Հայաստանի ազգային գրադարանի 2025 թ. ծրագիրը

История

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991-1998 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և տարածաշրջանային իրողությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմական, մշակութային և հումանիտար կապերի զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների վերլուծությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկը միջազգային հարաբերությունների լիարժեք համակարգում ներգրավվելն ու տարբեր պետությունների հետ դիվանագիտական կապերի հաստատումն էր։ Այս գործընթացում Հունաստանը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ՝ հաշվի առնելով երկու ժողովուրդների պատմական, մշակութային և քրիստոնեական ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ համակրանքի և պատմական հիշողության վրա հիմնված կապերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1990-ականների սկզբին դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման և երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորման գործընթացը։ Կարող են քննվել բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոխայցերը, միջպետական շփումները, ստորագրված համաձայնագրերը և այն հիմնական հարցերը, որոնք ձևավորել են երկկողմ հարաբերությունների օրակարգը։ Այդ շրջանի հարաբերությունների առանձնահատկությունն այն էր, որ դրանք զարգանում էին Հայաստանի համար քաղաքական և տնտեսական ծանր պայմաններում՝ Արցախյան հակամարտության, շրջափակման, տնտեսական ճգնաժամի և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ֆոնին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հունաստանի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ։ Հունաստանը, լինելով Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի անդամ, Հայաստանի համար կարող էր հանդես գալ որպես եվրոպական և միջազգային կառույցների հետ կապերի կարևոր գործընկեր։ Միաժամանակ երկու երկրների արտաքին քաղաքական օրակարգերում առկա էին մի շարք ընդհանուր հետաքրքրություններ, որոնք նպաստում էին փոխադարձ քաղաքական աջակցությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ Հունաստանի դիրքորոշումները և այդ հարցի ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային մեխանիզմների ձևավորման գործընթացն էր, իսկ Հունաստանի վերաբերմունքը տարածաշրջանային կայունության և Հայաստանի նկատմամբ կարևոր դեր ուներ երկկողմ քաղաքական կապերի համատեքստում։ Առանձին ուշադրության է արժանի տնտեսական համագործակցությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ էր ստեղծել իրավական և կազմակերպական հիմքեր, զարգացնել առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային համագործակցությունը և գործարար շփումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել առևտրաշրջանառության զարգացման միտումները, հունական ներդրումների և տնտեսական ծրագրերի նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի՝ արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ձգտումները։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Հունաստանի հնարավոր դերը Հայաստանի տնտեսական վերականգնման և միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու գործընթացում։ Ռազմական և պաշտպանական համագործակցությունը նույնպես կարող է դիտարկվել որպես երկկողմ հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և վերակազմավորման պայմաններում արտաքին գործընկերների հետ ռազմական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և այլ ոլորտներում կապերի զարգացումը ձեռք էր բերում կարևոր նշանակություն։ Հունաստանի հետ համագործակցության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական կապերի բնույթն ու նշանակությունը։ Հատուկ տեղ կարող է հատկացվել մշակութային և հումանիտար հարաբերություններին։ Երկու ժողովուրդների պատմական կապերը, մշակութային ժառանգության նկատմամբ փոխադարձ հետաքրքրությունը, կրթական և գիտական համագործակցությունը, մշակութային միջոցառումները և հասարակական կազմակերպությունների շփումները նպաստել են երկկողմ հարաբերությունների հասարակական հիմքի ամրապնդմանը։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր էր, քանի որ պետական դիվանագիտությանը զուգահեռ ձևավորվում էին նաև հասարակական և մշակութային կապերի կայուն մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգրկվել նաև հայկական համայնքի և հունական հասարակության դերակատարությունը հարաբերությունների զարգացման գործում։ Պատմական հիշողությունը և երկու ժողովուրդների միջև առկա փոխադարձ ընկալումները նպաստել են քաղաքական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին պատմական և մշակութային ընդհանրությունները վերածվում ժամանակակից միջպետական համագործակցության կոնկրետ ուղղությունների։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է 1991-1998 թվականների երկկողմ հարաբերությունների զարգացման փուլային պատկերի ներկայացումը։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեցին հարաբերությունների հիմնական ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ընդլայնվեց քաղաքական երկխոսությունը և ստեղծվեցին համագործակցության տարբեր ոլորտների հետագա զարգացման նախադրյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Հունաստանի հարաբերությունները 1991-1998 թվականներին ձևավորվեցին ոչ միայն ընթացիկ քաղաքական շահերի, այլև պատմական, մշակութային և աշխարհաքաղաքական գործոնների համադրության արդյունքում։ Այդ տարիները կարևոր նշանակություն ունեցան երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալացման և հետագա համագործակցության հիմքերի ստեղծման համար՝ քաղաքականությունից ու տնտեսությունից մինչև պաշտպանություն, մշակույթ, կրթություն և հումանիտար ոլորտներ։

