Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն

Экономика

Կառավարման և կազմակերպական հոգեբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է առևտրային կազմակերպություններում կազմակերպչական մշակույթի ձևավորման, զարգացման և դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Շիրակի մարզում գործող կազմակերպությունների օրինակով։ Քննության են առնվում կազմակերպչական մշակույթի հասկացությունը, դրա տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, հիմնական բաղադրիչները և կազմակերպության արդյունավետ գործունեության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպական արժեքներին, վարքագծային նորմերին, աշխատանքային ավանդույթներին, ղեկավարության ոճին, աշխատակիցների փոխհարաբերություններին և ներքին հաղորդակցության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են կազմակերպչական մշակույթի տարբեր տիպերը, դրանց ազդեցությունը աշխատակիցների մոտիվացիայի, աշխատանքային բավարարվածության, մասնագիտական ներգրավվածության և կազմակերպության նպատակների իրականացման վրա։ Քննարկվում են Շիրակի մարզի առևտրային կազմակերպությունների գործունեության սոցիալ-տնտեսական պայմանները, տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը կազմակերպական արժեքների ու կառավարման գործելակերպի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կազմակերպչական մշակույթի գնահատման, աշխատակիցների վերաբերմունքի բացահայտման, ղեկավարության և անձնակազմի փոխհարաբերությունների վերլուծության, ինչպես նաև տարբեր կազմակերպությունների մշակութային առանձնահատկությունների համեմատության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում կազմակերպական միջավայրի բարելավման, թիմային համագործակցության ամրապնդման, ներքին հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացման և դրական կազմակերպչական մշակույթի զարգացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կազմակերպությունների կառավարման, կազմակերպական հոգեբանության, մարդկային ռեսուրսների կառավարման, տարածաշրջանային տնտեսագիտության և առևտրային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Կենսագործունեության անվտանգությունը գիտական և կիրառական ուղղություն է, որը ուսումնասիրում է մարդու կյանքի, առողջության և գործունեության անվտանգ պայմանների ապահովման սկզբունքներն ու միջոցները՝ տարբեր միջավայրերում՝ կենցաղում, աշխատանքի վայրում, արտադրությունում և արտակարգ իրավիճակներում։ Այն ընդգրկում է վտանգների բացահայտումը, դրանց կանխարգելումը և վնասակար ազդեցությունների նվազեցման մեխանիզմները՝ կապված ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և հոգեբանական գործոնների հետ։ Այս ոլորտը սերտորեն կապված է Occupational safety and health հասկացության հետ, որը նպատակ ունի ապահովել անվտանգ աշխատանքային պայմաններ և կանխել արտադրական վնասվածքներն ու մասնագիտական հիվանդությունները։ Կենսագործունեության անվտանգությունը նաև ներառում է առաջին օգնության հիմունքները, հրդեհային անվտանգությունը, էվակուացիայի կանոնները և ռիսկերի գնահատման մեթոդները, որոնք կարևոր են մարդու և հասարակության անվտանգության համար։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես նվազեցնել տեխնածին և բնական վտանգների ազդեցությունը՝ սկսած պարզ կենցաղային իրավիճակներից մինչև խոշոր արդյունաբերական կամ աղետային դեպքեր։ Այս գիտակարգի հիմնական նպատակն է ձևավորել անվտանգ վարքագծի մշակույթ, բարձրացնել մարդկանց պատրաստվածությունը արտակարգ իրավիճակներին և նվազեցնել վտանգավոր իրավիճակների առաջացման հավանականությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը Կենտրոնական Ասիայում XX դարի վերջին և XXI դարի սկզբին՝ տարածաշրջանային քաղաքական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Վերլուծվում են Թուրքիայի հետաքրքրությունները Կենտրոնական Ասիայի պետությունների նկատմամբ, արտաքին քաղաքական ռազմավարության ձևավորման գործոնները և տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Թուրքիայի քաղաքական, տնտեսական, էներգետիկ և մշակութային կապերը Կենտրոնական Ասիայի երկրների հետ, այդ թվում՝ համագործակցության միջազգային և երկկողմ ձևաչափերը, լեզվամշակութային ընդհանրությունների օգտագործումը և «փափուկ ուժի» գործիքների կիրառումը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, խոշոր տերությունների մրցակցությունը, անվտանգության խնդիրները և Թուրքիայի դերի փոփոխությունը հետխորհրդային տարածքում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության, Կենտրոնական Ասիայի միջազգային հարաբերությունների և հետխորհրդային տարածաշրջանային գործընթացների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով քաղաքագետների, դիվանագետների, պատմաբանների, արևելագետների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար։

