Հայ ժողովրդի պատմությունը գրողների աչքերով: (Սկզբից մինչև 15-րդ դար): Գրականության հանձնարական ցանկ: Պրակ 1

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի ստեղծագործություններում հունա-հռոմեական և աստվածաշնչյան լեզվաշերտերի վերլուծությանը և դրանց հայերեն թարգմանության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մշակութային միջտեքստայնության և թարգմանական վերարտադրության խնդիրները։ Հեղինակը վերլուծում է Բայրոնի պոեզիայում և պոեմներում հանդիպող դասական անտիկ աղբյուրների՝ դիցաբանական պատկերների, պատմական ակնարկների և հռոմեական-հունական մշակութային կոդերի կիրառությունը, ինչպես նաև աստվածաշնչյան պատկերային համակարգի ազդեցությունը նրա գեղարվեստական լեզվի վրա։ Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ լեզվաշերտերը ձևավորում Բայրոնի ստեղծագործությունների գաղափարական և ոճական կառուցվածքը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն թարգմանությունների խնդիրներին՝ մշակութային համարժեքության, ոճական վերարտադրության և լեզվական ադապտացիայի տեսանկյունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև թարգմանչական ռազմավարությունները՝ բառացի և ազատ թարգմանություն, մեկնաբանական հավելումներ և միջմշակութային փոխանցման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը ընդգծում է Բայրոնի ստեղծագործությունների ընկալման և վերարտադրության առանձնահատկությունները հայ գրական միջավայրում։ Այն օգտակար է գրականագետների, թարգմանիչների և համեմատական գրականության հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Montivipera latifi տեսակի իժի թույնի ազդեցությամբ էրիթրոցիտների թաղանթային մոդելներում և հսկա միաշերտ վեզիկուլներում առաջացող ձևաբանական ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կենսաբանական թաղանթների կառուցվածքային կայունության, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և թույնի բաղադրիչների մեմբրանային ազդեցության մեխանիզմների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում բջջաթաղանթի և արհեստական լիպիդային համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությունն է, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե թույնի ազդեցությունն ինչպես է դրսևորվում տարբեր բարդության թաղանթային մոդելներում և ինչպիսի կառուցվածքային փոփոխություններով է ուղեկցվում դրանց ֆունկցիոնալ վիճակի խանգարումը։ Էրիթրոցիտների թաղանթային կառուցվածքները դիտարկվում են որպես բնական կենսաթաղանթների հատկությունները պահպանող փորձարարական համակարգ, մինչդեռ հսկա միաշերտ վեզիկուլները ծառայում են որպես վերահսկելի կազմով պարզեցված մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել թույնի և լիպիդային երկշերտի անմիջական փոխազդեցությունները։ Այս երկու համակարգերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ինչպես բնական թաղանթների սպիտակուցային և լիպիդային բաղադրիչների մասնակցությունը, այնպես էլ պարզ լիպիդային համակարգում առաջացող կառուցվածքային երևույթները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է թույնի ազդեցությունից հետո թաղանթների ձևի, ամբողջականության, կայունության, թափանցելիության և մեխանիկական հատկությունների փոփոխությունների վրա։ Կենսաբանական թաղանթը բարդ և դինամիկ կառուցվածք է, որի լիպիդային երկշերտը և դրա հետ կապված սպիտակուցները միասին ապահովում են բջջի սահմանազատումը, նյութափոխանակային հավասարակշռությունը և արտաքին միջավայրի հետ փոխազդեցությունը։ Թույնի կենսաակտիվ բաղադրիչները կարող են խանգարել այդ կառուցվածքային կազմակերպվածությունը՝ փոխելով լիպիդների դասավորությունը, թաղանթի կորությունը, հեղուկությունը կամ ամբողջականությունը։ Այդ պատճառով ձևաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է ֆունկցիոնալ ցուցանիշների հետ՝ պարզելու համար, թե տեսանելի կառուցվածքային փոփոխությունները որքանով են կապված թաղանթային գործառույթների խանգարման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում էրիթրոցիտների թաղանթային մոդելների կառուցվածքին։ Էրիթրոցիտների թաղանթները պարունակում են լիպիդային երկշերտ և դրա հետ կապված սպիտակուցային կառուցվածքներ, որոնք