Հասարակական-քաղաքական գրականության պրոպագանդան գրադարանում: Գործնական ձեռնարկ: (Օգնություն մասսայական գրադարանի աշխատողին): Պրակ 3

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող XIII դարի կիլիկյան Ավետարանի մանրանկարչության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ոչ միայն հայկական միջնադարյան արվեստի զարգացման, այլև Միջերկրական ծովի ավազանի մշակութային և գեղարվեստական փոխազդեցությունների լայն համատեքստում։ Ձեռագիրը համարվում է կիլիկյան արքայական ձեռագրերի նշանակալի նմուշներից, իսկ նրա «Ավետման» մանրանկարը առանձնանում է իր գեղարվեստական ինքնատիպությամբ, կերպարների արտահայտչականությամբ, ճարտարապետական տարրերի նրբությամբ, բուսական զարդանախշերով և գունային հարուստ լուծումներով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել ձեռագրի նկարազարդումների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, դրանց խորհրդաբանությունը, ինչպես նաև համադրել դրանք նույն ժամանակաշրջանի կիլիկյան այլ ձեռագրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Միջերկրական ծովի տարբեր մշակութային կենտրոնների՝ Բյուզանդական կայսրության, Կիպրոսի, հարավային Իտալիայի, Պալերմոյի, խաչակիրների իշխանությունների և Սինայի արվեստի հետ հնարավոր ընդհանրություններին ու փոխազդեցություններին։ Այս համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես են տարբեր մշակութային ավանդույթներ արտացոլվել կիլիկյան մանրանկարչության մեջ և ինչպես է տեղական հայկական գեղարվեստական մտածողությունը վերամշակել ու յուրովի արտահայտել արտաքին ազդեցությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանրանկարների պատկերագրական վերլուծությունը, որի միջոցով ուսումնասիրվում են սյուժետային լուծումները, կերպարների կառուցվածքը, շարժումները, դիմագծերը, հագուստը, լուսապսակները, զարդային և ճարտարապետական տարրերը։ Միաժամանակ վերլուծվում է գեղարվեստական լեզուն՝ գույնի կիրառությունը, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, տարածության կազմակերպումը, գծային և ծավալային լուծումները, ինչպես նաև կերպարների հոգեբանական և հուզական արտահայտչականությունը։ Այս առանձնահատկությունների համադրությունը ցույց է տալիս, որ ձեռագրի նկարազարդումները միաժամանակ կրում են կիլիկյան հայկական արվեստի ինքնատիպ դրոշմը և արտացոլում են Միջերկրածովյան մշակութային միջավայրի հետ սերտ առնչությունների արդյունքը։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ առանձին ձեռագրի օրինակով ներկայացնում է միջնադարյան մշակութային փոխանակման և գեղարվեստական ազդեցությունների բարդ գործընթացը՝ փորձելով որոշել հայկական մանրանկարչության տեղն ու նշանակությունը Միջերկրական ծովի միջնադարյան արվեստի ընդհանուր համակարգում։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, ձեռագրագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայկական միջնադարյան արվեստի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է վաղ միջնադարյան հայ եկեղեցական պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրներից մեկի աղբյուրագիտական, պատմագիտական և դավանաբանական քննությանը՝ այն դիտարկելով VII դարի վերջի և VIII դարի սկզբի կրոնաեկեղեցական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում աղբյուրի հաղորդած տեղեկությունների պատմական արժեքի գնահատումն է, դրա ստեղծման միջավայրի, հեղինակային դիրքորոշման, նպատակադրումների և եկեղեցական բանավեճերի հետ ունեցած կապերի բացահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայ-քաղկեդոնական հարաբերությունների արտացոլմանը, Հայոց եկեղեցու դավանական դիրքորոշումների ներկայացմանը և Բյուզանդական եկեղեցական քաղաքականության հետ առնչվող հարցերին։ Աղբյուրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական դեպքերի մասին տեղեկություններ պահպանած բնագիր, այլև որպես որոշակի դավանական միջավայրում ձևավորված երկ, որի հաղորդումները պահանջում են քննադատական համադրում այլ ժամանակակից կամ ժամանակագրորեն մոտ հայկական, հունական, ասորական և հարակից աղբյուրների տվյալների հետ։ Քննվում են եկեղեցական ժողովների, հոգևորականության, դավանական հակասությունների, եկեղեցական հաղորդակցության և տարբեր քրիստոնեական ուղղությունների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները՝ պարզելու դրանց հավաստիության աստիճանն ու պատմագիտական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բնագրի կառուցվածքի, ժամանակագրական շերտերի, պատմողական սկզբունքների և օգտագործված եկեղեցաքաղաքական եզրաբանության ուսումնասիրությունը։ Աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու պատմական հիշողության, դավանական մեկնաբանության և հեղինակի գաղափարական դիրքորոշման ազդեցությունները՝ խուսափելով երկի հաղորդումները որպես ամբողջովին չեզոք պատմագրություն ընկալելուց։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնագրի ձեռագրական ավանդությանը, պահպանման պատմությանը, լեզվական տարբերակներին և գիտական շրջանառության մեջ դրա մեկնաբանությունների զարգացմանը։ Այլ սկզբնաղբյուրների հետ համադրությունը նպաստում է վաղ միջնադարյան Հայաստանի եկեղեցական կյանքի, քրիստոսաբանական վեճերի և տարածաշրջանի եկեղեցիների միջև հարաբերությունների առավել ամբողջական վերակազմությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աղբյուրագիտության, եկեղեցական պատմության, պատմագրության և դավանաբանության մեթոդները՝ բացահայտելով տվյալ սկզբնաղբյուրի նշանակությունը Հայոց եկեղեցու վաղ միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության համար։

