Գամիրքի հայերը․ պատմաազգագրական ուսումնասիրություն

Философия

Այս աշխատության վերնագիրը մատնանշում է երջանիկ ապրելու արվեստին և մարդկային կյանքի արժեքներին առնչվող թեմատիկ ուղղվածություն։ Այն կարելի է դիտարկել որպես խրատական և մտորումների տեղիք տվող գրականություն, որի առանցքում մարդու բարեկեցության, երջանկության և կյանքի իմաստալից կազմակերպման գաղափարներն են։ «Գանձ» հասկացությունը վերնագրում կարող է ունենալ փոխաբերական նշանակություն՝ ներկայացնելով ոչ միայն նյութական արժեք, այլև այնպիսի գիտելիք կամ կենսափորձ, որը նպաստում է մարդու ներքին բավարարվածությանը։ Աշխատության խորագիրը ընթերցողին ուղղորդում է մտածելու երջանկության հասնելու ուղիների, անձնական վարքագծի, բարոյական սկզբունքների և կյանքի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի մասին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայերեն խրատական ու բարոյախոսական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես աղբյուր՝ հասկանալու ժամանակաշրջանի հայ ընթերցողական միջավայրում տարածված ինքնակատարելագործման, բարոյական դաստիարակության և կյանքի իմաստության վերաբերյալ գրական հետաքրքրությունները։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգիայի բաշխիչ ցանցերում առաջացող անցումային գործընթացների ուսումնասիրության, դրանց մաթեմատիկական նկարագրման և հետազոտման արդյունավետ մեթոդների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են էլեկտրական ցանցերի աշխատանքային ռեժիմների փոփոխության ընթացքում առաջացող էլեկտրամագնիսական և էլեկտրամեխանիկական երևույթները, դրանց առաջացման պատճառները, զարգացման օրինաչափությունները և ազդեցությունը էլեկտրամատակարարման համակարգերի հուսալիության ու անվտանգության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միացման և անջատման գործողությունների, կարճ միացումների, բեռնվածքների կտրուկ փոփոխությունների և այլ խանգարումների հետևանքով առաջացող անցումային երևույթներին։ Ուսումնասիրվում են լարման և հոսանքի ժամանակային փոփոխությունները, գերլարումների առաջացման պայմանները, ցանցի տարրերի էլեկտրական պարամետրերի ազդեցությունը և անցումային գործընթացների տևողության ու ինտենսիվության գնահատման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են բաշխիչ ցանցերի համարժեք սխեմաների կառուցման, դիֆերենցիալ հավասարումների կիրառման, համակարգչային մոդելավորման և թվային հաշվարկային մեթոդների օգտագործման հարցերը։ Կարևորվում են ցանցի կառուցվածքի, գծերի երկարության, տրանսֆորմատորների բնութագրերի, բեռնվածքների բաշխման և պաշտպանական սարքավորումների աշխատանքի ազդեցությունները անցումային ռեժիմների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել հաշվարկային ալգորիթմներ և մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն կտան առավել ճշգրիտ գնահատելու անցումային գործընթացների պարամետրերը և կանխատեսելու դրանց հնարավոր հետևանքները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված հաշվարկային արդյունքների ստուգման, տարբեր մոդելների համեմատության և հետազոտման մեթոդների գործնական կիրառելիության գնահատման խնդիրներին։ Առանձնացվում են էլեկտրական սարքավորումների պաշտպանության, վթարային իրավիճակների կանխարգելման, ցանցի աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման և էլեկտրամատակարարման որակի բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի մոդելավորման, բաշխիչ ցանցերի նախագծման և շահագործման մեթոդների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկայի մասնագետների, էլեկտրատեխնիկների, ինժեներ-նախագծողների, էներգահամակարգերի հետազոտողների և տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Հրատարակությունը նվիրված է Ախթալային՝ Հայաստանի պատմական և մշակութային կարևոր վայրերից մեկին, որի անցյալը սերտորեն կապված է միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր, ճարտարապետական և հասարակական կյանքի հետ։ Ախթալայի պատմական միջավայրի առանցքային հուշարձաններից է Պղնձահանքի վանական համալիրը, որը հայտնի է իր եկեղեցական ճարտարապետությամբ, որմնանկարներով և միջնադարյան հայկական մշակույթի արժեքավոր վկայություններով։ Տարածաշրջանի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նրա բնակավայրերի ձևավորմանը, հոգևոր կենտրոնների գործունեությանը, տնտեսական կյանքին և մշակութային կապերին։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում վանական համալիրի կառուցվածքը, ճարտարապետական լուծումները, որմնանկարչական հարդարանքը և պատմական միջավայրի հետ ունեցած կապը։ Ախթալայի հուշարձանները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում միջնադարյան շինարարական արվեստի, կրոնական պատկերացումների, գեղարվեստական ավանդույթների և տարածաշրջանի բազմաշերտ պատմության մասին։ Հրատարակությունը նպաստում է Ախթալայի պատմական ու մշակութային արժեքների ճանաչմանը և ուշադրություն հրավիրում դրանց պահպանության ու ուսումնասիրության անհրաժեշտության վրա։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում Հայաստանի պատմությամբ, միջնադարյան ճարտարապետությամբ, եկեղեցական արվեստով և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու մասնագետների համար։

