Հարկեր և հարկային հաշվառում

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարբեր տարածքներից ընտրված բիոինդիկատոր օրգանիզմների վրա քսենոբիոտիկների ազդեցության գենետիկական և էպիգենետիկական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ շրջակա միջավայրում մարդու գործունեության հետևանքով կուտակվող օտարածին քիմիական միացությունները կարող են ազդել կենդանի օրգանիզմների ժառանգական նյութի, բջջային գործընթացների և ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա, իսկ այդ փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել էկոհամակարգերի աղտոտվածության մակարդակն ու կենսաբանական վտանգները։ Աշխատության շրջանակում տարբեր շրջաններից հավաքված բիոինդիկատոր օրգանիզմներն օգտագործվում են որպես շրջակա միջավայրի վիճակի կենսաբանական ցուցիչներ՝ համեմատելու աղտոտվածության տարբեր պայմաններում գտնվող տարածքների ազդեցությունը կենդանի համակարգերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քսենոբիոտիկների առաջացրած գենետիկական փոփոխություններին, այդ թվում՝ ԴՆԹ-ի վնասմանը, գենոմի կայունության խախտումներին և ժառանգական նյութի այլ հնարավոր փոփոխություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են էպիգենետիկական ազդեցությունները, որոնք կարող են փոփոխել գեների ակտիվությունը՝ առանց ԴՆԹ-ի նուկլեոտիդային հաջորդականության անմիջական փոփոխության։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս շրջակա միջավայրի ազդեցությունները դիտարկել ավելի լայն տեսանկյունից՝ բացահայտելով ոչ միայն արդեն ձևավորված գենետիկական վնասները, այլև այն կարգավորիչ փոփոխությունները, որոնք կարող են ազդել օրգանիզմի կենսագործունեության և հարմարվողականության վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է Հայաստանի տարբեր աշխարհագրական և էկոլոգիական պայմաններ ունեցող տարածքների համեմատական ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածքային առանձնահատկություններ և գնահատելու տարբեր աղտոտիչների ազդեցության հնարավոր տարբերությունները։ Ստացված տվյալները կարող են նշանակություն ունենալ շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, էկոլոգիական ռիսկերի գնահատման և բիոինդիկացիոն մեթոդների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գենետիկական և էպիգենետիկական մեխանիզմների ուսումնասիրության կարևորությունը շրջակա միջավայրի աղտոտվածության կենսաբանական հետևանքները հասկանալու գործում և կարող է օգտակար լինել գենետիկայի, էկոտոքսիկոլոգիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, էկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի վեցերորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը դառնում է ավելի մռայլ, լարված և խորքային՝ նախապատրաստելով վերջնական հակամարտությանը կախարդական աշխարհում։ Վեպում Հարրի Փոթերը վերադառնում է Հոգվարթս և սկսում է Դամբլդորի հետ ուսումնասիրել Վոլդեմորտի անցյալը՝ բացահայտելու նրա անմահության գաղտնիքը՝ հորքրուքսների ստեղծման մեխանիզմը։ Միաժամանակ զարգանում են հերոսների անձնական հարաբերությունները, սիրային գծերը և ընկերական կապերը, որոնք ավելի բարդ են դառնում աճող վտանգների ֆոնին։ Գիրքը առանձնանում է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն գործողությունների, այլ նաև հոգեբանական խորացման վրա՝ ցույց տալով վստահության, դավաճանության, ընտրության և զոհաբերության թեմաները։ «Կիսազնվական արքայազնը» կոչվող խորհրդավոր կերպարը, որի պատկանելությունը երկար ժամանակ անհայտ է, կարևոր դեր է խաղում կախարդական դեղերի և գաղտնի գիտելիքների միջոցով Հարրիի առաջընթացում։ Պատմության վերջում տեղի է ունենում ծանր ու դրամատիկ իրադարձություն, որը փոխում է ամբողջ կախարդական աշխարհի ուժերի հավասարակշռությունը և Հարրիի ճակատագիրը դարձնում ավելի պատասխանատու ու միայնակ։ Այս վեպը համարվում է շարքի ամենաէմոցիոնալ և անցումային մասերից մեկը, որը կապում է նախորդ արկածները վերջնական պատերազմի հետ։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է անձի ներընտանեկան զոհայնացման հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով այն ներքին և միջանձնային գործոնները, որոնք նպաստում են ընտանեկան հարաբերություններում զոհի դերային դիրքի ձևավորմանը և պահպանմանը։ Նշվում է, որ նման վարքային և հոգեբանական