Геологическое строение комплекса моласс олигоцен-миоцена западного сектора приараксинской тектонической зоны (междуречье низовьев рек Ахурян и Раздан)

Лингвистика

Սույն նկարագրությունը վերաբերում է Թուրքիայի հարավ-արևմտյան հատվածում՝ Բուրդուրի շրջանում տարածված բարբառային տարբերակին, որը պատկանում է թուրքերենի անատոլիական բարբառների խմբին և առանձնանում է ինչպես հնչյունական, այնպես էլ բառապաշարային ու քերականական յուրահատկություններով։ Այս բարբառը ձևավորվել է պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային գործոնների ազդեցության ներքո, պահպանելով տեղական խոսակցական ավանդույթների մի շարք հին շերտեր և միաժամանակ ենթարկվելով ստանդարտ թուրքերենի ազդեցությանը։ Հնչյունական մակարդակում նկատվում են որոշ ձայնափոխություններ, բաղաձայնների մեղմացում կամ ուժեղացում, ինչպես նաև ձայնավորների յուրահատուկ արտասանություն, ինչը ստեղծում է խոսքի առանձնահատուկ ռիթմ և ինտոնացիա։ Բառապաշարում հանդիպում են տարածաշրջանային ծագում ունեցող բառեր և արտահայտություններ, որոնք հաճախ բացակայում են գրական լեզվում կամ ունեն տարբեր իմաստային երանգներ։ Քերականական կառուցվածքում ևս առկա են որոշ շեղումներ ստանդարտ նորմերից, հատկապես բայաձևերի և դերանունների օգտագործման մեջ, ինչը բնորոշ է ժողովրդական խոսակցական համակարգերին։ Այս բարբառը կարևոր է լեզվաբանական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ այն թույլ է տալիս բացահայտել անատոլիական բարբառների զարգացման պատմական շերտերը և լեզվական փոխազդեցությունները տարածաշրջանում։

