Եվրոպական խորհրդարանի կարգավիճակը իշխանությունների տարանջատման վերազգային համակարգում

Литература

Իլիականը և հայկական մշակույթը գրականագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ քննարկվում է Հոմերոսի «Իլիական» էպոսի ազդեցությունը և դրա ընկալման ձևերը հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպիկական մտածողության ընդհանրությունները, հերոսականության պատկերացումները, պատերազմի և պատվի գաղափարները՝ համեմատելով հին հունական էպոսի և հայկական պատմական-դյուցազնական ավանդույթների արտահայտությունները։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են համաշխարհային էպիկական գրականության հիմնարար գաղափարները տարբեր մշակույթներում ստանում տեղական մեկնաբանություն և վերաիմաստավորում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանական ավանդույթներին, դասական գրականության ազդեցությանը հայկական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև մշակութային փոխազդեցությունների գործընթացներին։ Նյութը ներկայացվում է համադրելով գրական վերլուծություն, պատմական համատեքստ և մշակութաբանական դիտարկումներ, ինչի շնորհիվ բացահայտվում է «Իլիական»-ի գաղափարական և գեղարվեստական կապը հայկական մտավոր ժառանգության հետ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի իրավական համակարգի և Եվրոպական միության իրավական կարգավորումների փոխհարաբերության շրջանակում օրենսդրական մոտարկման չափորոշիչների տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն ու գնահատման չափանիշներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել ազգային իրավական կարգավորումների համապատասխանության, համադրելիության կամ աստիճանական ներդաշնակեցման մակարդակը եվրոպական իրավական պահանջների հետ։ Օրենսդրական մոտարկումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իրավական ակտերի ձևական համապատասխանեցում, այլև որպես համալիր գործընթաց, որը կարող է ներառել իրավական հասկացությունների, կարգավորման սկզբունքների, ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների և իրավակիրառ պրակտիկայի համադրելիության գնահատում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մոտարկման տարբեր մակարդակները, իրավական նորմերի համեմատության մեթոդները և այն չափորոշիչները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է գնահատել համապատասխան կարգավորումների բովանդակային ներդաշնակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Եվրոպական միության իրավունքի աղբյուրների առանձնահատկություններին և դրանց հարաբերակցությանը Հայաստանի ազգային օրենսդրության հետ՝ հաշվի առնելով երկու իրավական համակարգերի ինստիտուցիոնալ տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև իրավական նորմերի ընդունման և դրանց արդյունավետ կիրառման տարբերակումը, քանի որ օրենսդրական մոտարկման իրական մակարդակը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն համապատասխան իրավական ակտերի առկայությամբ, այլև դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ վարչական կարողություններով, իրավական ընթացակարգերով և վերահսկողական մեխանիզմներով։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել տարբեր ոլորտներում կիրառվող մոտարկման չափորոշիչների համեմատությունը՝ բացահայտելու միասնական և ոլորտային առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև իրավական որոշակիության, համաչափության, թափանցիկության, արդյունավետ կիրարկման և ինստիտուցիոնալ համապատասխանության սկզբունքների նշանակությունը։ Համեմատական իրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային և եվրոպական կարգավորումների միջև առկա տարբերությունները, դրանց պատճառները և իրավական համակարգերի փոխհամապատասխանեցման հնարավոր մեթոդները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եվրոպական իրավունքի, համեմատական իրավագիտության և իրավական ինտեգրման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել օրենսդրական մոտարկման գնահատման չափորոշիչները և պարզաբանել դրանց կիրառման տեսական ու գործնական խնդիրները։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան գորշ կովերի խաչասերման՝ շվից և հոլշտին ցեղերի հետ ստացված խառնացեղերի տնտեսական օգտակար հատկանիշների գնահատմանը և դրանց բարելավման հնարավորություններին։ Գրքում ներկայացվում են խաչասերման նպատակները, սելեկցիոն մեթոդները և գենետիկական հիմքերը՝ ուղղված կաթնատվության, մսատվության, կերօգտագործման արդյունավետության և կենսունակության բարձրացմանը։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր խառնացեղ խմբերի արտադրողական ցուցանիշները, համեմատում է դրանց աճի, առողջության և վերարտադրողական հատկությունները մաքուր ցեղերի հետ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անասնաբուծական տնտեսություններում կիրառվող ընտրության և զուգավորման համակարգերին, ինչպես նաև կերակրման և պահվածքի պայմանների ազդեցությանը արտադրողականության վրա։ Ներկայացվում են նաև սելեկցիոն աշխատանքների բարելավման ուղիներ՝ գենետիկական ընտրության օպտիմալացում, հիբրիդային ուժի (heterosis) առավել արդյունավետ օգտագործում և բուծման ծրագրերի կատարելագործում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է անասնաբույծների, գյուղատնտեսների, կենդանաբույծ-գենետիկների և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ղեկավարների համար՝ նպաստելով խոշոր եղջերավոր անասունների արտադրողականության բարձրացմանը և բուծման արդյունավետ համակարգերի զարգացմանը։

