Գազել ընտանիքի ավտոբուսների ակտիվ անվտանգության բարելավում արգելակային համակարգի հաղորդակի աշխատանքային բնութագրերի լավարկման եղանակով

Литература

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության մեջ գրական դիմանկարի ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության պատմության և գրականագիտական մտքի զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են գրական դիմանկարի ժանրային բնույթը, դրա պատմական նախադրյալները, կենսագրական, հուշագրական և քննադատական գրականության հետ ունեցած փոխառնչությունները, ինչպես նաև անհատի կերպարի գեղարվեստական ներկայացման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևմտահայ գրողների, մտավորականների և մշակութային գործիչների կերպարների ստեղծման եղանակներին, նրանց անհատականության, աշխարհայացքի, ստեղծագործական գործունեության և հասարակական դերակատարության բացահայտման գեղարվեստական միջոցներին։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային գնահատականի, հոգեբանական վերլուծության, նկարագրական մանրամասների, հուշերի և փաստագրական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները գրական դիմանկարի կառուցվածքում։ Դիտարկվում են XIX դարի և XX դարի սկզբի արևմտահայ գրական միջավայրի պատմամշակութային պայմանները, գրական մամուլի նշանակությունը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը գրական դիմանկարների բովանդակության ու գաղափարական ուղղվածության վրա։ Կարևորվում են գրական դիմանկարի միջոցով ստեղծագործողի անհատականության ներկայացումը, նրա գրական ժառանգության գնահատումը և տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու հասարակական միջավայրի վերարտադրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում դիմանկարի գեղարվեստական լեզվին, ոճական առանձնահատկություններին, պատկերավորության միջոցներին, հեղինակային վերաբերմունքի արտահայտման ձևերին և փաստի ու գեղարվեստական ընդհանրացման փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արևմտահայ տարբեր հեղինակների գրական դիմանկարները՝ բացահայտելու ժանրի զարգացման օրինաչափությունները, անհատական ստեղծագործական մոտեցումները և գրական ավանդույթների շարունակականությունը։ Առանձնացվում են գրական դիմանկարի դերը ազգային մշակութային հիշողության պահպանման, գրական հեղինակությունների արժևորման և արևմտահայ մտավորական կյանքի պատմության փաստագրման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ գրականության պատմության, գրական ժանրերի տեսության, գրական քննադատության և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, մշակութաբանների, պատմաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Հայոց լեզու և խոսքի մշակույթ. Գործնական աշխատանքների ձեռնարկ հումանիտար ֆակուլտետների ուսանողների համար-ը գործնական ուղղվածությամբ ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է հումանիտար ֆակուլտետների ուսանողների համար և նպատակ ունի զարգացնել հայոց լեզվի գործնական կիրառման հմտությունները, խոսքի մշակույթը և գրավոր ու բանավոր հաղորդակցության ճշտությունն ու արդյունավետությունը, աշխատությունում ընդգրկված են լեզվական նորմերի՝ ուղղագրության, կետադրության, բառապաշարի և քերականության կիրառման վարժություններ, ինչպես նաև խոսքի կառուցման, ոճաբանական ճիշտ ընտրության և հաղորդակցական իրավիճակներին համապատասխան արտահայտվելու վերաբերյալ առաջադրանքներ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական, գիտական և հրապարակախոսական խոսքի առանձնահատկություններին, սխալների վերլուծությանը և դրանց ուղղման մեթոդներին, միաժամանակ ներկայացվում են լեզվի մշակույթի հիմնարար սկզբունքները՝ հստակություն, տրամաբանություն, ճշգրտություն և արտահայտչականություն, որոնք անհրաժեշտ են մասնագիտական և հասարակական հաղորդակցության մեջ, ձեռնարկը նպատակ ունի ոչ միայն ամրապնդել տեսական գիտելիքները, այլ նաև ձևավորել լեզվական ինքնավստահություն և գրագետ խոսքի մշակույթ ապագա մասնագետների մոտ։

