Հայաստանի գրադարանները 2015 թվականին: Աշխատանքների վիճակագրական վերլուծություն

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի արևելահայ հասարակական-քաղաքական և իրավական մտքի զարգացման առանձնահատկությունների, գաղափարական ուղղությունների և ազատական աշխարհայացքի ձևավորման պատմական նախադրյալների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանին, երբ արևելահայ հասարակությունը գտնվում էր քաղաքական, սոցիալական և մշակութային նշանակալի փոփոխությունների փուլում, իսկ ազգային մտավորականության շրջանում աստիճանաբար տարածվում էին ազատության, իրավահավասարության, սահմանադրականության, քաղաքացիական իրավունքների և հասարակական առաջընթացի գաղափարները։ Ուսումնասիրության առանցքում են ազատական գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացները, եվրոպական և ռուսական հասարակական-քաղաքական մտքի ազդեցությունը հայ մտավորականության վրա, ինչպես նաև ազգային ինքնագիտակցության վերելքի և իրավական մտածողության զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատի ազատության, օրենքի գերակայության, պետական իշխանության սահմանափակման, հասարակական կառավարման բարեփոխումների և քաղաքացիական հասարակության ձևավորման վերաբերյալ գաղափարական մոտեցումներին։ Քննարկվում են արևելահայ առաջադեմ մտածողների հայացքները հասարակության ժողովրդավարացման, կրթության տարածման, ազգային իրավունքների պաշտպանության և սոցիալական արդարության հաստատման հարցերի շուրջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին ազատական գաղափարները ներթափանցում հայ հասարակական կյանք, ինչպիսի հակասությունների էին հանդիպում ավանդական հասարակական հարաբերությունների պայմաններում և ինչ դեր էին կատարում ազգային քաղաքական մտածողության արդիականացման գործընթացում։ Կարևորվում է նաև ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական հրապարակախոսության, իրավական քննարկումների և մտավորական բանավեճերի նշանակությունը նոր գաղափարների տարածման գործում։ Ուսումնասիրությունը լուսաբանում է ազատական իրավաքաղաքական մտքի կապը ազգային ազատագրական ձգտումների, հասարակական ինքնակազմակերպման և հայ ժողովրդի քաղաքական ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Ներկայացվող հիմնախնդիրները դիտարկվում են պատմական իրադարձությունների, Ռուսական կայսրության քաղաքական ու իրավական համակարգի և արևելահայ հասարակության ներքին զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, իրավագիտական և քաղաքագիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ հասարակական մտքի զարգացման օրինաչափությունների, ազատական գաղափարների պատմական արմատների և ազգային իրավաքաղաքական ավանդույթների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրավագետների, քաղաքագետների, հասարակական մտքի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ քաղաքական գաղափարախոսության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական եկեղեցու առաջնորդության և Հռոմի եկեղեցու՝ համաքրիստոնեական կյանքում ունեցած դիրքի ու հավակնությունների քննարկմանը։ Այն անդրադառնում է եկեղեցու գլուխ լինելու գաղափարին, Հռոմի եկեղեցու հոգևոր հեղինակության հիմնավորմանը, նրա կողմից ներկայացվող պահանջներին և այդ պահանջների աստվածաբանական ու եկեղեցական նշանակությանը։ Քննարկման կարևոր հարցերից են եկեղեցական իշխանության աղբյուրը, հոգևոր առաջնորդության սահմանները, եկեղեցու միասնության սկզբունքը և տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների հարաբերությունները։ Այս խնդիրները պատմականորեն կարևոր տեղ են զբաղեցրել հատկապես կաթոլիկ և արևելյան քրիստոնեական եկեղեցիների միջև ձևավորված դավանաբանական ու եկեղեցական տարաձայնություններում։ Վերնագրի ձևակերպումը մատնանշում է Հռոմի եկեղեցու դիրքորոշումների և պահանջների քննադատական կամ վիճաբանական ներկայացման ուղղվածություն։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես եկեղեցական իշխանության, պապականության և քրիստոնեական եկեղեցիների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ կրոնական բանավիճային գրականության