մասնակցում են բջջի ձևի և մեխանիկական կայունության պահպանմանը։ Բջջի ներքին պարունակության հեռացումից հետո պահպանվող թաղանթային համակարգը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել թույնի ազդեցությունը հենց թաղանթի մակարդակում՝ նվազեցնելով ներբջջային նյութափոխանակային գործընթացների ազդեցությունը փորձարարական արդյունքների վրա։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել թույնի բաղադրիչների անմիջական մեմբրանային ազդեցության առանձնացմանը և թաղանթային վնասման բնույթի գնահատմանը։ Հետազոտության մյուս կարևոր մոդելը հսկա միաշերտ վեզիկուլներն են։ Դրանք լիպիդային երկշերտից կազմված համեմատաբար մեծ արհեստական կառուցվածքներ են, որոնց չափերը թույլ են տալիս մանրադիտակային եղանակներով անմիջականորեն հետևել ձևի և թաղանթային կազմակերպվածության փոփոխություններին։ Դրանց առավելությունն այն է, որ լիպիդային կազմը հնարավոր է վերահսկել և փոփոխել՝ գնահատելով, թե տարբեր բաղադրությամբ թաղանթներն ինչպիսի զգայունություն են ցուցաբերում թույնի նկատմամբ։ Այդպիսով հնարավոր է ուսումնասիրել լիպիդային կազմի, թաղանթի ֆիզիկական վիճակի և թույնի ազդեցության միջև փոխկապակցվածությունը։ Ձևաբանական ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թաղանթային համակարգերի ձևի փոփոխությունները, դեֆորմացիաները, մակերևույթի անկանոնությունները, վեզիկուլների չափային փոփոխությունները և կառուցվածքային ամբողջականության խանգարման նշանները։ Նման երևույթների ժամանակային դիտարկումը հնարավորություն է տալիս պարզել ոչ միայն վերջնական փոփոխությունը, այլև դրա զարգացման հաջորդականությունը։ Որոշ փոփոխություններ կարող են լինել աստիճանական և սկզբնական փուլերում արտահայտվել թաղանթի ձևի կամ կորության փոփոխությամբ, մինչդեռ ավելի արտահայտված ազդեցության դեպքում կարող են առաջանալ թաղանթային ամբողջականության զգալի խանգարումներ։ Այս երևույթների համեմատությունը տարբեր փորձարարական պայմաններում հնարավորություն է տալիս գնահատել ազդեցության ուժգնության և թաղանթային պատասխանի միջև կախվածությունը։ Կարևոր ուղղություն է թաղանթի թափանցելիության ուսումնասիրությունը։ Բնական վիճակում լիպիդային երկշերտը ընտրողական պատնեշ է, որը սահմանափակում է բազմաթիվ նյութերի ազատ անցումը։ Թույնի ազդեցությամբ թաղանթի կազմակերպվածության փոփոխությունը կարող է մեծացնել դրա թափանցելիությունը և խախտել ներսի ու արտաքին միջավայրի միջև նյութերի բաշխումը։ Փորձարարական մոդելներում այս երևույթի գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե կառուցվածքային փոփոխությունները որքանով են ուղեկցվում պատնեշային գործառույթի կորստով։ Հատկապես կարևոր է որոշել՝ թափանցելիության փոփոխությունը նախորդում է արտահայտված ձևաբանական վնասմանը, թե զարգանում է դրա հետ զուգահեռ։ Այսպիսի տվյալները կարող են նպաստել մեմբրանային վնասման փուլերի ավելի ամբողջական նկարագրմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թաղանթների մեխանիկական հատկություններին։ Էրիթրոցիտների բնական գործառույթը պահանջում է բարձր դեֆորմացվողություն, քանի որ դրանք շարժվում են տարբեր տրամագծով անոթներով։ Թաղանթի լիպիդային կամ սպիտակուցային բաղադրիչների փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ դրա առաձգականության, կայունության և դեֆորմացման կարողության վրա։ Թույնի ազդեցությունից առաջացող մեխանիկական փոփոխությունների գնահատումը կարող է լրացնել ձևաբանական դիտարկումները և ցույց տալ, որ նույնիսկ արտաքինից ամբողջական թվացող թաղանթում կարող են արդեն զարգացած լինել ֆունկցիոնալ խանգարումներ։ Հսկա միաշերտ վեզիկուլների դեպքում մեխանիկական հատկությունների փոփոխությունները կարող են արտահայտվել ձևի անկայունությամբ, կորության փոփոխությամբ կամ արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայունության աճով։ Հետազոտության կարևոր հարցերից է թույնի ազդեցության կախվածությունը դրա քանակական մակարդակից և ազդեցության տևողությունից։ Տարբեր պայմաններում ստացված տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե փոփոխություններն ինչպիսի հաջորդականությամբ են զարգանում և արդյոք գոյություն ունեն այնպիսի պայմաններ, որոնց դեպքում