Համայնքի բյուջետավորման հիմնախնդիրները (Երևան քաղաքի համայնքների օրինակով)

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում ֆիզիկայի ուսուցման գործընթացում սովորողների ստեղծագործական մտածողության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ ֆիզիկայի հիմնարար սկզբունքների, գիտական ճանաչողության մեթոդների և խնդրահարույց ուսուցման արդյունավետ կիրառման միջոցով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորման վրա, որտեղ սովորողը ոչ միայն յուրացնում է պատրաստի տեսական գիտելիքներ և ֆիզիկական օրենքներ, այլև սովորում է ինքնուրույն հարցադրումներ կատարել, վարկածներ առաջադրել, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտել, տարբեր լուծումներ որոնել և հիմնավորել սեփական եզրակացությունները։ Ֆիզիկայի հիմնարար սկզբունքները դիտարկվում են որպես բնության երևույթների միջև ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու և առանձին գիտելիքները միասնական համակարգում կազմակերպելու կարևոր հիմք։ Դրանց ուսուցումը հնարավորություն է տալիս սովորողներին տարբեր ֆիզիկական երևույթների մեջ նկատել ընդհանուր օրինաչափություններ, համադրել նախկինում ստացած գիտելիքները նոր իրավիճակների հետ և ձևավորել գիտական աշխարհայացք։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիտարկման, փորձի, չափման, համեմատության, մոդելավորման, վարկածի առաջադրման, տեսական ընդհանրացման և փորձարարական ստուգման մեթոդներին։ Այս մեթոդների նպատակային կիրառումը ուսումնական գործընթացում սովորողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ գիտական հետազոտության տրամաբանությանը և հանդես գալ ոչ միայն որպես տեղեկատվություն ընդունող, այլև որպես ճանաչողական գործունեության ակտիվ մասնակից։ Կարևորվում է ֆիզիկական խնդիրների լուծումը, հատկապես այն առաջադրանքների կիրառումը, որոնք չունեն միայն մեկ ակնհայտ լուծման ճանապարհ և պահանջում են տարբեր մոտեցումների համադրում։ Խնդրահարույց իրավիճակների ստեղծումը նպաստում է սովորողների հետաքրքրասիրության, վերլուծական կարողությունների և նոր գաղափարներ առաջադրելու պատրաստակամության զարգացմանը։ Առանձին նշանակություն է տրվում փորձարարական աշխատանքներին, որոնց ընթացքում սովորողները կարող են ինքնուրույն պլանավորել փորձը, ընտրել անհրաժեշտ մեծությունները, կատարել չափումներ, վերլուծել արդյունքները և գնահատել ստացված տվյալների համապատասխանությունը նախնական ենթադրություններին։ Նման գործունեությունը նպաստում է ստեղծագործական մտածողության հետ մեկտեղ հետազոտական կարողությունների, պատասխանատվության և ինքնուրույնության զարգացմանը։ Դիտարկվում է նաև ֆիզիկական մոդելների կիրառման նշանակությունը, քանի որ իրական երևույթների պարզեցված ներկայացումը սովորողներից պահանջում է առանձնացնել էական հատկանիշները, որոշել ընդունված ենթադրությունները և գնահատել մոդելի կիրառելիության սահմանները։ Կարևորվում է մտային փորձերի օգտագործումը, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել այնպիսի իրավիճակներ, որոնց անմիջական իրականացումը դասարանում դժվար կամ անհնար է, և զարգացնել երևակայության ու տրամաբանական դատողության փոխկապակցվածությունը։ Ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր պայման է համարվում միջառարկայական կապերի կիրառումը՝ ֆիզիկական գիտելիքները մաթեմատիկայի, քիմիայի, աստղագիտության, կենսաբանության, տեխնոլոգիայի և առօրյա կյանքի երևույթների հետ կապելու միջոցով։ Այս մոտեցումը սովորողներին հնարավորություն է տալիս տեսնել գիտելիքի կիրառական նշանակությունը և նույն խնդիրը դիտարկել տարբեր տեսանկյուններից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերի փոփոխությանը․ ուսուցիչը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես սովորողների հետազոտական և ստեղծագործական գործունեությունը կազմակերպող ու ուղղորդող մասնագետ։ Կարևորվում են բաց հարցադրումները, քննարկումները, խմբային աշխատանքները, նախագծային և հետազոտական առաջադրանքները, որոնց