Этюды по армянской диалектологии = Studien zur Armenischen Dialectologie

Литература

Հովհաննես Թումանյանի կյանքում ընթերցանությունը և գրադարանը ունեցել են ձևավորող և որոշիչ դեր՝ ինչպես նրա գրական մտածողության, այնպես էլ աշխարհայացքի ձևավորման մեջ։ Նրա մանկությունից սկսած՝ գրքի հետ շփումը եղել է ոչ միայն գիտելիքի աղբյուր, այլև հոգևոր զարգացման հիմնական միջոց, որտեղ նա ծանոթացել է ինչպես հայ դասական գրականությանը, այնպես էլ համաշխարհային գրական ժառանգությանը։ Թումանյանի ընթերցողական հետաքրքրությունները ընդգրկել են ժողովրդական բանահյուսություն, պատմական երկեր, փիլիսոփայական գրականություն և եվրոպական հեղինակների ստեղծագործություններ, որոնք նպաստել են նրա ստեղծագործական ոճի բազմաշերտ ձևավորմանը։ Գրադարանը նրա համար եղել է ոչ միայն ֆիզիկական վայր, այլև մտավոր աշխատանքի կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են գաղափարներ, կերպարներ և գեղարվեստական լուծումներ։

Математика

Ֆիզիկատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դանդաղ ընթացող ալիքով միամոդ ռեզոնանսային արագացնող կառուցվածքի ֆիզիկական և էլեկտրադինամիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում էլեկտրամագնիսական դաշտի ձևավորման օրինաչափությունները, ռեզոնանսային ռեժիմների առաջացման պայմանները և արագացնող համակարգի հիմնական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալիքի տարածման արագությանը, դաշտի տարածական բաշխմանը, ռեզոնանսային հաճախականությանը և լիցքավորված մասնիկների ու էլեկտրամագնիսական դաշտի փոխազդեցության պայմաններին։ Վերլուծվում են կառուցվածքի երկրաչափական և էլեկտրադինամիկական պարամետրերի ազդեցությունը արագացման գործընթացի արդյունավետության ու կայունության վրա։ Քննարկվում են նաև էներգիայի փոխանցման, հնարավոր կորուստների նվազեցման, աշխատանքային ռեժիմների ընտրության և արագացնող կառուցվածքի պարամետրերի օպտիմալացման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները ռեզոնանսային արագացնող համակարգերում դանդաղ ալիքների կիրառման սկզբունքների վերաբերյալ և առանձնացնելու դրանց տեխնիկական կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արագացուցիչների ֆիզիկայի, ռադիոֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և բարձր հաճախականության տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների համար։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ցանցերում էներգետիկ կորուստների նվազեցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ լարման կարգավորման միջոցով, դիտարկելով այն որպես էլեկտրամատակարարման արդյունավետության բարձրացման և համակարգի կայուն աշխատանքի ապահովման կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են էներգիայի կորուստների հիմնական տեսակները՝ ակտիվ և ռեակտիվ կորուստները, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառները բաշխիչ և փոխանցման ցանցերում՝ կապված լարման անկման, բեռնվածության անհավասար բաշխման և ռեակտիվ հզորության անբավարար փոխհատուցման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարման կարգավորման մեթոդներին՝ ներառյալ տրանսֆորմատորների կարգավորվող թափանցիկ կոճերի (tap changers) կիրառումը, կոնդենսատորային բատերի օգտագործումը, ավտոմատ լարման կարգավորման համակարգերը և խելացի ցանցերի (smart grid) տեխնոլոգիաները, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական ժամանակում օպտիմալացնել էներգիայի հոսքերը և նվազեցնել տեխնիկական կորուստները։ Քննարկվում են նաև համակարգի մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարման փոփոխության ազդեցությունը էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ լարման կարգավորման վրա հիմնված էներգակորուստների նվազեցման մեթոդները հանդիսանում են ժամանակակից էներգետիկ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործիք և ունեն նշանակալի կիրառական արժեք:

