Геохимические особенности минералов-самоцветов присеванского офиолитового пояса

Экономика

Կորպորացիաները, որպես տնտեսության կազմակերպման ձև, ունեն բազմաթիվ առավելություններ, սակայն դրանց հետ միասին առկա են նաև որոշ թերություններ, որոնք կարող են ազդել արդյունավետության, կառավարման և հասարակության վրա: Նախ, կորպորացիաները հաճախ բախվում են բյուրոկրատիայի և կառավարման ծանր կառուցվածքի խնդրին, ինչը նվազեցնում է արագ որոշումներ կայացնելու ունակությունը և կարող է կարճաժամկետ առումով վնաս հասցնել արտադրողականությանը: Երկրորդ, դրանք հաճախ կենտրոնացնում են հսկայական ֆինանսական և շուկայական իշխանություն, ինչը կարող է հանգեցնել մրցակցության սահմանափակման, մոնոպոլիզացիայի և սպառողների համար գների բարձրացման: Երրորդ, կորպորացիաների որոշմամբ կարող է գերակշռել կարճաժամկետ շահույթը՝ ընդհատելով սոցիալական և էկոլոգիական պատասխանատվության սկզբունքները, ինչը կարող է բացասաբար ազդել շրջակա միջավայրի և աշխատակիցների վրա: Չորրորդ, բաժնետերերի շահերի և ղեկավարության հետաքրքրությունների հակասությունը՝ հայտնի որպես գործառնական հակասություն, կարող է առաջացնել ոչ օպտիմալ կառավարման ռազմավարություններ և կրճատել երկարաժամկետ արժեքի ստեղծումը: Վերջապես, կորպորացիաների գործողություններում կարող են առկա լինել թափանցիկության և հաշվետվության խնդիրներ, որոնք խոչընդոտում են ներդրողների, աշխատակիցների և հասարակության վստահությանը, և անհրաժեշտ է նրանց կանոնակարգել և վերահսկել պետական ու հասարակական գործիքակազմերի միջոցով՝ առավելագույնը նվազեցնելու համար հնարավոր բացասական ազդեցությունները:

Биология

Սա գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է սթրեսային ազդեցության պայմաններում բջջային թաղանթների լիպիդային բաղադրիչի նյութափոխանակության փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տարբեր տեսակի սթրեսային գործոնների ազդեցությամբ լիպիդների սինթեզի, քայքայման և վերակազմավորման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց դերը բջջաթաղանթների կառուցվածքային ամբողջականության և ֆունկցիոնալ հատկությունների պահպանման գործում։ Ուսումնասիրվում են լիպիդային պերօքսիդացման մեխանիզմները, հակաօքսիդանտային պաշտպանական համակարգերի ակտիվությունը և բջջի հարմարվողական պատասխանները, որոնք նպաստում են վնասվածքների սահմանափակմանը կամ վերականգնմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական այն փոփոխություններին, որոնք տեղի են ունենում բջջային մակարդակում սթրեսի պայմաններում և կարող են ազդել օրգանիզմի ընդհանուր կենսագործունեության վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության և բժշկական գիտությունների համար՝ նպաստելով սթրեսի ազդեցության մեխանիզմների, բջջային վնասվածքների և դրանց կանխարգելման կամ շտկման հնարավոր ուղիների ավելի խորը ըմբռնմանը։

Религия

Սույն հրատարակությունը հայ եկեղեցական սրբախոսական գրականության կարևոր ժողովածուի վեցերորդ հատորն է, որն ընդգրկում է Հայ եկեղեցու հին տոնացույցում հիշատակված սրբերի վարքերն ու վկայաբանությունները։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել քրիստոնեական սրբերի կյանքը, հոգևոր գործունեությունը, հավատքի վկայությունը, նահատակությունը և նրանց հիշատակի պահպանման եկեղեցական ավանդույթը՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով քրիստոնեական սրբախոսության հարուստ ժառանգությանը։ Ժողովածուի գաղափարական առանցքը սրբության, հավատի