դիրքավորումը հաճախ կապված է ցածր ինքնագնահատականի, ինքնահաստատման դժվարությունների, կախված վարքագծային մոդելների և սահմաններ հաստատելու անկարողության հետ, որոնք ձևավորվում են ինչպես վաղ մանկական փորձառությունների, այնպես էլ ընտանիքում հաստատված հաղորդակցական ոճերի ազդեցությամբ։ Կարևորվում է նաև ընտանեկան համակարգում իշխանության և վերահսկողության անհավասար բաշխումը, որը կարող է խթանել հոգեբանական ճնշման, մեղքի զգացման և պատասխանատվության ոչ հավասարակշռված ընկալման ձևավորումը զոհայնացման մեջ գտնվող անձի մոտ։ Վերլուծվում է, որ նման վիճակը հաճախ ուղեկցվում է հուզական կախվածությամբ, կոնֆլիկտներից խուսափելու միտումով և սեփական կարիքների անտեսմամբ, ինչը երկարաժամկետ հեռանկարում կարող է խորացնել հոգեբանական անհարմարավետությունը և նվազեցնել անձի ինքնուրույնությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև միջսերնդային փոխանցման մեխանիզմներին, երբ զոհային վարքային մոդելները կրկնվում են ընտանիքի տարբեր անդամների միջև՝ ամրապնդելով դիսֆունկցիոնալ հարաբերությունների համակարգը։ Նշվում է, որ հոգեբանական միջամտությունները, ինքնագիտակցության բարձրացումը, սահմանների հստակեցման հմտությունների զարգացումը և ընտանեկան թերապիան կարող են նպաստել զոհայնացման դինամիկայի հաղթահարմանը և առողջ հարաբերական համակարգի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ներընտանեկան զոհայնացումը բազմագործոնային երևույթ է, որը ձևավորվում է անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների և ընտանեկան համակարգի փոխազդեցության արդյունքում։

Другие предметы

Այս տեղեկատվական բյուլետենը նվիրված է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների և մասնագետների արագ և հուսալի տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական շուկայի արդի զարգացումների վերաբերյալ։ Հրատարակության մեջ ընդգրկվում են տարբեր լեզուներով՝ հիմնականում անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն լույս տեսած նոր գրքեր՝ ներկայացված մատենագիտական տվյալներով և համառոտ նկարագրություններով։ Հեղինակը կամ կազմողները դասակարգում են նյութերը ըստ գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական և մասնագիտական ուղղությունների՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր հրատարակության բովանդակային առանձնահատկությունները և կիրառական նշանակությունը։ Բյուլետենը ծառայում է որպես տեղեկատվական միջոց գրադարանների, գիտական հաստատությունների և կրթական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով միջազգային գրականության արդյունավետ օգտագործմանը և գիտական կապերի ընդլայնմանը։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, թարգմանիչների, ուսանողների և օտարալեզու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է քսաներորդ դարի իսպանական պոեզիայի զարգացման առանձնահատկությունների և Գուստավո Ադոլֆո Բեկկերի ռոմանտիկական ավանդույթի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական շարունակականությունն է, որի միջոցով XIX դարի իսպանական ռոմանտիզմի կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի գեղագիտական և բանաստեղծական սկզբունքները տարբեր ձևերով արտացոլվել և վերաիմաստավորվել են հաջորդ դարի իսպանալեզու պոեզիայում։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել Բեկկերի քնարերգության առանցքային հատկանիշները՝ սիրո, մենության, երազի, բնության, հիշողության և մարդկային ներաշխարհի թեմաները, ինչպես նաև նրա բանաստեղծական լեզվի պարզությունը, երաժշտականությունը, հուզական նրբությունը և խորհրդանշական պատկերայնությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Բեկկերի ստեղծագործությունը, պահպանելով ռոմանտիկական մտածողության հիմնական տարրերը, միաժամանակ ձևավորել է ավելի զուսպ, ներքին և հոգեբանական քնարերգության ավանդույթ, որը հետագայում ազդեցություն է ունեցել իսպանական պոեզիայի տարբեր ուղղությունների վրա։ Քսաներորդ դարի գրական գործընթացի ուսումնասիրության միջոցով աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այդ ազդեցության տարբեր դրսևորումները՝ թեմատիկ, պատկերային, ոճական և աշխարհայացքային մակարդակներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր բանաստեղծների ստեղծագործություններ՝ պարզելու համար, թե