Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը և ՀՀ կառուցվածքային բյուջեի գնահատականը

Литература

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Կարսի հայոց բանահյուսական մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի հայ բնակչության բանավոր ստեղծագործության և ժողովրդական ավանդույթների նշանակությունը ազգային մշակութային ժառանգության համատեքստում։ Կարսը պատմական Հայաստանի կարևոր մշակութային կենտրոններից է, որտեղ ձևավորվել և սերնդեսերունդ փոխանցվել են ժողովրդական ստեղծագործության բազմազան ձևեր՝ արտացոլելով բնակչության պատմական փորձը, առօրյա կյանքը, աշխարհայացքը և հասարակական հարաբերությունները։ Հայ բանահյուսությունը ներառում է վիպական ու պատմական զրույցներ, հեքիաթներ, ավանդազրույցներ, երգեր, առածներ, ասացվածքներ, հանելուկներ, ծիսական խոսքային ձևեր և ժողովրդական այլ ստեղծագործություններ, որոնց միջոցով պահպանվել են համայնքի հիշողությունը, արժեքներն ու պատկերացումները։ Տարածաշրջանային բանահյուսության ուսումնասիրությունը կարևոր է բացահայտելու տեղական տարբերակները, լեզվական առանձնահատկությունները, ստեղծագործությունների տարածման ուղիներն ու հարևան մշակույթների հետ փոխազդեցությունները։ Բանավոր նյութերի հավաքումը, դասակարգումը և գիտական մեկնաբանությունը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև ժողովրդական ավանդույթների կապը պատմական իրադարձությունների, ընտանեկան և համայնքային կյանքի, տոնական սովորույթների ու ծիսական համակարգերի հետ։ Այսպիսի հետազոտությունը նպաստում է ոչ միայն Կարսի հայության մշակութային դիմագծի ճանաչմանը, այլև հայ բանահյուսության ընդհանուր պատկերի ամբողջացմանը՝ ընդգծելով տեղային մշակութային ժառանգության ինքնատիպությունն ու պահպանման կարևորությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բանագետների, ազգագրագետների, պատմաբանների, լեզվաբանների, ինչպես նաև հայ ժողովրդական մշակույթով և պատմական Կարսի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պետության տնտեսական դերի տեսական հիմքերի և գործնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներին։ Հետազոտության շրջանակում պետության մասնակցությունը տնտեսական գործընթացներին դիտարկվում է որպես շուկայական մեխանիզմների, հասարակական շահերի և տնտեսական զարգացման նպատակների միջև հավասարակշռություն ապահովող կարևոր գործոն։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են պետության տնտեսական դերի վերաբերյալ հիմնական տեսական մոտեցումները, պետական կարգավորման անհրաժեշտության հիմնավորումները և տնտեսության կառավարման տարբեր մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են շուկայի ինքնակարգավորման հնարավորությունները և սահմանափակումները, շուկայի ձախողումների պայմաններում պետական միջամտության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև պետության կողմից մրցակցային միջավայրի, մակրոտնտեսական կայունության և սոցիալական պաշտպանության ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային երկրների տնտեսական վերափոխումներին, որոնց ընթացքում կենտրոնացված կառավարման համակարգից անցումը շուկայական տնտեսության ուղեկցվում է սեփականության հարաբերությունների փոփոխությամբ, ինստիտուցիոնալ վերակազմավորմամբ, մասնավորեցմամբ, ֆինանսական և հարկային համակարգերի բարեփոխմամբ և տնտեսական կառավարման նոր մեխանիզմների ձևավորմամբ։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է այդ գործընթացներում պետության դերակատարության փոփոխությունը և այն խնդիրները, որոնք առաջանում են պետական կարգավորման չափի, ձևերի ու արդյունավետության ընտրության ժամանակ։ Վերլուծության կարևոր ուղղություններից են պետական տնտեսական քաղաքականության հիմնական գործիքները՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունը, պետական ներդրումները, սոցիալական ծրագրերը, արտաքին տնտեսական կարգավորումը, արդյունաբերական և կառուցվածքային քաղաքականությունը։ Քննարկվում է նաև պետական ինստիտուտների որակի, իրավական համակարգի, սեփականության իրավունքների պաշտպանության, կոռուպցիայի կանխարգելման և տնտեսական մրցակցության ապահովման ազդեցությունը անցումային տնտեսությունների զարգացման վրա։ Աշխատությունը անդրադառնում է պետության և մասնավոր հատվածի փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով, որ արդյունավետ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է հիմնված