թաղանթային համակարգը պահպանում է հարաբերական կայունությունը։ Ժամանակային կախվածության ուսումնասիրությունը կարող է առանձնացնել արագ զարգացող և ավելի ուշ արտահայտվող երևույթները՝ օգնելով տարբերակել անմիջական մեմբրանային ազդեցությունը երկրորդային կառուցվածքային փոփոխություններից։ Կարևորվում է նաև թույնի բազմաբաղադրիչ բնույթը։ Օձերի թույնը կենսաբանական ակտիվ նյութերի բարդ խառնուրդ է, և տարբեր բաղադրիչներ կարող են թաղանթների վրա ազդել տարբեր մեխանիզմներով։ Որոշ բաղադրիչների ազդեցությունը կարող է կապված լինել լիպիդային կառուցվածքների փոփոխության հետ, իսկ մյուսներինը՝ թաղանթային սպիտակուցների կամ մակերևութային փոխազդեցությունների հետ։ Հետևաբար ամբողջական թույնի ազդեցության ուսումնասիրությունը ներկայացնում է բազմաթիվ միաժամանակյա գործընթացների ընդհանուր արդյունքը։ Էրիթրոցիտային թաղանթների և պարզեցված լիպիդային վեզիկուլների արդյունքների համեմատությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե դիտարկվող ազդեցություններից որոնք են հնարավոր նույնիսկ միայն լիպիդային երկշերտի առկայության դեպքում, իսկ որոնք կարող են պայմանավորված լինել բնական թաղանթի ավելի բարդ կառուցվածքով։ Հատուկ նշանակություն ունի լիպիդային կազմի դերը։ Թաղանթների տարբեր լիպիդները տարբերվում են ֆիզիկական և քիմիական հատկություններով, ինչի պատճառով դրանց հարաբերակցությունը կարող է ազդել երկշերտի հեղուկության, հաստության, կորության և արտաքին նյութերի հետ փոխազդեցության վրա։ Արհեստական վեզիկուլների վերահսկելի կազմը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր լիպիդային համակարգերի արձագանքը և գնահատել առանձին բաղադրիչների հնարավոր պաշտպանիչ կամ զգայունացնող ազդեցությունը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ընդհանուր մեմբրանային կենսաֆիզիկայի տեսանկյունից, քանի որ թույլ են տալիս կապել մոլեկուլային կազմը մակրոսկոպիկ ձևաբանական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ։ Առանձին ուղղություն է թաղանթի հեղուկության և կազմակերպվածության գնահատումը։ Լիպիդային մոլեկուլների շարժունակության փոփոխությունները կարող են ազդել թաղանթի սպիտակուցների գործունեության, թափանցելիության և մեխանիկական հատկությունների վրա։ Թույնի ազդեցությունը կարող է փոխել լիպիդային միջավայրի կազմակերպվածությունը նույնիսկ այն դեպքերում, երբ թաղանթի ամբողջականությունը դեռևս տեսանելիորեն պահպանված է։ Այդ պատճառով ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել վաղ փոփոխություններ, որոնք նախորդում են ավելի արտահայտված կառուցվածքային վնասմանը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանրադիտակային դիտարկումների և քանակական վերլուծության համադրումը։ Վեզիկուլների և թաղանթային կառուցվածքների պատկերները կարող են օգտագործվել դրանց չափերի, ձևի, շրջանաձևության, մակերևութային առանձնահատկությունների և այլ ձևաբանական ցուցանիշների գնահատման համար։ Քանակական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել միայն տեսողական գնահատման սուբյեկտիվությունը և տարբեր փորձարարական խմբերի միջև փոփոխությունները ներկայացնել համադրելի ցուցանիշներով։ Ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը կարևոր է թույնի ազդեցության հետևանքով առաջացող փոփոխությունների կայունությունն ու նշանակությունը գնահատելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում համադրվում են կենսաֆիզիկական, բջջաբանական, կենսաքիմիական և մեմբրանաբանական մոտեցումները։ Բնական ծագման թաղանթային համակարգերի և արհեստական վեզիկուլների համեմատությունը թույլ է տալիս հետազոտությունն իրականացնել կառուցվածքային բարդության տարբեր մակարդակներում։ Փորձարարական տվյալները կարող են ներառել ձևաբանական դիտարկումներ, թաղանթային թափանցելիության և կայունության գնահատումներ, ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունների վերլուծություն և դրանց միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտում։ Կարևորվում են նաև համապատասխան վերահսկիչ խմբերը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս տարբերակել թույնի ազդեցությամբ պայմանավորված փոփոխությունները փորձարարական համակարգի