Հայոց տոնական վարքային համակարգը (ըստ 19-րդ դարի վերջի-20-րդ դարի սկզբի ազգագրական նյութերի)

История

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժումների նկատմամբ հայ հասարակական մտքի վերաբերմունքի և գնահատականների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Իտալիայի ազգային միավորման գործընթացներն են և դրանց ընկալումը հայ մտավորականության ու հասարակական-քաղաքական շրջանակների կողմից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էին իտալական ազգային շարժման գաղափարները, քաղաքական զարգացումները և ազատագրական պայքարի փորձը ներկայացվում ու մեկնաբանվում հայ մամուլում, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի տարբեր դրսևորումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իտալիայի միավորման գործընթացի հիմնական փուլերին և այն գաղափարական ու քաղաքական արժեքներին, որոնք կարող էին հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի ներկայացուցիչներին՝ ազգային ինքնորոշում, պետականության վերականգնում, ազատություն, անկախություն, քաղաքացիական իրավունքներ և ազգային համախմբում։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ հեղինակների և հասարակական գործիչների վերաբերմունքը իտալական ազգային-ազատագրական շարժման գործիչների ու գաղափարների նկատմամբ և բացահայտում դրանց հնարավոր ազդեցությունը հայկական ազգային մտածողության զարգացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համեմատական դիտարկումը, որի միջոցով բացահայտվում են իտալական և հայկական ազգային շարժումների միջև ընկալված ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իտալիայի փորձը հայ հասարակական մտքի շրջանակում կարող էր ընկալվել որպես ազգային ազատագրության, քաղաքական կազմակերպվածության և պետականության ձգտման օրինակ, ինչի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու 19-րդ դարի հայկական ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պարբերական մամուլի, հրապարակախոսական հոդվածների, գրական-հասարակական երկերի և այլ աղբյուրների վերլուծությունը, որոնց միջոցով վերականգնվում է ժամանակաշրջանի մտավոր մթնոլորտը և իտալական իրադարձությունների արձագանքը հայ իրականության մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու եվրոպական քաղաքական գաղափարների տարածումը հայ հասարակության շրջանում և դրանց վերաիմաստավորումը հայկական ազգային խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի, ազգային-ազատագրական գաղափարների և եվրոպական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսանողներին և 19-րդ դարի հայկական ազգային-քաղաքական գաղափարների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Այս գործնական ձեռնարկը նախատեսված է մասսայական գրադարանների աշխատակիցների համար և նվիրված է հասարակական-քաղաքական գրականության հետ տարվող աշխատանքի կազմակերպման մեթոդներին ու ձևերին։ Հրատարակության մեջ ներկայացվում են գրադարաններում քաղաքական, սոցիալական և հասարակագիտական թեմաներով գրականության տարածման, ընթերցողների հետ աշխատանքի, տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման և գրականության ներկայացման գործնական մոտեցումներ։ Նյութը ներառում է առաջարկություններ գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, քննարկումների, ընթերցողական կոնֆերանսների և այլ մշակութային-կրթական միջոցառումների պատրաստման վերաբերյալ։ Ձեռնարկը նպատակ ունի օգնել գրադարանավարներին առավել արդյունավետ իրականացնել տեղեկատվական և մեթոդական աշխատանքը, ձևավորել ընթերցողների հետաքրքրությունը հասարակական-քաղաքական թեմաների նկատմամբ և ապահովել համապատասխան գրականության նպատակային օգտագործումը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և գրադարանային աշխատանքով զբաղվող անձանց համար՝ որպես գործնական մեթոդական ուղեցույց։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է անցումային հասարակության պայմաններում լիդերության սոցիալ-հոգեբանական մոդելների փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն գործընթացների վրա, որոնց միջոցով հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունները վերաձևավորում են առաջնորդի դերը, վարքագիծը և հասարակության կողմից նրա ընկալումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում լիդերությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատի անձնային հատկանիշների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխազդեցությունների, խմբային դինամիկայի, արժեքային համակարգերի և հասարակական սպասումների արդյունք։ Անցումային հասարակություններին բնորոշ անկայունությունը, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները, սոցիալական դերերի վերաիմաստավորումը և արժեքային հակասությունները կարող են էականորեն ազդել առաջնորդության ավանդական ձևերի վրա՝ առաջ բերելով լիդերության նոր վարքային և հաղորդակցական մոդելներ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հեղինակության ձևավորման մեխանիզմներին, առաջնորդի և հետևորդների փոխհարաբերություններին, վստահության, ազդեցության, սոցիալական նույնականացման և խմբային համախմբման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես են փոփոխվող սոցիալական պայմաններում վերափոխվում առաջնորդի նկատմամբ հասարակության ակնկալիքները, ինչ հատկանիշներ են դառնում առավել պահանջված, և ինչպես են փոխվում իշխանության ու ազդեցության իրականացման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու ավանդական հիերարխիկ և ավելի ժամանակակից մասնակցային, հաղորդակցական ու համագործակցային առաջնորդության մոտեցումները՝ բացահայտելով դրանց արդյունավետության պայմանները տարբեր սոցիալական միջավայրերում։ Միաժամանակ դիտարկվում է հասարակության արժեքային և հոգեբանական վերակազմավորման ազդեցությունը լիդերության ընկալման վրա, ինչպես նաև ճգնաժամային իրավիճակներում առաջնորդի վարքագծի առանձնահատկությունները։ Թեման կարևոր է սոցիալական հոգեբանության և կառավարման տեսության համար, քանի որ օգնում է հասկանալ, թե ինչպիսի հոգեբանական և սոցիալական մեխանիզմներով է ձևավորվում արդյունավետ առաջնորդությունը փոփոխվող հասարակական միջավայրում և ինչ գործոններ են նպաստում առաջնորդի նկատմամբ վստահության, լեգիտիմության ու սոցիալական աջակցության ձևավորմանը։

