Հայաստանի բարձր լեռնային շրջանների ավանդական կաթնամթերքներից մեկուսացված կաթնաթթվային բակտերիաների նույնականացումը, հակաբակտերիական և պրոտեոլիտիկ հատկությունների ուսումնասիրությունը

История

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացու պատմագրական երկի և Աստվածաշնչի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով աստվածաշնչյան նյութի, գաղափարների, կերպարների և պատմողական սկզբունքների դերը հայ պատմագրության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են աստվածաշնչյան գրքերի և պատմագրական շարադրանքի միջև առկա բովանդակային, գաղափարական և կառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև սուրբգրային պատումների, մեջբերումների ու ակնարկների կիրառությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով աստվածաշնչյան պատմությունները, կերպարներն ու բարոյական-կրոնական գաղափարները ներառվում են հայ ժողովրդի ծագման, անցյալի և պատմական իրադարձությունների ներկայացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պատմագրի աշխարհայացքը և նրա կողմից պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման աստվածաշնչյան հիմքերը՝ միաժամանակ բացահայտելով պատմության, կրոնի և ազգային ինքնագիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աստվածաշնչյան կերպարների և իրադարձությունների հետ համեմատություններին, որոնք կարող են ծառայել որպես պատմական դեպքերի գնահատման, հերոսների բնութագրման կամ բարոյական եզրահանգումների միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են քննվել սուրբգրային տեքստի ուղղակի և անուղղակի ազդեցությունները, աստվածաշնչյան պատկերների ու լեզվական ձևակերպումների կիրառությունը, ինչպես նաև դրանց վերաիմաստավորումը հայկական պատմական միջավայրում։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայ պատմագրության վաղ շրջանի մտավոր և հոգևոր հիմքերը և այն դերը, որ ունեցել է քրիստոնեական աշխարհայացքը ազգային պատմության մեկնաբանության գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ միջնադարյան գրականության, պատմագրության և աստվածաբանական մտքի փոխհարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, միջնադարագետներին, բանասերներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Медицина

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մարզիկների գերլարվածության վաղ հայտնաբերման և գերհոգնածության կանխարգելման հնարավորություններին՝ որպես ախտորոշիչ նյութ օգտագործելով թուքը։ Աշխատության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ինտենսիվ և երկարատև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը կարող է առաջացնել օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական արձագանքների փոփոխություններ, որոնք հնարավոր է բացահայտել կենսաբանական որոշ ցուցանիշների միջոցով դեռևս արտահայտված գերհոգնածության ձևավորումից առաջ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են թքի բաղադրությունը, դրա կենսաքիմիական ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունները ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության տարբեր մակարդակների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հնարավոր կենսամարկերներին, որոնք կարող են տեղեկատվություն տրամադրել մարզիկի ֆունկցիոնալ վիճակի, սթրեսային արձագանքի, վերականգնման աստիճանի և գերլարվածության առաջացման հավանականության մասին։ Թքի օգտագործումը որպես հետազոտական նյութ կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ոչ ինվազիվ և համեմատաբար հեշտ իրականացվող վերահսկման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպատակ ունի նպաստելու մարզումային ծանրաբեռնվածության ավելի անհատականացված կառավարմանը՝ հնարավորություն տալով ժամանակին նկատել օրգանիզմի անբարենպաստ արձագանքները և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխել մարզման ինտենսիվությունը կամ վերականգնման ռեժիմը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրել սպորտային բժիշկներին, ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, կենսաքիմիկոսներին, սպորտային գիտության մասնագետներին և հետազոտողներին՝ մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման, գերհոգնածության կանխարգելման և մարզումային գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման նպատակով։