հաստատունության, հոգևոր արիության և քրիստոնեական առաքինությունների արժևորման սկզբունքներն են։ Սրբերի վարքերը ներկայացնում են քրիստոնեական կյանքի այն օրինակները, որոնցում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում աստվածասիրությունը, աղոթքը, խոնարհությունը, բարեպաշտությունը, անձնազոհությունը, բարեգործությունը և հոգևոր կատարելագործման ձգտումը։ Վկայաբանությունները, իրենց հերթին, արտացոլում են քրիստոնեական հավատի համար կրած փորձությունները, հալածանքները և նահատակությունը՝ ընդգծելով խղճի ազատության, հավատի հանդեպ հավատարմության և հոգևոր համոզմունքներին հավատարիմ մնալու գաղափարները։ Այս ժանրային երկու ուղղությունների համադրությունը ժողովածուին հաղորդում է միաժամանակ պատմական, աստվածաբանական, բարոյախոսական և դաստիարակչական նշանակություն։ Սրբախոսական գրականության մեջ սրբերի կենսագրությունները պարզապես առանձին անձանց կյանքի պատմություններ չեն, այլ քրիստոնեական աշխարհայացքի և բարոյական արժեքների արտահայտման միջոց։ Դրանց միջոցով ընթերցողին ներկայացվում են հոգևոր կյանքի տարբեր դրսևորումներ՝ ճգնավորական ինքնազսպումից և աղոթական նվիրումից մինչև եկեղեցական ծառայություն, քարոզչություն և նահատակության միջոցով հավատի վկայություն։ Սրբերի կերպարները հանդես են գալիս որպես բարոյական ու հոգևոր օրինակներ՝ խրախուսելով առաքինի կյանքը, համբերությունը, ներողամտությունը, մերձավորի հանդեպ սերը և դժվարությունների առջև հոգևոր տոկունությունը։ Հատկապես կարևոր է վկայաբանական պատումների գաղափարական նշանակությունը, քանի որ քրիստոնեական ավանդության մեջ նահատակությունը դիտարկվում է որպես հավատի գիտակցված և անսասան վկայություն։ Նահատակների պատմությունները ներկայացնում են այն հոգևոր պայքարը, որի ընթացքում մարդը հավատարիմ է մնում իր համոզմունքներին՝ անգամ կյանքի համար վտանգավոր պայմաններում։ Այս պատումները միաժամանակ արտահայտում են քրիստոնեական եկեղեցու պատմական հիշողությունը և հավատացյալ համայնքի ինքնության պահպանման կարևոր սկզբունքները։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկություններից է դրա կապը Հայ եկեղեցու հին տոնացույցի հետ։ Տոնացույցը ոչ միայն եկեղեցական տոների և հիշատակությունների ժամանակագրական համակարգ է, այլև հոգևոր ու մշակութային հիշողության յուրահատուկ շտեմարան, որտեղ ամրագրված են եկեղեցու կողմից պահպանվող սրբերի անունները, հիշատակի օրերը և դրանց հետ կապված ավանդությունները։ Սրբերի վարքերի և վկայաբանությունների ներառումը տոնացույցի հիշատակությունների շրջանակում հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր սրբի կենսագրական ու հոգևոր պատմությունը դիտարկել եկեղեցական պաշտամունքի, պատարագային կյանքի և համայնքային հիշողության համատեքստում։ Այս առումով ժողովածուն միավորում է կենսագրական պատումը, եկեղեցական ավանդությունը և քրիստոնեական բարոյական ուսուցումը՝ ստեղծելով սրբերի հիշատակի պահպանման ու փոխանցման ամբողջական գրավոր միջավայր։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է վարքագրության և վկայաբանության ավանդույթին, որոնք քրիստոնեական գրականության հնագույն և նշանակալի ժանրերից են։ Վարքագրությանը բնորոշ է սրբի կյանքի, հոգևոր ուղու, առաքինությունների և եկեղեցական գործունեության ներկայացումը, իսկ վկայաբանությանը՝ հավատի համար կրած փորձությունների, հալածանքների ու նահատակության նկարագրությունը։ Այս ժանրերին հատուկ են կրոնական խորհրդանիշների օգտագործումը, բարոյական հակադրությունները, հոգևոր