Ֆիտոպլանկտոնային համակեցության փոփոխությունները Սևանա լճի ջրի մակարդակի բարձրացման պայմաններում

Литература

Աղքատի պատիվը — հայ մեծ գրող Հովհաննես Թումանյան-ի հայտնի պատմվածքներից է, որտեղ հեղինակը խորությամբ անդրադառնում է մարդու արժանապատվության, սոցիալական անհավասարության և բարոյական արժեքների թեմաներին։ Ստեղծագործությունը պատկերում է հասարակ մարդկանց կյանքը՝ հատկապես աղքատության պայմաններում ապրող ընտանիքի փորձությունները, սակայն կենտրոնում ոչ թե նյութական ծանր վիճակն է, այլ մարդկային արժանապատվության պահպանումը և ներքին ուժը։ Թումանյանը ցույց է տալիս, որ իսկական պատիվը չի չափվում հարստությամբ կամ սոցիալական դիրքով, այլ մարդու վարքագծով, ազնվությամբ և ինքնահարգանքով։ Պատմվածքում կարևոր դեր ունի նաև հասարակության վերաբերմունքը աղքատների նկատմամբ, որտեղ բացահայտվում են ինչպես կարեկցանքը, այնպես էլ անտարբերությունն ու անարդարությունը։ Հեղինակը իր բնորոշ պարզ, բայց խորքային լեզվով ստեղծում է կենդանի պատկերներ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերաիմաստավորել մարդկային հարաբերությունները և արժեքային համակարգը։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ սոցիալական քննադատություն է և բարոյախոսական պատմություն, որը ընդգծում է մարդու ներքին արժանապատվության անխախտելիությունը նույնիսկ կյանքի ամենածանր պայմաններում։

Психология

Գիրքը ընդգրկում է՝ պալիատիվ հոգեբանության հիմնական հասկացությունները և նպատակները, ծանր և անբուժելի հիվանդություններ ունեցող անձանց հոգեբանական աջակցության սկզբունքները, հիվանդի և ընտանիքի հոգեբանական հարմարվողականության մեխանիզմները, ցավի, կորստի և սթրեսի հոգեբանական կառավարումը, առողջապահական թիմի միջդիսցիպլինար համագործակցության առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և բժշկության ուսանողների համար, բուժաշխատողների և հոգեբանների համար, սոցիալական աշխատանքի մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են ծանր հիվանդների հոգեբանական աջակցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, դասընթացը տալիս է պալիատիվ հոգեբանության համակողմանի պատկերացում՝ շեշտադրելով մարդակենտրոն և հումանիստական մոտեցումները կյանքի վերջին փուլերում հոգեբանական օգնության կազմակերպման մեջ։

Другие предметы

Հանձնարարական գրականության ցանկ՝ կոմունիստական դաստիարակության վերաբերյալ Հրատ.՝ ՀՍՍՀ կուլտուրայի մինիստրություն ; Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մատենագիտության և ինֆորմացիայի բաժին, Երևան, 1975, 28 էջ [src=123456789/7408] [dspace.nla.am]

Медицина

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է երիկամների քրոնիկ հիվանդությամբ տառապող հիվանդների կյանքի որակի գնահատմանը և այն ազդող գործոնների վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով հեմոդիալիզային թերապիայի ընթացքի վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական առողջության ցուցանիշները, ցավի ու հոգնածության մակարդակները, աշխատանքային և ընտանեկան գործունեության սահմանափակումները, ինչպես նաև թերապիայի տևողության և հաճախակիության ազդեցությունը հիվանդների հոգեբանական վիճակի և կյանքի որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական աջակցության, սոցիալական միջավայրի, ֆինանսական և կրթական գործոնների դերին, որոնք կարող են բարելավել կամ խոչընդոտել հիվանդների համապարփակ բարեկեցությունը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է կլինիկական, հոգեբանական և սոցիոլոգիական մեթոդների համադրություն՝ հնարավորություն տալով պարզել կյանքի որակի բարելավման հնարավոր ուղիները և հեմոդիալիզային թերապիայի գործընթացի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր մեթոդները։ Աշխատությունը կարևոր է նեֆրոլոգների, կլինիկական հոգեբանների և առողջապահության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով քրոնիկ երիկամային հիվանդների բուժման և կյանքի որակի բարելավման ռազմավարությունների մշակմանը։