История

Պատմագիտական և ռազմապատմական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1914–1920 թվականներին հայկական ազգային զինուժի կազմավորման, կազմակերպական զարգացման և մարտական գործողություններին մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հայոց ցեղասպանության, Ռուսաստանի կայսրության փլուզման և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական կամավորական ջոկատների ձևավորման նախադրյալները, ազգային զինված ուժերի ստեղծման քաղաքական ու ռազմական պայմանները և հայկական զորամիավորումների կազմակերպման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական կամավորական շարժման, Հայկական կորպուսի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կանոնավոր բանակի ձևավորման ու գործունեության պատմությանը։ Վերլուծվում են հայկական զորամասերի մասնակցությունը Կովկասյան ռազմաճակատի ռազմական գործողություններին, 1918 թվականի մայիսյան հերոսամարտերին և հետագա տարիների ռազմական դիմակայություններին։ Քննարկվում են զինուժի հրամանատարական կառուցվածքի, անձնակազմի համալրման, նյութատեխնիկական ապահովման, ռազմական պատրաստության և կազմակերպական կառավարման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ռազմական գործողությունների ընթացքի վրա ազդող ռազմաքաղաքական պայմանները, տարածաշրջանային հակամարտությունները և հայկական պետականության պաշտպանության մարտահրավերները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական փաստաթղթերի, ռազմական հաղորդագրությունների, հուշագրությունների և արխիվային նյութերի նշանակությանը հայկական ազգային զինուժի գործունեության պատմագիտական գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ռազմական պատմության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պատմության և XX դարի սկզբի ազգային-ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Литература

Ստեղծագործությունը կրոնաբարոյական և գեղարվեստական բնույթի երկ է, որի կենտրոնական թեման հոգևոր դարձը, քրիստոնեական հավատքի ընդունումը և մարդու ներքին վերափոխումն են։ Վերնագրում արտահայտված որդեգրման և դարձի գաղափարները միահյուսվում են՝ առաջ բերելով հավատքի, հոգևոր պատկանելության, ինքնության և բարոյական ընտրության հարցեր։ Երկի գաղափարական առանցքը մարդու հոգևոր կյանքի փոփոխությունն է, երբ նախկին համոզմունքների, աշխարհայացքի կամ կենսակերպի վերանայումը հանգեցնում է նոր արժեքների ընդունման և բարոյական ինքնագիտակցության ձևավորման։ Կույսի կերպարը կրոնական ու բարոյախոսական գրականության ավանդույթում կարող է մարմնավորել մաքրություն, հավատարմություն, անմեղություն և հոգևոր նվիրում, իսկ որդեգրման գաղափարը կապվում է նոր հոգևոր ընտանիքի, համայնքի կամ արժեքային համակարգի մեջ ընդգրկվելու հետ։ Այս իմաստային շրջանակում ստեղծագործությունը կարևորում է ոչ միայն արտաքին հանգամանքների փոփոխությունը, այլև մարդու ներաշխարհում տեղի ունեցող վերափոխումը, խղճի ձայնին հետևելը և հավատքի միջոցով կյանքի նոր իմաստ գտնելը։ Դարձի թեման քրիստոնեական գրականության մեջ ունի առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ այն ներկայացնում է հոգևոր վերածննդի, մեղավոր ընթացքից հրաժարվելու, ճշմարտության որոնման և աստվածային արժեքներին մերձենալու գաղափարները։ Աշխատության բարոյախոսական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անձնական համոզմունքների, հոգևոր պատասխանատվության, հավատի ամրության և հասարակական միջավայրի ազդեցության փոխհարաբերությունները։ Գրական տեսանկյունից ստեղծագործությունը պատկանում է այն երկերի շարքին, որոնցում գեղարվեստական պատումը ծառայում է կրոնական և դաստիարակչական գաղափարների արտահայտմանը։ Վերնագրային կառուցվածքն իսկ ընդգծում է թեմայի երկակի բնույթը՝ մի կողմից ներկայացնելով անձնական կամ ընտանեկան հարաբերությունների հետ կապված իրավիճակ, մյուս կողմից՝ հոգևոր դարձի գաղափարը, որը կարող է մեկնաբանվել որպես մարդու ինքնության և կյանքի ուղղության հիմնարար փոփոխություն։ Նման ստեղծագործություններին բնորոշ են բարոյական հակադրությունների ընդգծումը, հավատքի ու անհավատության, հին և նոր արժեքների, արտաքին ու ներքին փոփոխությունների համադրումը, ինչպես նաև ընթերցողի զգացմունքային և մտավոր ներգրավվածության ապահովումը։ Երկի կարևորությունը պայմանավորված է նաև 19-րդ դարի հայ հասարակության կրոնական և կրթամշակութային միջավայրում բարոյական ու հոգևոր դաստիարակության նկատմամբ ունեցած հետաքրքրությամբ։ Այդ ժամանակաշրջանի հայ տպագիր գրականության մեջ կրոնական թեմաներով գեղարվեստական երկերը կարևոր միջոց էին քրիստոնեական արժեքները տարածելու, ընտանեկան ու հասարակական բարոյականության հարցեր բարձրացնելու և ընթերցողի աշխարհայացքի ձևավորմանը նպաստելու համար։ Ստեղծագործությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական ու գրական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է հայալեզու կրոնական և բարոյախոսական ընթերցանության շրջանակի ընդլայնումը։ Այն արժեքավոր է հայ կրոնական գեղարվեստական գրականության, 19-րդ դարի բարոյախոսական երկերի, քրիստոնեական դարձի թեմայի և հայ համայնքների հոգևոր-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Միաժամանակ գիրքը կարող է դիտարկվել որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին այդ շրջանի հայ հեղինակներն ու հրատարակիչները գեղարվեստական պատումի միջոցով ներկայացնում հավատքի, հոգևոր ինքնության, բարոյական ընտրության և մարդու ներքին վերափոխման գաղափարները։