Հայ տպագրության տարեգիրք: Մատենագիտական ցանկ (2023, թիվ 2)

Литература

Վեպը հայ ռեալիստական արձակի ամենահայտնի և հոգեբանորեն խոր ստեղծագործություններից է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է կնոջ ճակատագրի, հասարակական բարքերի, սիրո և դավաճանության բարդ հարաբերությունների վրա։ Վեպի հիմնական հերոսուհու կյանքը ներկայացվում է որպես սոցիալական միջավայրի, ընտանեկան ճնշումների և մարդկային էգոիզմի ազդեցության տակ ձևավորված ողբերգական պատմություն, որտեղ անհատական երջանկության որոնումը բախվում է հասարակական նախապաշարմունքներին և բարոյական կաշկանդումներին։ Նար-Դոսը մեծ վարպետությամբ բացահայտում է իր հերոսների ներաշխարհը՝ ցույց տալով նրանց հոգեբանական պայքարը, ներքին հակասությունները և ճակատագրական որոշումների հետևանքները։ Վեպում կարևոր տեղ ունի նաև սոցիալական քննադատությունը՝ հատկապես կնոջ իրավունքների սահմանափակման, հասարակական անհավասարության և մարդկային հարաբերությունների կեղծության թեմաներով։ «Սպանված աղավնին» խորհրդանշական վերնագիրը արտահայտում է մաքրության, անմեղության և կործանված կյանքի գաղափարը, որը մարմնավորվում է գլխավոր հերոսուհու ճակատագրում։ Ստեղծագործությունը աչքի է ընկնում իր պարզ, բայց խորքային լեզվով, ռեալիստական պատկերներով և ուժեղ հոգեբանական լարվածությամբ, ինչը այն դարձնում է հայ դասական արձակի կարևորագույն նմուշներից մեկը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մտավոր սեփականության կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են մտավոր սեփականության օբյեկտների պաշտպանության իրավական հիմքերը, կառավարման մեխանիզմները, հեղինակային իրավունքի, հարակից իրավունքների, արդյունաբերական սեփականության և նորարարական գործունեության կարգավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է մտավոր սեփականության ոլորտում պետական քաղաքականության իրականացման խնդիրներին, իրավական պաշտպանության արդյունավետությանը, տնտեսական զարգացման մեջ մտավոր ակտիվների դերին և դրանց առևտրայնացման հնարավորություններին։ Աշխատությունում քննարկվում են միջազգային փորձը, իրավական համակարգի կատարելագործման ուղղությունները, ստեղծագործողների և կազմակերպությունների իրավունքների պաշտպանության, ինչպես նաև գիտության, տեխնոլոգիաների և բիզնեսի զարգացման համար մտավոր սեփականության կառավարման նշանակությունը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մտավոր սեփականության պաշտպանության և կառավարման արդիական խնդիրներով։

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հինգերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության ընթացքի, քննարկումների և մասնակիցների ելույթների վերաբերյալ վավերագրական տեղեկությունները։ Այն կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային կառավարման մարմինների գործունեության և համայնքային ինքնակազմակերպման ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նիստի կազմակերպման ձևերը, քննարկման ներկայացված հարցերը, մասնակիցների արտահայտած տեսակետներն ու ժողովական ընթացակարգերը։ Ազգային ընդհանուր ժողովի գործունեությունն արտացոլող այսպիսի փաստաթղթերը կարևոր են համայնքային ինքնակառավարման սկզբունքները, ազգային հաստատությունների դերակատարությունը և հասարակական նշանակության խնդիրների քննարկման մշակույթը բացահայտելու համար։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ են ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական բառապաշարի և արևմտահայ հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ատենագրությունը ժողովական փաստաթղթերի շարքի առանձին միավոր է, որն օգնում է վերակազմելու ազգային ներկայացուցչական կառույցի գործունեության պատմական ընթացքը և ուսումնասիրելու 19-րդ դարի հայ համայնքային կյանքի կազմակերպական առանձնահատկությունները։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է Վահե Քաչայի ստեղծագործության մեջ էքզիստենցիալիստական գաղափարների, թեմաների և գեղարվեստական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գրողի ստեղծագործությունը դիտարկվում է մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, օտարման և կյանքի իմաստի որոնման խնդիրների համատեքստում։ Վերլուծության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է գրական կերպարը հայտնվում բարոյական և հոգեբանական բարդ իրավիճակներում, որտեղ նա ստիպված է ինքնուրույն ընտրություն կատարել և պատասխանատվություն կրել սեփական որոշումների հետևանքների համար։ Աշխատությունը բացահայտում է Քաչայի ստեղծագործություններում մարդու ներաշխարհի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների, գոյաբանական անորոշության և մարդկային ճակատագրի խնդրի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմական և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը մարդու հոգեբանության ու աշխարհընկալման վրա, ինչպես նաև ծայրահեղ իրավիճակներում մարդկային արժեքների վերաիմաստավորմանը։ Քննարկվում են էքզիստենցիալիզմին բնորոշ այնպիսի մոտիվներ, ինչպիսիք են մահվան գիտակցումը, վախը, մեղավորության զգացումը, մեկուսացումը, օտարումը, ազատ կամքը և սեփական ինքնության որոնումը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի կերպարակերտման, հոգեբանական խորության, պատմողական կառուցվածքի և գեղարվեստական պատկերավորման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են գոյաբանական խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Քաչայի գրական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պատմական և սոցիալական իրականության արտացոլում, այլև որպես մարդու գոյության հիմնարար հարցերի գեղարվեստական հետազոտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է հեղինակի ստեղծագործության կապը եվրոպական գրական-փիլիսոփայական մտածողության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են էքզիստենցիալիստական գաղափարները վերաիմաստավորվում նրա ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, փիլիսոփաների, Վահե Քաչայի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների և հումանիտար մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Другие предметы