Журналистика

Այս ծրագիր-ուղեցույցը ներկայացնում է «Ռադիոժուռնալիստի վարպետություն» դասընթացի կառուցվածքը, նպատակներն ու ուսուցման հիմնական ուղղությունները՝ նախատեսված ապագա լրագրողների մասնագիտական պատրաստման համար։ Նյութում բացատրվում են ռադիոհաղորդումների ստեղծման սկզբունքները, լրագրողական խոսքի առանձնահատկությունները, ձայնային արտահայտչականության զարգացումը և լսարանի հետ հաղորդակցման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռադիոլուրերի պատրաստման փուլերին՝ թեմայի ընտրություն, տեղեկատվության հավաքագրում, սցենարի մշակում և եթերային ներկայացում։ Ծրագիրը ներառում է նաև գործնական պարապմունքներ, որոնք ուղղված են խոսքի մշակույթի, հարցազրույց վարելու հմտությունների և հաղորդման կառուցման կարողությունների զարգացմանը։ Գիրքը նպատակ ունի ձևավորել մասնագիտական մտածողություն և ապահովել ռադիոժուռնալիստիկայի ոլորտում գործնական պատրաստվածություն։

Религия

Այս աշխատությունը հայ եկեղեցու դավանանքի համառոտ և համակարգված ներկայացումն է, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցու հավատքի հիմնական դրույթներին, պատմական ձևավորմանը, եկեղեցական կարգին, ծեսերին և հոգևոր ավանդույթներին։ Գիրքը կազմել է քահանա Սարգիս Մաքսիմաջյանը և առաջին անգամ հրատարակվել է 1899 թվականին Ռոստովում, իսկ երկրորդ հրատարակությունը լույս է տեսել 1909 թվականին։ Աշխատությունը կազմված է մի քանի հիմնական բաժիններից, որոնցում անդրադարձ է կատարվում Հայ եկեղեցու պատմությանը, դավանությանը, Սուրբ Երրորդության խորհրդին, եկեղեցու խորհրդանիշներին, ծագմանը, նվիրապետական կարգին, տոներին և պահքերին։ Աշխատության հիմնական նպատակը ոչ միայն եկեղեցական ուսմունքի դրույթների շարադրումն է, այլև Հայ Եկեղեցու վերաբերյալ տարածված սխալ պատկերացումների պարզաբանումը։ Հեղինակը հատկապես կարևորում է այն հանգամանքը, որ հայ եկեղեցական ավանդության մասին ոչ բավարար գիտելիքները կարող են հանգեցնել սխալ կամ թյուր մեկնաբանությունների։ Այդ պատճառով գիրքը կառուցված է բացատրական սկզբունքով՝ փորձելով մատչելի ձևով ներկայացնել եկեղեցու հավատքի հիմքերը և դրանց պատմական ու աստվածաբանական հիմնավորումները։ Դավանաբանական հատվածներում ուշադրություն է դարձվում քրիստոնեական հիմնական հավատալիքներին՝ Սուրբ Երրորդությանը, Քրիստոսի անձին և փրկագործությանը, Եկեղեցու նշանակությանը, խորհուրդներին և քրիստոնեական պաշտամունքին։ Հայ Եկեղեցու դավանանքի ներկայացումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրա պատմական առանձնահատկությունները ձևավորվել են հին արևելյան քրիստոնեական ավանդույթի շրջանակում։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին պատկանում է Հին Արևելյան ուղղափառ եկեղեցիների ընտանիքին և չի ընդունում Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները, իսկ նրա դավանաբանական ավանդության աղբյուրների շարքում կարևոր դեր ունեն Հավատո հանգանակները, եկեղեցական ժողովների որոշումները և հեղինակավոր հայրերի ու աստվածաբանների երկերը։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է եկեղեցու պատմական զարգացման և նրա դավանանքի փոխկապակցվածության ներկայացումը։ Հայոց քրիստոնեական ինքնությունը ձևավորվել է վաղ քրիստոնեական դարաշրջանից սկսած, իսկ Հայ Եկեղեցին դարերի ընթացքում ոչ միայն պահպանել է կրոնական ավանդույթը, այլև դարձել է հայ ժողովրդի ազգային և մշակութային կյանքի կարևորագույն հաստատություններից մեկը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես հայ ժողովրդի հոգևոր պատմության վերաբերյալ աղբյուր։ Գիրքը արժեքավոր է հատկապես 19-րդ դարի վերջի հայ հասարակության կրոնական և մշակութային միջավայրն ուսումնասիրելու համար։ Այդ ժամանակաշրջանում Հայ Եկեղեցու դավանանքի վերաբերյալ ռուսերեն լեզվով մատչելի և պարզաբանումներ պարունակող աշխատությունների անհրաժեշտությունը կապված էր նաև Ռուսական կայսրության բազմադավան միջավայրում հայերի և այլ քրիստոնեական համայնքների փոխհարաբերությունների հետ։ Ավելի վաղ՝ 1799 թվականին, ռուսերեն էր հրատարակվել Հայ Եկեղեցու քրիստոնեական հավատքի վերաբերյալ կարևոր մի աշխատություն, իսկ 19-րդ դարում ռուսերենով ստեղծվել և տարածվել են Հայ Եկեղեցու դավանանքին ու պատմությանը նվիրված մի շարք ուսումնասիրություններ։ Այս շարքում Մաքսիմաջյանի աշխատությունը առանձնանում է իր ավելի հանրամատչելի և բացատրական բնույթով։ Այն նախատեսված էր ոչ միայն մասնագետների, այլև այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում էին ընդհանուր պատկերացում կազմել Հայ Եկեղեցու հավատքի և եկեղեցական կյանքի մասին։ Այդ պատճառով նյութը կարևոր է նաև որպես հայ կրոնական ինքնության ներկայացման պատմական օրինակ։ Աշխատության մեջ եկեղեցական կազմակերպության վերաբերյալ տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու Հայ Եկեղեցու նվիրապետական կառուցվածքը, հոգևոր աստիճանները և եկեղեցական իշխանության համակարգը։ Տոների և պահքերի վերաբերյալ բաժինները, իրենց հերթին, ներկայացնում են հայկական եկեղեցական օրացույցի և ծիսական կյանքի առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է դավանանքը արտահայտվում ոչ միայն տեսական ուսմունքի, այլև հավատացյալի առօրյա հոգևոր կյանքի մեջ։ Հայ Եկեղեցու հավատքի վերաբերյալ նման աշխատությունների կարևորությունը մեծ էր նաև այն պատճառով, որ 19-րդ դարում ռուսական հասարակության մեջ երբեմն տարածվում էին Հայ Եկեղեցու դավանանքի մասին սխալ պատկերացումներ։ 19-րդ դարի ռուս-հայ եկեղեցական հարաբերությունների պատմությանը վերաբերող աղբյուրները ցույց են տալիս, որ Հայ Եկեղեցու դավանանքը տարբեր ժամանակներում դարձել էր նաև աստվածաբանական և հասարակական քննարկումների առարկա։ Այդ համատեքստում գիրքը կարելի է դիտարկել որպես Հայ Եկեղեցու ինքնաներկայացման և սեփական դավանաբանական դիրքորոշումների պարզաբանման փորձ։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրա մատենագիտական հազվադեպությամբ։ Առաջին հրատարակությունը՝ 1899 թվականի, ունեցել է 61 էջ, իսկ երկրորդ հրատարակությունը՝ 1909 թվականի, նույնպես 61 էջ ծավալով է ներկայացվում մատենագիտական աղբյուրներում։ Այսպիսով, այն ոչ միայն կրոնագիտական ուսումնասիրություն է, այլև 19-րդ դարի վերջի հայ եկեղեցական մտքի և հայ համայնքային կյանքի պատմական վկայություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է Հայ Եկեղեցու դավանանքի հիմնական դրույթները, նրա պատմական ինքնագիտակցությունը, եկեղեցական կառուցվածքը և ծիսական ավանդույթները հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայագիտությամբ, աստվածաբանությամբ, կրոնագիտությամբ, հայ-ռուսական եկեղեցական հարաբերություններով և 19-րդ դարի հայկական համայնքների մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

