Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հատոր XIV

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հողային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հողերի նպատակային և կայուն օգտագործման, պահպանության ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում հողային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես տնտեսական, գյուղատնտեսական, տարածքային և բնապահպանական նշանակություն ունեցող սահմանափակ բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական և տեղեկատվական գործիքների համակցված կիրառում։ Քննության են առնվում հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողօգտագործման ձևերը, հողերի նպատակային նշանակությունը, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ու տեղական կառավարման մարմինների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործմանը, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող տարածքների խնդիրներին, հողերի մասնատվածությանը, բերրիության պահպանմանը և հողերի դեգրադացման կանխարգելմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել վիճակագրական և տնտեսական վերլուծությունը, հողային հաշվեկշռի տվյալների ուսումնասիրությունը, համեմատական մեթոդը, տարածական վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Քարտեզագրական և տարածական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հողօգտագործման կառուցվածքը, տարածքային փոփոխությունները և տարբեր նշանակության հողերի բաշխման առանձնահատկությունները։ Տնտեսական մեթոդների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել հողի արդյունավետ օգտագործման խթանները, գնահատման ու հարկման մեխանիզմները և հողային շուկայի գործունեության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի պետական հաշվառման, կադաստրային տեղեկատվության, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ տվյալների որակի ու հասանելիության խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հողերի էրոզիայի, անապատացման, աղակալման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների կանխարգելման ու հողային ռեսուրսների վերականգնման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կառավարման գործիքներից տեղական պայմաններին համապատասխան մոտեցումներ առանձնացնելու նպատակով։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն հողաշինարարության, տարածքային պլանավորման, գյուղատնտեսության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով հողային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, պահպանության և երկարաժամկետ կայուն կառավարման մեխանիզմների մշակմանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է դրամական հոսքերի վերլուծության ուղղակի և անուղղակի մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունների և հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության շրջանակում։ Այն ներկայացնում է դրամական միջոցների շարժի գնահատման տեսական և գործնական հիմքերը, ֆինանսական տեղեկատվության վերլուծության նշանակությունը և բանկային կառավարման գործընթացում դրա կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են դրամական հոսքերի ձևավորման աղբյուրները, դրանց կառավարման մեխանիզմները, վերլուծության տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության գնահատման, իրացվելիության կառավարման և որոշումների կայացման գործընթացներում դրամական հոսքերի վերլուծության դերին։ Գիրքը նախատեսված է ֆինանսների և բանկային ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ֆինանսական վերլուծության ժամանակակից մեթոդներով և բանկային համակարգի կառավարման հիմնահարցերով։

