Հանցագործությունների համակցության քրեաիրավական հիմնախնդիրները

Медицина

Այս բժշկական աշխատությունը նվիրված է միզաքարային հիվանդությամբ տառապող այն պացիենտների բուժման մեթոդների ուսումնասիրությանը, որոնց մոտ քարերը տեղակայված են միզածորաններում։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը երկու նվազ ինվազիվ բուժական մոտեցումների՝ հեռահար լիտոտրիպսիայի և ուրետերոռենոսկոպիկ կոնտակտային լիտոտրիպսիայի համեմատական գնահատումն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են միզածորանի քարերի բուժման ժամանակ կիրառվող այս մեթոդների արդյունավետությունը, անվտանգությունը, տեխնիկական հնարավորությունները և կլինիկական արդյունքները։ Հեռահար լիտոտրիպսիայի դեպքում քարերի մասնատումն իրականացվում է օրգանիզմից դուրս ստեղծվող հարվածային ալիքների միջոցով, մինչդեռ ուրետերոռենոսկոպիկ կոնտակտային լիտոտրիպսիան ենթադրում է էնդոսկոպիկ մուտք դեպի միզածորան և քարի անմիջական մասնատում հատուկ էներգետիկ սարքավորման օգնությամբ։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում քարերի չափին, տեղակայմանը, հիվանդության կլինիկական ընթացքին և այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել բուժման արդյունքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև միջամտությունների արդյունավետության գնահատումը՝ ներառյալ քարի ամբողջական հեռացման կամ մասնատման հնարավորությունը, կրկնակի միջամտությունների անհրաժեշտությունը և հետվիրահատական վերականգնման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև հնարավոր բարդություններին և դրանց կանխարգելման ու կառավարման եղանակներին՝ հնարավորություն տալով գնահատել յուրաքանչյուր մեթոդի առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս որոշել, թե որ դեպքերում կարող է առավել նպատակահարմար լինել տվյալ բուժական մոտեցման ընտրությունը՝ հաշվի առնելով հիվանդի անհատական առանձնահատկությունները և քարի բնութագրերը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել միզածորանի քարերով պացիենտների բուժման մարտավարության կատարելագործմանը և նվազ ինվազիվ ուրոլոգիական միջամտությունների ընտրության հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ուրոլոգներին, էնդուրոլոգիայի մասնագետներին, վիրաբույժներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին, կլինիկական օրդինատորներին և միզաքարային հիվանդության ժամանակակից բուժման մեթոդներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է զուգահեռ հաշվարկային համակարգերում բաշխված ընդհանուր հիշողության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրներին՝ ընդգծելով տվյալների հասանելիության օպտիմալացումը և հաշվարկային գործընթացների արագացումը։ Հեղինակը վերլուծում է distributed shared memory (DSM) համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման հիմնարար սկզբունքները բազմապրոցեսոր և բազմահանգույց ճարտարապետություններում։ Գրքում դիտարկվում են հիշողության համահունչության (consistency) մոդելները, տվյալների սինխրոնացման մեխանիզմները և հաղորդակցական ուշացումների նվազեցման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության բաշխման ալգորիթմներին, էջավորման (paging) և քեշավորման (caching) ռազմավարություններին, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել համակարգի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև բեռնվածության հավասարակշռման, հաղորդակցական ծախսերի նվազեցման և սխալների հանդուրժողականության ապահովման մեթոդները։ Աշխատությունը ընդգծում է զուգահեռ հաշվարկների մեջ բաշխված հիշողության կառավարման կարևորությունը ժամանակակից բարձր արտադրողականության համակարգերի համար։ Այն օգտակար է համակարգչային գիտնականների, ծրագրավորողների և բարձր կատարողական հաշվարկների ոլորտի հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս աշխատությունը նվիրված է Կարսում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքների և այդ ընթացքում հայտնաբերված IX դարի հայկական արձանագրության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Կարսը վաղ միջնադարում եղել է Վանանդ գավառի և Շիրակի տարածաշրջանի կարևորագույն ռազմաքաղաքական կենտրոններից մեկը, իսկ IX–X դարերում աստիճանաբար վերածվել է Բագրատունյաց Հայաստանի նշանակալի կենտրոնի։ Աշխատության առանցքում դրված հնագիտական նյութի և վիմագրական աղբյուրի համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմել քաղաքի պատմական զարգացման, իշխանական տների հարաբերությունների և IX դարի վերջի քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ։ Կարսի միջնաբերդը և քաղաքի ռազմավարական դիրքը նրան առանձնահատուկ նշանակություն էին հաղորդում, քանի որ այն վերահսկում