նմուշ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում եկեղեցու պատմությամբ, աստվածաբանությամբ, դավանաբանական հակասություններով և հայ եկեղեցական միջավայրում Հռոմի եկեղեցու հեղինակության շուրջ ծավալված քննարկումներով զբաղվող ընթերցողների ու ուսումնասիրողների համար։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը կենտրոնանում է ճակատագրի, մարդու ներքին պայքարի և կյանքի անորոշությունների գաղափարների շուրջ՝ օգտագործելով «սև շան» խորհրդանշական կերպարը որպես մութ, անխուսափելի կամ հետապնդող ուժի գեղարվեստական արտահայտություն։ Պատմության մեջ ճակատագիրը կարող է ընկալվել ոչ միայն որպես նախասահմանված իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես մարդու վախերի, անցյալի փորձի, ընտրությունների և չլուծված ներքին հակասությունների ամբողջություն։ Սիմվոլիկ կերպարը ստեղծագործությանը հաղորդում է խորհրդավոր և երբեմն մռայլ մթնոլորտ՝ ընթերցողին ստիպելով խորհել այն սահմանների մասին, որտեղ ավարտվում է մարդու ազատ կամքը և սկսվում այն ուժերի ազդեցությունը, որոնք նա չի կարող ամբողջությամբ վերահսկել։ Աշխատության հնարավոր առանցքային թեմաներից են կորուստը, վախը, մեղավորության զգացումը, հիշողությունը, ինքնաճանաչումը և սեփական ճակատագրի հետ հաշտվելու կամ դրան դիմադրելու փորձը։ Գեղարվեստական պատումը կարող է կառուցվել հոգեբանական լարվածության և խորհրդանշական պատկերների միջոցով, որտեղ արտաքին իրադարձությունները զուգահեռվում են հերոսի ներաշխարհում տեղի ունեցող փոփոխությունների հետ։ «Սև շունը» այս համատեքստում կարող է հանդես գալ որպես վտանգի, մահվան, անհայտության կամ անցյալի ստվերի խորհրդանիշ՝ միաժամանակ ունենալով տարբեր մեկնաբանությունների հնարավորություն։ Ստեղծագործության արժեքը կարող է պայմանավորված լինել հենց այդ բազմիմաստությամբ, քանի որ ընթերցողը հնարավորություն է ստանում կերպարներն ու իրադարձությունները մեկնաբանել ոչ միայն բառացի, այլև հոգեբանական և փիլիսոփայական մակարդակներում։ Ընդհանուր առմամբ, ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես մարդու և ճակատագրի հարաբերության, ազատ ընտրության, ներքին վախերի և սեփական կյանքի նկատմամբ վերահսկողություն ձեռք բերելու ձգտման գեղարվեստական ուսումնասիրություն։

Պատմություն

Ժողովածուն նվիրված է հայագիտության տարբեր ուղղություններին և ընդգրկում է հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, գրականության, մշակույթի ու հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրությանն առնչվող գիտական հարցեր։ Հայագիտությունը որպես գիտական բնագավառ միավորում է հայ ժողովրդի անցյալի և ներկայի, ազգային ինքնության, լեզվական ու գրական ավանդույթների, պատմական աղբյուրների և մշակութային արժեքների համակողմանի հետազոտությունը։ Այսպիսի աշխատություններում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել պատմական իրադարձությունների ու հասարակական գործընթացների քննությունը, հայերեն գրավոր հուշարձանների և մատենագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունը, լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտումը, գրական երկերի վերլուծությունը և հայկական մշակութային ժառանգության տարբեր դրսևորումների գնահատումը։ Ժողովածուի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայագիտական խնդիրների բազմակողմանի ներկայացմամբ և տարբեր մասնագիտական մոտեցումների համադրման հնարավորությամբ։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրության նյութ հայ ժողովրդի պատմությամբ, հայերենագիտությամբ, գրականագիտությամբ, պատմագրությամբ և մշակութաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին, ասպիրանտներին և հայագիտության տարբեր ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ նպաստելով հայկական գիտական մտքի, ազգային մշակույթի և պատմական ժառանգության վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Աշխարհագրություն