История

«Ալեքսանդրապոլի կոմերցիոն ուսումնարանի 1906–1907 ուսումնական տարվա վիճակի տարեկան հաշվետվությունը» ներկայացնում է Ռուսական կայսրության Առևտրի և արդյունաբերության նախարարության ենթակայության տակ գործող ուսումնական հաստատության գործունեության պաշտոնական ամփոփումը տվյալ ուսումնական տարվա համար։ Աշխատության մեջ արտացոլվում են ուսումնարանի կազմակերպչական կառուցվածքը, դասավանդվող առարկաների համակարգը, ուսանողների թվաքանակը, ընդունելության և ավարտական ցուցանիշները, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացի ընդհանուր արդյունքները և կարգապահական վիճակը։ Հեղինակը կամ կազմողները ներկայացնում են նաև դասախոսական կազմի գործունեությունը, ուսումնամեթոդական աշխատանքները, ֆինանսական ապահովումը և նյութատեխնիկական բազայի վիճակը՝ ընդգծելով առևտրային կրթության զարգացման միտումները Ալեքսանդրապոլում 20-րդ դարի սկզբին։ Հաշվետվությունը պարունակում է վիճակագրական տվյալներ և վերլուծական դիտարկումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ուսումնական հաստատության դերը տարածաշրջանի տնտեսական և մասնագիտական կրթության համակարգում։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է կրթության պատմության, տնտեսական ուսուցման զարգացման և Ալեքսանդրապոլի սոցիալ-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների և արխիվային նյութերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Էվկլիդյան տարածքներում փոքր կոразмерությամբ նորմալ հարթ Ռիչի-կիսասիմետրիկ ենթաբազմությունների երկրաչափական նկարագրությանը՝ ընդգծելով դիֆերենցիալ երկրաչափության և ենթաբազմությունների տեսության խորքային կապերը։ Նյութում վերլուծվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում ենթաբազմությունը բավարարում է Ռիչի-կիսասիմետրիկության սահմանումը, և ինչպես են այդ պայմանները արտահայտվում երկրորդ հիմնային ձևի, կորության տենսորների և ներքին ու արտաքին կորությունների փոխազդեցության միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր կոразмерության դեպքերին, որտեղ հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային ավելի խիստ դասակարգումներ և երկրաչափական բնութագրումներ՝ հիմնված սիմետրիայի և կորության սահմանափակումների վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ենթաբազմությունների տեղային և գլոբալ հատկությունների միջև կապը՝ օգտագործելով դասական դիֆերենցիալ երկրաչափության մեթոդներ և համեմատական կորության վերլուծություն։ Միաժամանակ դիտարկվում են հնարավոր դասակարգման թեորեմները և դրանց նշանակությունը բարձրաչափ Էվկլիդյան տարածքներում երկրաչափական կառուցվածքների ըմբռնման համար։