խրատը և պատմական դեպքերի աստվածաբանական մեկնաբանությունը։ Պատումներում կենսագրական տեղեկությունները միահյուսվում են հավատքի գաղափարական մեկնաբանությանը՝ ընթերցողին ոչ միայն տեղեկություն հաղորդելու, այլև հոգևորապես դաստիարակելու նպատակով։ Ժողովածուի կառուցվածքային սկզբունքը՝ սրբերի հիշատակությունը Հայ եկեղեցու տոնացույցի ավանդական համակարգի հետ կապելը, կարևոր նշանակություն ունի նաև մատենագիտական և պատմամշակութային տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու սրբերի պաշտամունքի տարածվածությունը, եկեղեցական հիշատակությունների ձևավորումը, սրբախոսական նյութերի ընտրության սկզբունքները և հայ հոգևոր գրականության մեջ տարբեր ավանդությունների պահպանման ընթացքը։ Հայ եկեղեցու պատմության մեջ սրբերի վարքերն ու վկայաբանությունները կարևոր դեր են ունեցել ազգային և կրոնական ինքնության ձևավորման ու պահպանման գործում։ Դրանք փոխանցել են քրիստոնեական հավատի պատմական հիշողությունը, ամրապնդել եկեղեցական ավանդույթների շարունակականությունը և սերունդներին ներկայացրել հոգևոր տոկունության ու բարոյական նվիրումի օրինակներ։ Հայկական սրբախոսական գրականությունը ձևավորվել է քրիստոնեության ընդունումից հետո և դարերի ընթացքում դարձել հայ պատմագրության, գրականության ու աստվածաբանական մտքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հայ սրբերի, նահատակների և հոգևոր գործիչների վարքագրական պատումները հաճախ պահպանել են նաև պատմական տեղեկություններ տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական, հասարակական ու մշակութային իրադարձությունների մասին։ Այսպիսով, նման ժողովածուները արժեքավոր են ոչ միայն եկեղեցական, այլև պատմական և ազգագրական ուսումնասիրությունների համար։ Ս. Ղազարի Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական միջավայրում լույս տեսած այս հատորը կապված է հայ հին մատենագրության հավաքման, պահպանման, խմբագրման և տպագիր տարածման լայնածավալ գործունեության հետ։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզին XIX դարում հայագիտական, աստվածաբանական և գրական գործունեության կարևոր կենտրոն էր, որտեղ Մխիթարյան միաբանները նշանակալի աշխատանք էին կատարում հայերեն ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրման, կրոնական գրականության հրատարակման և ազգային մշակութային հիշողության պահպանման ուղղությամբ։ Սրբախոսական նյութերի բազմահատոր հրատարակումը նպաստում էր եկեղեցական գրականության համակարգմանը և հին հայկական հոգևոր ավանդությունների հասանելիությանը՝ դուրս բերելով դրանք միայն ձեռագրական շրջանառության սահմաններից։ Այս հրատարակության պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ներկայացնում է հայ եկեղեցական տոնացույցի և սրբախոսական ժառանգության փոխկապակցվածությունը՝ պահպանելով քրիստոնեական հիշողության կարևոր շերտեր։ Գիտական տեսանկյունից աշխատությունը կարող է օգտագործվել հայ եկեղեցու պատմության, սրբերի պաշտամունքի, քրիստոնեական վարքագրության, վկայաբանական գրականության, միջնադարյան հայ մատենագրության և եկեղեցական օրացույցի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, հայագետների, պատմաբանների, գրականագետների, ձեռագրագետների և կրոնական մշակույթի հետազոտողների համար։ Հատորը կարող է նաև ծառայել որպես համեմատական ուսումնասիրությունների նյութ՝ հայ սրբախոսական ավանդությունը քրիստոնեական այլ ժողովուրդների վարքագրական ու վկայաբանական ժառանգության հետ համադրելու