ինչպես են ռոմանտիկական սիրո, անհասանելի իդեալի, անձնական ապրումների, բնության և բանաստեղծական ներշնչանքի մոտիվները փոխակերպվել նոր պատմամշակութային պայմաններում։ Կարևորվում է նաև ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունը, քանի որ քսաներորդ դարի իսպանացի բանաստեղծները ոչ միայն շարունակել են նախորդ շրջանի գեղագիտական սկզբունքները, այլև դրանք համադրել են մոդեռնիզմի, սիմվոլիզմի, ավանգարդային որոնումների և ժամանակակից մարդու հոգեբանական փորձառության հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանաստեղծական ձևի փոփոխություններին, լեզվի և ռիթմի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև քնարական հերոսի կերպարի վերափոխմանը։ Բեկկերի ավանդույթի ուսումնասիրությունը այս համատեքստում թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել իսպանական պոեզիայի զարգացման ներքին տրամաբանության մասին և բացահայտել գրական ժառանգության շարունակականությունը տարբեր դարաշրջանների միջև։ Նյութը կարող է հետաքրքրել իսպանական գրականության և գրականության պատմության մասնագետներին, գրականագետներին, թարգմանիչներին, իսպաներեն ուսումնասիրողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է մեկ գրողի ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակել գործել որպես գեղագիտական և գաղափարական աղբյուր՝ փոխվելով նոր ժամանակների գրական պահանջներին և մշակութային միջավայրին համապատասխան։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է զարգացնող միջավայրի դերի ուսումնասիրությանը նախադպրոցական տարիքի երեխաների ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ երեխայի ճանաչողական ակտիվությունը մեծապես պայմանավորված է այն միջավայրի բնույթով, որտեղ նա ապրում, խաղում, շփվում և սովորում է։ Աշխատության մեջ զարգացնող միջավայրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական տարածք և ուսումնական նյութերի ամբողջություն, այլև որպես երեխայի ինքնուրույնության, ստեղծագործականության, հետազոտական վարքի, հաղորդակցման և նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու հնարավորություններ ապահովող մանկավարժական պայմանների համակարգ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում նախադպրոցականի տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին, քանի որ ճանաչողական հետաքրքրությունների դրսևորումները կարող են տարբեր լինել երեխայի զարգացման մակարդակից, փորձից, հետաքրքրություններից և միջավայրի նկատմամբ նրա արձագանքից կախված։ Հատուկ նշանակություն է տրվում խաղային գործունեությանը, որը նախադպրոցական տարիքում ճանաչողության հիմնական միջոցներից մեկն է և հնարավորություն է տալիս երեխային փորձարկել, հարցեր առաջադրել, բացահայտումներ կատարել և սեփական փորձի միջոցով հասկանալ շրջապատող աշխարհը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև զարգացնող խաղերի, դիդակտիկ նյութերի, գրքերի, ստեղծագործական անկյունների, բնագիտական և փորձարարական գործունեության համար նախատեսված միջոցների, ինչպես նաև երեխաների ազատ ընտրության և ինքնուրույն գործունեության կազմակերպման արդյունավետությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մանկավարժի դերին, քանի որ դաստիարակը ոչ միայն ձևավորում է միջավայրի կազմակերպման պայմանները, այլև կարող է խթանել երեխայի հետաքրքրասիրությունը՝ հարցերի, առաջադրանքների, քննարկումների և խնդիրների լուծման միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է նաև երեխայի և հասակակիցների փոխգործակցությունը, քանի որ համատեղ խաղերն ու գործունեությունը նպաստում են գաղափարների փոխանակմանը, հաղորդակցական հմտությունների զարգացմանը և նոր գիտելիքների նկատմամբ հետաքրքրության առաջացմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի մանկավարժական պայմանների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են նպաստել նախադպրոցականների ճանաչողական հետաքրքրությունների կայուն ձևավորմանը և նրանց ակտիվ ներգրավվածությանը կրթական գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել նախադպրոցական հաստատությունների մանկավարժների, դաստիարակների, կրթության կազմակերպիչների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և նախադպրոցական կրթության զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։