լինել ոչ թե շուկայական մեխանիզմների լիակատար փոխարինման, այլ դրանց արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ և կարգավորող միջավայրի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են պետական միջամտության հնարավոր բացասական հետևանքները, այդ թվում՝ վարչարարական ծանրաբեռնվածությունը, ռեսուրսների ոչ արդյունավետ բաշխումը, շուկայական ազդակների խաթարումը և պետական կառավարման ձախողումների առաջացման վտանգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համադրել տնտեսական տեսության տարբեր մոտեցումներ և անցումային երկրների գործնական փորձը՝ բացահայտելով պետության տնտեսական դերի արդյունավետ սահմանման և իրականացման պայմանները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և անցումային տնտեսությունների զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Մենագրությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Օսմանյան կայսրության մուսուլման բնակչության մասնակցության, զանգվածային բռնությունների ձևավորման և իրականացման գործընթացների պատմական ու հասարակագիտական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում զանգվածների վարքագծի, հասարակական մասնակցության և բռնությունների կազմակերպման ու տարածման մեխանիզմների քննությունն է։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ցեղասպանական քաղաքականության իրականացման ընթացքում պետական իշխանության, տեղական վարչական կառույցների և հասարակության տարբեր խմբերի փոխհարաբերությունները՝ ուշադրություն դարձնելով նաև անհատական ու խմբային գործողությունների դերին։ Մուսուլման բնակչության մասնակցության հարցը քննարկվում է Օսմանյան կայսրության քաղաքական, սոցիալական և պատմական միջավայրի համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել զանգվածային բռնությունների առաջացմանը նպաստած պայմաններն ու գործոնները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են հասարակական մոբիլիզացիան, խմբային ինքնության ազդեցությունը, բռնության օրինականացման և արդարացման ձևերը, ինչպես նաև իշխանության ու հասարակության փոխազդեցությունը ցեղասպանական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Հայոց ցեղասպանության պատմության և դրա հասարակական մեխանիզմների ուսումնասիրության մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագետների, սոցիոլոգների, մարդաբանների, քաղաքագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Երուսաղեմի պատմության ժամանակագրական շարադրանքին՝ ներկայացնելով քաղաքի պատմական զարգացումը, քրիստոնեական սրբավայրերի ձևավորումը և դրանց հետ կապված կրոնական ու հասարակական իրադարձությունները։ Երուսաղեմը քրիստոնեության կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից է, որտեղ պահպանվել են Հիսուս Քրիստոսի կյանքի վերջին իրադարձությունների հետ կապված սրբավայրեր, ուխտագնացության ավանդույթներ և դարերի ընթացքում ձևավորված եկեղեցական հաստատություններ։ Քաղաքի պատմությունը սերտորեն կապված է քրիստոնեական աշխարհի տարբեր եկեղեցիների գործունեության, սրբավայրերի պահպանության, ուխտավորների հոսքի և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների հետ։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պատմական իրադարձությունները դիտարկել հաջորդականության մեջ՝ ուշադրություն դարձնելով եկեղեցական կառույցների, հոգևոր առաջնորդների, կրոնական համայնքների և սրբավայրերի ճակատագրերին։ Հայերի համար Երուսաղեմը առանձնահատուկ նշանակություն ունի՝ կապված Հայոց պատրիարքության, հայկական վանական հաստատությունների և Սուրբ քաղաքի քրիստոնեական ժառանգության պահպանման գործում հայ համայնքի բազմադարյա ներկայության հետ։ Հայկական եկեղեցական ավանդույթը քաղաքի պատմության մեջ ունի կարևոր տեղ, իսկ Երուսաղեմի հայկական թաղամասն ու վանքային համալիրները հայ հոգևոր և մշակութային ինքնության նշանակալի կենտրոններ են։ Այս հատորը շարունակում է պատմական նյութի ժամանակագրական ներկայացումը՝ նպաստելով քաղաքի անցյալի և նրա հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Երուսաղեմի պատմությամբ, քրիստոնեական սրբավայրերով, Հայ Առաքելական եկեղեցու պատմությամբ և հայ ուխտագնացության ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ մատենագրության և եկեղեցական պատմագրության ուսումնասիրության համար՝ որպես Սուրբ քաղաքի պատմական հիշողությունը գրավոր ձևով պահպանելու և սերունդներին փոխանցելու փորձ։