Педагогика

Вторая международная научно-практическая конференция աշխատությունը գիտաժողովի նյութերի ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր ոլորտների գիտնականների և մասնագետների զեկույցներ, հետազոտական հոդվածներ և գործնական ուսումնասիրություններ, այն ներկայացնում է արդի գիտական խնդիրների քննարկումներ, նոր մեթոդաբանություններ և կիրառական լուծումներ՝ կախված կոնկրետ գիտաժողովի թեմատիկ ուղղվածությունից, ժողովածուն ընդգրկում է միջդիսցիպլինար հետազոտություններ, որոնք կարող են վերաբերվել կրթությանը, տնտեսությանը, տեխնոլոգիաներին կամ հասարակական գիտություններին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական համագործակցության և փորձի փոխանակման կարևորությունը միջազգային մակարդակում, ինչը այն դարձնում է արժեքավոր աղբյուր գիտական համայնքի համար՝ նոր գաղափարների տարածման և հետազոտական արդյունքների ամրապնդման տեսանկյունից։

Литература

Հրատարակության վերնագիրը ներկայացված է հայատառ օսմաներեն-թուրքերեն գրությամբ և բաղկացած է հիմնական անվանումից ու այն լրացնող երկրորդ արտահայտությունից։ «Բարիս ֆաճիալարը» և «Բարիսին միւէսսիր վագաալարը» ձևերը պահպանվում են հայատառ հնչյունական գրությանը մոտ՝ խուսափելով դրանց իմաստային չհիմնավորված մեկնաբանությունից։ Առաջին հատորի նշումը ցույց է տալիս, որ գիրքը բազմահատոր հրատարակության մաս է և ներկայացնում է շարքի սկզբնական բաժինը։ Վերնագրում առկա «վագաալար» բառաձևը կարող է առնչվել դեպքերի կամ իրադարձությունների ներկայացմանը, սակայն միայն մատենագիտական տվյալներով հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության կոնկրետ թեման, սյուժեն կամ պատմական հիմքը։ Այդ պատճառով բովանդակային բնութագրումը սահմանափակվում է վերնագրից և հրատարակության կառուցվածքից բխող տեղեկություններով։ Գիրքը մատենագիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի վերջին հայատառ թուրքերեն գրականության և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն վկայում է հայերեն տառերով թուրքերեն գրավոր նյութերի հրատարակման և բազմալեզու ընթերցողական մշակույթի գոյության մասին։ Նման աշխատությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ համայնքի գրական կյանքի, լեզվական փոխազդեցությունների և հայատառ թուրքերեն տպագիր ժառանգության պատմության բացահայտման տեսանկյունից։