Другие предметы

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ղրիմի տարածքում հայտնաբերված հայկական արձանագրությունների (էպիգրաֆիկ հուշարձանների) ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ համայնքի պատմական ներկայությունը, մշակութային ժառանգությունը և միջնադարյան գաղթօջախների գործունեությունը Սևծովյան տարածաշրջանում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հավաքել, համակարգել և վերլուծել Ղրիմում պահպանված հայկական արձանագրությունները՝ քարակերտ հուշարձանների, եկեղեցիների, խաչքարերի, տապանաքարերի և այլ նյութական աղբյուրների վրա, որոնք վկայում են հայերի սոցիալ-տնտեսական և հոգևոր կյանքի մասին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների լեզվական առանձնահատկությունները, հիմնականում միջին հայերեն և գրաբար ձևերը, ինչպես նաև դրանց բովանդակային կառուցվածքը՝ նվիրատվական, հիշատակի, կրոնական և իրավական բնույթի գրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ղրիմի հայկական գաղութների ձևավորման պատմությանը՝ հատկապես Կաֆա (Թեոդոսիա), Սուրոժ և այլ կենտրոնների դերին, որոնք միջնադարում կարևոր առևտրային և մշակութային հանգույցներ էին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայերի փոխազդեցությունը տեղական և տարածաշրջանային ժողովուրդների հետ՝ ընդգծելով մշակութային փոխառնչությունների և ինտեգրման գործընթացները։ Միաժամանակ արձանագրությունները դիտվում են որպես արժեքավոր աղբյուր պատմության, լեզվաբանության և արվեստագիտության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել հայկական սփյուռքի կյանքի մանրամասները Ղրիմում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հայագիտության և էպիգրաֆիկայի ոլորտում՝ բացահայտելով Ղրիմի հայկական պատմամշակութային ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին հայ մշակութային կյանքում երաժշտական թատրոնի ձևավորման և զարգացման պատմական ու գեղարվեստական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազգային թատերական և երաժշտական ավանդույթների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին բեմական արվեստի նոր տեսակներ՝ համադրելով դրամատիկական գործողությունը, երաժշտությունը, երգը և կատարողական արվեստը։ Քննվում են այն հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստեցին երաժշտական թատրոնի սկզբնավորմանը, ինչպես նաև հայ մշակութային կենտրոնների, թատերական խմբերի, երաժիշտների, դերասանների և հասարակական գործիչների մասնակցությունը նոր բեմական մշակույթի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորմանը, ժողովրդական երաժշտության և քաղաքային երգարվեստի տարրերի կիրառմանը, ինչպես նաև եվրոպական երաժշտաթատերական ավանդույթների յուրացման և տեղայնացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են երաժշտական ներկայացումների ժանրային առանձնահատկությունները, բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և երգեցողական կատարողականության փոխհարաբերությունը, նվագակցությունը և երաժշտության դրամատուրգիական գործառույթը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպերային և երաժշտական-կատակերգական ձևերի աստիճանական կայացումը, դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայ դրամատուրգիայի և երաժշտական ստեղծագործության զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներկայացումների ծրագրերը, թատերական մամուլը, ժամանակակիցների հուշագրությունները, երաժշտական ստեղծագործությունները և այլ պատմական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել բեմական կյանքի ընդհանուր պատկերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր քաղաքներում և հայկական համայնքներում գործող մշակութային կենտրոնների փոխադարձ կապերին, հյուրախաղերին և ստեղծագործական փորձի տարածմանը։ Երաժշտական թատրոնի զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական երևույթ, այլև որպես ազգային մշակութային ինքնագիտակցության, հասարակական կյանքի և մասնագիտական արվեստի կայացման կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտագիտության, թատերագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հայ երաժշտական բեմարվեստի սկզբնական շրջանի առանձնահատկությունները և հետագա մասնագիտական զարգացման համար ձևավորված գեղարվեստական հիմքերը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում ապոզիտիվային կառուցվածքների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական կառույցներն են, որոնցում երկու կամ ավելի անվանական միավորներ գտնվում են փոխադարձ կապի մեջ, և դրանցից մեկը լրացուցիչ կերպով բնութագրում, հստակեցնում կամ վերանվանում է մյուսին։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է ապոզիտիվային կառուցվածքների տեղը անգլերենի շարահյուսական համակարգում, դրանց ձևավորման սկզբունքները և նախադասության մեջ կատարած գործառույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ապոզիտիվային հարաբերությունները դրսևորվում տարբեր կառուցվածքային ձևերով և ինչպիսի