Հայ եկեղեցու ընդհանուր աղոթքների կարգը

Культура

Արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Հովսեփ Կարալյանի (1897–1981) ստեղծագործական ժառանգության, գեղարվեստական մտածողության և անհատական ոճի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նկարչի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության հիմնական փուլերը, Թիֆլիսում և Մոսկվայում ստացած գեղարվեստական կրթության նշանակությունը, ինչպես նաև նրա արվեստի ձևավորումը XX դարի հայկական կերպարվեստի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կարալյանի գեղանկարչության թեմատիկ բազմազանությանը, կենցաղային տեսարանների, մարդկային կերպարների և առօրյա կյանքի պատկերների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործություններին բնորոշ քնարական տրամադրությունները, հիշողության և մանկության թեմաները, կերպարների արտահայտչականությունը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են գեղարվեստական պայմանականության, ձևերի ընդհանրացման, գծանկարի հակիրճության և իրականության բանաստեղծական ընկալման փոխհարաբերությունները նկարչի ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել «Ձու վաճառողներ», «Լվացքից հետո», «Հանգիստ՝ ճանապարհին» և այլ աշխատանքներ՝ բացահայտելու Կարալյանի գեղարվեստական լեզվի ինքնատիպությունը և թեմատիկ նախասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նկարչի ստեղծագործական ժառանգության տեղին հայ գեղանկարչության պատմության մեջ, նրա ցուցահանդեսային գործունեությանը և արվեստի զարգացման գործում ունեցած ներդրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանության, հայ կերպարվեստի պատմության, գեղանկարչության տեսության, մշակութաբանության և XX դարի հայկական արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ազդրոսկրի պարանոցի կոտրվածքների դեպքում ազդր-կոնքազդրային հոդի էնդոպրոթեզավորման առանձնահատկությունների համեմատական վերլուծությանը՝ տարեց և ծեր հիվանդների շրջանում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է միաբևեռ (ունիպոլյար) և երկբևեռ (բիպոլյար) էնդոպրոթեզավորման մեթոդների կիրառման ցուցումները, հակացուցումները և կլինիկական արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով տարիքային խմբի առանձնահատկությունները և ուղեկցող հիվանդությունները։ Գրքում ներկայացվում են վիրաբուժական միջամտության տեխնիկական մոտեցումները, հետվիրահատական բարդությունների հաճախականությունը, վերականգնման ընթացքի առանձնահատկությունները և ֆունկցիոնալ արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օստեոպորոզի, սրտանոթային և նյութափոխանակային հիվանդությունների ազդեցությանը բուժման ընտրության և ելքի վրա։ Հեղինակը համեմատում է երկու մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով շարժունակության վերականգնման արագությունը, իմպլանտի երկարակեցությունը և կրկնակի վիրահատության անհրաժեշտության ռիսկերը։ Աշխատությունը հիմնված է կլինիկական դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծությունների վրա՝ առաջարկելով օրթոպեդիկ բուժման օպտիմալ մոտեցումներ տարեց հիվանդների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայոց մշակույթում ավանդական և արդիական երևույթների փոխհարաբերության, դրանց շարունակականության ու փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Գրքում մշակութային զարգացումը դիտարկվում է պատմական և հասարակական փոփոխությունների համատեքստում՝ անդրադառնալով այն գործընթացներին, որոնց միջոցով ավանդույթները պահպանվում, վերաիմաստավորվում և հարմարվում են նոր ժամանակների պահանջներին։ Ուշադրության կենտրոնում են ազգային մշակութային ինքնության ձևավորման ու պահպանման խնդիրները, պատմականորեն ժառանգված արժեքների դերը հասարակական կյանքում, ինչպես նաև արդիականացման ազդեցությունը կենցաղի, սովորույթների, ծեսերի, մտածողության և մշակութային ինքնարտահայտման տարբեր ձևերի վրա։ Ավանդականն ու արդիականը ներկայացվում են ոչ թե որպես իրար բացառող հակադրություններ, այլ որպես փոխազդող և փոխադարձաբար պայմանավորող երևույթներ, որոնց հարաբերակցությունն արտահայտում է մշակույթի զարգացման ընթացքը։ Այս դիտանկյունը հնարավորություն է տալիս քննելու ազգային ժառանգության պահպանության, նոր մշակութային ձևերի առաջացման և հասարակության փոփոխվող արժեքային համակարգի հարցերը։ Հատուկ նշանակություն ունի հայոց մշակույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ համադրելով պատմական փորձը, հասարակական միջավայրը և ժամանակակից իրականության մարտահրավերները։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է հայ մշակույթի պատմության, ազգագրության, մշակութաբանության և ազգային ինքնության արդի դրսևորումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

