Երևանի հրապարակների ձևավորման հիմնախնդիրները

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կապիչ չպարունակող (բեսցեմենտային) բետոնների տեխնոլոգիական մշակման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված բնական և արհեստական լցանյութերի վրա, մասնավորապես՝ հրաբխային ալյումոսիլիկատային հումքից ստացված հատիկավոր փրփրապակու կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են նման կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքագոյացման առանձնահատկությունները, ամրության ձևավորման մեխանիզմները, ջերմա- և ձայնամեկուսիչ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը լցանյութի ֆրակցիոն կազմից և տեխնոլոգիական մշակման պայմաններից։ Աշխատությունում դիտարկվում են հրաբխային ծագման հումքի վերամշակման հնարավորությունները, դրա էկոլոգիական և տնտեսական արդյունավետությունը շինարարական նյութերի արտադրության մեջ, ինչպես նաև էներգախնայող և կայուն շինարարության սկզբունքների համատեքստում կիրառման հեռանկարները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր սերնդի թեթև բետոնների կառուցվածքային կայունությանը, ծակոտկենության կարգավորմանը և երկարաժամկետ շահագործման ընթացքում դրանց վարքագծին։

Литература

Այս աշխատանքը համեմատական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրում է երկու ազգային գրական ավանդույթների կարևոր արձակագիրների ստեղծագործական աշխարհը՝ բացահայտելով նրանց գրական մտածողության, թեմատիկ մոտեցումների և գեղարվեստական արտահայտչաձևերի զուգահեռներն ու տարբերությունները։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես են երկու արձակագիրները ներկայացնում մարդու ներաշխարհը, գյուղական իրականությունը, սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը անհատի վրա և բարոյական ընտրության բարդությունները՝ յուրաքանչյուրը իր մշակութային միջավայրի առանձնահատկություններով պայմանավորված։ Վերլուծության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների հոգեբանական խորությանը, լեզվական արտահայտչականությանը և պատմողական կառուցվածքի յուրահատկություններին, որոնք ձևավորում են երկու տարբեր, սակայն գաղափարապես մոտեցող գրական աշխարհներ։ Շեշտվում է մարդու և հասարակության հարաբերության խնդիրը, ավանդականի և նորի բախումը, ինչպես նաև պարզ կյանքի մեջ թաքնված փիլիսոփայական իմաստների բացահայտումը։

Журналистика

Գիրքը ներկայացնում է 2017 թվականի ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցներում արձանագրված հիմնական հրապարակումների, հասարակական-քաղաքական իրադարձությունների լուսաբանման և մեդիա արձագանքների համակարգված հավաքածուն՝ որպես տարեգրքային բնույթի տեղեկատու հրատարակություն։ Աշխատության մեջ ամփոփված են տարբեր ԶԼՄ-ների կողմից հրապարակված նյութերը, որոնք արտացոլում են տարվա ընթացքում տեղի ունեցած կարևոր քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև դրանց հանրային ընկալման և մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը կամ կազմողները նպատակ ունեն ներկայացնել մեդիա դաշտի ընդհանուր պատկերը՝ ցուցադրելով տեղեկատվական հոսքերի բազմազանությունը, լրագրողական մոտեցումների տարբերությունները և հանրային կարծիքի ձևավորման միտումները։ Գրքում ընդգրկված նյութերը կարող են օգտագործվել որպես աղբյուր մեդիա հետազոտությունների, լրագրության ուսումնասիրության և հասարակական գործընթացների վերլուծության համար։ Աշխատությունը նախատեսված է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների, պատմաբանների, սոցիոլոգների, ուսանողների և տեղեկատվական դաշտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է հանքային հանքավայրերում օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման վիճակագրական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ երկրատեղեկատվական մոդելավորման և տարածական տվյալների վերլուծության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հանքայնացման տարածական անհամասեռության բացահայտումը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության փոփոխությունների գնահատումը և դրանց տարածական փոխկապակցվածության մաթեմատիկական նկարագրությունն է՝ Գեղի գետի ավազանի և Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրի նյութերի օրինակով։ Քննվում են երկրաբանական, երկրաքիմիական և տարածական տվյալների միասնական տեղեկատվական միջավայրում հավաքագրման, համակարգման և վերլուծության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նմուշարկման կետերի տվյալների վիճակագրական մշակմանը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության տարածական փոփոխականության գնահատմանը և այն օրինաչափությունների բացահայտմանը, որոնք կարող են արտացոլել հանքայնացման կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են երկրավիճակագրական և քարտեզագրական մոտեցումների հնարավորությունները՝ դիտարկումների սահմանափակ քանակի հիման վրա տարածական բաշխման շարունակական մոդելներ ձևավորելու և տարբեր տեղամասերի միջև հնարավոր տարբերությունները գնահատելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում թվային թեմատիկ քարտեզների, տարածական շերտերի և եռաչափ կամ բազմաչափ մոդելների կիրառումը՝ հանքային մարմինների կառուցվածքի և օգտակար բաղադրիչների տեղաբաշխման ավելի ամբողջական պատկերացում ստանալու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր երկրաբանական գործոններ՝ ապարների կազմը, կառուցվածքային խախտումները, հանքայնացման գոտիները և երկրաքիմիական ցուցանիշները՝ դրանց ու օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սկզբնական տվյալների որակի, նմուշարկման խտության և ընտրված մոդելավորման մեթոդի ազդեցությանը ստացված տարածական գնահատականների հավաստիության վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հանքավայրերի երկրաբանական կառուցվածքի մեկնաբանման, հանքային ռեսուրսների գնահատման և հետախուզական տվյալների արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանքավայրերի երկրաբանության, երկրավիճակագրության, երկրաքիմիայի և երկրատեղեկատվական համակարգերի մոտեցումները՝ օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման օրինաչափությունների համակարգված բացահայտման և թվային ներկայացման նպատակով։