իմաստային կապեր են առաջանում հիմնական և հավելյալ անվանական բաղադրիչների միջև։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ապոզիտիվային կառույցների դասակարգումը՝ հաշվի առնելով դրանց կառուցվածքային կազմակերպումը, բաղադրիչների հարաբերությունը, շարահյուսական դիրքը և հաղորդակցական նշանակությունը։ Քննության են առնվում ինչպես սահմանափակող, այնպես էլ չսահմանափակող բնույթի կառուցվածքները, որոնց միջոցով խոսողը կարող է կամ նույնականացնել տվյալ անձը կամ առարկան, կամ պարզապես հավելյալ տեղեկություն հաղորդել դրա մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կետադրության և ինտոնացիայի դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ անգլերենում ապոզիտիվային կառուցվածքի առանձնացումը կամ չառանձնացումը կարող է կապված լինել դրա իմաստային և հաղորդակցական գործառույթի հետ։ Աշխատության մեջ կառուցվածքային վերլուծությունը զուգակցվում է իմաստաբանական ուսումնասիրության հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ապոզիտիվային կապերի տարբեր տեսակները, դրանցում առկա նույնականացման, բնութագրման, պարզաբանման և լրացման հարաբերությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև այդ կառույցների գործածությունը տարբեր խոսքային և ոճական միջավայրերում՝ գրական, գիտական, հրապարակախոսական և առօրյա խոսքում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց կիրառական բազմազանությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ապոզիտիվային կառույցների և շարահյուսական այլ հարակից երևույթների սահմանազատման խնդիրը, քանի որ արտաքին կառուցվածքով նման ձևերը միշտ չէ, որ ունեն նույն քերականական կամ իմաստային բնույթը։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից անգլերենի անվանական բառակապակցությունների և նախադասության կառուցվածքի ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել անգլերենի քերականությամբ և տեսական լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, անգլերենի դասավանդողներին, թարգմանիչներին, լեզվաբանության ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է ապոզիտիվային կառուցվածքների կառուցվածքային կազմակերպման, իմաստային բովանդակության և հաղորդակցական գործառույթի փոխկապակցվածությունը՝ ներկայացնելով դրանց դերը ժամանակակից անգլերենի շարահյուսական համակարգում և լեզվական հաղորդակցության մեջ։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ձևավորման, գնահատման և ամրապնդման տնտեսական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտումն է, դրանց փոխազդեցության վերլուծությունը և ֆինանսական հավասարակշռության պահպանման հնարավոր մոտեցումների հիմնավորումը։ Քննվում են սեփական և փոխառու կապիտալի կառուցվածքը, վճարունակությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը, գործարար ակտիվությունը, դրամական հոսքերը և ֆինանսական անկախության աստիճանը՝ որպես կազմակերպության տնտեսական կայունությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրական ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ ֆինանսական արդյունքների վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ արտադրության ծավալները, հիմնական միջոցների օգտագործման արդյունավետությունը, նյութական և աշխատանքային ռեսուրսների ծախսերը, ինքնարժեքը, իրացման պայմանները և շրջանառու միջոցների կառավարման որակը։ Դիտարկվում են ֆինանսական դժվարությունների առաջացման պատճառները, կազմակերպությունների պարտքային բեռի և կարճաժամկետ պարտավորությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրների ընտրության նշանակությունը։ Կարևորվում է ֆինանսական վերլուծության մեթոդների կիրառումը՝ կազմակերպությունների փաստացի վիճակը գնահատելու, բացասական միտումները ժամանակին հայտնաբերելու և ֆինանսական ռիսկերի հնարավոր աղբյուրները որոշելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել հաշվապահական հաշվետվությունների հիման վրա հաշվարկվող հարաբերական ցուցանիշների, ֆինանսական գործակիցների և համեմատական վերլուծության կիրառություն՝ արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ուշադրություն է դարձվում նաև շահույթի արդյունավետ օգտագործմանը, ծախսերի կառավարմանը, շրջանառու կապիտալի օպտիմալացմանը, ներդրումային գործունեությանը և կազմակերպության ֆինանսական ռազմավարության ձևավորմանը։ Ֆինանսական կայունացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կարճաժամկետ վճարունակության վերականգնում, այլև որպես երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ պայման, որը պահանջում է ռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, ռիսկերի կառավարում և կառավարչական որոշումների հիմնավորվածություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական վերլուծության, կորպորատիվ ֆինանսների և կազմակերպությունների տնտեսագիտության մոտեցումները՝ արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման և դրա կայունացման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրման նպատակով։