Հարկեր և հարկային հաշվառում

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է պարաթհորմոն-թիրեոկալցիտոնին համակարգի և մի շարք հումորալ գործոնների դերի ուսումնասիրությանը օրգանիզմի վաղ հարմարվողական ռեակցիաների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման և արտաքին կամ ներքին փոփոխվող պայմաններին արագ հարմարվելու ընթացքում էնդոկրին ու հումորալ կարգավորման մեխանիզմներն են։ Ուսումնասիրվում է պարաթհորմոնի և թիրեոկալցիտոնինի փոխկապակցված գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը կալցիումի և ֆոսֆորի փոխանակության կարգավորմանը և այդ գործընթացների հնարավոր նշանակությունը օրգանիզմի հարմարվողական պատասխանների ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև այլ հումորալ գործոններ, որոնք կարող են փոխազդել նշված հորմոնային համակարգի հետ և մասնակցել ֆիզիոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ հարմարվողական ռեակցիաներին՝ որպես օրգանիզմի ֆունկցիոնալ համակարգերի արագ արձագանքման մեխանիզմների։ Քննարկվում են այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ հորմոնային կարգավորման համակարգերում տարբեր ֆունկցիոնալ կամ սթրեսային ազդեցությունների պայմաններում, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը օրգանիզմի կայունության և հարմարվողականության ապահովման համար։ Հետազոտությունը կարևորում է էնդոկրին համակարգի տարբեր օղակների փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ հարմարվողական ռեակցիաները ձևավորվում են ոչ թե մեկ հորմոնի մեկուսացված ազդեցությամբ, այլ բազմաթիվ հումորալ և կարգավորիչ մեխանիզմների համատեղ գործունեության արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, կենսաքիմիայի և բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանիզմի հարմարվողականության, հորմոնային կարգավորման և հումորալ մեխանիզմների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով ֆիզիոլոգիական գործընթացների և դրանց կարգավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Տեխնոլոգիա

Ջրային ռեսուրսների կառավարման և երկրատեղեկատվական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջրային համակարգերի ուսումնասիրման, նախագծման, շահագործման և կառավարման գործընթացներում աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառման մեթոդների ու տեխնիկական միջոցների մշակմանը։ Քննության են առնվում ջրամատակարարման, ջրահեռացման, ոռոգման և ջրային ռեսուրսների կառավարման համակարգերի տարածական տվյալների հավաքագրման, մշակման, պահպանման և վերլուծության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային քարտեզագրման, տարածական տվյալների բազաների ստեղծման, հեռազննման տեխնոլոգիաների և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են ջրային ենթակառուցվածքների տեղաբաշխման, տեխնիկական վիճակի գնահատման, ջրային հոսքերի մոդելավորման և ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները։ Քննարկվում են նաև ջրային ցանցերի շահագործման վերահսկողության, վթարային իրավիճակների հայտնաբերման, ջրակորուստների գնահատման և կառավարչական որոշումների տեղեկատվական ապահովման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են երկրատեղեկատվական ծրագրային գործիքների, տվյալների ավտոմատացված մշակման ալգորիթմների, թվային մոդելների և տարածական վերլուծության մեթոդների ինտեգրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային համակարգերի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացման պլանավորմանը, ջրային ռեսուրսների պահպանությանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման տեխնիկատնտեսական նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկական ճարտարագիտության, երկրատեղեկատվական համակարգերի, ջրամատակարարման և բնապահպանական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բռնի հանցավորության բնույթի, կառուցվածքի, առաջացման պատճառների և կանխարգելման հիմնախնդիրների քրեաբանական ու իրավական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են անձի կյանքի, առողջության, ազատության և անձնական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված բռնի հանցագործությունների առանձնահատկությունները, դրանց հասարակական վտանգավորությունը և քրեական իրավունքի համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բռնի հանցավորության ձևավորման սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և իրավական գործոններին, ինչպես նաև հանցավոր վարքագծի առաջացմանը նպաստող պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են բռնության տարբեր դրսևորումները, հանցագործությունների կատարման շարժառիթները, հանցավոր վարքագծի առանձնահատկությունները և հանցագործություն կատարած անձանց քրեաբանական բնութագրերը։ Դիտարկվում են բռնի հանցագործությունների տարածվածության, կառուցվածքի և փոփոխությունների գնահատման մեթոդները՝ քրեական վիճակագրության և համապատասխան հետազոտական տվյալների վերլուծության միջոցով։ Կարևորվում են ընտանեկան և կենցաղային միջավայրում առաջացող բռնության, միջանձնային հակամարտությունների, սոցիալական լարվածության և այլ հանգամանքների հնարավոր ազդեցությունները հանցավոր վարքագծի ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բռնի հանցագործությունների զոհերի սոցիալական և հոգեբանական առանձնահատկությունները, զոհականացման ռիսկի գործոնները և տուժողների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսդրության համապատասխան դրույթներին, բռնի հանցագործությունների իրավական որակման առանձնահատկություններին և քրեական պատասխանատվության կիրառման հիմնախնդիրներին։ Առանձնացվում են իրավապահ մարմինների գործունեության, հանցագործությունների բացահայտման, քրեական հետապնդման և հասարակական անվտանգության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում են նաև բռնի հանցավորության կանխարգելման ընդհանուր սոցիալական և հատուկ քրեաբանական միջոցառումները, իրավական իրազեկվածության բարձրացումը, կրթադաստիարակչական աշխատանքները և ռիսկային իրավիճակների վաղ հայտնաբերման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են պետական մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների և սոցիալական ծառայությունների համագործակցության նշանակությունը բռնության կանխարգելման և տուժողների աջակցության գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանում բռնի հանցավորության