Հայերի ազգակցական «ազգ» խումբը XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում շինարարության շուկայի ձևավորման, զարգացման և կարգավորման տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են շինարարության ոլորտի դերը երկրի տնտեսական զարգացման, քաղաքաշինական ենթակառուցվածքների ընդլայնման և ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործընթացներում, ինչպես նաև շինարարական շուկայի գործունեության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շինարարական գործունեության պետական կարգավորման մեխանիզմներին, օրենսդրական և նորմատիվային պահանջներին, շինարարական կազմակերպությունների լիցենզավորմանը, նախագծերի հաստատման ընթացակարգերին և շինարարության որակի վերահսկողությանը։ Ուսումնասիրվում են շինարարական շուկայում մրցակցության զարգացման, գնագոյացման, պահանջարկի և առաջարկի փոխհարաբերությունների, ներդրումային հոսքերի ու ֆինանսավորման աղբյուրների ազդեցությունները ոլորտի արդյունավետության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությանը, խոշոր ենթակառուցվածքային նախագծերի իրականացման կազմակերպատնտեսական առանձնահատկություններին, անշարժ գույքի շուկայի հետ շինարարության փոխկապակցվածությանը և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման հնարավորություններին։ Կարևորվում են շինարարական ծրագրերի ծախսերի կառավարման, պայմանագրային հարաբերությունների կարգավորման, նախագծերի իրականացման ժամկետների պահպանման և տնտեսական ռիսկերի նվազեցման խնդիրները։ Դիտարկվում են նաև շինարարության ոլորտում աշխատուժի կազմակերպման, տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրման, բնապահպանական պահանջների պահպանման և կայուն քաղաքաշինության սկզբունքների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ԱՄԷ առանձին էմիրություններում շինարարական շուկայի կարգավորման մոտեցումները, դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի շինարարության շուկայի կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման, ներդրումային գրավչության բարձրացման, շինարարական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության ապահովման և ոլորտի կայուն զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, շինարարության կառավարման մասնագետների, քաղաքաշինարարների, ներդրումային վերլուծաբանների, պետական կարգավորման ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է IX–XI դարերի Հայաստանի և Վրաստանի սրբազան ճարտարապետության զարգացման առանձնահատկությունների, ավանդույթների և երկու մշակույթների փոխառնչությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորված եկեղեցիների, վանական համալիրների և այլ կրոնական կառույցների ճարտարապետական տիպերը, հատակագծային ու ծավալատարածական լուծումները, կառուցողական համակարգերը և գեղարվեստական ձևավորման սկզբունքները։ Վերլուծվում են հայկական և վրացական միջնադարյան ճարտարապետական դպրոցների ընդհանուր հատկանիշներն ու տարբերությունները՝ ուշադրություն դարձնելով գմբեթավոր կառույցների հորինվածքին, շինարարական տեխնիկային, քարային մշակույթին, ճակատների ձևավորմանն ու դեկորատիվ հարդարանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախորդ դարաշրջաններից ժառանգված ճարտարապետական ավանդույթների շարունակականությանը և դրանց վերափոխմանը IX–XI դարերի պատմամշակութային պայմաններում։ Քննարկվում են հարևան ժողովուրդների մշակութային շփումների, կրոնական ընդհանրությունների, քաղաքական և տնտեսական կապերի հնարավոր ազդեցությունները ճարտարապետական ձևերի զարգացման ու տարածման վրա։ Դիտարկվում են նաև տեղական շինանյութերի, բնական միջավայրի և տարածաշրջանային շինարարական փորձի դերը առանձին ճարտարապետական դպրոցների ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն արտաքին նմանությունները, այլև յուրաքանչյուր մշակույթի շրջանակում ձևավորված ինքնուրույն կառուցողական ու գեղարվեստական սկզբունքները։ Կարևորվում է հուշարձանների ուսումնասիրությունը պատմական և մշակութային լայն համատեքստում՝ խուսափելով նմանությունների միակողմանի մեկնաբանությունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության և արվեստի պատմաբանների, միջնադարագետների, հնագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հուշարձանների պահպանության մասնագետների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հեքիաթի՝ որպես լեզվական, գրական և հաղորդակցական երևույթի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով տեքստաբանական և խոսույթային վերլուծության ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակը մանրամասն դիտարկում է, թե ինչպես են կառուցվում հեքիաթային պատմությունները, ինչ լեզվական, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկություններ ունեն դրանք, ինչպես նաև ինչ դեր են կատարում պատմողի, հերոսների և ունկնդրի միջև ձևավորվող հաղորդակցական հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության հիմքում դրված են հայկական, ռուսական և անգլիական հեքիաթների բազմաթիվ օրինակներ, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր մշակույթներին բնորոշ ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները, ազգային մտածողության արտահայտման ձևերը, սյուժետային կառուցվածքների, կերպարների համակարգի և լեզվական միջոցների կիրառման օրինաչափությունները։ Գրքում ներկայացված են նաև հեքիաթի ժանրային բնութագրերը, նրա գործառույթները, բանավոր և գրավոր փոխանցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեքստի և խոսույթի փոխհարաբերության տեսական հիմնավորումները։ Աշխատությունը հետաքրքիր և օգտակար աղբյուր է լեզվաբանների, գրականագետների, բանահյուսների, մշակութաբանների, թարգմանության տեսության մասնագետների, ինչպես նաև բուհերի ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հեքիաթի կառուցվածքով, լեզվամշակութային առանձնահատկություններով և տարբեր ժողովուրդների բանահյուսական ժառանգության համեմատական ուսումնասիրությամբ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է կանանց առողջության պահպանման կարևոր ուղղություններից մեկի՝ չարորակ նորագոյացությունների վաղ հայտնաբերման, ռիսկի նվազեցման և բժշկական օգնության ժամանակակից մոտեցումների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է հիվանդության զարգացման ռիսկի գործոնների, նախաքաղցկեղային փոփոխությունների և վաղ փուլերում ախտաբանական գործընթացի հայտնաբերման նշանակությանը։ Քննվում է մարդու պապիլոմավիրուսային վարակի դերը հիվանդության զարգացման համատեքստում, ինչպես նաև բնակչության իրազեկման, կանխարգելիչ ծրագրերի և պատվաստումների նշանակությունը հանրային առողջության տեսանկյունից։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում սկրինինգային համակարգերի կազմակերպումը՝ դիտարկելով բջջաբանական հետազոտությունների, մարդու պապիլոմավիրուսի հայտնաբերմանն ուղղված թեստավորման և անհրաժեշտության դեպքում լրացուցիչ ախտորոշիչ գնահատման դերը։ Կարևորվում է կանանց կանոնավոր ընդգրկումը կանխարգելիչ հետազոտություններում, քանի որ կազմակերպված սկրինինգը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել փոփոխությունները դեռևս այն փուլերում, երբ դրանք կարող են արդյունավետորեն վերահսկվել բժշկական մասնագետների կողմից։ Անդրադարձ է կատարվում ախտորոշման հաստատման սկզբունքներին, հիվանդության տարածվածության գնահատմանը և բուժման ընտրության վրա ազդող կլինիկական գործոններին։ Բուժական մոտեցումները դիտարկվում են ընդհանուր կլինիկական համատեքստում՝ ընդգրկելով վիրաբուժական, ճառագայթային, դեղորայքային և համակցված մեթոդների նշանակությունը՝ կախված հիվանդության փուլից և պացիենտի անհատական առանձնահատկություններից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բուժումից հետո բժշկական հսկողությանը, կյանքի որակի պահպանմանը և երկարաժամկետ հետևման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հանրային առողջապահական բաղադրիչը ներառում է սկրինինգային ծրագրերի հասանելիության, առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման, տեղեկատվական աշխատանքի և կանխարգելման արդյունավետ համակարգերի ձևավորման խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ուռուցքաբանության, գինեկոլոգիայի, համաճարակաբանության և հանրային առողջության մոտեցումները՝ ընդգծելով կանխարգելման, ժամանակին հայտնաբերման, ճշգրիտ ախտորոշման և մասնագիտացված բժշկական օգնության փոխկապակցված նշանակությունը հիվանդացության և դրա հետևանքների նվազեցման գործում։

