Գրունտային պատվարների նստվածքների և դեֆորմացիաների հետազոտման խնդիրները

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվացված այրման օրինաչափությունների և ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր երկկոմպոնենտ կոմպոզիտային փոշենյութերի ստացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն գործընթացների վրա, որոնց ընթացքում ռեակցիոն խառնուրդում առաջացող ջերմությունը նպաստում է ռեակցիայի ինքնատարածմանը և թույլ է տալիս համեմատաբար կարճ ժամանակում ձևավորել բարձր ջերմաստիճանային սինթեզված նյութեր։ Ուսումնասիրվող համակարգերը ներառում են կարբիդային, նիտրիդային և սիլիցիումային հիմքով կոմպոզիտներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր ջերմաքիմիական, կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվացման մեխանիզմների բացահայտումը, քանի որ նախնական տաքացումը, մասնիկների չափը, խառնուրդի բաղադրությունը, ռեակցիայի ջերմաստիճանը և այլ պայմաններ կարող են էապես ազդել այրման տարածման արագության, ջերմաստիճանային ռեժիմի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ռեակցիոն գոտում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և տարբեր փուլերի առաջացման հաջորդականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված կոմպոզիտային փոշիների փուլային կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների ձևավորման վրա ազդող գործոններին, քանի որ այդ բնութագրերը որոշիչ նշանակություն ունեն նյութերի հետագա կիրառությունների համար։ Նման մեթոդների առավելություններից է էներգիայի արդյունավետ օգտագործման և բարձր ջերմաստիճանային նյութերի ստացման հնարավորությունը՝ նվազեցնելով երկարատև արտաքին տաքացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մաշակայուն, ջերմակայուն և բարձր կարծրությամբ կոմպոզիտային նյութերի մշակման, փոշեմետալուրգիայի, կերամիկական նյութերի տեխնոլոգիայի և բարձր ջերմաստիճանային կիրառությունների համար։ Աշխատանքը միաժամանակ նպաստում է ինքնատարածվող սինթեզի տեսական հիմքերի խորացմանը՝ բացահայտելով այրման և նյութագոյացման գործընթացների միջև փոխկապակցվածությունը տարբեր բաղադրությամբ ռեակցիոն համակարգերում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է հանրային առողջության և հոգեբանական բարեկեցության շրջանակում ինքնասպանության ռիսկի հետ կապված գործոնների ուսումնասիրմանը և Հայաստանի Հանրապետությունում կանխարգելման համակարգային մոտեցումների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական, հոգեբանական, ընտանեկան, տնտեսական և միջավայրային այն պայմաններն են, որոնք գիտական գրականության մեջ դիտարկվում են որպես ռիսկի կամ պաշտպանիչ գործոններ։ Դրանք քննվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով, որ մարդու բարեկեցության վրա սովորաբար միաժամանակ ազդում են տարբեր անհատական և հասարակական հանգամանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռիսկի վաղ ճանաչման, ժամանակին մասնագիտական աջակցության, հոգեբանական և սոցիալական ծառայությունների հասանելիության, ընտանիքի ու համայնքի ներգրավվածության և տարբեր հաստատությունների միջև համագործակցության նշանակությանը։ Կանխարգելումը ներկայացվում է բազմամակարդակ գործընթացի տեսանկյունից, որը կարող է ներառել ամբողջ բնակչության համար նախատեսված իրազեկման և բարեկեցության խթանման ծրագրեր, առավել խոցելի խմբերին ուղղված աջակցություն և անհատական կարիքներին համապատասխան մասնագիտական միջամտությունների համակարգ։ Կարևորվում են նաև հոգեկան առողջության վերաբերյալ խարանի նվազեցումը, օգնություն խնդրելու մշակույթի զարգացումը, մասնագետների պատրաստվածությունը և աջակցող ծառայությունների շարունակականությունը։ Հայաստանի համատեքստում ուսումնասիրվում են կանխարգելման կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հնարավորությունները՝ ուշադրություն դարձնելով առողջապահական, կրթական և սոցիալական ոլորտների համագործակցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև տվյալների հավաքագրման և համաճարակաբանական դիտարկման նշանակությունը, քանի որ հավաստի տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռիսկի առավել կարևոր օրինաչափությունները և համապատասխանաբար մշակելու կանխարգելիչ քաղաքականություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը խնդիրը դիտարկում է հանրային առողջության, հոգեբանության և սոցիալական պաշտպանության փոխկապակցված տեսանկյուններից՝ շեշտադրելով վաղ աջակցության, պաշտպանիչ գործոնների ամրապնդման և հասանելի մասնագիտական ծառայությունների զարգացման կարևորությունը։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղատնտեսության ոլորտում կոոպերացիայի տնտեսական նշանակության, կազմակերպական նախադրյալների և զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ Կոտայքի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում կոոպերատիվ կազմակերպումը դիտարկվում է որպես փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների ռեսուրսների համատեղ օգտագործման, արտադրական ծախսերի նվազեցման, շուկայական հնարավորությունների ընդլայնման և տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր մեխանիզմ։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրողների գործունեության հիմնական խնդիրները՝ հողային և արտադրական ռեսուրսների մասնատվածությունը, տեխնիկական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, իրացման դժվարությունները, ֆինանսական հնարավորությունները, արտադրանքի պահպանման ու վերամշակման ենթակառուցվածքների վիճակը և շուկաների հետ կապերի կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տնտեսական և կազմակերպական պայմաններին, որոնց առկայության դեպքում տնտեսությունների համագործակցությունը կարող է նպաստել արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։ Կոտայքի մարզի օրինակով ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության մասնագիտացման, տնտեսությունների կառուցվածքի, արտադրական ներուժի և տարածքային առանձնահատկությունների հետ կապված գործոնները՝ գնահատելու տարբեր ձևերի կոոպերացիայի կիրառելիությունը։ Դիտարկվում են արտադրական, մատակարարման, սպասարկման, իրացման և այլ ուղղություններով համագործակցության հնարավորությունները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տեխնիկայի, պահեստային տնտեսությունների, տրանսպորտային և այլ ենթակառուցվածքների համատեղ օգտագործման տնտեսական նշանակությունը։ Կարևորվում են կոոպերատիվների կառավարման, անդամների մասնակցության, պատասխանատվության և տնտեսական շահերի համաձայնեցման սկզբունքները։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել նաև պետական աջակցության, խորհրդատվական ծառայությունների, ֆինանսավորման և մասնագիտական գիտելիքների հասանելիության դերը կոոպերատիվ համակարգի զարգացման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական արտադրանքի շուկայավարման և արժեքային շղթաներում արտադրողների դիրքի ամրապնդման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, կոոպերացիայի և տարածքային զարգացման մոտեցումները՝ բացահայտելու գյուղատնտեսական տնտեսությունների համագործակցության տնտեսական նպատակահարմարությունը և համակարգելու Հայաստանում, մասնավորապես Կոտայքի մարզում, կոոպերատիվ շարժման զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Политология

Քաղաքագիտական և սոցիոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում սոցիալ-քաղաքական վերափոխումների գաղափարական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում ձևավորվող գաղափարական մոտեցումները, արժեքային համակարգերի վերափոխումները և դրանց դերը քաղաքական գործընթացների զարգացման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետականության, ժողովրդավարացման, ազգային ինքնության, քաղաքացիական հասարակության և հասարակական գիտակցության վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխություններին։ Վերլուծվում են տարբեր գաղափարական ուղղությունների փոխազդեցությունը, հասարակության քաղաքական մշակույթի ձևավորման առանձնահատկությունները և սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը քաղաքական գաղափարների տարածման ու ընկալման վրա։ Քննարկվում են նաև խորհրդային ժառանգության և նոր հասարակական հարաբերությունների փոխկապակցվածությունը, քաղաքական ինստիտուտների ձևավորման գործընթացները և հասարակության արժեքային կողմնորոշումների փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու հետխորհրդային ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական վերափոխումների գաղափարական բաղադրիչների և դրանց զարգացման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտության, սոցիոլոգիայի, քաղաքական գաղափարների պատմության և հետխորհրդային հասարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է հիպոթալամուսային ծագման նոր ցիտոկինի ազդեցության ուսումնասիրությանը գլյուկոզի և գլուտամինաթթվի նյութափոխանակային գործընթացների վրա երկարատև ճնշման համախտանիշի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում են օրգանիզմում ծանր հյուսվածքային վնասման հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունները և դրանց կարգավորման հնարավոր նյարդահումորալ մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլյուկոզի յուրացման և գլուտամինաթթվի կլանման փոփոխություններին, քանի որ այդ նյութերը կարևոր դեր ունեն բջիջների էներգետիկ և ամինաթթվային նյութափոխանակության գործընթացներում։ Փորձարարական ուսումնասիրության համար կիրառվող ռադիոակտիվ ածխածնով նշակիր նյութերը հնարավորություն են տալիս հետազոտական պայմաններում հետևելու համապատասխան նյութերի ներգրավմանը