Литература

Այս գիրքը նվիրված է Պարույր Սևակի ստեղծագործական ուղուն՝ ընդգծելով նրա դերը որպես 20-րդ դարի հայ պոեզիայի նորարար և գաղափարական մեծ ուժ։ Աշխատությունում վերլուծվում են Սևակի բանաստեղծական աշխարհը, նրա լեզվական նորարարությունները, պատկերային մտածողությունը և մարդու ու ժամանակի հարաբերությունների խորքային մեկնաբանությունները։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Սևակի քաղաքացիական դիրքորոշմանը, ազգային և համամարդկային թեմաների համադրմանը, ինչպես նաև նրա պոեզիայի փիլիսոփայական շերտերին։ Նյութում Սևակի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է որպես «սխրանք»՝ իր ժամանակի գրական սահմանները հաղթահարելու, նոր արտահայտչաձևեր ստեղծելու և հայ պոեզիան նոր մակարդակի բարձրացնելու առումով։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական վերլուծությունը և պատմական համատեքստը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ Սևակի արվեստի նշանակությունը։

Литература

«Հովուականք» վերնագիրը կապված է հովվերգական գրականության հետ, որի հիմնական թեմաներն են բնությունը, հովիվների կյանքը, գյուղական միջավայրը և մարդու ու բնության ներդաշնակ հարաբերությունները։ Հովվերգական ստեղծագործություններում հաճախ պատկերվում են հովիվների առօրյան, դաշտերի ու լեռների գեղեցկությունը, կենդանիների խնամքը, պարզ ու խաղաղ կյանքի պատկերները, ինչպես նաև սիրո, ընկերության և մարդկային զգացմունքների տարբեր դրսևորումները։ Այս գրական ժանրը ձևավորվել է դեռևս անտիկ աշխարհում և մեծ ազդեցություն է ունեցել եվրոպական ու հայ գրական ավանդույթների վրա։ Հովվերգական երկերում բնությունը սովորաբար հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես ներքին ապրումների, հոգեկան խաղաղության և գեղեցկության խորհրդանիշ։ «Հովուականք» անվանումը կարող է մատնանշել հովվերգական թեմաներով ստեղծագործությունների ժողովածու կամ դասական հովվերգական գրականությանն առնչվող երկ, սակայն առանց հեղինակի անվան և գրքի բովանդակության հնարավոր չէ հստակ որոշել դրա ժանրային պատկանելությունը, գրական սկզբնաղբյուրը կամ առանձին ստեղծագործությունների կազմը։ Հովվերգական գրականությունը հաճախ հակադրում է գյուղական կյանքի պարզությունն ու բնության ներդաշնակությունը քաղաքային կյանքի բարդություններին՝ ստեղծելով խաղաղության, անմիջականության և բնական գեղեցկության իդեալականացված պատկեր։ Միաժամանակ այն կարող է արտահայտել սիրային ապրումներ, կարոտ, բաժանում, կյանքի անցողիկության գիտակցում և մարդու հոգևոր աշխարհի հետ կապված այլ թեմաներ։ Վենետիկում՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանության տպարանում, հրատարակված այս գիրքը տեղավորվում է հայ գրական և թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության համատեքստում։ Մխիթարյանները կարևոր դեր են ունեցել դասական գրականության ուսումնասիրման, թարգմանության և հայերեն հրատարակությունների տարածման գործում։ Նրանց տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայ ընթերցողներին համաշխարհային գրական ժառանգությանը ծանոթացնելուն և գրական տարբեր ժանրերի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հովվերգական գրականության, դասական գրականության ազդեցությունների, հայ թարգմանական գրականության և 19-րդ դարի հայ տպագրության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Գրքի հեղինակին, լեզվական բնույթին և կոնկրետ բովանդակությանը վերաբերող եզրակացությունները, սակայն, հնարավոր կլինի ճշգրտել միայն հրատարակության ամբողջական տեքստի կամ տիտղոսաթերթի ուսումնասիրությամբ։