Литература

Բազմահատոր հրատարակության այս հատորը ներկայացնում է հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործության կարևորագույն տեսակներից մեկի՝ ժողովրդական հեքիաթների հարուստ ժառանգությունը։ Հեքիաթները սերունդների ընթացքում փոխանցված պատմություններ են, որոնցում արտացոլվում են ժողովրդի աշխարհընկալումը, բարոյական պատկերացումները, կենսափորձը, հասարակական հարաբերություններն ու գեղարվեստական մտածողությունը։ Դրանց միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է ավանդական կենցաղին, ընտանեկան և համայնքային հարաբերություններին, աշխատանքի ու բարության արժեքներին, մարդկային բնավորության տարբեր դրսևորումներին և կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու ժողովրդական պատկերացումներին։ Հայկական հեքիաթային ավանդույթում միահյուսվում են հրաշապատում, իրապատում, կենդանական և կենցաղային պատմությունների տարրեր, ինչպես նաև սրամտության, հնարամտության, արդարության և բարու հաղթանակի գաղափարներ։ Հեքիաթների կերպարները, սյուժեները, կրկնվող մոտիվներն ու խորհրդանշական պատկերները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայկական բանահյուսության գեղարվեստական առանձնահատկությունները և դրա կապերը ժողովրդի պատմական հիշողության ու մշակութային միջավայրի հետ։ Այսպիսի ժողովածուները կարևոր դեր ունեն բանավոր ավանդույթի պահպանման, գրառված պատումների գիտական շրջանառության և հետագա սերունդներին փոխանցման գործում։ Հատորը արժեքավոր է բանագետների, գրականագետների, մանկավարժների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Այս ստեղծագործական ժառանգությունը ներկայացնում է հայ արձակի կարևոր շերտերից մեկը, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու բնավորության, բարոյական ընտրության, պատերազմի և խաղաղ կյանքի հակադրությունների, ինչպես նաև ազգային ինքնության պահպանման գաղափարները։ Հեղինակի պատմվածքներն ու վիպակները հաճախ կառուցված են իրական կյանքի հիմքի վրա և ընդգծում են գյուղական ու քաղաքային միջավայրերի սոցիալական և հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Դրանցում զգալի է պատերազմի փորձի ազդեցությունը, հատկապես մարդու ներքին աշխարհում տեղի ունեցող փոփոխությունների, պատասխանատվության զգացման և մարդկային արժանապատվության պահպանման թեմաները։ Սյուժեներում հաճախ հանդիպում են ուժեղ կերպարներ, որոնք կանգնած են դժվար ընտրությունների առաջ և փորձում են պահպանել իրենց բարոյական դիրքը բարդ իրավիճակներում։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում է հայրենիքի, հողի և ընտանիքի նկատմամբ կապվածության գաղափարը, որը դառնում է ստեղծագործությունների հիմնական հուզական առանցքը։ Լեզվական առումով գործերն առանձնանում են պարզ, բայց պատկերավոր ոճով, որը թույլ է տալիս խորությամբ փոխանցել մարդկային ապրումները և սոցիալական իրականության նրբությունները։ Ընդհանուր առմամբ այս արձակը համադրում է սոցիալական քննադատությունը, հոգեբանական վերլուծությունը և հայրենասիրական մոտիվները՝ ձևավորելով ազդեցիկ ու բազմաշերտ գրական պատկեր աշխարհ։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության փոքր և միջին ձեռնարկությունների կողմից արտահանվող ապրանքների կառավարման ռազմավարության ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պարենային արտադրանքի արտահանմանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, որ փոքր և միջին ձեռնարկությունները Հայաստանի արտահանման ներուժի ընդլայնման կարևոր աղբյուր են, սակայն միջազգային շուկաներում նրանց մրցունակությունը հաճախ սահմանափակվում է արտադրական ծավալների փոքրությամբ, ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությամբ, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության ապահովման դժվարություններով, շուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության պակասով, լոգիստիկ ծախսերով և արտաքին շուկաներում կայուն վաճառքի ցանցերի ձևավորման խնդիրներով։ Հայաստանի արտահանման քաղաքականության արդի մոտեցումները նույնպես շեշտադրում են արտահանողների կարողությունների զարգացումը, լոգիստիկ հասանելիության բարելավումը, շուկաների և ապրանքների դիվերսիֆիկացումը, ինչպես նաև արտահանման խթանման և ֆինանսավորման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Պարենային արտադրանքի ոլորտի ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ Հայաստանի արտադրողները կարող են միջազգային շուկաներում մրցունակ դիրք զբաղեցնել գյուղատնտեսական և վերամշակված սննդամթերքի մի շարք տեսակների միջոցով, սակայն այդ հնարավորությունների իրացումը պահանջում է ոչ միայն արտադրության ծավալների ավելացում, այլև որակի, փաթեթավորման, մակնշման, սերտիֆիկացման, հետագծելիության և մատակարարման շղթաների կառավարման համակարգված բարելավում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել փոքր և միջին ձեռնարկությունների արտահանման ներկայիս կառուցվածքը, արտահանվող պարենային ապրանքների տեսականին, հիմնական արտաքին շուկաները, արտահանման ծավալների և աշխարհագրության փոփոխությունները, ինչպես նաև առանձին ապրանքախմբերի մրցակցային առավելություններն ու սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտահանման ռազմավարության ձևավորման գործընթացին՝ սկսած նպատակային շուկաների ընտրությունից և պահանջարկի ուսումնասիրությունից մինչև արտադրանքի դիրքավորում, գնագոյացում, բրենդավորում, լոգիստիկայի կազմակերպում և օտարերկրյա գործընկերների հետ հարաբերությունների հաստատում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև միջնորդական արտահանող կազմակերպությունների դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ փոքր արտադրողները հաճախ չունեն ինքնուրույն արտաքին շուկաներում գործելու համար անհրաժեշտ մասնագիտական, տեղեկատվական և կազմակերպչական կարողությունները։ Նման կառույցների միջոցով հնարավոր է միավորել տարբեր արտադրողների առաջարկը, նվազեցնել գործարքային և լոգիստիկ ծախսերը, կազմակերպել միասնական սերտիֆիկացում ու փաթեթավորում, իրականացնել շուկայի ուսումնասիրություն և բարձրացնել փոքր բիզնեսի բանակցային հնարավորությունները։ Այս մոտեցումը համահունչ է նաև Հայաստանի արտահանման քաղաքականության այն ուղղություններին, որոնք նախատեսում են արտահանողների կարողությունների զարգացում, ենթակառուցվածքների և լոգիստիկայի բարելավում, ինչպես նաև արտահանման շուկաների ընդլայնում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում արդյունավետության գնահատումը, որի համար կարող են կիրառվել արտահանման ծավալի և աճի տեմպի, շուկաների քանակի, արտադրանքի դիվերսիֆիկացման, շահութաբերության, լոգիստիկ ծախսերի, շուկա մուտք գործելու ծախսերի և արտահանման կայունության ցուցանիշներ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել Հայաստանի՝ ծովային ուղիղ հասանելիություն չունեցող երկրի առանձնահատկությունը, որը մեծացնում է ցամաքային և այլընտրանքային լոգիստիկ ուղիների արդյունավետ կազմակերպման նշանակությունը։ Միջազգային ուսումնասիրությունները Հայաստանի արտահանման ներուժի հիմնական սահմանափակումների շարքում առանձնացնում են լոգիստիկ խնդիրները, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության անհրաժեշտությունը, արտահանման շուկաների և ապրանքների կենտրոնացվածությունը, ինչպես նաև կարգավորիչ խոչընդոտները։ Այդ պայմաններում ռազմավարության արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից են նոր շուկաների որոնումը, արտահանվող արտադրանքի տեսականու ընդլայնումը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող պարենային արտադրանքի զարգացումը, որակի միջազգային ստանդարտների ներդրումը և արտադրանքի հետագծելիության ապահովումը։ Հայաստանի 2025–2030 թվականների արտահանման խթանման ռազմավարությունն այս ուղղությամբ նախատեսում է մրցունակ արտահանման միջավայրի ձևավորում, ենթակառուցվածքների և լոգիստիկ հասանելիության զարգացում, արտահանողների կարողությունների ամրապնդում, շուկաների ընդլայնում և արտահանման ֆինանսավորման ու խթանման միջոցների զարգացում։ Պարենային արտադրանքի դեպքում հատկապես կարևոր է նաև սեզոնայնության, պահպանման ժամկետի և արագ փոխադրման անհրաժեշտության հաշվառումը, քանի որ թարմ մրգերի, բանջարեղենի և այլ արագ փչացող ապրանքների արտահանման արդյունավետությունը մեծապես կախված է մատակարարման շղթայի արագությունից և լոգիստիկ ծախսերից։ ՀՀ կառավարությունը վերջին շրջանում կիրառել է նաև պարենային և գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանման աջակցության միջոցառումներ՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել արտահանման աշխարհագրությունը և բարձրացնել հայկական արտադրանքի մրցունակությունը արտաքին շուկաներում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել փոքր և միջին ձեռնարկությունների արտահանման գործունեության կազմակերպման, պետական աջակցության ծրագրերի կատարելագործման, միջնորդական արտահանման կառույցների ձևավորման և պարենային արտադրանքի միջազգային շուկաներում մրցունակության բարձրացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը արտահանման կառավարումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որտեղ արտադրական ներուժը պետք է համադրվի շուկայի ուսումնասիրության, որակի կառավարման, լոգիստիկայի, ֆինանսավորման, մարքեթինգի և պետական աջակցության արդյունավետ մեխանիզմների հետ՝ Հայաստանի փոքր և միջին բիզնեսի արտահանման հնարավորությունները երկարաժամկետ և կայուն կերպով ընդլայնելու համար։