նպատակով։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է սրբերի կյանքի և հավատի վկայության միջոցով քրիստոնեական հոգևոր ու բարոյական արժեքների բացահայտմամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու եկեղեցական հիշողության մեջ պահպանված սրբերի օրինակներին, խորհելու մարդկային արժանապատվության, հավատի, անձնազոհության, համբերության և բարոյական տոկունության մասին։ Ժողովածուն կարևոր է նաև հայ հոգևոր ինքնության ճանաչման տեսանկյունից, քանի որ սրբերի հիշատակի և նրանց կյանքի պատմությունների փոխանցման միջոցով պահպանվում է հայ եկեղեցական ավանդության պատմական շարունակականությունը։ Այն հայ կրոնական մատենագրության արժեքավոր հուշարձաններից է, որն իր բովանդակությամբ միավորում է հոգևոր դաստիարակությունը, պատմական հիշողությունը և սրբախոսական գրականության ժառանգությունը՝ նպաստելով հայ քրիստոնեական մշակույթի խորքային ուսումնասիրությանն ու պահպանմանը։

Математика

Работа посвящена исследованию пространственных смешанных краевых задач, возникающих при анализе напряжённо-деформированного состояния круговых кольцевых пластин, изготовленных из сжимаемых и несжимаемых материалов. Основное внимание уделяется математическому описанию поведения таких конструкций под воздействием различных видов внешних нагрузок и граничных условий. Рассматриваются особенности пространственного распределения перемещений, деформаций и напряжений в пластинах кольцевой формы, для которых геометрия и условия закрепления могут существенно влиять на характер механического состояния. Важное место занимает постановка смешанных краевых задач, предполагающих одновременное задание различных типов граничных условий на отдельных участках поверхности или контура конструкции. Такой подход позволяет более точно моделировать реальные условия работы инженерных элементов, включая сочетание участков с заданными перемещениями и участков с заданными силовыми воздействиями. Отдельно рассматриваются различия в поведении сжимаемых и несжимаемых материалов. Для сжимаемых сред учитывается возможность изменения объёма под действием нагрузки, тогда как для несжимаемых материалов существенную роль играет условие сохранения объёма, что приводит к специфическим математическим ограничениям и особенностям решения соответствующих уравнений. Исследование включает разработку и анализ математических методов решения поставленных задач, получение зависимостей для определения основных параметров напряжённо-деформированного состояния и оценку влияния геометрических и физических характеристик материала на результаты расчётов. Значительное внимание уделяется вопросам корректной постановки краевых условий и построению решений, способных учитывать пространственный характер деформирования. Полученные результаты могут иметь значение для дальнейшего развития математической теории упругости и механики деформируемого твёрдого тела, а также для расчёта конструктивных элементов, работающих в сложных условиях нагружения. Работа представляет интерес для специалистов в области механики сплошных сред, прикладной математики, теории упругости, строительной механики и численного моделирования, а также для исследователей и студентов, занимающихся пространственными задачами механики деформируемых тел.

