Հայաստանի գրադարանները 2015 թվականին: Աշխատանքների վիճակագրական վերլուծություն

Литература

Գրականագիտական և համեմատական գրականագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկահայ գրող Մայքլ Արլեն Կրտսերի ստեղծագործական ժառանգության, գեղարվեստական մտածողության և գրական աշխարհայացքի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, ինքնության որոնման, պատմական հիշողության, ազգային պատկանելության և մշակութային ինքնաճանաչման հիմնախնդիրների գեղարվեստական արտացոլումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ծագման և ամերիկյան մշակութային միջավայրի փոխազդեցությանը, սփյուռքահայ ինքնության ձևավորման բարդություններին և անհատի՝ սեփական պատմական արմատների հետ հարաբերությունների ներկայացմանը։ Վերլուծվում են գրողի պատմողական ոճը, ինքնակենսագրական տարրերի կիրառությունը, կերպարների հոգեբանական նկարագրությունները և անձնական ու հավաքական հիշողության փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են հատկապես «Ուղևորություն դեպի Արարատ» ստեղծագործության մեջ արտահայտված ազգային ինքնության վերագտնման, Հայոց ցեղասպանության հիշողության և սերունդների միջև պատմական փորձառության փոխանցման հարցերը։ Քննարկվում են նաև հեղինակի գեղարվեստական աշխարհում օտարության, պատկանելության, ընտանեկան հարաբերությունների և մշակութային երկակիության դրսևորումները՝ ամերիկյան ու սփյուռքահայ գրական ավանդույթների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում Մայքլ Արլեն Կրտսերի ստեղծագործությունների ժանրային առանձնահատկություններին, փաստագրական և գեղարվեստական պատումի փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև նրա գրական ժառանգության նշանակությանը հայկական սփյուռքի ինքնության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սփյուռքահայ գրականության, ամերիկյան գրականության, համեմատական գրականագիտության, մշակութային հիշողության և ինքնության գրական արտահայտությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է LVV-հեմորֆին-3 կենսաակտիվ պեպտիդի հակադիաբետիկ ազդեցության մոլեկուլային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրա հնարավոր մասնակցությունը գլյուկոզային հոմեոստազի, նյութափոխանակային գործընթացների և շաքարային դիաբետին բնորոշ կենսաքիմիական փոփոխությունների կարգավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պեպտիդի ազդեցությունները բջջային ազդանշանային ուղիների, գլյուկոզի յուրացման և օգտագործման, ինսուլինային ազդանշանների փոխանցման ու էներգետիկ նյութափոխանակության հետ կապված գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մոլեկուլային թիրախների և կարգավորիչ համակարգերի բացահայտմանը, որոնց հետ փոխազդեցությունը կարող է պայմանավորել ուսումնասիրվող նյութի կենսաբանական ազդեցությունները։ Վերլուծվում են ածխաջրային և լիպիդային նյութափոխանակության ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը ինսուլինային զգայունության և բջիջների նյութափոխանակային վիճակի հետ։ Քննության են առնվում նաև օքսիդատիվ սթրեսի, ազատ ռադիկալային գործընթացների և հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգերի փոփոխությունները, քանի որ դրանց հավասարակշռության խախտումը կարող է մասնակցել նյութափոխանակային խանգարումների զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում է պեպտիդի հնարավոր ազդեցությունը բորբոքային գործընթացների և բջջային պատասխանները կարգավորող կենսաքիմիական գործոնների վրա՝ փորձելով պարզել հակադիաբետիկ ազդեցության բազմագործոն բնույթը։ Փորձարարական տվյալների հիման վրա գնահատվում են տարբեր կենսաբանական ցուցանիշներ և դրանց փոփոխությունները պեպտիդի ազդեցությունից հետո՝ համադրելով կենսաքիմիական, մոլեկուլային և ֆիզիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ազդեցության դոզայից և տևողությունից կախված օրինաչափությունների բացահայտմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել նյութի կենսաբանական ակտիվության վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարևոր է հեմորֆինների և դրանց ածանցյալների ֆունկցիոնալ հատկությունների պարզաբանման, ինչպես նաև նյութափոխանակային հիվանդությունների կարգավորման նոր մոլեկուլային թիրախների որոնման տեսանկյունից։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կենսաակտիվ պեպտիդների հակադիաբետիկ ներուժի հետագա փորձարարական ուսումնասիրությունների և դրանց հնարավոր դեղաբանական կիրառությունների գնահատման համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է պատմական քաղաքային կենտրոնի՝ Դվին քաղաքատեղիի հնագիտական, ճարտարապետական և պահպանական հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրությամբ նրա ամրակայման և թանգարանացման գործընթացներին։ Աշխատությունում դիտարկվում են Դվինի պատմական շերտերի ձևավորումը, միջնադարյան քաղաքային կառուցվածքը, եկեղեցական և աշխարհիկ կառույցների մնացորդները, ինչպես նաև տարածքի հնագիտական հետազոտությունների հիմնական արդյունքները։ Քննարկվում են նաև հուշարձանի պահպանության տեխնիկական և գիտական մարտահրավերները՝ ներառյալ քայքայման գործընթացները, կլիմայական ազդեցությունները և մարդածին գործոնները, որոնք սպառնում են մշակութային ժառանգության ամբողջականությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամրակայման ժամանակակից մեթոդներին՝ կոնսերվացիոն նյութերի կիրառմանը, կառուցվածքային կայունացման լուծումներին և տարածքի ինժեներական պաշտպանության միջոցառումներին։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է թանգարանացման հնարավոր ձևերը՝ բացօթյա թանգարանի կազմակերպում, այցելուների հոսքի կառավարում և կրթական-զբոսաշրջային ներուժի զարգացում՝ նպատակ ունենալով համադրել գիտական ուսումնասիրությունն ու հասարակական հասանելիությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ղազախստանի միջև 1991–2016 թվականներին ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման, համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ձեռքբերումների և հետագա հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Խորհրդային Միության փլուզումից և երկու պետությունների անկախացումից հետո երկկողմ հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործընթացի վրա՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրատնտեսական, անվտանգային, մշակութային և հումանիտար ոլորտները։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին, որից հետո աստիճանաբար ձևավորվել է երկկողմ համագործակցության պայմանագրաիրավական և դիվանագիտական հիմքը։ Քննության են առնվում անկախության առաջին տարիներին միջպետական կապերի հաստատման առանձնահատկությունները, երբ երկու երկրներն էլ իրականացնում էին պետական կառավարման, տնտեսական համակարգերի և արտաքին քաղաքականության վերափոխումներ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հարաբերությունների զարգացման համար ստեղծվել է պայմանագրաիրավական հիմք. 1993 թվականին ստորագրվել է հարաբերությունների հիմքերի մասին պայմանագիրը, իսկ 1999 թվականին՝ բարեկամության և համագործակցության մասին պայմանագիրը։ Հետագա տարիներին իրավական դաշտը համալրվել է առևտրատնտեսական, ներդրումային, տրանսպորտային, կրթական, գիտական և այլ ոլորտներին վերաբերող համաձայնագրերով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և դիվանագիտական երկխոսության զարգացմանը։ Քննության են առնվում պետական ղեկավարների, կառավարությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների միջև շփումները, պաշտոնական և աշխատանքային այցերը, քաղաքական խորհրդակցությունները և տարբեր մակարդակներում անցկացված հանդիպումները։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկկողմ հարաբերությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում է նաև դիվանագիտական ներկայացուցչությունների նշանակությունը։ Հայաստանի դեսպանությունը Ղազախստանում սկսել է գործել անկախության սկզբնական շրջանում, իսկ Ղազախստանի դեսպանությունը Հայաստանում բացվել է 2007 թվականին, ինչը նպաստել է մշտական քաղաքական հաղորդակցության և գործնական համագործակցության ամրապնդմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բազմակողմ ձևաչափերում երկու երկրների փոխգործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանը և Ղազախստանը հետխորհրդային տարածքում մասնակցել են մի շարք ընդհանուր կազմակերպությունների և ինտեգրացիոն գործընթացների, ինչի արդյունքում երկկողմ հարաբերությունները զարգացել են նաև բազմակողմ քաղաքական և տնտեսական միջավայրում։ Քննության են առնվում այդ կառույցների շրջանակներում ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ շփումները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձին տեղ է հատկացվում տնտեսական կապերին։ Ուսումնասիրվում են ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, գործարար կապերի ձևավորումը, ներդրումային համագործակցությունը և տնտեսական փոխգործակցության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Հայաստանի և Ղազախստանի միջև անմիջական ցամաքային սահմանի բացակայությունը դիտարկվում է որպես տրանսպորտային և լոգիստիկ համագործակցության վրա ազդող կարևոր հանգամանք, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում տարանցիկ ուղիները և երրորդ երկրների տարածքով իրականացվող փոխադրումները։ Տնտեսական համագործակցության հեռանկարները դիտարկվում են շուկաների փոխադարձ ճանաչելիության բարձրացման, գործարար շրջանակների միջև կապերի ակտիվացման և ապրանքների ու ծառայությունների փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության է առնվում ներդրումային համագործակցության իրավական ապահովումը։ Երկու պետությունների միջև ներդրումների խրախուսման և փոխադարձ պաշտպանության վերաբերյալ համաձայնագիրը ստորագրվել է 2006 թվականին, իսկ միջազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության վերաբերյալ համաձայնագիրը ևս ձևավորել է տրանսպորտային կապերի զարգացման իրավական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրվում է նաև գյուղատնտեսության ոլորտում համագործակցությունը՝ հաշվի առնելով երկու երկրների տնտեսական կառուցվածքում այդ բնագավառի նշանակությունը։ Պայմանագրային հիմքի շրջանակում առկա է նաև գյուղատնտեսական համագործակցությանը վերաբերող համաձայնագիր, ինչը հնարավորություն է տվել ոլորտային կապերը ներառել երկկողմ հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրթության և գիտության ոլորտներին։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների միջև հնարավոր կապերը, գիտական համագործակցությունը, մասնագետների և փորձի փոխանակման հեռանկարները։ 2010 թվականին