պատճառների և դրսևորումների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը, քրեաբանական հետազոտությունների զարգացմանը և հանցագործությունների կանխարգելման քաղաքականության կատարելագործմանը։ Այն օգտակար է իրավաբանների, քրեաբանների, իրավապահ համակարգի աշխատակիցների, սոցիոլոգների, հոգեբանների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Լեզվամանկավարժական և մեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռուսերենի գիտական խոսքի ոճի յուրացման գործընթացում խոսքային գործունեության տարբեր տեսակների փոխկապակցված ուսուցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ունկնդրման, խոսելու, ընթերցանության և գրավոր խոսքի փոխադարձ կապերը, դրանց համատեղ զարգացման սկզբունքները և գիտական հաղորդակցության կարողությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական ոճի բառապաշարային, քերականական, շարահյուսական և տեքստային առանձնահատկություններին, մասնագիտական եզրաբանության յուրացմանը և գիտական տեղեկատվության ճշգրիտ փոխանցման հմտությունների զարգացմանը։ Վերլուծվում են գիտական տեքստերի ընթերցման ու ընկալման, լսած տեղեկատվության վերարտադրման, բանավոր զեկուցումների պատրաստման և գրավոր գիտական շարադրանքի կառուցման մեթոդական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև ուսումնական առաջադրանքների համակարգման, լեզվական նյութի աստիճանական բարդացման, միջառարկայական կապերի կիրառման և հաղորդակցական իրավիճակների մոդելավորման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սովորողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակը, մասնագիտական հաղորդակցության պահանջները և խոսքային գործունեության տարբեր տեսակների համադրման ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում գիտական տեքստերի ամփոփման, պլանավորման, վերապատմման, քննարկման և ինքնուրույն շարադրման կարողությունների զարգացմանը, ինչպես նաև սովորողների լեզվական առաջընթացի գնահատման չափանիշներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսերենի դասավանդման մեթոդիկայի, կիրառական լեզվաբանության, մասնագիտական լեզվական կրթության և գիտական հաղորդակցության ուսուցման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Այս գիրքը նվիրված է XII-XIII դարերի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների զարդաքանդակի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայկական ճարտարապետության գեղարվեստական և դեկորատիվ համակարգի կարևորագույն առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այդ ժամանակաշրջանի եկեղեցիների, վանական համալիրների և այլ ճարտարապետական կառույցների քանդակային հարդարանքը, դրա ձևավորման սկզբունքները, պատկերային ու զարդանախշային մոտիվները, ինչպես նաև քանդակագործական լուծումների կապը կառույցների ընդհանուր ճարտարապետական հորինվածքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսական, երկրաչափական և կենդանական զարդանախշերին, խորհրդանշական պատկերներին, քանդակազարդ խաչերին, դռների, պատուհանների, ճակատների և այլ ճարտարապետական մանրամասների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել զարդաքանդակը ոչ միայն որպես շինության արտաքին հարդարանքի միջոց, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական լեզու, որն արտահայտում է տվյալ դարաշրջանի գեղագիտական ընկալումները, կրոնական պատկերացումները և մշակութային ավանդույթները։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր հուշարձանների միջև առկա ընդհանրություններին և տարբերություններին, ձևերի ու մոտիվների զարգացմանը, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան քանդակագործության տեղին ազգային ճարտարապետական դպրոցի ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Նյութը արժեքավոր է հայկական միջնադարյան արվեստի և ճարտարապետության պատմությունն ուսումնասիրելու տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ XII-XIII դարերի հայկական մշակույթի բարձր գեղարվեստական մակարդակը և ճարտարապետական հուշարձանների դեկորատիվ համակարգի բազմազանությունը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, ճարտարապետներին, պատմաբաններին, հնագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և հայկական միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է գիտության՝ որպես հասարակական և ճանաչողական համակարգի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև գիտելիքի չափելի բնութագրերի իմացաբանական ու մեթոդաբանական վերլուծությանը։ Քննության են առնվում գիտական գործունեության սոցիալական պայմանները, գիտական հանրությունների ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, գիտելիքի ստեղծման, տարածման ու ընդունման գործընթացները։ Վերլուծվում է գիտության և հասարակության փոխազդեցությունը, գիտական հաստատությունների, մասնագիտական հաղորդակցության, գիտական հեղինակության և հետազոտական համագործակցության դերը գիտելիքի զարգացման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական արդյունքների քանակական գնահատման հնարավորություններին և այն չափանիշներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բնութագրել գիտելիքի արտադրությունը, տարածումը և ազդեցությունը։ Դիտարկվում են հրապարակումների, հղումների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական ակտիվության հետ կապված չափելի ցուցանիշները՝ դրանց ճանաչողական նշանակության և կիրառման սահմանափակումների տեսանկյունից։ Քննարկվում է, թե որքանով կարող են քանակական տվյալները արտահայտել գիտական աշխատանքի որակը, նորարարությունը և գիտելիքի իրական նշանակությունը։ Կարևորվում է քանակական և որակական մոտեցումների համադրումը՝ գիտական գործունեության բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գիտելիքի օբյեկտիվության, հիմնավորվածության, ստուգելիության և գիտական չափանիշների ձևավորման խնդիրներին։ Իմացաբանական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են գիտելիքի բնույթի և զարգացման վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, իսկ մեթոդաբանական տեսանկյունից՝ գիտության ուսումնասիրության գործիքների և գնահատման սկզբունքների կիրառելիությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գիտության սոցիոլոգիայի, փիլիսոփայության, իմացաբանության, գիտաչափության և գիտական գործունեության կազմակերպման հարցերով զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։