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է եկեղեցական քարոզ, որը, ըստ վերնագրի, կապված է Շամախու եկեղեցում արտասանված կամ ներկայացված հոգևոր խոսքի հետ։ Քարոզը քրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթի կարևոր տեսակներից է, որի հիմնական նպատակն է հավատացյալներին փոխանցել Սուրբ Գրքի ուսմունքները, մեկնաբանել քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթները և նպաստել հոգևոր ու բարոյական արժեքների ընկալմանը։ Եկեղեցական քարոզները սովորաբար կառուցվում են աստվածաշնչյան որևէ հատվածի, կրոնական գաղափարի, քրիստոնեական տոնի կամ բարոյական խնդրի շուրջ և նախատեսված են ունկնդիրներին ոչ միայն կրոնական գիտելիքներ հաղորդելու, այլև նրանց առօրյա կյանքում հավատքի սկզբունքների կիրառումը խրախուսելու համար։ Դրանցում կարող են քննարկվել Աստծո հանդեպ հավատարմությունը, աղոթքի նշանակությունը, ապաշխարությունը, ողորմածությունը, ներողամտությունը, արդարությունը, համբերությունը, բարեգործությունը և մերձավորի հանդեպ պատասխանատվությունը։ Քարոզչական խոսքը հայ եկեղեցական մշակույթում դարեր շարունակ ծառայել է որպես հոգևոր դաստիարակության և կրոնական գիտելիքների տարածման միջոց։ Այն կարևոր դեր է ունեցել հավատացյալների համայնքային կյանքի կազմակերպման, եկեղեցական տոների իմաստավորման և քրիստոնեական ավանդույթների փոխանցման գործում։ Քարոզի բովանդակությունը կարող է պայմանավորված լինել այն հանգամանքով, թե ինչ առիթով է այն արտասանվել՝ եկեղեցական տոնի, հիշատակի օրվա, պատարագի, համայնքային իրադարձության կամ այլ հոգևոր հավաքի ընթացքում։ Վերնագրում Շամախու եկեղեցու հիշատակումը կարևոր աշխարհագրական և եկեղեցական հանգամանք է, քանի որ կապում է հրատարակությունը պատմական Շամախու հայ համայնքի և նրա հոգևոր կյանքի հետ։ Շամախին Հարավային Կովկասի պատմական բնակավայրերից է, որտեղ տարբեր ժամանակաշրջաններում գոյություն են ունեցել հայկական համայնքներ և գործել են եկեղեցական հաստատություններ։ Այդպիսի համայնքներում եկեղեցին ոչ միայն պաշտամունքի վայր էր, այլև կարևոր կենտրոն՝ ազգային ինքնության, կրթության, մշակութային ավանդույթների և հասարակական կապերի պահպանման համար։ Եկեղեցական քարոզները կարող էին անդրադառնալ համայնքի հոգևոր կարիքներին, բարոյական խնդիրներին և այն արժեքներին, որոնք միավորում էին հավատացյալներին։ Դրանք նաև հնարավորություն էին տալիս հոգևորականներին մեկնաբանելու քրիստոնեական ուսմունքը՝ հաշվի առնելով ունկնդիրների կյանքի պայմաններն ու ժամանակի հասարակական իրողությունները։ Հայերեն քարոզների տպագրությունը նշանակալի դեր է ունեցել հոգևոր գրականության պահպանման և տարածման գործում։ Տպագիր տարբերակները հնարավորություն էին տալիս քարոզի խոսքը պահպանելու գրավոր ձևով, այն հասանելի դարձնելու ավելի լայն ընթերցողական շրջանակի և ընդգրկելու հայ եկեղեցական գրավոր ժառանգության մեջ։ Նման հրատարակությունները կարող են հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, քարոզչական գրականությամբ, հայ համայնքների հոգևոր կյանքով և XIX դարի հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ կարող են լինել եկեղեցական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների, կրոնական բառապաշարի, քարոզչական ոճի և ժամանակաշրջանի հոգևոր մտածողության ուսումնասիրության համար։ Վերնագրի սկզբում նշված «Ե.» տառը հավանաբար ներկայացնում է համարակալում կամ անվանման կրճատ ձև, սակայն առանց գրքի ամբողջական վերնագրաթերթի կամ բնագրի հնարավոր չէ հաստատել դրա ճշգրիտ նշանակությունը։ Նույն կերպ, միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ որոշել քարոզի հեղինակի անունը, այն առիթը, որի ժամանակ արտասանվել է, աստվածաշնչյան հիմքը կամ հիմնական գաղափարները։ Հետևաբար, նկարագրությունը հիմնված է վերնագրից հաստատվող ընդհանուր տեղեկությունների և հայ եկեղեցական քարոզչության պատմական առանձնահատկությունների վրա՝ առանց հրատարակության