ընթացքում սովորողները կարող են ներկայացնել սեփական գաղափարները, համեմատել տարբեր տեսակետներ և հիմնավորել ընտրված լուծումները։ Ստեղծագործական մտածողության զարգացման գնահատման ընթացքում նպատակահարմար է հաշվի առնել ոչ միայն վերջնական պատասխանի ճշտությունը, այլև խնդրի լուծման ինքնատիպությունը, առաջարկվող տարբերակների բազմազանությունը, գիտելիքների նոր իրավիճակներում կիրառման կարողությունը և սեփական դատողությունների հիմնավորվածությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է ֆիզիկայի դասավանդման այնպիսի մեթոդական մոտեցումների մշակման հնարավորությամբ, որոնք միավորում են առարկայական գիտելիքների խոր յուրացումը և սովորողների ինքնուրույն ու ստեղծագործական գործունեությունը։ Նման ուսուցումը կարող է նպաստել գիտական մտածողության, խնդիրներ լուծելու կարողության, հետազոտական հետաքրքրության և նոր իրավիճակներում գիտելիքները կիրառելու պատրաստակամության ձևավորմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդիստների, ուսումնական ծրագրեր մշակողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է ռուսերենում կոմպարատիվության՝ համեմատության և համեմատական հարաբերությունների արտահայտման եղանակների համակարգային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ խոսքում ներկայացվում է երկու կամ ավելի առարկաների, հատկանիշների, գործողությունների կամ վիճակների համեմատությունը՝ ընդգծելով դրանց միջև նմանությունը, տարբերությունը, գերազանցությունը կամ աստիճանական հարաբերությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կոմպարատիվության արտահայտման ինչպես քերականական, այնպես էլ բառային և շարահյուսական միջոցները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են դրանք փոխկապակցվում և ինչպիսի իմաստային ու գործառական տարբերություններ ունեն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների և մակբայների համեմատական աստիճանի ձևերին, քանի որ դրանք ռուսերենում համեմատության առավել բնորոշ քերականական միջոցներից են։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել аналитիկական կառուցվածքները, որոնք կազմվում են հատուկ բառերի և մասնիկների օգնությամբ, ինչպես նաև այնպիսի շարահյուսական կառույցներ, որոնցում համեմատական հարաբերությունն արտահայտվում է համապատասխան կապերով և նախդիրներով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «чем», «как», «словно», «будто», «точно» և այլ միջոցների գործածության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են ձևավորել տարբեր տեսակի համեմատական հարաբերություններ՝ կախված խոսքային միջավայրից և հեղինակի հաղորդակցական նպատակից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև համեմատական դարձվածքներին, համեմատական ստորադաս նախադասություններին և այն դեպքերին, երբ համեմատության իմաստը չի արտահայտվում հատուկ քերականական ձևով, այլ փոխանցվում է բառապաշարային կամ համատեքստային միջոցներով։ Այսպիսի բազմակողմանի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, որ կոմպարատիվությունը ռուսերենում մեկ առանձին քերականական կատեգորիայի սահմաններում չմնացող բարդ իմաստային-քերականական երևույթ է, որը կարող է արտահայտվել լեզվի տարբեր մակարդակների միջոցներով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է տարբեր կառուցվածքների իմաստային նրբությունների վերլուծությունը, քանի որ նույն ընդհանուր համեմատական իմաստը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել՝ հաղորդելով օբյեկտիվ համեմատություն, փոխաբերական պատկեր, չափի կամ աստիճանի հարաբերություն, ենթադրություն կամ հուզական գնահատական։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև ռուսերենի շարահյուսական և իմաստաբանական համակարգի ավելի խորքային ընկալման համար, քանի որ կոմպարատիվ կառույցների ընտրությունը հաճախ կախված է ոչ միայն քերականական կանոններից, այլև խոսքի ժանրից, ոճից և հաղորդակցական նպատակներից։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու համեմատության հիմնական կառուցվածքային մոդելները, դասակարգելու դրանց գործածության դեպքերը և բացահայտելու դրանց փոխհարաբերությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ռուսերենի դասավանդման, թարգմանության, տեքստաբանական ուսումնասիրությունների և լեզվական խմբագրման ոլորտներում, քանի որ կոմպարատիվ կառուցվածքների ճիշտ ընկալումն ու գործածությունը կարևոր է իմաստային ճշգրտության և ոճական համապատասխանության ապահովման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ռուսերենում համեմատականության արտահայտումը ներկայացնում է որպես բազմամակարդակ լեզվական երևույթ՝ միավորելով ձևաբանական, շարահյուսական, բառապաշարային և իմաստաբանական մոտեցումները և բացահայտելով այն միջոցների բազմազանությունը, որոնց միջոցով լեզուն կառուցում ու փոխանցում է համեմատական հարաբերություններ։

Литература

Այս գիրքը նվիրված է Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական ստեղծագործության խորքային փիլիսոփայական և աշխարհայացքային քննությանը՝ հատկապես էկզիստենցիալիզմի գաղափարների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, կյանքի իմաստի որոնման, մահվան և մարդկային արժանապատվության խնդիրներն են, որոնք Սարոյանի պիեսներում հաճախ արտահայտվում են ոչ միայն հերոսների խոսքի ու գործողությունների, այլև նրանց ներքին հակասությունների և աշխարհին ունեցած վերաբերմունքի միջոցով։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Սարոյանը դրամատուրգիական կերպարների միջոցով ներկայացնում մարդուն որպես գոյաբանական անորոշության մեջ հայտնված անհատի, որը փորձում է հասկանալ իր տեղը աշխարհում և սեփական կյանքի արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Սարոյանի ստեղծագործություններում նույնիսկ տխրության, անհուսության, օտարման կամ մահվան թեմաների առկայության պայմաններում պահպանվում է կյանքի հանդեպ հավատը, մարդկային շփման անհրաժեշտությունը և բարության նկատմամբ վստահությունը։ Այս տեսանկյունից նրա դրամատուրգիան միաժամանակ կարող է ընկալվել և՛ որպես մարդու գոյության ողբերգական կողմերի ուսումնասիրություն, և՛ որպես կյանքի իմաստը մարդկային հարաբերությունների, սիրո, կարեկցանքի, ազատության ու ստեղծագործական ինքնարտահայտման միջոցով վերագտնելու փորձ։ Աշխատության մեջ էկզիստենցիալ գաղափարները դիտարկվում են ոչ թե որպես Սարոյանի ստեղծագործության վրա մեխանիկորեն կիրառվող փիլիսոփայական համակարգ, այլ որպես այն մտավոր և գեղարվեստական հարցադրումների շրջանակ, որոնց հետ նրա հերոսները մշտապես բախվում են։ Քննության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց երկխոսություններին, կոնֆլիկտներին և դրամատիկական իրավիճակներին, որոնց միջոցով բացահայտվում է մարդու ազատության և սահմանափակվածության հակասությունը։ Սարոյանի հերոսները հաճախ կանգնած են ընտրության առաջ, սակայն նրանց ընտրությունները պայմանավորված են ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև սեփական խղճով, հիշողություններով, վախերով, ցանկություններով և պատասխանատվության զգացումով։ Այդ պատճառով նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու էկզիստենցիալիստական այն հիմնահարցը, թե որքանով է մարդն ազատ իր որոշումների մեջ և որքանով է ինքն անձամբ պատասխանատու իր գոյության ձևի համար։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև միայնության և օտարման թեմաներին։ Սարոյանի դրամատուրգիական աշխարհում մարդը կարող է շրջապատված լինել այլ մարդկանցով, բայց միևնույն ժամանակ ներքուստ մնալ միայնակ և չհասկացված։ Սակայն այդ մեկուսացումը վերջնական դատավճիռ չէ․ հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը և մարդկային մտերմությունը հաճախ դառնում են այն ուժերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հաղթահարելու գոյաբանական դատարկության զգացումը։ Կարևոր է նաև մահվան թեմայի մեկնաբանությունը, քանի որ մահը Սարոյանի մոտ հաճախ ոչ միայն կյանքի ավարտի փաստ է, այլև կյանքի արժեքը գիտակցելու միջոց։ Մահվան գիտակցումը մարդուն ստիպում է ավելի սուր ընկալել ժամանակի սահմանափակությունը, հարաբերությունների կարևորությունը և սեփական գոյության իմաստը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ Սարոյանի դրամատուրգիան դիտարկում է ոչ միայն ազգային, մշակութային կամ կենսագրական առանձնահատկությունների տեսանկյունից, այլև համամարդկային փիլիսոփայական խնդիրների շրջանակում։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս նոր տեսանկյունից հասկանալու Սարոյանի հերոսների ներաշխարհը, նրանց հակասական վարքագիծը և կյանքի հանդեպ հաճախ միաժամանակ ողբերգական ու լավատեսական վերաբերմունքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ուսանողներին, Սարոյանի ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են գրականության միջոցով անդրադառնալ մարդու գոյության և կյանքի իմաստի հիմնարար հարցերին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների ուսումնաիմացական գործունեության ակտիվացմանը նպաստող մանկավարժական պայմանների տեսական և մեթոդական ուսումնասիրությանը՝ օտար լեզուների ուսուցման նյութերի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում սովորողի ճանաչողական հետաքրքրության, ուսումնական մոտիվացիայի, ինքնուրույն մտածողության և դասապրոցեսին ակտիվ մասնակցության զարգացման հնարավորություններն են։ Ուսումնաիմացական գործունեությունը դիտարկվում է որպես նպատակաուղղված գործընթաց, որի ընթացքում սովորողը ոչ միայն յուրացնում է պատրաստի գիտելիքներ, այլև ինքնուրույն որոնում, համադրում, վերլուծում և կիրառում է նոր տեղեկատվությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել դեռահասության տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել ուսուցման բովանդակության, մեթոդների և առաջադրանքների ընտրության ժամանակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել սովորողների հետաքրքրություններին համապատասխան ուսումնական նյութերի ընտրությանը, խնդրահարույց և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, հաղորդակցական իրավիճակների ստեղծմանը և համագործակցային աշխատանքի կազմակերպմանը։ Օտար լեզվի ուսուցումը դիտարկվում է որպես ճանաչողական ակտիվության զարգացման նպաստավոր միջավայր, քանի որ լեզվական նյութի յուրացումը պահանջում է հիշողության, ուշադրության, տրամաբանական մտածողության, համեմատության, մեկնաբանության և հաղորդակցական կարողությունների միաժամանակյա կիրառում։ Կարևոր ուղղություն է այնպիսի մանկավարժական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ սովորողը կարող է նախաձեռնություն ցուցաբերել, հարցեր առաջադրել, սեփական կարծիքը ձևակերպել, մասնակցել քննարկումների և ձեռք բերած լեզվական գիտելիքները կիրառել իմաստավորված հաղորդակցական խնդիրների լուծման ընթացքում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցչի դերի փոփոխությանը՝ գիտելիքի հիմնական փոխանցողից դեպի ուսումնական գործունեության կազմակերպիչ, ուղղորդող և հետադարձ կապ ապահովող մասնագետ։ Կարող են ուսումնասիրվել անհատական և խմբային աշխատանքի համադրումը, տարբերակված ուսուցումը, ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպումը և սովորողների առաջընթացի գնահատման զարգացնող ձևերը։ Հատուկ նշանակություն ունի ներքին մոտիվացիայի ձևավորումը, որպեսզի օտար լեզվի ուսումնասիրությունը սովորողի համար ընկալվի ոչ միայն որպես պարտադիր ուսումնական առարկա, այլև որպես հաղորդակցության, նոր մշակույթների ճանաչման և անձնական զարգացման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, տարիքային հոգեբանության և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դեռահասների ճանաչողական ակտիվության և ուսումնական ինքնուրույնության զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանները։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Հայաստանի Զանգեզուրի հանքային շրջանի Լիճք-Այգեձորի հանքային դաշտում պղինձ-մոլիբդենային և ոսկի-սուլֆիդային հանքայնացման ձևավորման կառուցվածքային