Պատմություն

Վ. Ճիզմեճյանի այս հիշատակագրական աշխատությունը նվիրված է Միքայել վարդապետ Ալեքսանդրյանի կյանքին, եկեղեցական ծառայությանը և հիշատակին։ Նա զբաղեցրել է Երուսաղեմի արքեպիսկոպոսի և կաթողիկոսական խորհրդականի կարևոր պաշտոնները՝ իր գործունեությամբ առնչվելով Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևոր ու վարչական կյանքին։ Հրատարակության բնույթը մատնանշում է հարգանքի և երախտագիտության արտահայտություն՝ ուղղված հանգուցյալ հոգևորականին, որի մահը ներկայացվում է որպես եկեղեցական և հասարակական նշանակություն ունեցող կորուստ։ Հիշատակագրական նյութը կարևոր է հոգևորականի անձի, եկեղեցական աստիճանի, զբաղեցրած պաշտոնների և պատմական միջավայրի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանման տեսանկյունից։ Նման հրատարակությունները սովորաբար նպատակ են ունեցել հավերժացնելու եկեղեցական գործիչների հիշատակը, արժևորելու նրանց ծառայությունը և սերունդներին փոխանցելու նրանց գործունեության մասին տեղեկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Հայ Երուսաղեմի պատրիարքության պատմությամբ, հայ հոգևորականության կենսագրություններով և 19-րդ դարի եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։ Այն նաև սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի ժամանակաշրջանի հոգևոր-հասարակական հարաբերությունների, եկեղեցական պաշտոնների և հայ համայնքի հիշատակագրական մշակույթի հետազոտության համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պարթևական լեզվական նյութի բառապաշարային կազմը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմալեզվաբանական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում պարթևերենով պահպանված արձանագրական նյութն է, որը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պարթևերենի բառային համակարգի, այլև հին Իրանի պատմության, մշակույթի, վարչական կառուցվածքի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համակարգվել և դասակարգվել արձանագրություններում հանդիպող բառերը՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անձնանուններին, տեղանուններին, վարչական և հասարակական տերմիններին, կրոնական ու մշակութային հասկացություններին, ինչպես նաև առօրյա կյանքի և նյութական մշակույթի հետ կապված բառապաշարին։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պարթևերենի բառաստեղծման և բառօգտագործման առանձնահատկությունները, տարբեր բառերի ձևաբանական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունների փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև պարթևերեն բառերի համեմատությունը միջին իրանական այլ լեզուների, հատկապես միջին պարսկերենի և հարակից լեզվական համակարգերի համապատասխան ձևերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու ընդհանուր իրանական ժառանգությունը, փոխառությունները և առանձին լեզուներին բնորոշ զարգացումները։ Արձանագրական նյութի առանձնահատկությունն այն է, որ բառապաշարը հաճախ կապված է կոնկրետ պատմական, քաղաքական, կրոնական կամ վարչական համատեքստերի հետ, ուստի յուրաքանչյուր բառի մեկնաբանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև պատմական և մշակութաբանական մոտեցում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրության և ուղղագրության առանձնահատկություններին, քանի որ արձանագրությունների գրաֆիկական համակարգը և պահպանված ձևերը կարևոր նշանակություն ունեն բառերի ընթերցման, վերականգնման և ստուգաբանության համար։ Բառապաշարի մանրամասն վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պարթևական հասարակության տարբեր ոլորտների վերաբերյալ պատկերացումներ և պարզելու, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով են արտահայտվել իշխանության, սոցիալական կարգավիճակի, կրոնի, սեփականության, տարածքի և այլ հասկացություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պարթևերենի և միջին իրանական լեզուների հետազոտության, պատմական բառագիտության, համեմատական լեզվաբանության և հին իրանական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հնագետների, վիմագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարը դիտարկել որպես արժեքավոր լեզվական և պատմամշակութային աղբյուր՝ բացահայտելով դրա կազմը, իմաստային շերտերը, լեզվական կապերը և նշանակությունը պարթևերենի պատմական զարգացման ու միջին իրանական լեզուների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Ֆրանսահայ կերպարվեստ-ը արվեստագիտության և մշակութաբանության բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Ֆրանսիայում ձևավորված և զարգացած հայ կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով ինչպես արտագաղթյալ հայ արվեստագետների ստեղծագործական ուղին, այնպես էլ նրանց ազդեցությունը եվրոպական արվեստի ընդհանուր զարգացման վրա, աշխատությունում վերլուծվում են ֆրանսահայ նկարիչների գեղարվեստական մտածողությունը, ոճական բազմազանությունը, թեմատիկ նախընտրությունները և ազգային ինքնության արտահայտման ձևերը արվեստի մեջ, միաժամանակ դիտարկվում է Ֆրանսիայի մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նրանց ստեղծագործական լեզվի վրա՝ մոդեռնիզմի, էքսպրեսիոնիզմի և այլ ուղղությունների համատեքստում, ընդգծվում է նաև սփյուռքահայ արվեստի դերը հայ մշակույթի պահպանման և միջազգային ճանաչելիության ընդլայնման գործում, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ֆրանսահայ կերպարվեստի տեղը ինչպես հայկական, այնպես էլ համաշխարհային արվեստի համակարգում։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների մշակման կարևորագույն խնդիրներից մեկին՝ վնասված կամ բացակայող հատվածների վերականգնմանը՝ կիրառելով ժամանակակից ալգորիթմական և մաթեմատիկական մեթոդներ։ Ներկայացվում են պատկերների կառուցվածքային և տեքստուրային առանձնահատկությունների վերլուծության սկզբունքները, ուսումնասիրվում են վնասված տիրույթների հայտնաբերման, գնահատման և արդյունավետ քողարկման մոտեցումները, ինչպես նաև համեմատվում են տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները։ Աշխատության ընթացքում դիտարկվում են ինչպես դասական, այնպես էլ նորարարական լուծումներ, որոնք հիմնված են պատկերների հարևան հատվածների տեղեկատվության, ինտերպոլյացիայի, օրինակների որոնման և արհեստական բանականության տարրերի կիրառման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակված մեթոդների ծրագրային իրականացմանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը, հաշվարկային բարդությանը և ստացված արդյունքների որակական ու քանակական վերլուծությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համակարգչային տեսողության, պատկերների վերականգնման, թվային մշակման, արհեստական բանականության և հարակից ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ծրագրավորողների համար, ովքեր հետաքրքրված են տեսողական տվյալների մշակման և վնասված պատկերների որակյալ վերականգնման ժամանակակից տեխնոլոգիաներով։