Հայ-լատիշական գրական կապեր 1945-1975: Մատենագիտական ցանկ

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է մանկավարժական գործընթացի սուբյեկտների՝ ուսուցիչների, աշակերտների, ծնողների և դպրոցի վարչական անձնակազմի համագործակցության ձևերի և մեթոդների ուսումնասիրությանը ներդպրոցական կառավարման համակարգի շրջանակում։ Հեղինակը վերլուծում է համագործակցային կառավարման ժամանակակից մոտեցումները՝ ընդգծելով կրթական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար բոլոր մասնակիցների ակտիվ ներգրավման անհրաժեշտությունը։ Գրքում դիտարկվում են դպրոցի կառավարման կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հաղորդակցական կապերի կազմակերպման ձևերը և որոշումների ընդունման մասնակցային մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցիչ-աշակերտ-ծնող համագործակցության արդյունավետ մոդելներին, թիմային աշխատանքի կազմակերպմանը և կրթական միջավայրի բարելավման միջոցներին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև համագործակցության խթանման գործիքներ՝ ներառյալ խորհրդակցությունները, համատեղ նախագծերը, ծնողական ներգրավման ձևերը և տեղեկատվական հաղորդակցության միջոցները։ Աշխատությունը ընդգծում է ներդպրոցական կառավարման ժողովրդավարացման, թափանցիկության և արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես կրթության որակի բարելավման կարևոր պայման։ Այն օգտակար է դպրոցների տնօրենների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների և կրթական կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկի կապիտալի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի կապիտալի՝ որպես ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կլանման, վարկավորման ընդլայնման և բանկային գործունեության շարունակականության ապահովման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությունն է։ Բանկային կապիտալը կարևոր դեր ունի ոչ միայն բանկի սեփական ֆինանսական հնարավորությունների ձևավորման, այլև ավանդատուների և այլ պարտատերերի շահերի պաշտպանության, հնարավոր կորուստների ծածկման և բանկի նկատմամբ վստահության պահպանման գործում։ ՀՀ-ում բանկերի կապիտալի նկատմամբ սահմանվում են կարգավորող պահանջներ, իսկ կապիտալի համարժեքությունը գնահատվում է հիմնական և ընդհանուր կապիտալի ու ռիսկով կշռված ակտիվների հարաբերակցության միջոցով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի տնտեսական էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման աղբյուրները։ Կապիտալի հիմնական բաղադրիչները կարող են ձևավորվել բաժնետերերի ներդրումներից, թողարկված բաժնետոմսերից, կուտակված շահույթից և այլ կապիտալային տարրերից։ Հետազոտության կարևոր խնդիր է տարբեր աղբյուրների հարաբերակցության գնահատումը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը բանկի ֆինանսական կայունության ու շահութաբերության վրա։ Սեփական միջոցների բավարար մակարդակը բանկին հնարավորություն է տալիս ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները, ներգրավել նոր հաճախորդներ և մեծացնել վարկավորման ծավալները՝ միաժամանակ պահպանելով ռիսկերի նկատմամբ անհրաժեշտ պաշտպանական բուֆերը։ ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր է դիտարկել նաև կարգավորող միջավայրը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկերի համար սահմանում է կապիտալի համարժեքության նվազագույն պահանջներ և դրանցից բարձր լրացուցիչ շեմեր, որոնք նպատակ ունեն ուժեղացնելու բանկերի դիմակայունությունը տարբեր տնտեսական և ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանկի կապիտալի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Կապիտալի գնահատումը չի սահմանափակվում դրա բացարձակ մեծության որոշմամբ․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա հարաբերակցությունը ռիսկով կշռված ակտիվներին, բանկի ակտիվների կառուցվածքին, պարտավորություններին, շահույթին և հնարավոր կորուստներին։ Այս համատեքստում կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը կարևոր գործիք է, քանի որ ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկի կապիտալը բավարար իր ստանձնած ռիսկերի հնարավոր հետևանքները կլանելու համար։ ՀՀ-ում ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը ներկայում սահմանված է 30 միլիարդ դրամ, իսկ կապիտալի համարժեքության կարգավորումը ներառում է առաջին մակարդակի հիմնական և ընդհանուր կապիտալի նկատմամբ պահանջներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի կապիտալի և ռիսկերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բանկի ակտիվների աճը, հատկապես վարկային պորտֆելի ընդլայնումը, սովորաբար մեծացնում է ռիսկով կշռված ակտիվների ծավալը և համապատասխանաբար պահանջում է կապիտալի համարժեք մակարդակի պահպանում։ Եթե կապիտալի աճը չի համընթաց ակտիվների և ռիսկերի աճին, կարող է նվազել կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը և մեծանալ ֆինանսական խոցելիությունը։ Այդ պատճառով կապիտալի կառավարումը պետք է իրականացվի բանկի ռազմավարական պլանավորման և ռիսկերի կառավարման համակարգի հետ սերտ կապի մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կապիտալի շահութաբերության և բավարարության միջև առկա հակասությունները։ Կապիտալի չափազանց բարձր մակարդակը կարող է բարձրացնել բանկի կայունությունը, սակայն միաժամանակ կարող է նվազեցնել սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և սահմանափակել շահութաբերության հնարավոր մակարդակը։ Հակառակ դեպքում՝ չափազանց ցածր կապիտալացումը կարող է բարձրացնել ռիսկայնությունը և սահմանափակել բանկի դիմակայունությունը կորուստների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կապիտալային քաղաքականության նպատակն է գտնել կայունության, ռիսկերի և շահութաբերության միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ առևտրային բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ժամանակահատվածներում կապիտալի չափի, կառուցվածքի, կապիտալի համարժեքության և շահութաբերության փոփոխությունները բացահայտելու համար։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բանկերի կապիտալացման մակարդակի տարբերությունները և բացահայտելու այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ֆինանսական կայունության առանձնահատկությունները։ ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի համարժեքության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև սթրես-թեստավորման սցենարներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կապիտալի դիմակայունությունը վարկային պորտֆելի հնարավոր վատթարացման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շահույթի՝ որպես կապիտալի ձևավորման ներքին աղբյուրի դերին։ Բանկի կողմից ստացված և չբաշխված շահույթը կարող է ուղղվել կապիտալի ավելացմանը՝ դրանով մեծացնելով սեփական ֆինանսական բազան։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ բանկը ցանկանում է ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները՝ առանց արտաքին կապիտալի ներգրավման չափազանց մեծ կախվածության։ Միաժամանակ շահույթի բաշխման քաղաքականությունը պետք է հավասարակշռի բաժնետերերի եկամտի ակնկալիքները և բանկի կապիտալի հետագա ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լրացուցիչ կապիտալի ներգրավման խնդիրը։ Բանկը կարող է կապիտալը մեծացնել նոր բաժնետոմսերի թողարկման, սեփականատերերի լրացուցիչ ներդրումների կամ այլ թույլատրելի գործիքների միջոցով։ Սակայն նման քայլերի արդյունավետությունը կախված է շուկայական պայմաններից, ներդրողների հետաքրքրվածությունից, բանկի ֆինանսական վիճակից և կապիտալի ներգրավման արժեքից։ Հետևաբար կապիտալի ձևավորման յուրաքանչյուր աղբյուր պետք է գնահատվի ոչ միայն դրա ծավալի, այլև արժեքի և երկարաժամկետ ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև կապիտալի կառավարման հակացիկլիկ մոտեցումը։ Տնտեսական վերելքի ժամանակ բանկերը կարող են ավելի արագ ընդլայնել վարկավորումը, մինչդեռ տնտեսական անկման պայմաններում աճում է վարկային կորուստների և կապիտալի նվազման վտանգը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող կապիտալի լրացուցիչ շեմերի համակարգը հենց այդպիսի համակարգային ռիսկերի նկատմամբ բանկային համակարգի դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակ ունի։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի ձևավորման և գնահատման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման մեջ։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել կապիտալի կառավարման կատարելագործման ուղղություններ՝ կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացում, շահույթի վերաներդրման արդյունավետ քաղաքականություն, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատում, կապիտալի բավարարության կանխատեսում, սթրես-թեստավորման կիրառում և տնտեսական ցիկլերի նկատմամբ կապիտալային բուֆերների ձևավորում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բանկի կապիտալը դիտարկում է որպես ոչ միայն հաշվապահական կամ կարգավորող ցուցանիշ, այլև բանկի ռազմավարական կառավարման առանցքային ռեսուրս։ Դրա ճիշտ ձևավորումն ու գնահատումը հնարավորություն են տալիս ապահովելու բանկի ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնելու ռիսկերի նկատմամբ խոցելիությունը, ընդլայնելու վարկային գործունեությունը և պահպանելու մրցունակությունը ՀՀ ֆինանսական շուկայում։

История

Այս պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության և Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը 1920-1922 թվականներին՝ Հայաստանի խորհրդայնացման և նորաստեղծ խորհրդային իշխանության ձևավորման կարևորագույն ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի քաղաքական, վարչական, տնտեսական և դիվանագիտական կապեր էին ձևավորվում Հայաստանի և խորհրդային Ռուսաստանի միջև, ինչպես էին այդ հարաբերությունների վրա ազդում տարածաշրջանային իրադարձությունները, ներքին քաղաքական զարգացումները և բոլշևիկյան կենտրոնական իշխանության քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորումը, կենտրոնական և հանրապետական իշխանությունների միջև լիազորությունների հարաբերակցությունը, տնտեսական ու ֆինանսական հարցերի կարգավորումը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին և ներքին քաղաքականության վրա Մոսկվայի ազդեցության աստիճանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այդ տարիներին Անդրկովկասում ձևավորված քաղաքական իրավիճակին և այն գործընթացներին, որոնք հետագայում հանգեցրին խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների ավելի սերտ համակարգմանը։ 1920-1922 թվականները հատկապես կարևոր են, քանի որ հենց այս ընթացքում ձևավորվեցին այն քաղաքական և վարչական մեխանիզմները, որոնք