բնական տատանումներից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է օձի թույնի և կենսաբանական թաղանթների փոխազդեցության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմամբ։ Բջջային թաղանթը բազմաթիվ թունավոր նյութերի ազդեցության կարևոր թիրախ է, ուստի դրա կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել թույնի կենսաբանական ազդեցության ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Բնական և մոդելային թաղանթների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել լիպիդային երկշերտի անմիջական փոփոխությունները բնական բջջաթաղանթի ավելի բարդ պատասխաններից և ձևավորել հետագա հետազոտությունների համար փորձարարական հիմք։ Միաժամանակ նման in vitro և մոդելային համակարգերում ստացված արդյունքները հիմնականում բնութագրում են թաղանթային մակարդակի երևույթները և ինքնին չեն ներկայացնում ամբողջական օրգանիզմում թույնի ազդեցության ամբողջ պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է կենսաբանական և արհեստական թաղանթային համակարգերի վրա Montivipera latifi-ի թույնի ազդեցության համալիր կենսաֆիզիկական ուսումնասիրություն՝ միավորելով ձևաբանական, ֆունկցիոնալ և ֆիզիկաքիմիական վերլուծությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկայի, թունաբանության, բջջային կենսաբանության, մեմբրանաբանության, կենսաքիմիայի և կենսաբանական թաղանթների մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի կառավարման և տնտեսական աճի միջև գոյություն ունեցող փոխազդեցությունների ուսումնասիրմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հարկային քաղաքականության ազդեցությանը տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, ձեռնարկատիրության, սպառման և պետական եկամուտների ձևավորման վրա։ Հարկային բեռը դիտարկվում է որպես պետության հարկաբյուջետային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ, որի մակարդակն ու կառուցվածքը կարող են ինչպես խթանել տնտեսական գործընթացները, այնպես էլ որոշ պայմաններում սահմանափակել տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական հնարավորությունները։ Քննության են առնվում հարկային բեռի գնահատման տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, դրա հաշվարկման ցուցանիշները, հարկային եկամուտների և համախառն ներքին արդյունքի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև տարբեր հարկատեսակների ազդեցությունը տնտեսության առանձին հատվածների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի հարկերի կառուցվածքին, հարկային դրույքաչափերին, հարկային արտոնություններին, վարչարարության արդյունավետությանը և հարկային պարտավորությունների կատարման մակարդակին։ Վերլուծվում է, թե հարկային համակարգում իրականացվող փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ մասնավոր ներդրումների, զբաղվածության, արտադրողականության, ձեռնարկությունների մրցունակության և գործարար միջավայրի վրա։ Կարևորվում է հարկային բեռի այնպիսի կառավարման անհրաժեշտությունը, որը միաժամանակ կապահովի պետական բյուջեի համար անհրաժեշտ եկամուտներ և չի ստեղծի անհամաչափ սահմանափակումներ տնտեսական գործունեության զարգացման համար։ Ուսումնասիրվում են հարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի միջև ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի կապերը՝ հաշվի առնելով պետական ծախսերի, ներդրումային միջավայրի, եկամուտների վերաբաշխման, սպառողական պահանջարկի և ստվերային տնտեսության գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հարկային վարչարարության կատարելագործմանը, հարկային կարգապահության բարձրացմանը, հարկման բազայի ընդլայնմանը և հարկերից խուսափելու հնարավորությունների նվազեցմանը՝ որպես հարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղությունների։ Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում գնահատվում են հարկային քաղաքականության ձևավորման և իրականացման հիմնախնդիրները, պետական ֆինանսական պահանջների ու մասնավոր հատվածի զարգացման շահերի հավասարակշռման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական և տնտեսագիտական վերլուծության մեթոդներ՝ հարկային ցուցանիշների և