Лингвистика

Գիրքը նախատեսված է երեխաների ընթերցանության և լեզվական կարողությունների զարգացման համար՝ ծառայելով որպես ուսումնական ընթերցարան։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել տարրական կրթության կազմակերպման գործում՝ նպաստելով կարդալու հմտության ձևավորմանը, բառապաշարի հարստացմանը, գրավոր խոսքի ընկալմանը և ընթերցած նյութի իմաստը հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Մանկական ընթերցարանները սովորաբար միավորում էին տարիքին համապատասխան տարբեր բնույթի նյութեր, որոնց միջոցով երեխաները ծանոթանում էին լեզվական արտահայտություններին, բարոյական գաղափարներին, առօրյա կյանքի երևույթներին և շրջապատող աշխարհի մասին գիտելիքներին։ Դրանք նաև նպաստում էին ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և ինքնուրույն սովորելու սովորույթի զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի հայալեզու դպրոցական գրականության և մանկավարժական մտքի պատմության համատեքստում։ Այդ ժամանակաշրջանում ուսումնական գրքերի հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայերեն կրթության տարածման, մայրենի լեզվով ուսուցման ամրապնդման և դպրոցական նյութերի հասանելիության ապահովման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ կրթության պատմությամբ, մանկավարժությամբ, մանկական գրականությամբ և հին հայերեն ուսումնական ձեռնարկներով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIV դարի հայ նշանավոր մանրանկարիչ Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա արվեստի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան հայկական մանրանկարչության զարգացման այն փուլն է, երբ ձեռագիր գրքերի ձևավորումը հասել էր բարձր գեղարվեստական կատարելության, իսկ մանրանկարիչները ստեղծագործական նոր մոտեցումներով հարստացնում էին ազգային պատկերագրական ավանդույթները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ավագ Ծաղկողի պահպանված ձեռագրերի և մանրանկարների թեմատիկ, ոճական, պատկերագրական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայկական և հարակից մշակույթների արվեստի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրանկարների կոմպոզիցիոն կառուցվածքին, կերպարների արտահայտչականությանը, գունային լուծումներին, զարդանախշերին, ճարտարապետական և բնապատկերային տարրերին, ինչպես նաև ձեռագրի տեքստի և պատկերային համակարգի փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վարպետի անհատական ստեղծագործական ձեռագիրը և այն միջոցները, որոնցով նա վերաիմաստավորել ու զարգացրել է հայկական մանրանկարչության ավանդական պատկերագրական լեզուն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մանրանկարների պատմական և մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությանը, քանի որ արվեստագետի ստեղծագործությունը ձևավորվել է քաղաքական, կրոնական և մշակութային բարդ իրողություններով բնորոշվող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել միջնադարյան ձեռագրային մշակույթի, գրքի գեղարվեստական ձևավորման, քրիստոնեական պատկերագրության և հայկական գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների մասին։ Ավագ Ծաղկողի արվեստը դիտարկվում է նաև հայկական մանրանկարչության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատել նրա տեղն ու նշանակությունը XIV դարի հայ արվեստի պատմության մեջ։ Վերլուծությունը արժեքավոր է ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների գեղարվեստական արժանիքների բացահայտման, այլև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային կյանքի, գեղարվեստական կապերի և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրագիտության մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն նպաստում է հայ մանրանկարչության ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը և ընդգծում է Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործության նշանակությունը հայկական միջնադարյան արվեստի բազմադարյա զարգացման գործընթացում։

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի հայերեն գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ վերլուծելով նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա են դառնում ազգային ինքնության, հայրենազրկման, սփյուռքյան կյանքի, մարդու ներաշխարհի, միայնության, հոգեբանական ապրումների և ժամանակի սոցիալական փոփոխությունների արտացոլումը գրական երկերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների կառուցմանը, լեզվի արտահայտչականությանը, հեղինակային ոճին, խորհրդանշական պատկերներին և պատմողական առանձնահատկություններին՝ բացահայտելով դրանց դերը հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ստեղծագործությունների պատմամշակութային միջավայրին, դրանց ընդունելությանը գրական քննադատության մեջ և նշանակությանը հայ գրական մտքի ձևավորման ու զարգացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ դասական և սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրությամբ։

История

Armenian Golgotha աշխատությունը ներկայացնում է ականատեսի հուշագրական վկայություն՝ նվիրված Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնություններին, տեղահանություններին և կործանիչ քաղաքականությանը՝ ընդգրկելով հատկապես Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունները և դրանց անմիջական հետևանքները։ Նյութում նկարագրվում են հեղինակի անձնական փորձառությունները, ձերբակալությունները, աքսորի ճանապարհները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնցում հայ համայնքները ենթարկվել են համակարգված ոչնչացման քաղաքականությանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով դիմադրության, փրկության և մարդկային գոյատևման առանձին դրվագներ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև որպես պատմական աղբյուր, քանի որ համադրում է անձնական դիտարկումները լայն պատմական համատեքստի հետ՝ օգնելով վերականգնել ցեղասպանության ընթացքի մանրամասները և հասկանալ դրա սոցիալական ու քաղաքական մեխանիզմները։ Գրքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում մարդկային փորձառության, հիշողության և պատմական ճշմարտության պահպանման թեման, ինչը այն դարձնում է նշանակալի վկայագրական աղբյուր ինչպես պատմագիտության, այնպես էլ ցեղասպանության ուսումնասիրությունների համար։