումների վերաբերյալ նախազգուշացումներ։ Տվյալների միասնական համակարգը կարող է նաև բարելավել ֆինանսական, հաշվապահական, իրավաբանական և առևտրային ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվության փոխանակումը։ Կարևոր ուղղություն է պարտքերի կառավարման արդյունավետության գնահատման ցուցանիշների համակարգի մշակումը։ Այն կարող է ներառել պարտքերի շրջանառության արագությունը, միջին մարման ժամանակահատվածը, ժամկետանց պարտքերի մասնաբաժինը, կասկածելի պահանջների մակարդակը և դրամական հոսքերի հետ կապված այլ ցուցանիշներ։ Այս ցուցանիշների պարբերական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն տվյալ պահի վիճակը, այլև բացահայտել դրական կամ բացասական միտումները։ Պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների միջև համադրելի ցուցանիշների կիրառումը կարող է նպաստել նաև կառավարման ընդհանուր արդյունավետության վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով գործունեության ոլորտային տարբերությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել ֆինանսական և տնտեսական վերլուծությունը, հաշվապահական տվյալների ուսումնասիրությունը, հարաբերական ցուցանիշների հաշվարկը, ժամանակային շարքերի համեմատությունը, պարտքերի տարիքային կառուցվածքի գնահատումը և կազմակերպությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությունը։ Գործնական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել պարտքերի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները, գնահատել դրանց ազդեցությունը իրացվելիության ու ֆինանսական կայունության վրա և առաջարկել կառավարման կատարելագործման միջոցառումներ։ Առանձին կազմակերպությունների տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է լրացվել համակարգային մոտեցմամբ՝ բացահայտելու պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպություններին բնորոշ ընդհանուր խնդիրները։ Առաջարկվող կատարելագործման ուղղությունները կարող են ներառել գործընկերների ֆինանսական վիճակի գնահատման համակարգի զարգացումը, վճարային պայմանների տարբերակումը, պարտքերի սահմանաչափերի սահմանումը, տարիքային վերլուծության կանոնավոր իրականացումը, ժամկետանց պահանջների հավաքագրման ընթացակարգերի հստակեցումը, դրամական հոսքերի պլանավորումը և ներքին վերահսկողության ուժեղացումը։ Միաժամանակ կարևորվում է պատասխանատու ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվության արագ փոխանակումը և ղեկավարության համար պարտքերի վիճակի վերաբերյալ հասկանալի ու պարբերական հաշվետվությունների ձևավորումը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության և պետական ակտիվների արդյունավետ կառավարման համար դեբիտորական ու կրեդիտորական պարտքերի վերահսկման կարևորությամբ։ Պարտքերի արդյունավետ կառավարման համակարգը կարող է նպաստել դրամական միջոցների շրջանառության արագացմանը, ժամկետանց պահանջների նվազեցմանը, ընթացիկ պարտավորությունների ժամանակին կատարմանը, վճարունակության պահպանմանը և ֆինանսական ռիսկերի սահմանափակմանը։ Միաժամանակ այն կարող է բարձրացնել կազմակերպությունների հաշվետվողականությունն ու ֆինանսական թափանցիկությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպությունների փոխադարձ հաշվարկների և պարտքերի կառավարման համալիր ուսումնասիրություն՝ միավորելով հաշվապահական հաշվառման, ֆինանսական վերլուծության, դրամական հոսքերի կառավարման, ներքին վերահսկողության և պետական սեփականության արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆինանսական կառավարման, հաշվապահական հաշվառման, պետական գույքի կառավարման և կազմակերպությունների տնտեսագիտության ոլորտների հետազոտողների, ֆինանսիստների, հաշվապահների, կառավարման մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Биология

Կենսաբանություն ոլորտի «Կենսաբանություն 2 շտեմարան»-ը միջին մակարդակի ուսումնական և քննություններին պատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նպատակ ունի խորացնել սովորողների գիտելիքները կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքի, կենսագործունեության և էկոլոգիական կապերի վերաբերյալ, այստեղ ընդգրկվում են թեմաներ՝ բջջաբանություն, հյուսվածքներ, բույսերի և կենդանիների օրգան համակարգեր, ժառանգականություն և փոփոխականություն, էվոլյուցիայի հիմունքներ, ինչպես նաև էկոլոգիայի հիմնական օրենքներ և կենսաբազմազանության պահպանություն, շտեմարանում ներկայացված առաջադրանքները սովորողին օգնում են ոչ միայն հիշել կենսաբանական փաստերը, այլև հասկանալ գործընթացների փոխկապակցվածությունը, բացատրել կենսաբանական երևույթները և կիրառել գիտելիքները խնդիրների լուծման մեջ, այն հաճախ օգտագործվում է որպես լրացուցիչ ուսումնական նյութ դպրոցներում և քննություններին նախապատրաստվելու համար՝ զարգացնելով վերլուծական մտածողությունը և գիտական մոտեցումը կենսաբանական երևույթների նկատմամբ։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է էներգակիրների դերին Կասպից ծովի տարածաշրջանում գերտերությունների և տարածաշրջանային պետությունների ռազմավարությունների ու աշխարհաքաղաքական գործընթացների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում նավթի և բնական գազի պաշարներն են, դրանց արդյունահանումը, փոխադրումը