История

Գիրքը նվիրված է Պողոս բեյ Տատյանի անձին և նրա դարձի պատմությանը՝ անդրադառնալով օսմանյան արքունիքում բարձր պաշտոն զբաղեցրած հայ գործչի կյանքին ու հասարակական դիրքին։ Վերնագրում նրան ներկայացնող պատվանուններն ու պաշտոնական բնորոշումները վկայում են այն հեղինակության և ազդեցության մասին, որոնք կապված էին նրա անվան հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնական թեման դարձի գաղափարն է, որը կարող է դիտարկվել ինչպես անհատի անձնական և հոգևոր կյանքի փոփոխության, այնպես էլ հասարակական միջավայրում նրա ինքնության ու դիրքորոշումների վերաիմաստավորման տեսանկյունից։ Պատմական և կենսագրական նյութի միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում պատկերացում կազմելու Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի նշանավոր ներկայացուցիչների, օսմանյան պետական համակարգում նրանց զբաղեցրած դիրքերի և արքունիքի հետ ունեցած հարաբերությունների մասին։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև որպես ժամանակաշրջանի հասարակական մտածողության, կրոնական պատկերացումների և անձնական ընտրության շուրջ ձևավորված վերաբերմունքների արտահայտություն։ Այն կարող է օգտակար լինել Պողոս բեյ Տատյանի կենսագրությամբ, օսմանյան շրջանի հայ նշանավոր գործիչներով և Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական եկեղեցու պատմության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով եկեղեցու ձևավորման, զարգացման, տարածման և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած դերի հիմնական իրողություններն ու գործընթացները։ Եկեղեցական պատմությունը դիտարկվում է որպես քրիստոնեության պատմական ընթացքի և հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրության կարևոր բնագավառ, որն ընդգրկում է առաքելական շրջանից մինչև հետագա դարեր ձգվող իրադարձությունները, եկեղեցական կառույցների կազմավորումը, կրոնական համայնքների զարգացումը և քրիստոնեական վարդապետության տարածումը։ Նման աշխատությունների կարևոր թեմաներից են վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորումը, առաքյալների քարոզչական գործունեությունը, եկեղեցական հայրերի և աստվածաբանների ներդրումը, քրիստոնեական ուսմունքի մեկնաբանության ու համակարգման գործընթացները, եկեղեցական ժողովները, դավանաբանական վեճերը և տարբեր եկեղեցական ավանդույթների զարգացումը։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու եկեղեցու հարաբերությունները հասարակական ու քաղաքական միջավայրի հետ, նրա ազդեցությունը կրթության, մշակույթի, գրականության և բարոյական մտածողության վրա։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև եկեղեցական հաստատությունների, հոգևոր առաջնորդների, կրոնական շարժումների և քրիստոնեական կյանքի պատմական փոփոխությունների վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմամբ։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնական և տեղեկատու նյութ՝ քրիստոնեության պատմությունը հաջորդականորեն ուսումնասիրելու, տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունների միջև կապերը բացահայտելու և եկեղեցու պատմական ժառանգությունը ճանաչելու համար։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի աստվածաբանության, կրոնագիտության, պատմագիտության և հայ եկեղեցական ու հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պարաթհորմոն-թիրեոկալցիտոնին համակարգի և մի շարք հումորալ գործոնների դերի ուսումնասիրությանը օրգանիզմի վաղ հարմարվողական ռեակցիաների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման և արտաքին կամ ներքին փոփոխվող պայմաններին արագ հարմարվելու ընթացքում էնդոկրին ու հումորալ կարգավորման մեխանիզմներն են։ Ուսումնասիրվում է պարաթհորմոնի և թիրեոկալցիտոնինի փոխկապակցված գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը կալցիումի և ֆոսֆորի փոխանակության կարգավորմանը և այդ գործընթացների հնարավոր նշանակությունը օրգանիզմի հարմարվողական պատասխանների ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև այլ հումորալ գործոններ, որոնք կարող են փոխազդել նշված հորմոնային համակարգի հետ և մասնակցել ֆիզիոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ հարմարվողական ռեակցիաներին՝ որպես օրգանիզմի ֆունկցիոնալ համակարգերի արագ արձագանքման մեխանիզմների։ Քննարկվում են այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ հորմոնային կարգավորման համակարգերում տարբեր ֆունկցիոնալ կամ սթրեսային ազդեցությունների պայմաններում, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը օրգանիզմի կայունության և հարմարվողականության ապահովման համար։ Հետազոտությունը կարևորում է էնդոկրին համակարգի տարբեր օղակների փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ հարմարվողական ռեակցիաները ձևավորվում են ոչ թե մեկ հորմոնի մեկուսացված ազդեցությամբ, այլ բազմաթիվ հումորալ և կարգավորիչ մեխանիզմների համատեղ գործունեության արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, կենսաքիմիայի և բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանիզմի հարմարվողականության, հորմոնային կարգավորման և հումորալ մեխանիզմների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով ֆիզիոլոգիական գործընթացների և դրանց կարգավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։