հետագայում էապես որոշեցին Հայաստանի՝ խորհրդային համակարգում ունեցած կարգավիճակն ու հարաբերությունները միութենական կենտրոնի հետ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի նորագույն պատմության, խորհրդային պետականաշինության և հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական զարգացումների ավելի ամբողջական ընկալման համար։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի անգլալեզու էմիգրանտական գրականության առանձնահատկությունների, գաղափարական ուղղությունների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայրենազրկման, ինքնության որոնման, մշակութային երկակի պատկանելության, հիշողության, լեզվի և նոր հասարակությանը հարմարվելու խնդիրները, որոնք առանցքային տեղ են զբաղեցնում էմիգրանտական գրականության մեջ։ Վերլուծվում են Վլադիմիր Նաբոկովի և Խալեդ Հոսեյնի ստեղծագործությունները՝ բացահայտելով դրանց թեմատիկ, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հեղինակների անհատական աշխարհայացքի արտացոլումը կերպարների, պատմողական ռազմավարությունների և մշակութային համատեքստերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է միգրացիայի փորձառությունը ձևավորում գրական ինքնությունը, անդրադառնում լեզվական ընտրությանը և նպաստում տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, անգլալեզու գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ ներկայացնելով էմիգրանտական գրականության զարգացման միտումներն ու դրանց նշանակությունը ժամանակակից համաշխարհային գրական գործընթացներում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում պատճառականության իմաստային կարգի արտահայտման բառային և քերականական միջոցների ուսումնասիրությանը՝ դատաիրավական տեքստերի լեզվական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննարկվում են պատճառականության լեզվաբանական բնույթը, պատճառահետևանքային հարաբերությունների ձևավորման և արտահայտման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց դերը իրավական հաղորդակցության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատճառ, հետևանք, պայմանավորվածություն, պատասխանատվություն և գործողությունների փոխկապակցվածություն արտահայտող լեզվական միավորներին։ Ուսումնասիրվում են պատճառական նշանակություն ունեցող բայերը, գոյականները, կապակցությունները, շաղկապները, նախդրային կառույցները և շարահյուսական ձևերը, որոնց միջոցով անգլերենում ներկայացվում են իրադարձությունների ու գործողությունների միջև պատճառահետևանքային կապերը։ Դիտարկվում են պատճառականության բացահայտ և անուղղակի արտահայտման եղանակները, դրանց իմաստային տարբերությունները և գործառական առանձնահատկությունները դատական որոշումներում, իրավական փաստաթղթերում, դատավարական նյութերում և իրավաբանական փաստարկներում։ Կարևորվում են իրավական խոսքի ճշգրտությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, պատճառահետևանքային կապերի հստակ ձևակերպումը և դրանց նշանակությունը իրավական փաստերի մեկնաբանության ու հիմնավորման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել իմաստաբանական, շարահյուսական, գործառական և համատեքստային վերլուծության մեթոդներ՝ պատճառականություն արտահայտող լեզվական կառույցների առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական տեքստերի պաշտոնական ոճին, մասնագիտական բառապաշարին, բարդ նախադասությունների կառուցվածքին և լեզվական միջոցների ընտրության պայմաններին։ Առանձնացվում են պատճառականության արտահայտման տարբեր ձևերի փոխհարաբերությունները, դրանց կիրառման հաճախականության և հաղորդակցական նշանակության ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլերենի քերականության, իմաստաբանության, գործառական լեզվաբանության և իրավաբանական խոսույթի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել իրավական տեքստերի վերլուծության, մասնագիտական թարգմանության, իրավաբանական անգլերենի դասավանդման և միջլեզվական հաղորդակցության ոլորտներում։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանաբանների, իրավալեզվաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Գիրքը նվիրված է 1988–1994 թվականների Արցախյան գոյապայքարի ընթացքում կանանց մասնակցության, դերակատարության և ներդրման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են կանանց մասնակցության տարբեր դրսևորումները՝ հասարակական, քաղաքական, կազմակերպչական, բժշկական, թիկունքային և ռազմական ոլորտներում։ Վերլուծվում է նրանց ազդեցությունը ազգային-հասարակական շարժումների, համայնքային կյանքի կազմակերպման, պատերազմի տարիների սոցիալական խնդիրների լուծման և դիմակայության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են կանանց անձնական պատմությունները, կենսագրական դրվագները, նրանց կատարած աշխատանքը և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվել է նրանց ակտիվ մասնակցությունը պատմական իրադարձություններին։ Գիրքը կարևորում է կանանց դերը որպես հասարակական կայունության, փոխօգնության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործոն՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի սոցիալական ու պատմական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, գենդերային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և Արցախյան շարժման ու պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։