էր Շիրակի մատույցները և կարևոր դեր ուներ տարածաշրջանի պաշտպանական համակարգում։ IX դարի վերջին Կարսը կապված էր Վանանդի հին իշխանական տոհմի և Բագրատունիների միջև իշխանության վերադասավորումների հետ։ 888 թվականին Վանանդի իշխան Սահակ Մլեհի ապստամբությունից հետո Վանանդը Կարսով միացվեց Բագրատունիների տիրույթներին, իսկ Աբաս սպարապետը Կարսն ամրացրեց և այնտեղ պալատ կառուցեց՝ քաղաքը դարձնելով հայոց սպարապետների նստավայր։ Հնագիտական պեղումների նշանակությունը հենց այս պատմական միջավայրի նյութական վկայությունները բացահայտելու մեջ է։ Պեղումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել քաղաքի կառուցապատումը, պաշտպանական կառույցները, եկեղեցական և աշխարհիկ շինությունները, շինարարական տեխնիկան, օգտագործված նյութերը և տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային շերտերի փոխհարաբերությունը։ Նման նյութերը լրացնում են գրավոր աղբյուրները և թույլ են տալիս վերականգնել քաղաքի պատմական կերպարը ոչ միայն մատենագիտական հիշատակությունների, այլև անմիջական նյութական վկայությունների հիման վրա։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը կապված է հայտնաբերված հայկական արձանագրության հետ։ Արձանագրությունը հայտնաբերվել է 1917 թվականին Կարսում՝ Սուրբ Առաքելոց Կաթողիկեի շենքի մոտ, և ըստ հետազոտական աղբյուրների՝ այն հայտնաբերել է Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանը։ Արձանագրության բովանդակությունը վերաբերում է Ատրներսեհի դստերը և Աբաս Հայոց սպարապետի կնոջը, դրանով իսկ կարևոր տեղեկություն հաղորդելով IX դարի վերջի իշխանական տոհմերի ազգակցական կապերի մասին։ Վիմագրական այս վկայությունը հատկապես արժեքավոր է պատմական անձանց նույնականացման և նրանց փոխհարաբերությունների վերականգնման տեսանկյունից։ Արձանագրության միջոցով հնարավոր է լրացնել պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները և ավելի հստակեցնել Բագրատունիների ու հարակից իշխանական տների միջև գոյություն ունեցած ամուսնական ու քաղաքական կապերը։ Ատրներսեհի դստեր՝ Աբաս սպարապետի կնոջ լինելը կարևոր փաստ է, քանի որ այն վկայում է ոչ միայն ընտանեկան կապի, այլև ժամանակաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների բնույթի մասին։ Հետագա պատմական աղբյուրներում նույնպես հիշատակվում է Ատրներսեհի և Աբասի փոխհարաբերությունների բարդ քաղաքական համատեքստը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմական աղբյուրագիտության օրինակ, որտեղ հնագիտական նյութը և վիմագրական տվյալը համադրվում են մատենագիտական աղբյուրների հետ։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս ստուգել կամ լրացնել պատմիչների տեղեկությունները, ճշգրտել անձանց անունները, տոհմական պատկանելությունը, պաշտոնները և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրությունը։ Հատկապես վաղ միջնադարի ուսումնասիրության համար նման արձանագրությունները մեծ արժեք ունեն, քանի որ դրանք հաճախ ստեղծվել են հենց ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանում և անմիջականորեն կապված են կոնկրետ անձանց, շինությունների կամ իրադարձությունների հետ։ Կարսի պատմական նշանակությունը հետագայում ևս շարունակվել է․ X դարի առաջին կեսին քաղաքը դարձավ Բագրատունյաց թագավորության կարևոր կենտրոն, իսկ 929 թվականին Աբաս թագավորը այն դարձրեց թագավորանիստ և ամրացրեց միջնաբերդը։ 930–940 թվականներին այնտեղ կառուցվեց Սուրբ Առաքելոց եկեղեցին, իսկ 961 թվականին Աշոտ Գ Ողորմածը արքունիքը տեղափոխեց Անի։ Այս հետագա զարգացումների ֆոնին IX դարի արձանագրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է քաղաքի՝ որպես Բագրատունյաց իշխանական կենտրոնի ձևավորման վաղ փուլի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ արձանագրությունը կարող է ծառայել որպես քաղաքական պատմության, տոհմաբանության և միջնադարյան հայկական վիմագրության ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու իշխանական տիտղոսների կիրառությունը, ամուսնական դաշինքների դերը, Բագրատունյաց տոհմի ներքին հարաբերությունները և տարածաշրջանի իշխանական համակարգը։ Միաժամանակ պեղումների նյութերը կարող են պատկերացում տալ Կարսի քաղաքային մշակույթի և ճարտարապետական միջավայրի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը Կարսի հնագիտական ուսումնասիրությունը և IX դարի հայկական արձանագրության հայտնաբերումն ու վերլուծությունը միավորում է մեկ պատմահնագիտական խնդրի շուրջ՝ բացահայտելու քաղաքի վաղ միջնադարյան նշանակությունը, Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի քաղաքական ու տոհմական հարաբերությունները և նյութական ու վիմագրական աղբյուրների միջոցով լրացնելու Կարսի պատմության վերաբերյալ առկա գիտելիքները։

