Գինու տեխնոլոգիա

Медицина

Փորձարարական ստոմատոլոգիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է որոշ ամինաթթուների հեքսաֆտորսիլիկատների ազդեցության ուսումնասիրությանը դենտինային խողովակների փակման գործընթացի վրա։ Քննության են առնվում համապատասխան միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դենտինի կառուցվածքի հետ դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները և խողովակների անցանելիության նվազեցման հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նյութերի կիրառման պայմաններում դենտինային մակերեսի և խողովակների կառուցվածքային փոփոխությունների փորձարարական գնահատմանը։ Վերլուծվում են նյութերի խողովակները փակելու արդյունավետության, առաջացող նստվածքների կամ պաշտպանիչ շերտերի ձևավորման և դրանց կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Քննարկվում են նաև ստացված արդյունքների գնահատման լաբորատոր մեթոդները և ուսումնասիրվող միացությունների հնարավոր կիրառական նշանակությունը դենտինի գերզգայունության հետ կապված ստոմատոլոգիական խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները դենտինային խողովակների օբտուրացիայի նյութագիտական և կենսաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թերապևտիկ ստոմատոլոգիայի, ատամնաբուժական նյութագիտության և փորձարարական ստոմատոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Տեխնիկական և ինժեներական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանքաքարի մանրացման տեխնոլոգիական գործընթացն ապահովող էլեկտրամեխանիկական համակարգերի ուսումնասիրությանը և դրանց աշխատանքի օպտիմալացման գիտատեխնիկական հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում հանքաքարի մանրացման գործընթացի ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները, մանրացնող սարքավորումների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերը, ինչպես նաև էլեկտրական շարժաբերների դերը հանքահարստացման արտադրական համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրացման սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմներին, էլեկտրաշարժիչների բեռնվածությանը, պտտման արագության կարգավորմանը և էներգիայի սպառման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են հանքաքարի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, մասնիկների չափերի, սարքավորումների արտադրողականության և տեխնոլոգիական բեռնվածության փոփոխությունների ազդեցությունները էլեկտրամեխանիկական համակարգի աշխատանքի վրա։ Քննարկվում են ավտոմատ կառավարման, մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման ալգորիթմների և տեխնոլոգիական պարամետրերի վերահսկման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են էլեկտրական էներգիայի կորուստների նվազեցման, սարքավորումների հուսալիության բարձրացման, անցումային գործընթացների կարգավորման և տեխնիկական շահագործման արդյունավետության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում մանրացման գործընթացի կայունության, արտադրանքի պահանջվող հատիկաչափական կազմի ապահովման և արտադրական ծախսերի նվազեցման համար էլեկտրամեխանիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանքարդյունաբերության, հանքահարստացման տեխնոլոգիաների, էլեկտրամեխանիկայի, ավտոմատ կառավարման և արդյունաբերական էներգաարդյունավետության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժումների նկատմամբ հայ հասարակական մտքի վերաբերմունքի և գնահատականների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Իտալիայի ազգային միավորման գործընթացներն են և դրանց ընկալումը հայ մտավորականության ու հասարակական-քաղաքական շրջանակների կողմից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էին իտալական ազգային շարժման գաղափարները, քաղաքական զարգացումները և ազատագրական պայքարի փորձը ներկայացվում ու մեկնաբանվում հայ մամուլում, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի տարբեր դրսևորումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իտալիայի միավորման գործընթացի հիմնական փուլերին և այն գաղափարական ու քաղաքական արժեքներին, որոնք կարող էին հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի ներկայացուցիչներին՝ ազգային ինքնորոշում, պետականության վերականգնում, ազատություն, անկախություն, քաղաքացիական իրավունքներ և ազգային համախմբում։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ հեղինակների և հասարակական գործիչների վերաբերմունքը իտալական ազգային-ազատագրական շարժման գործիչների ու գաղափարների նկատմամբ և բացահայտում դրանց հնարավոր ազդեցությունը հայկական ազգային մտածողության զարգացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համեմատական դիտարկումը, որի միջոցով բացահայտվում են իտալական և հայկական ազգային շարժումների միջև ընկալված ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իտալիայի փորձը հայ հասարակական մտքի շրջանակում կարող էր ընկալվել որպես ազգային ազատագրության, քաղաքական կազմակերպվածության և պետականության ձգտման օրինակ, ինչի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու 19-րդ դարի հայկական ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պարբերական մամուլի, հրապարակախոսական հոդվածների, գրական-հասարակական երկերի և այլ աղբյուրների վերլուծությունը, որոնց միջոցով վերականգնվում է ժամանակաշրջանի մտավոր մթնոլորտը և իտալական իրադարձությունների արձագանքը հայ իրականության մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու եվրոպական քաղաքական գաղափարների տարածումը հայ հասարակության շրջանում և դրանց վերաիմաստավորումը հայկական ազգային խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի, ազգային-ազատագրական գաղափարների և եվրոպական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսանողներին և 19-րդ դարի հայկական ազգային-քաղաքական գաղափարների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Философия