և իրացման ուղղությունները, որոնք տարածաշրջանի երկրների համար ունեն ոչ միայն տնտեսական, այլև ռազմավարական և քաղաքական նշանակություն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են Կասպից ծովի էներգետիկ ռեսուրսների նկատմամբ տարբեր պետությունների հետաքրքրությունները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է էներգետիկ գործոնի փոխկապակցվածությունը արտաքին քաղաքականության, տնտեսական համագործակցության, անվտանգության և աշխարհաքաղաքական մրցակցության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են էներգակիրների նկատմամբ վերահսկողությունը, դրանց արտահանման ուղիները և ենթակառուցվածքները վերածվել քաղաքական ազդեցության կարևոր գործիքների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Կասպից ծովի ավազանի երկրների՝ Ադրբեջանի, Ղազախստանի, Թուրքմենստանի, Իրանի և Ռուսաստանի շահերին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի, Եվրոպական երկրների և այլ խոշոր դերակատարների ռազմավարական հետաքրքրություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է էներգետիկ փոխադրումների երթուղիների խնդիրը, քանի որ նավթամուղների և գազատարների ընտրությունը կարող է էապես ազդել ինչպես արտահանող երկրների տնտեսական հնարավորությունների, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների վրա։ Քննարկվում են նաև Կասպից ծովի իրավական կարգավիճակի, էներգետիկ նախագծերի, ներդրումների, տարածաշրջանային համագործակցության և անվտանգության հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տնտեսական շահերը միահյուսվում ռազմավարական և քաղաքական նպատակների հետ, և ինչու է Կասպից ծովի էներգետիկ ներուժը դարձել տարածաշրջանային ու միջազգային մրցակցության կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տնտեսագետներին, էներգետիկ անվտանգության և աշխարհաքաղաքականության հետազոտողներին, դիվանագետներին, ուսանողներին և Կասպից ծովի տարածաշրջանի քաղաքական ու տնտեսական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի համադասական շաղկապներով կազմված բարդ նախադասությունների գործառական հեռանկարի ուսումնասիրությանը՝ շարահյուսական, իմաստային և հաղորդակցական առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Դիտարկվում են բարդ նախադասության բաղադրիչների միջև ձևավորվող հարաբերությունները, դրանց տեղեկատվական կազմակերպումը և խոսքային հաղորդակցության մեջ ունեցած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադասության թեմատիկ և ռեմատիկ կառուցվածքին, հայտնի ու նոր տեղեկատվության բաշխմանը, ինչպես նաև այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսողը կազմակերպում և տրամաբանական հաջորդականությամբ ներկայացնում է հաղորդվող տեղեկությունը։ Վերլուծվում է համադասական շաղկապների դերը նախադասության բաղադրիչների միավորման, իմաստային հարաբերությունների արտահայտման և հաղորդակցական ամբողջականության ապահովման գործում։ Քննարկվում են միավորման, հակադրության, ընտրության, պատճառահետևանքային և այլ հարաբերություններ արտահայտող կառույցների գործառական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառերի դասավորության, շարահյուսական կառուցվածքի, շեշտադրման և համատեքստի ազդեցությունը տեղեկատվական կենտրոնի ձևավորման վրա։ Տարբեր լեզվական օրինակների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես է նույնատիպ քերականական կառուցվածքը տարբեր հաղորդակցական պայմաններում ձեռք բերում տարբեր տեղեկատվական նշանակություն։ Կարևորվում է շարահյուսական ձևի և հաղորդակցական գործառույթի փոխկապակցվածությունը՝ նախադասությունը դիտարկելով ոչ միայն որպես քերականական կառուցվածք, այլև որպես խոսքային հաղորդակցության կազմակերպման միջոց։ Աշխատությունը կարող է նպաստել անգլերենի բարդ նախադասությունների կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը և օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանիչների, դասախոսների, հետազոտողների ու բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–2008 թվականների հայ վիպագրության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և թեմատիկ ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների արտացոլումը վեպերում, նոր գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումների ձևավորումը, ինչպես նաև գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի ժանրային փոխակերպումներին, պատումի կառուցվածքին, կերպարաստեղծման եղանակներին, հեղինակային խոսքի առանձնահատկություններին և ժամանակի ու տարածության գեղարվեստական կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, ինքնության, պատմական հիշողության, բարոյահոգեբանական խնդիրների և ժամանակակից իրականության ներկայացման տարբեր ձևերը։ Քննարկվում են նաև նոր գրական ուղղությունների ազդեցությունը, ոճական բազմազանությունը և ավանդական ու նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու անկախության շրջանի առաջին տասնամյակների հայ արձակի զարգացման առանձնահատկությունների և գրական գործընթացում վեպի ունեցած տեղի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, գրականության տեսության և ժամանակակից գրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։