կենսաքիմիական գործընթացներում և քանակապես գնահատելու դրանց օգտագործման փոփոխությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել փորձարարական ֆիզիոլոգիական մոդելավորումը, ռադիոիզոտոպային հետազոտությունը, կենսաքիմիական անալիզները և ստացված ցուցանիշների վիճակագրական համեմատությունը։ Փորձարարական տարբեր խմբերի տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող ցիտոկինի առկայության և բացակայության պայմաններում նյութափոխանակային ցուցանիշների տարբերությունները։ Քննության են առնվում նաև հյուսվածքային վնասման հետևանքով էներգետիկ փոխանակության խանգարումները, բջջային նյութափոխանակության վերակազմավորումը և կարգավորիչ ազդանշանային գործոնների հնարավոր մասնակցությունը այդ գործընթացներին։ Կարևոր ուղղություն է հիպոթալամուսի և ծայրամասային նյութափոխանակության միջև գործառական կապերի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե կենտրոնական կարգավորիչ գործոններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ օրգանիզմի համակարգային արձագանքի վրա։ Գլյուկոզի օգտագործման և գլուտամինաթթվի կլանման ցուցանիշների համեմատական գնահատումը կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ ախտաբանական վիճակում ածխաջրային ու ամինաթթվային նյութափոխանակության փոխկապակցված փոփոխությունների վերաբերյալ։ Աշխատությունն ունի հիմնարար փորձարարական նշանակություն կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի և ախտաֆիզիոլոգիայի համար՝ նպաստելով ծանր հյուսվածքային վնասումների ժամանակ նյութափոխանակային խանգարումների և դրանց նյարդահումորալ կարգավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է թարգմանության գործընթացում նույնականության պահպանման, վերակառուցման և փոխակերպման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ֆրանսիական արձակ և չափածո գրականության հայերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում նույնականությունը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ երևույթ, որը կարող է արտահայտվել ազգային, մշակութային, լեզվական, հեղինակային, սոցիալական և անհատական մակարդակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բնագրում արտահայտված մշակութային ու լեզվական ինքնատիպությունը ինչպիսի փոփոխությունների է ենթարկվում այլ լեզվական և մշակութային միջավայր տեղափոխվելիս։ Քննվում են թարգմանչի ընտրած լեզվական միջոցները, բառապաշարը, ոճական լուծումները, դարձվածքները, մշակութային իրողությունների փոխանցման եղանակները և դրանց ազդեցությունը ստեղծագործության ընդհանուր ընկալման վրա։ Արձակ ստեղծագործությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են պատմողական ձայնի, կերպարների խոսքի, սոցիալական ու մշակութային միջավայրի, հեղինակային ոճի և ենթատեքստային իմաստների վերարտադրության խնդիրները։ Չափածո ստեղծագործությունների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում բանաստեղծական լեզվի, պատկերային համակարգի, ռիթմի, հնչերանգի, տաղաչափական կառուցվածքի և գեղարվեստական արտահայտչականության փոխանցման հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնագրի և թարգմանության համեմատական քննությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային տեղաշարժերը, բացթողումները, հավելումները, փոխարինումները և մշակութային հարմարեցումները։ Դիտարկվում է նաև թարգմանչի՝ որպես երկու լեզվամշակութային համակարգերի միջնորդի դերը, քանի որ նրա մեկնաբանական որոշումները կարող են ազդել ինչպես հեղինակի անհատական ոճի, այնպես էլ ստեղծագործության մեջ ներկայացված մշակութային ինքնության ընկալման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն բառերին, արտահայտություններին, խորհրդանիշներին և իրողություններին, որոնք սերտորեն կապված են ֆրանսիական մշակութային միջավայրի հետ և հայերենում միշտ չէ, որ ունեն ամբողջական համարժեքներ։ Այդ դեպքերում քննվում են համարժեքության, օտարացման, տեղայնացման, բացատրական փոխանցման և այլ թարգմանական ռազմավարությունների հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև հայերեն թարգմանության լեզվական բնականության և բնագրի մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման միջև հավասարակշռության խնդիրը։ Տարբեր ժանրերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նույնականության փոխանցման խնդիրներն ինչպես են փոփոխվում արձակի և պոեզիայի դեպքում և ինչպիսի թարգմանական միջոցներ են առավել բնորոշ յուրաքանչյուրին։ Աշխատությունը կարող է նպաստել գրական թարգմանության տեսության, ֆրանսերեն-հայերեն մշակութային փոխհաղորդակցության և թարգմանական մեկնաբանության մեխանիզմների առավել խոր ուսումնասիրությանը՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության, ֆրանսիական գրականության և լեզվամշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։