կոնկրետ բովանդակությունը չհաստատված ձևով ներկայացնելու։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ազդեցության ուսումնասիրությանը տնտեսական աճի վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատանքի հիմքում այն հարցն է, թե արտաքին կապիտալի ներհոսքն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ երկրի տնտեսական զարգացման, արտադրության ծավալների, զբաղվածության, արտադրողականության, տեխնոլոգիական առաջընթացի և մրցունակության վրա։ Օտարերկրյա ուղղակի ներդրումները միջազգային կապիտալի շարժի կարևոր ձևերից են, քանի որ դրանց միջոցով օտարերկրյա ներդրողը ոչ միայն ֆինանսական միջոցներ է ներգրավում տնտեսություն, այլև կարող է մասնակցել ձեռնարկության կառավարմանը, արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը և երկարաժամկետ բիզնես ռազմավարության ձևավորմանը։ Աշխատության տեսական հատվածում կարող են ներկայացվել տնտեսական աճի և ներդրումների միջև փոխկապակցվածության հիմնական մոտեցումները, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով օտարերկրյա կապիտալը կարող է ազդել տնտեսության վրա։ Այդպիսի մեխանիզմներից են կապիտալի կուտակումը, նոր տեխնոլոգիաների և կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներմուծումը, աշխատուժի մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, տեղական ընկերությունների հետ համագործակցությունը և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հնարավոր բացասական հետևանքներին, քանի որ օտարերկրյա ներդրումների ազդեցությունը տնտեսական աճի վրա միշտ չէ, որ միանշանակ դրական է։ Ներդրումների արդյունավետությունը կարող է կախված լինել դրանց ուղղությունից, ոլորտային կառուցվածքից, երկրի ինստիտուցիոնալ միջավայրից, հարկային և ներդրումային քաղաքականությունից, ֆինանսական համակարգի զարգացվածությունից և ներքին շուկայի առանձնահատկություններից։ Հայաստանի օրինակով թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ փոքր և բաց տնտեսության պայմաններում արտաքին կապիտալի ներգրավումը կարող է կարևոր դեր ունենալ ներդրումային ռեսուրսների ընդլայնման և տնտեսական ակտիվության խթանման գործում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել Հայաստանում օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունը, դրանց բաշխումն ըստ տնտեսական գործունեության տեսակների և ներդրող երկրների, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցությունը ՀՆԱ-ի և տնտեսական աճի ցուցանիշների հետ։ Էմպիրիկ վերլուծության միջոցով հնարավոր է գնահատել՝ արդյոք ներդրումների ավելացումը ուղեկցվել է տնտեսական աճի արագացմամբ և որքանով է այդ կապը վիճակագրորեն նշանակալի։ Կարևոր է նաև տարբերակել ներդրումների կարճաժամկետ և երկարաժամկետ ազդեցությունները, քանի որ որոշ ներդրումային ծրագրեր կարող են անմիջապես մեծացնել տնտեսական ակտիվությունը, մինչդեռ տեխնոլոգիական փոխանցման, արտադրողականության բարձրացման կամ արտահանման ընդլայնման արդյունքները կարող են դրսևորվել ավելի ուշ։ Հայաստանի տնտեսության համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն գործոններին, որոնք խթանում կամ սահմանափակում են օտարերկրյա ներդրումների ներգրավումը՝ քաղաքական և տնտեսական կայունությանը, իրավական միջավայրին, ենթակառուցվածքներին, աշխատուժի որակին, շուկայի չափին և ներդրումային ռիսկերին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների և տնտեսական աճի միջև առկա կապը և գնահատելու, թե ինչ պայմաններում կարող է արտաքին կապիտալը առավել արդյունավետորեն նպաստել Հայաստանի տնտեսական զարգացմանը։ Թեման ունի ոչ միայն տեսական, այլև գործնական նշանակություն, քանի որ ստացված եզրահանգումները կարող են օգտակար լինել ներդրումային քաղաքականության մշակման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, օտարերկրյա կապիտալի նպատակային ներգրավման և տնտեսական աճի երկարաժամկետ ռազմավարության ձևավորման համար։