Հայոց սուրբ եկեղեցու ժամագիրք

Религия

Ն. Տյուզենճյանի աշխատությունը նվիրված է գործնական տոմարագիտությանը՝ ժամանակի հաշվարկման, օրացուցային համակարգերի կազմման և կիրառման սկզբունքներին։ Այն ներկայացնում է տոմարագիտական գիտելիքները գործնական կիրառության տեսանկյունից՝ անդրադառնալով օրերի, ամիսների և տարիների հաշվարկին, օրացուցային ժամանակի կազմակերպմանը և տարբեր ժամանակային միավորների փոխկապակցվածությանը։ Տոմարագիտությունը կարևոր նշանակություն ունի հասարակական, կրթական, կրոնական և առօրյա կյանքի կազմակերպման համար, քանի որ դրա միջոցով որոշվում են ամսաթվերը, տոնական և հիշատակի օրերը, ժամանակաշրջանների հերթականությունն ու օրացուցային իրադարձությունները։ Աշխատության գործնական ուղղվածությունը ենթադրում է, որ նյութը նախատեսված է ոչ միայն տեսական տեղեկություններ հաղորդելու, այլև տոմարագիտական հաշվարկների և համապատասխան գիտելիքների կիրառման հմտություններ զարգացնելու համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր է 19-րդ դարի հայերեն գիտաուսումնական գրականության, մասնավորապես՝ ճշգրիտ գիտությունների և ժամանակի հաշվարկման վերաբերյալ գիտելիքների տարածման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել տոմարագիտության, աստղագիտության, գիտության պատմության և հայ կրթական մտքի հետազոտողներին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների բազաների վրա հիմնված բաշխված ծրագրային համակարգերում հասանելիության սահմանափակման և կառավարման մոդելների մշակման, ինչպես նաև համապատասխան վիրտուալ միջավայրի ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բաշխված հավելվածների ճարտարապետական առանձնահատկությունները, տվյալների պահպանման և մշակման կազմակերպումը, օգտատերերի նույնականացման ու լիազորությունների ստուգման մեխանիզմները, ինչպես նաև տեղեկատվական ռեսուրսների անվտանգ օգտագործման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասանելիության վերահսկման մոդելներին, օգտատերերի դերերի և իրավասությունների սահմանմանը, տվյալների նկատմամբ գործողությունների թույլտվությունների կառավարմանը և անվտանգության քաղաքականությունների կիրառմանը։ Ուսումնասիրվում են բաշխված միջավայրում տարբեր բաղադրիչների փոխգործակցության, տվյալների բազաների հետ անվտանգ կապի ապահովման և հասանելիության կանոնների միասնական կիրառման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում վիրտուալ միջավայրի կառուցվածքին, դրա հիմնական գործառույթներին, կառավարման բաղադրիչների փոխկապակցվածությանը և ծրագրային համակարգերի անվտանգության մեխանիզմների փորձարկման հնարավորություններին։ Կարևորվում են չարտոնված հասանելիության կանխարգելումը, օգտատերերի գործողությունների վերահսկելիությունը, տեղեկատվության գաղտնիության և ամբողջականության պահպանումը, ինչպես նաև անվտանգության պահանջների համապատասխանեցումը բաշխված հավելվածների գործառնական առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են նաև հասանելիության կառավարման կենտրոնացված և ապակենտրոնացված մոտեցումները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, համակարգի մասշտաբայնության, ճկունության և արդյունավետության ապահովման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, ծրագրային նախագծման, համակարգային վերլուծության և փորձարարական ստուգման մեթոդներ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տվյալների բազաների անվտանգության բարձրացման, բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության ապահովման և հասանելիության կառավարման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրային ապահովման մշակողների, տվյալների բազաների ադմինիստրատորների, տեղեկատվական անվտանգության մասնագետների, համակարգային ճարտարապետների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ, շերտավոր և տարածականորեն սահմանափակված ֆիզիկական համակարգերի կինետիկական ու օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն երևույթներին, որոնք պայմանավորված են մասնիկների շարժման սահմանափակմամբ և համակարգի չափայնության նվազեցմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի կառուցվածքներ, որոնցում էլեկտրոնների, քվազիմասնիկների կամ այլ կրիչների շարժումը մեկ կամ մի քանի ուղղություններով սահմանափակված է, ինչի հետևանքով դրանց էներգետիկ սպեկտրը, վիճակների խտությունը և փոխազդեցության մեխանիզմները կարող են էապես տարբերվել ծավալային նյութերում դիտվող հատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ համակարգերում և շերտավոր կառուցվածքներում լիցքակիրների տեղափոխման օրինաչափություններին, ցրման գործընթացներին, շարժունակությանը և հաղորդականությանը։ Քննվում է տարածական սահմանափակման ազդեցությունը մասնիկների քվանտային վիճակների, էներգետիկ մակարդակների և համակարգի արձագանքման բնութագրերի վրա։ Օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են էլեկտրամագնիսական ճառագայթման կլանման, անդրադարձման և այլ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը կառուցվածքի չափերից, երկրաչափությունից և