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է մարդը ձեռք բերում գիտելիք, ինչ աղբյուրներից է այն ձևավորվում, որքանով է այն ճշմարիտ և ինչ սահմաններ ունի մարդու ճանաչողական հնարավորությունը։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն փորձում է բացահայտել ոչ միայն գիտելիքի բովանդակությունը, այլ նաև դրա ձևավորման մեխանիզմները՝ զգայարանների, մտքի, փորձի և տրամաբանության միջոցով։ Փիլիսոփայության մեջ առանձնացվում են տարբեր ուղղություններ՝ էմպիրիզմ, որը առաջնային է համարում փորձը և զգայական տվյալները, ռացիոնալիզմ, որը կարևորում է բանականությունը և տրամաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև սքեպտիցիզմ, որը կասկածի տակ է դնում մարդու գիտելիքի լիարժեք ճշմարտությունը։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև զբաղվում է ճշմարտության խնդրով՝ փորձելով պատասխանել, թե ինչ է նշանակում «ճշմարիտ գիտելիք» և ինչպես կարելի է այն տարբերել սխալ կամ անորոշ պատկերացումներից։ Մյուս կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուսումնասիրում է սուբյեկտի և օբյեկտի հարաբերությունը, այսինքն՝ ճանաչող մարդու և ճանաչվող իրականության փոխազդեցությունը։ Այս մոտեցման շրջանակում կարևոր է նաև սահմանափակության գաղափարը, ըստ որի մարդը չի կարող ամբողջությամբ և վերջնականապես ճանաչել իրականությունը, քանի որ նրա ճանաչողական հնարավորությունները սահմանափակ են ժամանակով, փորձով և լեզվական մտածողությամբ։ Այսպիսով, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ոչ միայն գիտելիքի ձեռքբերման տեսություն է, այլ նաև մարդու մտքի հնարավորությունների և սահմանների խորքային ուսումնասիրություն։

Политология

Պատմագիտական, քաղաքագիտական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական սփյուռքի գաղափարաքաղաքական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 1991–2012 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական և հասարակական իրողությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական սփյուռքի քաղաքական կազմակերպությունների, հասարակական կառույցների և համայնքային հաստատությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց գաղափարական մոտեցումների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստան–սփյուռք հարաբերությունների վերափոխմանը, համազգային առաջնահերթությունների ձևավորմանը և հայկական համայնքների քաղաքական մասնակցության խնդիրներին։ Վերլուծվում են Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման, Արցախի հիմնահարցի, Հայաստանի պետականության ամրապնդման և ազգային ինքնության պահպանման շուրջ ձևավորված գաղափարաքաղաքական դիրքորոշումները։ Քննարկվում են սփյուռքյան ավանդական կուսակցությունների, նորաստեղծ կազմակերպությունների և համայնքային կառույցների միջև համագործակցության, մրցակցության ու գաղափարական տարաձայնությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքների քաղաքական գործունեության առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված բնակության երկրների ներքին քաղաքականությամբ և միջազգային հարաբերություններով։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքի քաղաքական ինքնակազմակերպման, լոբբիստական գործունեության, հայրենիքի հետ կապերի ամրապնդման և համահայկական օրակարգի ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում է Հայաստանի անկախ պետականության գոյության ազդեցությունը սփյուռքահայության քաղաքական ինքնագիտակցության, գաղափարական կողմնորոշումների և ազգային նպատակների վերաիմաստավորման վրա։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել պատմական փաստաթղթերի, քաղաքական հայտարարությունների, մամուլի հրապարակումների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ նյութերի համեմատական վերլուծության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական սփյուռքի քաղաքական պատմության և Հայաստան–սփյուռք փոխհարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել սփյուռքագիտության, հայոց նորագույն պատմության, քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի տասներեքերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ արձանագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը և քննարկումների բովանդակությունը։ Այն վավերագրական բնույթի նյութ է, որի միջոցով պահպանվում են ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության, ժողովական ընթացակարգերի և քննարկման դրված հարցերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Ատենագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նիստերի կազմակերպման ձևը, մասնակիցների ելույթները, արտահայտված տեսակետները, բարձրացված խնդիրներն ու դրանց քննարկման ընթացքը։ Դրանք կարևոր սկզբնաղբյուրներ են հայ համայնքային կառավարման պատմության, ազգային հաստատությունների գործառույթների և հասարակական ինքնակազմակերպման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Նման փաստաթղթերում արտացոլվում են նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակության վարչական, կրթական, կրոնական, տնտեսական և այլ բնագավառներին առնչվող հարցերի քննարկման ձևերը՝ կախված յուրաքանչյուր նիստի օրակարգից։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի 19-րդ դարի հայ ժողովական մշակույթի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի և ազգային ներկայացուցչական կառույցների պատմության հետազոտության համար։ Այն նաև փաստագրական նյութ է պաշտոնական գրագրության, արձանագրությունների կազմման և հայերեն վարչական լեզվի ուսումնասիրության տեսանկյունից։