Литература

Գիրքը անգլիացի բանաստեղծ Ջոն Միլթոնի (1608–1674) նշանավոր էպիկական պոեմի հայերեն թարգմանությունն է, որն իրականացրել է հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ և լեզվաբան Մկրտիչ Բագրատունին (1771–1844)։ Ստեղծագործությունը հիմնված է Աստվածաշնչի Հին Կտակարանի՝ աշխարհի արարման, առաջին մարդկանց՝ Ադամի և Եվայի, գայթակղության և Եդեմի պարտեզից արտաքսման պատմությունների վրա։ Պոեմում արծարծվում են ազատ կամքի, բարու և չարի պայքարի, մարդկային ընտրության, հնազանդության, մեղքի և փրկության գաղափարները։ Հեղինակը համադրում է աստվածաշնչյան պատումը, փիլիսոփայական խորհրդածությունները և վիպական պատկերները՝ ստեղծելով լայնածավալ գեղարվեստական երկ։ Հայերեն թարգմանությունը կարևոր տեղ ունի հայ թարգմանական գրականության պատմության մեջ։ Մկրտիչ Բագրատունին աշխատել է հայ բանաստեղծական չափի և տաղաչափության սկզբունքների կիրառմամբ՝ ձգտելով օտարալեզու դասական ստեղծագործության գեղարվեստական առանձնահատկությունները փոխանցել հայերենով։ Գիրքը լույս է տեսել 1861 թվականին Վենետիկում՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանության տպարանում, և բաղկացած է 273 էջից։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ թարգմանական գրականության, համաշխարհային գրականության հայերեն ընկալման, դասական պոեզիայի և հայ բանաստեղծական արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կառավարման ծրագրային ապահովման համակարգերի ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրմանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Հեղինակը վերլուծում է պետական և կազմակերպական կառավարման գործընթացներում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման նշանակությունը, կառավարման համակարգերի թվայնացման առանձնահատկությունները, տվյալների մշակման և տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպման խնդիրները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ծրագրային ապահովման ճարտարապետության ձևավորման սկզբունքները, կառավարման գործընթացների ավտոմատացման մեխանիզմները, տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետության բարձրացման ուղիները և ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումների ներդրման հնարավորությունները։ Ներկայացվում են նաև կառավարման համակարգերի զարգացման կազմակերպական, տեխնիկական և իրավական խնդիրները, ինչպես նաև դրանց հաղթահարմանն ուղղված առաջարկություններ։ Հրատարակությունը նախատեսված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, կառավարման ոլորտի հետազոտողների, պետական կառույցների աշխատակիցների, ուսանողների և թվային կառավարման զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։