Психология

Այս գիրքը նվիրված է զինվորների հոգեկան առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, գնահատման գործիքներին և անձնական ու խմբային հոգեբանական պատրաստվածության զարգացման մեթոդներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են զինծառայողի հոգեկան կայունության, սթրեսակայունության, ուշադրության, կամային հատկանիշների, հուզական վերահսկման և հաղորդակցման ունակությունների ձևավորման սկզբունքները։ Հեղինակը անդրադառնում է ինչպես տեսական հոգեբանական հիմքերին, այնպես էլ գործնական մեթոդներին, որոնք կիրառվում են զինվորական միջավայրում՝ մարտական պատրաստվածությունը բարձրացնելու, ճնշման պայմաններում արդյունավետ որոշումներ կայացնելու և հոգեբանական ծանրաբեռնվածությունը հաղթահարելու համար։ Գրքում քննարկվում են նաև առաջնորդության հոգեբանական կողմերը, խմբային համախմբվածության կարևորությունը, կոնֆլիկտների կանխարգելումը և զինվորների մոտ պատասխանատվության ու կարգապահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական ախտորոշման մեթոդներին, հարցաշարերին, դիտարկման ձևերին և ուսումնական վարժանքներին, որոնք նպաստում են զինծառայողների անհատական կարողությունների բացահայտմանը և զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ռազմական հոգեբանների, սպաների, հրամանատարների, ինչպես նաև հոգեբանությամբ և մարդու վարքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Գիրքը նվիրված է Աղվանից, կամ Գանձասարի կաթողիկոսության պատմությանը XVII-XIX դարերում՝ ներկայացնելով նրա հոգևոր, քաղաքական, վարչական և մշակութային գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է կաթողիկոսության դերը տարածաշրջանի հայկական համայնքների և հոգևոր կյանքի կազմակերպման գործում, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները Հայոց եկեղեցու այլ նվիրապետական կենտրոնների, տեղական իշխանությունների և տարբեր քաղաքական ուժերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Գանձասարի վանքի՝ որպես հոգևոր և մշակութային կարևոր կենտրոնի նշանակությանը, կաթողիկոսական աթոռի իրավասության տարածքին և դրա պահպանման ու ընդլայնման հետ կապված խնդիրներին։ Քննարկվում են XVII-XVIII դարերի ընթացքում տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, պարսկական և հետագայում ռուսական իշխանությունների ազդեցությունը, տեղական իշխանական տների ու հոգևոր առաջնորդների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կաթողիկոսության դիրքի փոփոխությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում կաթողիկոսների գործունեությանը, նրանց վարչական և եկեղեցական քաղաքականությանը, թեմերի կառավարմանը, հոգևորականության պատրաստմանը և եկեղեցական կառույցների պահպանմանը։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է ներկայացնում նաև վանական համալիրների, եկեղեցաշինության, ձեռագրական ժառանգության, կրթության և մշակութային կյանքի մասին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է կաթողիկոսությունը նպաստել հայկական ինքնության և հոգևոր ավանդույթների պահպանմանը տարածաշրջանում։ XIX դարի իրադարձությունների համատեքստում ուսումնասիրվում են կաթողիկոսության կարգավիճակի և գործունեության փոփոխությունները, նոր վարչաքաղաքական պայմանները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին նրա պատմական դերակատարության վերափոխմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է ոչ միայն եկեղեցական պատմության, այլև Արցախի և Արևելյան Հայաստանի քաղաքական, սոցիալական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցագիտության և կրոնագիտության մասնագետների, մշակութաբանների, ձեռագրագետների, ուսանողների և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։