պայմանների երկրաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրակեղևի տեկտոնական կառուցվածքների, խզվածքային համակարգերի, ապարների ճեղքավորվածության, մագմատիկ գործընթացների և հանքաբեր հիդրոթերմալ համակարգերի փոխադարձ կապն է։ Քննվում է հանքային դաշտի երկրաբանական կառուցվածքը և դրա առանձին տարրերի դերը հանքանյութի տեղայնացման ու տարածական բաշխման մեջ՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կառուցվածքներին, որոնք կարող էին ծառայել հանքաբեր լուծույթների շարժման, կենտրոնացման և հանքային նյութի կուտակման համար նպաստավոր միջավայր։ Վերլուծվում են տարբեր ուղղվածություն և ծագում ունեցող խզվածքների, ճեղքային գոտիների և դրանց հատման հանգույցների նշանակությունը հանքայնացման վերահսկման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մագմատիկ մարմինների և հարակից ապարների կառուցվածքային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ հանքագոյացման գործընթացները դիտարկվում են տարածաշրջանի երկրաբանական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային մարմինների ձևաբանական առանձնահատկություններին, դրանց տարածական դիրքին, հանքային զուգորդություններին և հանքայնացման տարբեր դրսևորումների փոխադարձ հարաբերություններին։ Կառուցվածքային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հանքային դաշտի տեկտոնական զարգացման առանձին փուլերը և գնահատելու դեֆորմացիոն գործընթացների ազդեցությունը հանքանյութի առաջացման ու հետագա վերափոխման վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել երկրաբանական քարտեզագրման, կառուցվածքային երկրաբանության, հանքաբանության, պետրոգրաֆիայի և երկրաքիմիայի տվյալները՝ հանքագոյացման տարածական օրինաչափությունների առավել ամբողջական բացահայտման նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի պղինձ-մոլիբդենային և ոսկի-սուլֆիդային հանքայնացման կառուցվածքային դիրքերի համեմատությունը, որը թույլ է տալիս գնահատել դրանց հնարավոր գենետիկական ու ժամանակատարածական փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է Զանգեզուրի հանքային շրջանի մետաղածնության և հանքավայրերի կառուցվածքային վերահսկման օրինաչափությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող է գիտական հիմք ծառայել հեռանկարային հանքայնացված տեղամասերի երկրաբանական գնահատման համար։

Математика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ջերմաստիճանային գրադիենտի պայմաններում մեկական ամոնիումի դիհիդրոֆոսֆատի (ADP) բյուրեղից դիֆրակցված ռենտգենյան ճառագայթների ինտենսիվության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունն անդրադառնում է բյուրեղային կառուցվածքում ջերմային ազդեցությունների հետևանքով առաջացող ֆիզիկական փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը ռենտգենյան դիֆրակցիայի բնութագրերի վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են բյուրեղի ներքին կառուցվածքի, դեֆորմացիաների, ջերմային լարվածությունների և այլ գործոնների փոխազդեցությունը, որոնք կարող են պայմանավորել դիֆրակցված ճառագայթների ինտենսիվության և տարածական բաշխման փոփոխությունները։ Ներկայացված են տեսական հիմնավորումներ, փորձարարական մեթոդներ և չափումների արդյունքների վերլուծություն, որոնք նպաստում են բյուրեղների կառուցվածքային հատկությունների, ջերմաֆիզիկական երևույթների և ռենտգենյան հետազոտության մեթոդների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել բյուրեղագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նյութագիտության և օպտոէլեկտրոնային նյութերի ուսումնասիրության ոլորտներում՝ նպաստելով բյուրեղային նյութերի բնութագրման և բարձր ճշգրտության փորձարարական մեթոդների զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է ֆիզիկոսների, նյութագետների, բյուրեղագետների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են բյուրեղների կառուցվածքով, ռենտգենյան դիֆրակցիայով և ջերմային ազդեցությունների ուսումնասիրությամբ։