ստորագրված կրթության և գիտության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը ներկայացնում է այդ ուղղության պայմանագրային հիմքերից մեկը։ Մշակութային և հումանիտար հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ժողովուրդների միջև կապերի ամրապնդման կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում մշակութային միջոցառումների, հասարակական շփումների, պատմամշակութային փոխճանաչման և համայնքային կապերի նշանակությունը։ Նման համագործակցությունը կարող է նպաստել ոչ միայն մշակութային փոխանակմանը, այլև քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը՝ այն դիտարկելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Պաշտպանական գերատեսչությունների միջև կապերը և ռազմատեխնիկական համագործակցության իրավական մեխանիզմները ներկայացվում են որպես հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 2012 թվականին ստորագրված ռազմատեխնիկական համագործակցության համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել 2016 թվականին։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 2016 թվականին հարաբերությունների վիճակին, քանի որ այդ տարին հնարավորություն է տալիս ամփոփել անկախությունից հետո շուրջ քառորդ դարի ընթացքում ձևավորված համագործակցության արդյունքները։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներում արձանագրված են 2016 թվականին Ղազախստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների մի շարք աշխատանքային այցեր Հայաստան, այդ թվում՝ վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի մակարդակով, ինչը ցույց է տալիս տվյալ ժամանակաշրջանում քաղաքական շփումների շարունակականությունը։ Հետազոտության շրջանակում համագործակցության հեռանկարները կարող են դիտարկվել տնտեսական հարաբերությունների ակտիվացման, փոխադարձ ներդրումների խրախուսման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, կրթագիտական և մշակութային կապերի ընդլայնման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնելու երկու երկրների տնտեսական և արտաքին քաղաքական շահերը՝ պահպանելով երկկողմ հարաբերությունների ինքնուրույն օրակարգը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում երկու անկախ պետությունների հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ամբողջական ուսումնասիրությամբ։ 1991–2016 թվականների ժամանակահատվածի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հարաբերությունների անցմանը սկզբնական դիվանագիտական կապերի հաստատումից դեպի բազմաոլորտ պայմանագրային և ինստիտուցիոնալ համագործակցություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ինտեգրման և հայ-ղազախական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Религия

«Բանադատ» վերնագիրը մատնանշում է բանավեճի, քննադատական խոսքի և տարբեր տեսակետների քննարկման հետ կապված գրական ուղղվածություն։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես մտքերի ու դիրքորոշումների ներկայացման, փաստարկների քննության և հակադիր կարծիքների համադրման վրա հիմնված աշխատություն։ Բանադատական գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել հասարակական և գրական մտքի զարգացման գործում՝ հնարավորություն տալով քննարկելու վիճահարույց հարցեր, վերանայելու տարածված պատկերացումները և հիմնավորելու որոշակի տեսակետներ։ Այսպիսի երկերում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն տրամաբանական դատողությունը, փաստարկների հաջորդականությունը, լեզվի համոզչականությունը և քննադատական մոտեցումը։ Վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հստակ որոշել, թե որ անձանց, գաղափարների կամ հասարակական հարցերի շուրջ է կառուցված գիրքը, սակայն այն կարելի է կապել 19-րդ դարի հայ գրավոր մշակույթում ձևավորված բանավիճային և քննադատական խոսքի ավանդույթի հետ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Կոստանդնուպոլսի հայ մտավոր և տպագրական միջավայրի, ինչպես նաև հայերեն քննադատական արձակի ու հրապարակախոսության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է ծառայել որպես նյութ՝ տվյալ ժամանակաշրջանի մտավոր քննարկումների, փաստարկման եղանակների և գրական-հասարակական հաղորդակցության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Другие предметы

Այս հաղորդագրությունը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում ծավալված իրադարձություններին, որոնց ընթացքում հազարավոր մարդիկ անվտանգ կերպով դուրս են բերվել կամ տեղափոխվել տարածաշրջանից՝ կապված այնտեղ առաջացած ռազմական կամ քաղաքական լարվածության, անվտանգության ռիսկերի և հումանիտար իրավիճակի սրման հետ։ Տեքստը ընդգծում է տեղական բնակչության պաշտպանության և տարհանման գործընթացների կազմակերպվածությունը, ինչպես նաև միջազգային և տեղական կառույցների ներգրավվածությունը՝ մարդկանց կյանքը և անվտանգությունը ապահովելու նպատակով։ Միաժամանակ ենթադրվում է, որ նման գործողությունները պայմանավորված են տարածաշրջանում երկարատև հակամարտության հետևանքով ձևավորված անկայուն իրավիճակով, որը հաճախ հանգեցնում է բնակչության զանգվածային տեղաշարժերի և հումանիտար խնդիրների առաջացման։ Այս համատեքստում կարևորվում է նաև միջազգային արձագանքը և օգնության մեխանիզմների կիրառումը՝ ճգնաժամի հետևանքները մեղմելու և տուժած բնակչությանը աջակցելու համար։