История

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։

Культура

Գամփռ շան տարեգրությունը հայկական ժայռապատկերներում կարևոր վկայություն է Հայաստանի հնագույն բնակչության կենցաղի, հավատալիքների և մարդու ու կենդանու փոխհարաբերությունների մասին, որտեղ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցրել հայկական հովվաշունը՝ Gampr։ Հայկական ժայռապատկերներում, որոնք հայտնաբերվել են տարբեր լեռնային շրջաններում, գամփռանման շների պատկերները հաճախ ներկայացվում են որսի, հովվության կամ պահապանության տեսարաններում, ինչը ցույց է տալիս դրանց բազմակողմանի օգտագործումը հին հասարակությունում։ Այս պատկերները վկայում են, որ գամփռը ոչ միայն ընտանի կենդանի էր, այլ նաև մարդու կարևոր գործընկեր՝ հատկապես անասնապահական և պաշտպանական գործունեության մեջ։ Ժայռապատկերային արվեստում շան կերպարը երբեմն կապված է նաև խորհրդանշական իմաստների հետ՝ ուժի, հավատարմության և պաշտպանական ուժի գաղափարներով, ինչը ենթադրում է, որ այն ունեցել է նաև հոգևոր կամ ծիսական նշանակություն։ Հնագիտական տվյալները թույլ են տալիս ենթադրել, որ գամփռի տեսակի ձևավորումն ու տարածումը Հայաստանում ունի հազարավոր տարիների պատմություն, և ժայռապատկերները հանդիսանում են դրա ամենահին պատկերագրական ապացույցներից մեկը։ Այս պատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն շների էվոլյուցիոն զարգացումը տարածաշրջանում, այլ նաև հին հայկական հասարակության տնտեսական և մշակութային կառուցվածքը, որտեղ կենդանիները եղել են կյանքի անբաժանելի մաս։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է III–IV դարերում Մեծ Հայքի թագավորության քաղաքական ճակատագրի և նրա տարածքի նկատմամբ Պարսկական և Հռոմեական տերությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և դրանց հետևանքներին հայկական պետականության համար։ Հեղինակը վերլուծում է Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը երկու գերտերությունների միջև մրցակցության համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր երկիրը հաճախ վերածվում քաղաքական և ռազմական հակամարտությունների թատերաբեմի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական պայմանավորվածություններին, ռազմական արշավանքներին և այն քաղաքական գործընթացներին, որոնք հանգեցրել են Հայաստանի ազդեցության գոտիների բաժանմանը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը քննարկում է հայկական արքայական իշխանության դիրքը արտաքին ճնշումների պայմաններում, տեղական ազնվականության դերակատարությունը և պետական կառավարման համակարգի վրա արտաքին ուժերի ազդեցությունը։ Ներկայացվում են նաև տարածաշրջանային քաղաքականության, կրոնական զարգացումների և վարչական վերափոխումների փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը երկրի հետագա պատմական ընթացքի վրա։ Շեշտվում է, որ պարսկա-հռոմեական բաժանումները կարևոր շրջադարձային փուլ են եղել Հայաստանի պատմության մեջ, քանի որ դրանք էականորեն ազդել են երկրի քաղաքական ինքնուրույնության, տարածքային ամբողջականության և մշակութային զարգացման վրա՝ ձևավորելով հետագա դարերի պատմական գործընթացների հիմքերը։