տնտեսական աճի տեմպերի միջև կապերը բացահայտելու, դրանց փոփոխությունների միտումները գնահատելու և համապատասխան օրինաչափություններ առանձնացնելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր երկրների հարկային քաղաքականության մոտեցումները և գնահատել Հայաստանի պայմաններում դրանց առանձին տարրերի կիրառելիությունը։ Աշխատությունը նպաստում է հարկային բեռի օպտիմալ կառավարման վերաբերյալ գիտական և կիրառական պատկերացումների ձևավորմանը և կարող է հիմք հանդիսանալ այնպիսի առաջարկությունների մշակման համար, որոնք ուղղված են հարկային համակարգի արդյունավետության, ներդրումային գրավչության, գործարար ակտիվության և երկարաժամկետ տնտեսական աճի խթանմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և հարկային քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս համակարգերում տարբեր ֆիզիկական դաշտերի հաշվարկման միասնական տեսական մոտեցումների մշակմանը և այդ համակարգերը բնութագրող ինտեգրալ պարամետրերի որոշման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Դիսպերս համակարգերը կազմված են շարունակական միջավայրից և դրա մեջ բաշխված մասնիկներից, կաթիլներից, պղպջակներից կամ այլ կառուցվածքային տարրերից, որոնց չափերը, ձևը, տարածական բաշխվածությունը և ֆիզիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ համակարգի վարքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են դիսպերս միջավայրերում առաջացող և տարածվող տարբեր բնույթի դաշտերի ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև առանձին մասնիկների ու շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել դաշտերի տարածական բաշխումը, հաշվի առնել համակարգի անհամասեռությունը և գնահատել բազմաթիվ դիսպերս տարրերի համատեղ ազդեցությունը։ Քննության են առնվում տեղային բնութագրերից ամբողջ համակարգին վերաբերող ընդհանրացված մեծությունների անցման մեթոդները և միջինացված ցուցանիշների հաշվարկման սկզբունքները։ Ինտեգրալ պարամետրերի որոշումը հնարավորություն է տալիս բարդ տարածական բաշխումները ներկայացնել սահմանափակ թվով քանակական ցուցանիշներով և դրանց միջոցով գնահատել համակարգի ընդհանուր ֆիզիկական վիճակը, փոխազդեցությունների ինտենսիվությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքը։ Վերլուծվում են տեսական հաշվարկների ճշգրտության վրա ազդող գործոնները, մասնիկների կոնցենտրացիայի, չափերի բաշխման, երկրաչափական կառուցվածքի և նյութական հատկությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև մշակված մոտեցումների կիրառելիությունը տարբեր կառուցվածք և ֆիզիկական բնույթ ունեցող բազմաբաղադրիչ միջավայրերի նկատմամբ։ Ընդհանրացված հաշվարկային մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս միավորել առանձին խնդիրների լուծման սկզբունքները, պարզեցնել բարդ համակարգերի մոդելավորումը և բարձրացնել դրանց մակրոսկոպիկ հատկությունների գնահատման արդյունավետությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նյութագիտության, ֆիզիկայի, քիմիական տեխնոլոգիաների և բազմաբաղադրիչ միջավայրերի մոդելավորման ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է կանխատեսել դիսպերս համակարգերի վարքը և որոշել դրանց հիմնական ընդհանրացված ֆիզիկական պարամետրերը։

Другие предметы

Աշխատությունը ներկայացնում է ժամանակակից ֆինանսական և բանկային համակարգերում օգտագործվող վճարային գործիքները, տեխնոլոգիաները և կարգավորումները։ Գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին տրամադրել ամբողջական պատկեր՝ ինչպես աշխատում են վճարային համակարգերը, ինչ դեր ունեն դրանք տնտեսության մեջ, և ինչպես են իրականացվում վճարումների անվտանգությունը, արագությունը և հուսալիությունը։ Աշխատությունը օգտակար է ֆինանսագիտության, տնտեսագիտության, բանկային գործի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, կառավարման և իրավագիտության ուսանողների, ինչպես նաև ֆինանսական ոլորտի մասնագետների համար։ Այն նաև կարևոր է ցանկացածի համար, ով ցանկանում է հասկանալ՝ ինչպես են կազմակերպվում փողի շարժը, վճարումները և հաշվապահական հաշվարկները ժամանակակից տնտեսությունում։

Литература

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։