Другие предметы

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է կիբեռնետիկայի գաղափարների, մեթոդների և տեխնիկական միջոցների՝ ժողովրդական տնտեսության տարբեր ոլորտներում կիրառությանը վերաբերող մասնագիտական գրականության համակարգմանը։ Ներկայացվում և ծանոթագրվում են 1967–1970 թվականներին հրապարակված նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ավտոմատ կառավարման, տնտեսական գործընթացների մոդելավորման, տեղեկատվության մշակման և հաշվարկային տեխնիկայի կիրառման հիմնական ուղղությունների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության կառավարման, պլանավորման, տնտեսական հաշվարկների, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և կառավարման համակարգերի զարգացման վերաբերյալ աշխատություններին։ Մատենագիտական նկարագրությունները լրացվում են համառոտ ծանոթագրություններով՝ օգնելով ընթերցողին կողմնորոշվել ներկայացված աղբյուրների թեմատիկ բովանդակության և մասնագիտական նշանակության հարցերում։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու կիբեռնետիկական մոտեցումների տարածմանը տնտեսության և արտադրության կառավարման ոլորտներում։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական գրականության հիմնական ուղղությունները և տեղեկատվական պահանջները։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, տնտեսագետների, կառավարման և ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև գիտության ու տեխնիկայի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է պիրինի երրորդային կառուցվածքի de novo մոդելավորմանը և դրա փոխազդեցությունների դինամիկայի ուսումնասիրությանը ապոպտոզի հետ կապված սպիտակուցների հետ։ Հետազոտությունը գտնվում է կառուցվածքային կենսաինֆորմատիկայի և մոլեկուլային կենսաբանության այն ոլորտում, որտեղ համակարգչային մեթոդներով ուսումնասիրվում են սպիտակուցների տարածական կառուցվածքը, դրանց կայունությունը, կոնֆորմացիոն փոփոխությունները և այլ սպիտակուցների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Պիրինը մարդու իմունային համակարգի հետ կապված կարևոր սպիտակուց է, որի կառուցվածքային կազմակերպման և սպիտակուց-սպիտակուց փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու բջջային ազդանշանային գործընթացների և բորբոքային արձագանքների մոլեկուլային հիմքերը։ Աշխատանքի հիմնական խնդիրներից մեկը պիրինի երրորդային կառուցվածքի համակարգչային վերականգնումն է այն պայմաններում, երբ ամբողջական փորձարարական կառուցվածքային տվյալները կարող են սահմանափակ լինել։ De novo մոդելավորման մոտեցումը ենթադրում է սպիտակուցի տարածական կառուցվածքի կանխատեսում՝ հիմնվելով ամինաթթվային հաջորդականության, կառուցվածքային օրինաչափությունների և էներգետիկ չափանիշների վրա։ Այս գործընթացում գնահատվում են սպիտակուցային շղթայի հնարավոր կոնֆորմացիաները և ընտրվում են առավել հավանական տարածական կառուցվածքները։ Ստացված մոդելը կարող է հետագայում ենթարկվել կառուցվածքային և էներգետիկ վավերացման՝ դրա երկրաչափական և ֆիզիկաքիմիական իրատեսությունը գնահատելու համար։ Հետազոտության հաջորդ կարևոր ուղղությունը պիրինի և ապոպտոզի գործընթացներում ներգրավված սպիտակուցների փոխազդեցության ուսումնասիրությունն է։ Սպիտակուցների փոխազդեցությունը սովորաբար կախված է դրանց մակերևույթների տարածական համապատասխանությունից, լիցքավորված և հիդրոֆոբ հատվածների բաշխումից, ջրածնային կապերից և այլ ոչ կովալենտ փոխազդեցություններից։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն հատվածները, որոնց միջոցով պիրինը ճանաչում և կապվում է գործընկեր սպիտակուցների հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի ոչ միայն փոխազդեցության ստատիկ կառուցվածքը, այլև դրա դինամիկան։ Մոլեկուլային դինամիկայի մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս հետևելու սպիտակուցների շարժումներին ժամանակի ընթացքում և գնահատելու, թե ինչպես են փոփոխվում դրանց կոնֆորմացիաները փոխազդեցության ընթացքում։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել կապման կայունությունը, շարժունակությունը, կառուցվածքային տատանումները և փոխազդեցության մեջ ներգրավված