Литература

Ժողովածուն ընդգրկում է արձակ և չափածո գրական ստեղծագործություններ՝ ներկայացնելով գեղարվեստական խոսքի երկու հիմնական ձևերը մեկ հրատարակության շրջանակում։ Արձակ բաժինը կարող է ներառել պատմողական, նկարագրական կամ խոհական բնույթի երկեր, որոնց միջոցով հեղինակները ներկայացնում են մարդկային հարաբերություններ, առօրյա կյանք, հասարակական դիտարկումներ և անհատական ապրումներ։ Չափածո ստեղծագործություններն իրենց հերթին արտահայտում են մտքերն ու զգացմունքները բանաստեղծական լեզվով՝ կիրառելով չափ, ռիթմ, պատկերավոր արտահայտություններ և գեղարվեստական տարբեր հնարներ։ Այսպիսի համատեղ ժողովածուները կարևոր են 19-րդ դարի հայ գրական կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս դիտարկելու ժամանակաշրջանի գրական ճաշակն ու ստեղծագործական հետաքրքրությունները, ինչպես նաև արձակի և պոեզիայի զարգացման ընթացքը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, գրական ժանրերի ձևավորմամբ և արևելահայ գրական միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։

Технология

Գրքում ուսումնասիրվում են մեքենայական թարգմանության կազմակերպման մեթոդները՝ բարձր շահագործողական (эксплуатационные) բնութագրերով տեքստերի մշակման համատեքստում, վերլուծվում են թարգմանական համակարգերի ճարտարապետական մոտեցումները՝ կանոնային, վիճակագրական և նեյրոնային մոդելների համադրությամբ, ներկայացվում են բարձր արդյունավետության ապահովման ալգորիթմներ՝ ուղղված թարգմանության ճշգրտության, արագության և կայունության բարձրացմանը, դիտարկվում են մասնագիտական տեքստերի (տեխնիկական, իրավական, գիտական) առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը մեքենայական թարգմանության որակի վրա, ուսումնասիրվում են նախամշակման և հետմշակման մեթոդները, բառարանային և կոնտեքստային համապատասխանության ապահովման տեխնիկաները, ինչպես նաև սխալների ավտոմատ հայտնաբերման և ուղղման մեխանիզմները, աշխատանքը համադրում է հաշվարկային լեզվաբանության, արհեստական բանականության և ծրագրային ինժեներիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ավելի արդյունավետ, ճշգրիտ և կիրառական մեքենայական թարգմանության համակարգեր։

Другие предметы

Մեղուների կենսաբանության, խնամքի և մեղվաբուծության կազմակերպման մասին գործնական ու ուսուցողական գիրք է, որտեղ ներկայացվում են մեղվաընտանիքների կառուցվածքը, դրանց կենսագործունեությունը և արդյունավետ պահպանման ու զարգացման հիմնական սկզբունքները։ Ստեղծագործության մեջ մանրամասն բացատրվում են մեղուների վարքագիծը, մայր մեղվի, աշխատավոր մեղուների և բոռերի դերը, ինչպես նաև տարվա տարբեր եղանակներին անհրաժեշտ խնամքի մեթոդները։ Գիրքը անդրադառնում է փեթակների կառուցվածքին, մեղրի ստացման գործընթացին, մեղվաընտանիքների բազմացման ձևերին և հիվանդությունների կանխարգելման միջոցներին։ Հեղինակը կարևորում է բնության, բույսերի և մեղուների փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ մեղվաբուծությունը ոչ միայն գյուղատնտեսական զբաղմունք է, այլ նաև էկոհամակարգի պահպանման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ինչպես ավանդական, այնպես էլ ժամանակակից մեթոդներ, որոնք նպաստում են մեղրի որակի բարձրացմանն ու մեղվաբուծության արդյունավետ զարգացմանը։ Գիրքը օգտակար է թե՛ սկսնակ, թե՛ փորձառու մեղվաբույծների համար, քանի որ այն համադրում է տեսական գիտելիքներն ու գործնական խորհուրդները՝ նպաստելով մեղվաբուծության ճիշտ կազմակերպմանը և ոլորտի խորքային ըմբռնմանը։