Հայ բնակչութեան էթնոկրօնական վերակերպումները Թուրքիայի Հանրապետութիւնում (1923-2005 թթ.)

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է Նիկողայոս Ադոնցի լեզվաբանական ժառանգության ուսումնասիրությանը և հայ լեզվաբանության զարգացման գործում նրա ունեցած գիտական ներդրման բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Ադոնցի լեզվաբանական հայացքները, լեզվի պատմական զարգացման, բառապաշարի, անվանաբանության, տեղանունների և լեզվական տարբեր երևույթների վերաբերյալ նրա ուսումնասիրություններն ու դիտարկումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա կողմից պատմական, բանասիրական և լեզվաբանական նյութերի համադրմանը, որի միջոցով փորձ է արվում վերականգնել լեզվական երևույթների ծագումն ու զարգացման ընթացքը և բացահայտել դրանց կապը տվյալ ժողովրդի պատմության ու մշակույթի հետ։ Աշխատանքը կարևորում է Ադոնցի գիտական մեթոդաբանությունը, որը հիմնված էր տարբեր աղբյուրների քննության, լեզվական փաստերի համեմատության և պատմական համատեքստի հաշվառման վրա։ Նրա ուսումնասիրությունները արժեքավոր են ոչ միայն հայոց լեզվի պատմության, այլև հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի և հին ու միջնադարյան աղբյուրների մեկնաբանության տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել Ադոնցի կողմից կիրառված լեզվաբանական և բանասիրական մոտեցումները, դրանց գիտական նշանակությունը և հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև նրա աշխատությունների դերը հայերեն լեզվական նյութի պահպանման, վերլուծության և գիտական շրջանառության մեջ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գիտնականի ժառանգությունը որպես հայագիտության բազմակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ և ընդգծելու նրա ուսումնասիրությունների արդիականությունը լեզվի պատմության, պատմական լեզվաբանության և բանասիրության ժամանակակից հետազոտությունների համար։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է շահադիտական-բռնի մոտիվացիայով կատարվող հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրի ուսումնասիրությանը՝ դրանց սոցիալական էության, պատճառների, դրդապատճառների և հանցավոր վարքագծի առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այն հանցագործությունների առանձնահատկությունը, որոնց կատարման հիմքում միաժամանակ առկա են նյութական կամ այլ շահ ստանալու ձգտումը և բռնության կիրառման կամ դրա սպառնալիքի գործոնը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրիչներին, դրանց տարածվածության, կառուցվածքի և դինամիկայի, ինչպես նաև հանցավորության այս տեսակի վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և այլ գործոնների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են հանցագործի անձի առանձնահատկությունները, նրա արժեքային կողմնորոշումները, սոցիալական միջավայրը, վարքագծային դրսևորումները և հանցավոր վարքագծի ձևավորման վրա ազդող հանգամանքները։ Քննության են առնվում նաև հանցագործության մոտիվացիայի, նպատակի և մեթոդի փոխկապակցվածությունը, բռնության կիրառման պատճառները և շահադիտական շարժառիթի դերը հանցավոր վարքագծի ձևավորման գործընթացում։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նման հանցագործությունների պատճառների և պայմանների բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման կրիմինոլոգիական միջոցների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են անհատական և ընդհանուր կանխարգելման հնարավորությունները, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները և հանցավոր վարքագծի վաղ հայտնաբերման ու կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հանցավորության տվյալ դրսևորումը դիտարկել ոչ միայն քրեաիրավական, այլև սոցիալական և հոգեբանական տեսանկյուններից՝ բացահայտելով դրա առաջացման և տարածման օրինաչափությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագիտության և քրեական իրավունքի մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պատերազմի մասնակից և վետերան անձանց հոգեկան վիճակների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Իրանի և Իրաքի միջև պատերազմի ընթացքում ստացած ռազմական փորձի երկարաժամկետ հոգեբանական հետևանքներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մարտական գործողությունների, կյանքի համար վտանգավոր իրավիճակների, ֆիզիկական և հոգեբանական ծանրաբեռնվածության, կորստի ու երկարատև սթրեսի ազդեցությունը մարդու հոգեկան ոլորտի վրա և ուսումնասիրել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են հետպատերազմյան շրջանում հոգեկան վիճակների ձևավորումն ու դրսևորումը։ Աշխատության հիմքում այն դրույթն է, որ պատերազմական փորձառությունը կարող է խորապես ազդել մարդու հուզական, ճանաչողական և վարքային ոլորտների վրա, իսկ դրա հետևանքները կարող են պահպանվել նաև ռազմական գործողությունների ավարտից երկար ժամանակ անց։ Հետազոտության շրջանակում պատերազմը դիտարկվում է որպես ծայրահեղ սթրեսածին միջավայր, որտեղ մարդը կարող է պարբերաբար բախվել կյանքի կորստի վտանգի, բռնության, ֆիզիկական վնասվածքների, ընկերների և հարազատների մահվան, անորոշության, քնի խանգարման և մշտական վտանգի զգացման հետ։ Նման պայմաններում ձևավորվող հոգեբանական արձագանքները կարող են ունենալ տարբեր ինտենսիվություն և դրսևորվել ինչպես անմիջապես, այնպես էլ հետագա տարիներին։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է պատերազմի վետերանների հոգեկան վիճակների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Հեղինակը կարող է ուշադրություն դարձնել անհանգստության, վախի, հուզական լարվածության, դյուրագրգռության, տրամադրության անկման, ապատիայի, մեղքի զգացման, սոցիալական մեկուսացման և այլ հոգեբանական դրսևորումների առանձնահատկություններին։ Այս վիճակների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի հոգեբանական մեխանիզմներով է մարդը արձագանքում երկարատև և ինտենսիվ վտանգի պայմաններին, և ինչ փոփոխություններ կարող են պահպանվել խաղաղ ժամանակաշրջանում։ Առանձին կարևորություն ունի հետտրավմատիկ սթրեսային արձագանքների ուսումնասիրությունը։ Պատերազմի ընթացքում ստացած ծանր փորձառությունները որոշ անձանց մոտ կարող են հետագայում վերարտադրվել անցանկալի հիշողությունների, մղձավանջների, տրավմատիկ իրավիճակները հիշեցնող ազդակներից խուսափելու, գերզգոնության, քնի խանգարումների և ուժեղ հուզական արձագանքների միջոցով։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այս երևույթների տարածվածությունը, արտահայտվածության աստիճանը և դրանց փոխկապակցվածությունը վետերանի անձնային և սոցիալական առանձնահատկությունների հետ։ Միաժամանակ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել նորմատիվ հոգեբանական արձագանքները կլինիկական նշանակություն ունեցող խանգարումներից՝ խուսափելով պատերազմի բոլոր մասնակիցների փորձառությունը նույն կերպ մեկնաբանելուց։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև անհատական տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Նույնատիպ մարտական փորձառությունը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական հետևանքներ։ Դրանց վրա կարող են ազդել անձի նախապատերազմական հոգեբանական առանձնահատկությունները, տարիքը, մարտական փորձի տևողությունը, ստացած վնասվածքները, մարտական գործողությունների ինտենսիվությունը, կորստի փորձառությունը, սոցիալական աջակցությունը և հետպատերազմյան կյանքի պայմանները։ Այս գործոնների համադրությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վետերանների հոգեկան վիճակների բազմազանության մասին։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հուզական ոլորտի ուսումնասիրությունը։ Պատերազմական փորձառությունից հետո որոշ վետերանների մոտ կարող են պահպանվել բարձր տագնապայնություն, հուզական անկայունություն, զայրույթի վերահսկման դժվարություններ կամ բացասական հույզերի նկատմամբ բարձր զգայունություն։ Մյուսների դեպքում կարող է նկատվել հուզական բթացում, զգացմունքների արտահայտման նվազում կամ միջանձնային հարաբերություններից հեռանալու միտում։ Այս տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատերազմի հոգեբանական ազդեցության անհատական առանձնահատկությունները։

Другие предметы

Արվեստաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Սպահանի գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունների և Ռեզա Աբբասիի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում դպրոցի գեղարվեստական սկզբունքները, պատկերային համակարգը, հորինվածքային լուծումները և իրանական գեղանկարչության ավանդույթների վերափոխման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նկարչի ստեղծագործական ոճին, կերպարների մեկնաբանությանը, գծի արտահայտչականությանը, գունային լուծումներին և առանձին մանրանկարների զարգացմանը։ Վերլուծվում են դիմանկարային մոտեցումների, առօրյա կյանքի տեսարանների և անհատականացված կերպարների տարածման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը դպրոցի գեղարվեստական լեզվի ձևավորման համար։ Քննարկվում են նաև ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ազդեցությունը, գեղանկարչական ավանդույթների շարունակականությունն ու նորարարական միտումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նկարչի տեղն ու նշանակությունը իրանական կերպարվեստի զարգացման մեջ և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Սպահանի դպրոցի գեղագիտական առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, իրանագետների, մանրանկարչության և արևելյան արվեստի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Ժողովածուի տասնվեցերորդ հատորը շարունակում է հայ ժողովրդական հեքիաթային ժառանգության հավաքման, պահպանման և գիտական ներկայացման ավանդույթը։ Հեքիաթները ժողովրդական ստեղծագործության յուրահատուկ ձև են, որոնցում արտացոլվում են ժողովրդի պատմական հիշողությունը, կենսափորձը, կենցաղը, բարոյական արժեքներն ու աշխարհընկալումը։ Դրանց պատումներում առօրյա կյանքի պատկերները հաճախ միահյուսվում են հրաշապատում դեպքերի, երևակայական կերպարների և խորհրդանշական իրադարձությունների հետ՝ ստեղծելով հարուստ ու բազմաշերտ գեղարվեստական աշխարհ։ Հերոսների փորձությունները, դժվարությունների հաղթահարումը և նպատակին հասնելու ձգտումը բացահայտում են ժողովրդական պատկերացումները արդարության, ազնվության, խելամտության, աշխատասիրության ու քաջության մասին։ Հեքիաթներին բնորոշ են կենդանի ժողովրդական լեզուն, պատկերավոր արտահայտությունները, կրկնությունները, սրամիտ երկխոսությունները, հումորն ու սյուժետային բազմազանությունը։ Դրանք կարևոր տեղեկություններ են պահպանում նաև ավանդական կենցաղի, ընտանեկան հարաբերությունների, սովորույթների, հավատալիքների և հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Հատորի գիտական ու մշակութային նշանակությունը կապված է բանավոր ավանդույթի պահպանման և հայկական հեքիաթային մտածողության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության հետ։ Այն արժեքավոր նյութ է բանահյուսագետների, ազգագրագետների, գրականագետների, ինչպես նաև ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ՆԱՏՕ-ի քաղաքական փոխակերպման գործընթացներին հետսառը պատերազմյան ժամանակաշրջանում՝ կենտրոնանալով ռազմաքաղաքական, աշխարհաքաղաքական և անդամ-պետությունների փոխհարաբերությունների դինամիկայի վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ՆԱՏՕ-ի ռազմավարական հղումները, կազմակերպչական կառուցվածքի փոփոխությունները, անվտանգային քաղաքականության նոր առաջնահերթությունները և այն միջազգային ճնշումները, որոնք ազդել են դաշինքի գործողությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարածաշրջաններում ՆԱՏՕ-ի ներգրավվածության ձևերին, հումանիտար ու խաղաղապահ առաքելություններին, ինչպես նաև անդամ-պետությունների միջեւ քաղաքական կոնսենսուսի ձևավորմանն ու առանձին երկրների ազգային շահերի ազդեցությանը որոշումների կայացման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է հիմնարար տեսական վերլուծություն, պատմական և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների համադրված գնահատում, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ դաշինքի էվոլյուցիան, ռազմավարական և քաղաքական ընտրությունները, ինչպես նաև անվտանգության ապահովման մեխանիզմների արդյունավետությունը հետսառը պատերազմյան աշխարհակարգում։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և անվտանգության քաղաքականության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով ՆԱՏՕ-ի դերի և միջազգային անվտանգային դաշինքների զարգացման վերլուծությանը։