ամինաթթվային մնացորդների վարքագիծը։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել նաև մոլեկուլային դոքինգի մեթոդներ՝ պիրինի և թիրախային սպիտակուցների հնարավոր կապման դիրքերը կանխատեսելու համար։ Դոքինգի արդյունքում ստացված մոդելների հետագա դինամիկ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել առավել կայուն փոխազդեցությունները և պարզել, թե կապման ընթացքում որ կառուցվածքային փոփոխություններն են առավել նշանակալի։ Աշխատանքի կարևոր գիտական խնդիր է նաև պիրինի կառուցվածքի և նրա ֆունկցիոնալ հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Սպիտակուցի նույնիսկ փոքր կոնֆորմացիոն փոփոխությունները կարող են ազդել փոխազդեցության մակերևույթների հասանելիության և այլ սպիտակուցների հետ կապվելու կարողության վրա։ Հետևաբար կառուցվածքային մոդելավորումը կարող է լրացուցիչ պատկերացում տալ այն մեխանիզմների մասին, որոնց միջոցով պիրինը մասնակցում է բջջային ազդանշանային գործընթացներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել նաև հիվանդությունների մոլեկուլային մեխանիզմների ուսումնասիրման համար, քանի որ պիրինի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ խանգարումները կապված են մարդու իմունային համակարգի մի շարք պաթոլոգիական գործընթացների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է de novo սպիտակուցային մոդելավորումը, մոլեկուլային դոքինգը և մոլեկուլային դինամիկայի ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պիրինի տարածական կառուցվածքի և ապոպտոզի հետ կապված սպիտակուցների հետ դրա փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այդպիսի հետազոտությունը կարող է ընդլայնել պատկերացումները սպիտակուցների կառուցվածք-ֆունկցիա կապի, սպիտակուցային փոխազդեցությունների մոլեկուլային հիմքերի և բջջային կարգավորման գործընթացների վերաբերյալ։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասի հայկական դպրոցների ուսուցիչների և ուսուցչուհիների հասարակական կազմակերպության կանոնադրական դրույթները՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում հայկական կրթական միջավայրի կազմակերպման և մասնագիտական ինքնակազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթղթում սահմանվում են ընկերության ստեղծման նպատակները, գործունեության ուղղությունները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը և կազմակերպության ներքին գործունեության կարգը։ Այն կարող է ներառել նաև ընկերության ֆինանսական միջոցների ձևավորման, անդամավճարների, ժողովների անցկացման, որոշումների ընդունման և վարչական մարմինների լիազորությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Կանոնադրական նյութը կարևոր աղբյուր է հայկական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ուսուցիչների մասնագիտական և հասարակական համախմբման ձևերի, կրթական ոլորտի խնդիրների և փոխօգնության սկզբունքների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ուսուցիչների մասնագիտական շահերի պաշտպանության, կրթական աշխատանքի բարելավման, գիտելիքների տարածման և ուսուցիչների սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության հետ կապված դրույթները։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է նաև բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցների կազմակերպական առանձնահատկությունները և կրթական համայնքի ներսում ձևավորված ինստիտուցիոնալ հարաբերությունները։ Որպես սկզբնաղբյուր՝ հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն մանկավարժության պատմության, այլև հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման, կրթական ինքնակառավարման և մասնագիտական միավորումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել հայկական դպրոցների պատմության, ուսուցչական շարժումների և Կովկասի հայկական կրթական կյանքի վերաբերյալ հետազոտություններում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմաբաններին, մանկավարժներին, հայագետներին, պատմաբաններին, սոցիալական և կրթական կազմակերպությունների ուսումնասիրողներին, արխիվագետներին, մատենագետներին և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի հետազոտողներին։