Экология

Բնապահպանության կրթությունը նպատակ ունի բարձրացնել մարդկանց բնության, բնական ռեսուրսների և շրջակա միջավայրի պահպանության նկատմամբ գիտելիքները, ձևավորել էկոլոգիական մտածողություն, պատասխանատվություն և վարքագիծ, որը способ է ապահովել շրջակա միջավայրի կայուն զարգացումը։ Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանության կրթությունը առանձնանում է ինտեգրված մոտեցմամբ՝ ընդգրկելով դպրոցական ծրագրերում բնագիտությունը, կենսաբանությունը, սոցիալական գիտությունները, ինչպես նաև լրացուցիչ կրթական ծրագրեր, ճամբարներ և հասարակական արշավներ։ Կրթության կազմակերպումն իրականացվում է պետական, տեղական և ոչ կառավարական հաստատությունների համագործակցությամբ՝ ապահովելով մասնագիտական ուսուցում, գիտական հետազոտությունների աջակցություն և հանրության մասնակցություն բնապահպանական նախագծերում։ Հայաստանի համար հատուկ կարևոր է ներառել տեղական էկոհամակարգերի, ջրային և անտառային ռեսուրսների պահպանության խնդիրները, բնական աղետների կանխարգելման և կլիմայական փոփոխությունների ազդեցության վերաբերյալ կրթությունը։ Բնապահպանության կրթությունը նպաստում է հասարակության էկոլոգիական մտածողության ձևավորմանը, երիտասարդների ակտիվ մասնակցությանը բնապահպանական ծրագրերին և պետական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը՝ ապահովելով էկոլոգիական կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ գիտելիքներ և հմտություններ։

Литература

Գիրքը ներկայացված է հայատառ թուրքերեն վերնագրով, որն արտացոլում է հայ համայնքներում թուրքերեն լեզվով ստեղծված և հայերեն այբուբենով գրառված գրական ժառանգության առանձնահատկությունները։ Վերնագրում առկա «վասիյէթնամէ» բառը կապված է կտակի կամ վերջին պատգամի հասկացության հետ, իսկ «գըզըլ» բառը կարող է նշանակել «կարմիր»։ Այս բառային համադրությունը վերնագրին հաղորդում է խորհրդանշական բնույթ, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության սյուժեն, ժանրը կամ հիմնական գաղափարները։ Կտակի և վերջին պատգամի թեմաները գրականության մեջ հաճախ առնչվում են ժառանգության, ընտանեկան հարաբերությունների, անձնական պատասխանատվության, բարոյական ընտրության և սերունդներին փոխանցվող արժեքների հարցերին։ Այդպիսի թեմատիկ շրջանակը կարող է ընթերցողին մղել խորհելու մարդու որոշումների հետևանքների, անցյալի ու ներկայի կապի և հասարակական միջավայրում ձևավորված պարտավորությունների մասին։ Հայատառ թուրքերեն գրականությունը պատմականորեն կարևոր տեղ է զբաղեցրել բազմալեզու հայ համայնքների մշակութային կյանքում՝ հնարավորություն տալով թուրքերեն խոսող ընթերցողներին օգտվելու հայերեն գրային համակարգով տպագրված գրքերից։ Այս գրական ավանդույթը կարևոր վկայություն է լեզուների, գրային համակարգերի և մշակութային ինքնարտահայտման ձևերի փոխազդեցության մասին։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայատառ թուրքերեն տպագրության, օսմանյան շրջանի գրական միջավայրի, ընթերցանության պատմության և հայ համայնքների մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, գրականագիտության, պատմական լեզվաբանության և գրքի պատմության ոլորտներում աշխատող հետազոտողներին՝ որպես հայատառ թուրքերեն գրավոր մշակույթի պահպանված նմուշ։