Նյութը նվիրված է Տուխմանուկի ոսկի-բազմամետաղային հանքավայրի երկրաբանական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա ձևավորման գենետիկական մոդելի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել հանքայնացման տարածական տեղաբաշխման օրինաչափությունները, հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ապարների կազմն ու փոխհարաբերությունները և դրանց կապը հանքաբեր գործընթացների հետ։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե ինչպիսի երկրաբանական պայմաններում են ձևավորվել ոսկու և ուղեկցող բազմամետաղային հանքայնացումները և ինչ գործոններ են վերահսկել դրանց կուտակումը։ Հանքավայրի կառուցվածքային ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր նշանակություն ունի տեկտոնական խզվածքների, ճեղքավորության համակարգերի, ծալքավորումների և այլ կառուցվածքային տարրերի վերլուծությունը, քանի որ դրանք կարող են ծառայել որպես հանքաբեր լուծույթների տեղաշարժի և հանքանյութերի կուտակման ուղիներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքայնացման և հյուրընկալող ապարների միջև փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև ապարների փոփոխության գործընթացներին, որոնք կարող են ուղեկցել հանքաբեր համակարգերի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ապարաբանական, հանքաբանական, երկրաքիմիական և կառուցվածքաերկրաբանական տվյալների համատեղ վերլուծություն՝ հանքավայրի ձևավորման պայմանները վերականգնելու նպատակով։ Ոսկու հետ միասին բազմամետաղային հանքավայրերում կարող են հանդիպել տարբեր մետաղական հանքանյութեր, որոնց տարածական հարաբերակցությունը և միներալային կազմը կարևոր տեղեկություն են տալիս հանքայնացման գործընթացների մասին։ Հանքանյութերի և միներալների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հանքայնացման փուլայնությունը և որոշել, թե որ միներալային ասոցիացիաներն են առաջացել ավելի վաղ, իսկ որոնք՝ հետագա գործընթացների հետևանքով։ Գենետիկական մոդելի կառուցման համար կարևոր է նաև հանքաբեր լուծույթների հնարավոր ծագման, դրանց տեղաշարժի, քիմիական կազմի փոփոխության և ապարների հետ փոխազդեցության մեխանիզմների գնահատումը։ Այդպիսի մոդելը պետք է միավորի հանքավայրի կառուցվածքային, միներալաբանական և երկրաքիմիական առանձնահատկությունները մեկ միասնական պատկերացման մեջ՝ բացատրելով հանքայնացման առաջացման և տարածման հիմնական փուլերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ոչ միայն հանքավայրի երկրաբանական պատմության բացահայտման, այլև հետախուզական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման համար։ Հանքայնացման վերահսկող երկրաբանական և կառուցվածքային գործոնների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս առավել նպատակային ընտրել հետագա որոնողահետախուզական աշխատանքների ուղղությունները և գնահատել նոր հանքայնացված գոտիների հայտնաբերման հեռանկարները։ Տուխմանուկի հանքավայրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի մետաղածինության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից, քանի որ առանձին հանքավայրերի ձևավորման մեխանիզմների համադրումը կարող է նպաստել տարածաշրջանի հանքաբեր համակարգերի ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման համադրում է կառուցվածքային երկրաբանության, հանքաբանության, երկրաքիմիայի և մետաղածինության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել հանքավայրի ձևավորման երկրաբանական պայմանները, հանքայնացման վերահսկման հիմնական գործոնները և ոսկի-բազմամետաղային հանքայնացման առաջացման ու զարգացման հնարավոր հաջորդականությունը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օմար Խայամի պոեզիայի ընկալմանն ու վերաիմաստավորմանը XX դարի գրականության և գեղագիտության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության ազդեցությունը տարբեր գրական միջավայրերի, մտածողության ձևերի և գեղարվեստական որոնումների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում Խայամի քառյակների փիլիսոփայական բովանդակությունն է, դրանցում արտահայտված կյանքի, մահվան, ժամանակի, սիրո, ճակատագրի, մարդու ազատության և գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք XX դարում ստացել են նոր մեկնաբանություններ։ Խայամի պոեզիան առանձնանում է աշխարհիկ կյանքի և մարդկային անհատի նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությամբ։ Նրա քառյակներում հաճախ զգացվում է կյանքի անցողիկության գիտակցումը, ինչի պատճառով ներկա պահը, մարդկային ուրախությունը, սերը և գեղեցիկի ընկալումը ձեռք են բերում բացառիկ արժեք։ Սակայն այդ կենսասիրությունը միահյուսվում է խոր փիլիսոփայական կասկածի հետ․ մարդը փորձում է հասկանալ տիեզերքի օրենքները, իր գոյության սահմանները և այն հարցերը, որոնց վերջնական պատասխանները հաճախ անհասանելի են։ Հենց այս երկակիությունը՝ կյանքի վայելքի և գոյության անորոշության համադրությունը, Խայամի պոեզիան դարձնում է հատկապես հետաքրքիր XX դարի գեղագիտական մտածողության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես է Խայամի ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում ենթարկվել նոր ընթերցումների և ինչու է նրա պոեզիան շարունակել պահպանել իր արդիականությունը։ XX դարը, որը բնորոշվում էր համաշխարհային պատերազմներով, սոցիալական ու մշակութային ցնցումներով, արժեքային համակարգերի փոփոխությամբ և մարդու ներքին աշխարհի նկատմամբ մեծ հետաքրքրությամբ, նոր հնչեղություն է հաղորդել նրա փիլիսոփայական հարցադրումներին։ Մարդու գոյության անորոշությունը, կյանքի սահմանափակության զգացումը և անհատի՝ աշխարհում իր տեղը գտնելու ձգտումը համահունչ էին դարի բազմաթիվ գրական և փիլիսոփայական որոնումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խայամի պոեզիայի գեղագիտական արժեքին։ Քառյակի կարճ և խտացված ձևը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ծավալում արտահայտել ընդարձակ մտքեր ու զգացմունքներ։ Յուրաքանչյուր բանաստեղծական միավոր կարող է միաժամանակ պարունակել փիլիսոփայական դիտարկում, հուզական ապրում, կյանքի նկատմամբ վերաբերմունք և գեղագիտական պատկեր։ Այս խտացվածությունը Խայամի պոեզիային հաղորդում է հակիրճության և իմաստային բազմաշերտության յուրահատուկ համադրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև թարգմանությունների և տարբեր մշակույթներում Խայամի ընկալման խնդիրը։ Նրա պոեզիան տարբեր լեզուներով տարածվելով՝ հաճախ ստացել է նոր երանգներ, իսկ թարգմանիչներն ու գրականագետները տարբեր կերպ են մեկնաբանել նրա աշխարհայացքը։ Որոշ ընթերցումների մեջ նա ներկայանում է որպես կենսասիրության և վայելքի բանաստեղծ, մյուսներում՝ որպես խորապես փիլիսոփայական և սկեպտիկ մտածող, իսկ մեկ այլ մոտեցմամբ՝ որպես մարդուն և նրա ազատությանը մեծ արժեք տվող հեղինակ։ Այս բազմազան մեկնաբանությունները ցույց են տալիս, որ նրա ստեղծագործությունը չի սահմանափակվում մեկ գաղափարական կամ գեղագիտական մեկնաբանությամբ։ XX դարի գրական-գեղագիտական համատեքստում Խայամի պոեզիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև անդրադառնալ արևելյան և արևմտյան գրական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Նրա ստեղծագործության տարածումը նպաստել է արևելյան պոեզիայի նկատմամբ հետաքրքրության խորացմանը և ցույց տվել, որ տարբեր մշակույթների միջև կարող են գոյություն ունենալ ընդհանրական մարդկային հարցադրումներ։ Սիրո, մահվան, ժամանակի, երջանկության և գոյության իմաստի խնդիրները մշակութային սահմաններից դուրս են և յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանում կարող են ստանալ նոր մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ Խայամի պոեզիան ներկայացնում է ոչ միայն որպես միջնադարյան արևելյան գրականության արժեքավոր երևույթ, այլև որպես հետագա դարերի համար շարունակաբար վերաիմաստավորվող գեղարվեստական և փիլիսոփայական ժառանգություն։ Նրա քառյակների պարզ թվացող ձևի ներքո թաքնված են բարդ գաղափարական շերտեր, որոնք ընթերցողին մղում են խորհելու մարդու գոյության, ժամանակի անկասելի ընթացքի և կյանքի արժեքի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արևելյան գրականությամբ, համաշխարհային պոեզիայով, XX դարի գրական գործընթացներով և գրական գեղագիտության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է միջնադարյան պարսկական պոեզիայի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը վերաիմաստավորվել և նոր նշանակություն ստացել ժամանակակից գրական-գեղագիտական մտածողության շրջանակում։