История

Ժողովածուն ամփոփում է Հայկական ԽՍՀ տարածքում 1975–1976 թվականներին իրականացված դաշտային հնագիտական աշխատանքների արդյունքներին նվիրված գիտական զեկուցումները։ Այն ներկայացնում է տվյալ ժամանակահատվածում հնագիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղություններն ու ձեռքբերումները՝ ընդգծելով հնավայրերի հայտնաբերման, պեղումների, հնագիտական նյութերի հավաքման և գիտական ուսումնասիրության նշանակությունը Հայաստանի պատմական անցյալի վերակազմության գործում։ Դաշտային աշխատանքների միջոցով ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջանների բնակավայրեր, ամրոցներ, դամբարանադաշտեր և այլ հուշարձաններ, որոնց նյութերը տեղեկություններ են հաղորդում բնակչության կենցաղի, տնտեսական գործունեության, արհեստների, թաղման ծեսերի և մշակութային կապերի մասին։ Պեղումներից ստացված խեցեղենը, մետաղե ու քարե իրերը, զարդերը, շինարարական մնացորդները և այլ գտածոներ հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հասարակական կյանքի ու նյութական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը համառոտ ներկայացնում է հետազոտական խնդիրները, հիմնական դիտարկումներն ու գիտական եզրակացությունները՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ տարիների հնագիտական աշխատանքների մասին կարևոր տեղեկությունները։ Հրատարակությունը արժեքավոր է Հայաստանի հնագիտական ուսումնասիրությունների պատմության, հնավայրերի հետազոտության և նյութական մշակույթի գիտական մեկնաբանության տեսանկյունից։ Այն նախատեսված է հնագետների, պատմաբանների, հայագետների, ուսանողների և Հայաստանի հնագույն անցյալով հետաքրքրվողների համար։