Технология

Տեխնիկական, կենսաբժշկական ինժեներիայի և ավտոմատ կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վերին վերջույթների արհեստական պրոթեզների ադապտիվ կառավարման համակարգի մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժամանակակից պրոթեզավորման տեխնոլոգիաների զարգացման հիմնական ուղղությունները, արհեստական վերջույթների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունների ընդլայնման նշանակությունը մարդու շարժողական կարողությունների վերականգնման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ադապտիվ կառավարման տեսական հիմքերին, կենսաբանական ազդանշանների օգտագործմանը, շարժումների ճանաչման և կառավարման հրահանգների ձևավորման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են մկանային էլեկտրական ազդանշանների մշակման, զգայուն տվիչներից ստացվող տեղեկատվության գնահատման, շարժողական համակարգի արձագանքման և կառավարման ճշգրտության ապահովման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Քննարկվում են կառավարման ալգորիթմների հարմարեցումը օգտագործողի անհատական առանձնահատկություններին, շարժումների փոփոխվող պայմաններին և արտաքին միջավայրի ազդեցություններին, ինչպես նաև համակարգի կայունության ու հուսալիության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել արհեստական վերջույթների շարժումների մոդելավորման, հետադարձ կապի կազմակերպման, կառավարման համակարգի փորձարարական գնահատման և տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում դրա արդյունավետության համեմատական վերլուծության հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող համակարգերի կիրառական նշանակությանը պրոթեզների գործառնական հնարավորությունների ընդլայնման, շարժումների բնականության բարելավման, օգտագործման հարմարավետության և մարդու ինքնուրույնության բարձրացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաբժշկական ինժեներիայի, ռոբոտատեխնիկայի, ավտոմատ կառավարման, վերականգնողական տեխնոլոգիաների և խելացի պրոթեզավորման համակարգերի նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գերմանա-հայկական ընկերության հիմնադրման պատմությանը և նրա գործունեության զարգացման հիմնական փուլերին 1914-2014 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով հայ-գերմանական մշակութային, գիտական և քաղաքական կապերի ձևավորման ու ամրապնդման գործընթացները։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն պատմական համատեքստի վրա, որում ձևավորվել են երկու ժողովուրդների փոխհարաբերությունները՝ սկսած Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանից, երբ Եվրոպայում և Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցող քաղաքական իրադարձությունները խթանեցին հետաքրքրությունը հայկական հարցի նկատմամբ գերմանական հասարակական և մտավոր շրջանակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընկերության գործունեության տարբեր փուլերին՝ ներառյալ մշակութային միջոցառումների կազմակերպումը, գիտական համագործակցության խթանումը, հրատարակչական աշխատանքները և հասարակական իրազեկման նախաձեռնությունները, որոնք ուղղված էին հայկական պատմության, մշակույթի և ժամանակակից խնդիրների ներկայացմանը Գերմանիայում։ Նյութը վերլուծում է նաև կազմակերպության դերը հայ-գերմանական հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործում՝ հատկապես հետպատերազմյան և հետխորհրդային շրջանում, երբ ընդլայնվել են կրթական փոխանակման ծրագրերը և ակադեմիական համագործակցությունը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ գերմանա-հայկական ընկերության գործունեությունը նպաստել է երկու ժողովուրդների միջև մշակութային երկխոսության խորացմանը և միջազգային հարթակում հայկական մշակույթի ճանաչելիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մեկդարյա գործունեության ընթացքում կազմակերպությունը դարձել է կարևոր միջնորդ հարթակ՝ գիտական, մշակութային և հասարակական կապերի զարգացման համար։