Лингвистика

Գիտական և ուսումնական նշանակության տերմինաբանական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգել հայերեն բնագիտական բառապաշարը և ապահովել ճշգրիտ ու միասնական գիտական լեզու տարբեր բնագիտական ոլորտներում։ Գրքում հավաքված և բացատրված են ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության, երկրագիտության և այլ բնական գիտությունների հիմնական տերմինները՝ դրանց հայերեն համարժեքներով, սահմանումներով և կիրառման օրինակներով։ Աշխատությունը կարևոր դեր ունի հատկապես կրթական համակարգում՝ օգնելով ուսանողներին, ուսուցիչներին և հետազոտողներին ճիշտ օգտագործել գիտական եզրաբանությունը հայերեն լեզվով և խուսափել օտարաբանություններից։ Այն նաև նպաստում է գիտական հայերենի զարգացմանն ու հարստացմանը՝ ստեղծելով միասնական տերմինաբանական հիմք դասագրքերի, գիտական հոդվածների և ուսումնական նյութերի համար։ Գիրքը ունի նաև լեզվաբանական արժեք, քանի որ ներկայացնում է հայերեն գիտական բառապաշարի ձևավորման և ստանդարտացման փորձերը։

Религия

Այս աշխատությունը վերաբերում է տոներին՝ որպես կրոնական, հոգևոր և հասարակական կյանքի կարևոր բաղադրիչի։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ տոները կապված են աստվածաշնչյան իրադարձությունների, սրբերի հիշատակի, եկեղեցական պատմության և հավատքի հիմնական գաղափարների հետ։ Դրանք իրենց արտահայտությունն են գտել եկեղեցական արարողություններում, աղոթքներում, ծիսական սովորույթներում և ժողովրդական կենցաղում՝ դառնալով հոգևոր կյանքի ու մշակութային ինքնության պահպանման միջոց։ Տոների նշանակության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կրոնական պատկերացումներն ու եկեղեցական ավանդույթները փոխանցվել սերնդեսերունդ և ինչպես են ազդել համայնքային կյանքի կազմակերպման վրա։ Տոնացույցին և տոնական սովորույթներին նվիրված գրականությունը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել տոների բովանդակությանը, դրանց հոգևոր իմաստին և եկեղեցական օրացույցում ունեցած տեղին։ Այսպիսի աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել կրոնական գիտելիքների տարածման և հավատացյալների շրջանում եկեղեցական ավանդույթների ճանաչելիության բարձրացման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում քրիստոնեական տոնական մշակույթի, հայ եկեղեցական ավանդությունների և կրոնական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ, տոնացույցով և հայ ժողովրդի հոգևոր-մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։