նյութական պարամետրերից։ Դիտարկվում է քվանտային չափային էֆեկտների դերը, որոնց շնորհիվ կառուցվածքի բնորոշ չափերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել էներգետիկ սպեկտրի և համապատասխան օպտիկական անցումների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կինետիկական և օպտիկական երևույթների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ լիցքակիրների բաշխումը, ցրման մեխանիզմները և էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ համակարգի օպտիկական արձագանքի վրա։ Տեսական նկարագրության համար կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի, պինդ մարմնի տեսության և ֆիզիկական կինետիկայի մեթոդները։ Համապատասխան մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ջերմաստիճանի, արտաքին էլեկտրական կամ մագնիսական դաշտերի, կառուցվածքային պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունը համակարգի հատկությունների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի շերտերի կամ սահմանափակող մակերևույթների միջև փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է փոփոխել էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը և առաջացնել նոր ֆիզիկական երևույթներ։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են օգտակար լինել կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների, քվանտային լարերի, բարակ շերտերի և այլ ցածրաչափ համակարգերի ֆիզիկական հատկությունների մեկնաբանման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև ժամանակակից նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի զարգացման տեսանկյունից, որտեղ նյութի չափայնության և երկրաչափական սահմանափակման կառավարումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևափոխելու էլեկտրոնային ու օպտիկական բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել խտացված միջավայրի ֆիզիկայի, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, քվանտային կինետիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կովկասյան գորշ ցեղատեսակի խոշոր եղջերավոր անասունների գենետիկական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև դրանց կիրառմանը սելեկցիոն գործընթացներում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կենդանիների ժառանգական հատկանիշները, արտադրողականության ցուցանիշները, կաթնատվության և մսատվության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ցեղատեսակի կենսաբանական և տնտեսական արժեքը։ Ուսումնասիրվում են գենետիկական կառուցվածքի գնահատման մեթոդները, ընտրման և զուգավորման սկզբունքները, սելեկցիոն չափանիշների ձևավորման մոտեցումները և բարձրարժեք կենդանիների ստացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջակա միջավայրի պայմանների, կերակրման տեխնոլոգիաների և պահվածքի համակարգերի ազդեցությանը կենդանիների արտադրական հատկանիշների վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև ցեղի բարելավման, գենոֆոնդի պահպանման և արդյունավետ սելեկցիոն ծրագրերի մշակման գիտական հիմքերը։ Ստացված արդյունքները կարևոր նշանակություն ունեն անասնաբուծության զարգացման, կենդանիների արտադրողականության բարձրացման, ցեղային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կենդանաբույծների, սելեկցիոներների, անասնաբուժության և գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են խոշոր եղջերավոր անասունների գենետիկայի, բուծման տեխնոլոգիաների և սելեկցիոն մեթոդների ուսումնասիրությամբ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է կառավարչական որոշումների ընդունման և իրագործման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում են կառավարման որոշումների ձևավորման տեսական հիմքերը, տեղեկատվական ապահովման դերը, ինչպես նաև բանկային համակարգում որոշումների ընդունման փուլային կառուցվածքը՝ սկսած տվյալների հավաքագրումից մինչև դրանց գործնական իրականացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կառավարչական որոշումների որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ ռիսկերի գնահատումը, ֆինանսական վերլուծությունը, կազմակերպական կառուցվածքը և ներքին վերահսկողության մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են առևտրային բանկերի օրինակով կառավարչական գործընթացների իրականացման առկա խնդիրները և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունները՝ շեշտադրելով որոշումների արագության, հիմնավորվածության և արդյունավետության բարձրացումը։ Քննարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառության հնարավորությունները կառավարման գործընթացներում, ինչպես նաև միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է բանկային համակարգի ղեկավարների, տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների և կառավարման ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կառավարչական որոշումների համակարգի կատարելագործմանը և բանկային գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։

Сельское хозяйство

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։