Лингвистика

Հայերենի պատմական գրական լեզվի՝ գրաբարի ուսուցմանն ուղղված այս աշխատությունը նախատեսված է լեզվի հնագույն գրավոր ձևի հիմնական առանձնահատկությունների աստիճանական յուրացման և դասական հայերենի լեզվական կառուցվածքի հետ ծանոթացման համար։ Վերնագրում գործածված «ի գրոց բարբառ» արտահայտությունը վերաբերում է գրավոր լեզվին՝ ի տարբերություն առօրյա խոսակցական լեզվի տարբերակների, և ընդգծում է գրաբարի՝ որպես հայ մշակույթի, գրականության, գիտության ու եկեղեցական ավանդույթի լեզվի ուսուցման նշանակությունը։ Դասընթացի առաջին տարվա համար նախատեսված լինելը մատնանշում է նյութի ներածական բնույթը և ուսուցման աստիճանական կազմակերպման սկզբունքը, որի շրջանակում սովորողը պետք է ծանոթանա գրաբարի հիմնական լեզվական օրինաչափություններին, բառապաշարին, քերականական կառուցվածքներին և գրավոր խոսքի առանձնահատկություններին։ Գրաբարը հայերենի պատմության կարևորագույն լեզվական շերտերից է, որի միջոցով պահպանվել և փոխանցվել են հայ ժողովրդի հոգևոր, գրական, պատմագրական, փիլիսոփայական, իրավական և գիտական ժառանգության բազմաթիվ արժեքավոր հուշարձաններ։ Հետևաբար դրա ուսումնասիրությունը միայն լեզվական կանոնների յուրացման խնդիր չէ, այլև հայոց պատմական հիշողության, գրական ավանդույթի և մշակութային ինքնության հետ հաղորդակցվելու միջոց։ Նման դասընթացի հիմնական կրթական նպատակը սովորողին գրավոր բնագրերի ընթերցման և ընկալման համար անհրաժեշտ սկզբնական գիտելիքներով զինելն է՝ հնարավորություն տալով ճանաչելու հին հայերենի լեզվական ձևերը, հասկանալու բառերի ու նախադասությունների կառուցվածքը և աստիճանաբար զարգացնելու պատմական տեքստերի իմաստային վերլուծության կարողությունը։ Գրաբարի ուսուցումը պահանջում է ուշադրություն դարձնել լեզվի պատմական առանձնահատկություններին, հոլովման և խոնարհման համակարգերին, քերականական ձևերի գործառույթներին, բառապաշարի իմաստային տարբերություններին և գրավոր խոսքի շարահյուսական կառուցվածքին։ Այսպիսի ուսումնական աշխատությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական գիտելիքի համակարգված փոխանցման գործընթացում, քանի որ դասընթացային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նյութը ներկայացնել հաջորդական փուլերով՝ հիմք ստեղծելով հետագա ավելի խորքային ուսումնասիրության համար։ Գրաբարի ուսուցումն առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական զարգացման ընթացքը հասկանալու համար. հին գրական լեզվի ձևերը, բառապաշարն ու քերականական համակարգը համեմատելով հետագա հայերենի փուլերի հետ՝ հնարավոր է բացահայտել լեզվական շարունակականությունն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև գրավոր և խոսակցական լեզվական ավանդույթների փոխհարաբերությունները։ Աշխատության պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է 19-րդ դարի հայ կրթական միջավայրում դասական հայերենի ուսուցման կարևորությամբ։ Այդ ժամանակաշրջանում գրաբարի իմացությունը շարունակում էր անհրաժեշտ համարվել հին գրական և կրոնական բնագրերի ընթերցման, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրման և հայ մտավոր ժառանգության պահպանման համար։ Կոստանդնուպոլիսը հայ տպագրության, կրթության և մտավոր կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հրատարակվող ուսումնական գրքերը նպաստում էին լեզվական գիտելիքների տարածմանը և կրթական գործընթացի կազմակերպմանը։ Այս համատեքստում աշխատությունը ներկայացնում է ոչ միայն գրաբարի ուսուցման պատմության, այլև հայալեզու կրթական գրականության զարգացման հետաքրքրական օրինակ։ Այն կարող է արժեքավոր լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, գրաբարագիտությամբ, հայ հին գրականությամբ և 19-րդ դարի հայկական կրթական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսուցիչների ու հետազոտողների համար։ Գիրքը կարևորում է դասական լեզվի ուսումնասիրությունը որպես գիտելիքի փոխանցման, պատմական բնագրերի ըմբռնման և ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման միջոց՝ ընդգծելով գրաբարի նշանակությունը հայերենի պատմական ինքնության և հայ մշակույթի շարունակականության տեսանկյունից։

География

Գիրքը աշխարհագրության ուսուցման համար նախատեսված հայերեն դասագիրք է, որը ներառում է բնական և քաղաքական աշխարհագրության հիմնական գիտելիքները։ Աշխատության նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել Երկրի բնությանը, աշխարհագրական դիրքին, ցամաքներին ու ծովերին, լեռներին, գետերին, կլիմայական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև տարբեր երկրների, պետությունների, բնակչության և բնակավայրերի վերաբերյալ տեղեկություններին։ Բնական աշխարհագրության բաժինը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Երկրի մակերևույթի, բնության բաղադրիչների և աշխարհագրական միջավայրի մասին, իսկ քաղաքական աշխարհագրությունը ներկայացնում է պետությունների տարածքային բաժանումը, սահմանները և աշխարհում դրանց տեղը։ Գիրքը կազմված է ուսումնական նպատակներով՝ աշխարհագրական գիտելիքները համակարգված և մատչելի ձևով փոխանցելու համար։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ կրթական միջավայրում աշխարհագրության դասավանդման զարգացման միտումները և մայրենի լեզվով աշխարհագրական գիտելիքներ տարածելու կարևորությունը։ Հրատարակությունը լույս է տեսել 1873 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Հովսեփ Գավաֆյանի տպարանում, և բաղկացած է 94 էջից։ Այն արժեքավոր է հայերեն աշխարհագրական ուսումնական գրականության, դպրոցական կրթության պատմության և 19-րդ դարի հայ մասնագիտական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրության համար։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է բնական պայմանների և բնական ռեսուրսների էությանը, դասակարգմանը և դրանց տնտեսական ու սոցիալական նշանակությանը ժամանակակից հասարակությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ են բնական պայմանները՝ որպես կլիմայական, աշխարհագրական և էկոլոգիական գործոնների ամբողջություն, որոնք ազդում են մարդկային գործունեության և տնտեսության զարգացման վրա, ինչպես նաև ինչ են բնական ռեսուրսները՝ որպես բնությունից ստացվող նյութական և էներգետիկ պաշարներ։ Հեղինակը անդրադառնում է բնական ռեսուրսների հիմնական տեսակներին՝ հողային, ջրային, հանքային, կենսաբանական և էներգետիկ ռեսուրսներ՝ բացատրելով դրանց օգտագործման առանձնահատկությունները և սահմանափակ բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, պահպանության և վերարտադրության խնդիրներին, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի վրա մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությանը։ Գրքում քննարկվում են նաև կայուն զարգացման սկզբունքները և բնական ռեսուրսների կառավարման պետական քաղաքականությունը։ Վերլուծվում է բնական պայմանների և ռեսուրսների դերը տնտեսության տարածքային զարգացման, արդյունաբերության տեղաբաշխման և գյուղատնտեսության արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, աշխարհագրագետների, բնապահպանների և ուսանողների համար։