Գիրքը «Հոգեֆիզիոլոգիա»՝ Գրիգորյան Վ.-ի, ուսումնասիրում է մարդու հոգեբանական պրոցեսների և նյարդաբանական համակարգի ֆիզիոլոգիական հիմքերը: Այն ներկայացնում է, թե ինչպես նյարդային և հորմոնալ մեխանիզմները ներգործում են մարդու վարքի, զգացումների, հիշողության և ինտելեկտուալ գործունեության վրա: Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Նյարդային համակարգի ֆունկցիաներ – կենտրոնական և կողմնային նյարդային համակարգի գործունեություն, սինապտիկ փոխանցումներ։ Հոգեբանական պրոցեսների ֆիզիոլոգիա – զգայունություն, ընկալում, ուշադրություն, հիշողություն և սովորեցում։ Հորմոնների և նյարդանվիճակների ազդեցությունը – հույզեր, էմոցիաներ, դրդապատճառներ, սթրեսային արձագանքներ։ Գիրքը նախատեսված է հոգեբանության, բժշկության, կենսաբանության և նյարդաբանության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ մարդու հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական համակարգերի փոխհարաբերությունը:

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Հրաչյա Աճառյանի լեզվաբանական ժառանգության մեջ ոճագիտության և խոսքի մշակույթի խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գիտական մոտեցումների նշանակությունը հայ լեզվաբանության զարգացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայերենի բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, արտահայտչական հնարավորությունների և լեզվական տարբերակների վերաբերյալ Աճառյանի դիտարկումները՝ դրանք դիտարկելով ոճական նպատակահարմարության և գրական լեզվի մշակույթի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միավորների ընտրության, դրանց գործածության, իմաստային նրբերանգների և խոսքային միջավայրից կախված կիրառության հարցերին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են լեզվի պատմության, բարբառագիտության, բառագիտության և ստուգաբանության վերաբերյալ ուսումնասիրությունները նպաստում խոսքի առանձնահատկությունների և լեզվական նորմերի ավելի խոր ընկալմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրական լեզվի զարգացման, լեզվական ճշգրտության, արտահայտչականության, պարզության և նպատակահարմարության խնդիրներին, ինչպես նաև լեզվական տարբեր ձևերի գնահատմանը։ Ուսումնասիրության միջոցով կարող են բացահայտվել Աճառյանի այն գիտական սկզբունքները, որոնք առնչվում են լեզվի բնական զարգացման և գրական լեզվի մշակման փոխհարաբերությանը, լեզվական ժառանգության պահպանմանը և նոր լեզվական երևույթների գնահատմանը։ Աշխատանքը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գիտնականի մոտեցումները հայերենի բառապաշարային հարստության, լեզվական փոխազդեցությունների և տարբեր ժամանակաշրջաններում լեզվի փոփոխությունների նկատմամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Աճառյանի աշխատություններում հանդիպող լեզվական փաստերի վերլուծությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպիսի նշանակություն ունեն դրանք ժամանակակից հայերենի ոճական համակարգի և խոսքի մշակույթի ուսումնասիրման համար։ Հետազոտությունը կարևոր է ոչ միայն Աճառյանի գիտական ժառանգության արժևորման, այլև հայոց լեզվի ոճական հնարավորությունների, լեզվական նորմերի և խոսքի մշակույթի պատմական զարգացման ավելի ամբողջական ըմբռնման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, ոճագետների, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և հայերեն խոսքի մշակույթի հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։