Право

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավունքի ձևերի (աղբյուրների) համակարգին՝ այն դիտարկելով տեսական-իրավական վերլուծության շրջանակում՝ որպես իրավական կարգավորման հիմքային կառուցվածք, որը սահմանում է իրավունքի արտահայտման ձևերը, դրանց իրավաբանական ուժը և փոխհարաբերությունները։ Նյութում վերլուծվում են իրավունքի աղբյուրների հիմնական տեսակները՝ Սահմանադրություն, օրենքներ, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտեր, միջազգային պայմանագրեր, իրավական սովորույթներ և դատական պրակտիկայի դերակատարությունը՝ իրավական համակարգի զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահմանադրության գերակայության սկզբունքին և նորմատիվ իրավական ակտերի հիերարխիկ կառուցվածքին, որը ապահովում է իրավական համակարգի միասնականությունն ու կանխատեսելիությունը։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավունքի և ներպետական իրավունքի փոխազդեցության հարցերը, ինչպես նաև իրավական աղբյուրների մեկնաբանման և կիրառման խնդիրները դատական և վարչական պրակտիկայում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ իրավունքի ձևերի համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված է իրավական հստակությամբ, ինստիտուցիոնալ կայունությամբ և իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականությամբ՝ ապահովելով իրավական պետության կայացման հիմնարար հիմքեր Հայաստանի Հանրապետությունում։

Другие предметы

Տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է 2004 թվականի ընթացքում մամուլում հրապարակված արձագանքների, գնահատականների և անդրադարձների համակարգված հավաքածու։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, գրական կամ այլ նշանակալի իրադարձությունների վերաբերյալ մամուլի դիրքորոշումների և քննարկումների մասին։ Ժողովածուում ընդգրկված հրապարակումները կարող են արտացոլել տարբեր պարբերականների մոտեցումները, թեմատիկ առաջնահերթությունները և հանրային հետաքրքրություն առաջացրած հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մամուլի նյութերի հավաքագրումն ու դասակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարբեր թեմաների լուսաբանման ընթացքին և դրանց շուրջ ձևավորված արձագանքներին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես սկզբնաղբյուր տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական միջավայրի, հասարակական տրամադրությունների և մամուլի գործունեության ուսումնասիրության համար։ Նյութերի համադրումը նպաստում է ժամանակագրական և թեմատիկ կապերի բացահայտմանը՝ ապահովելով տվյալ տարվա մամուլի արձագանքների ամբողջական դիտարկման հնարավորություն։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, լրագրողների, մամուլի հետազոտողների, մատենագետների և ժամանակակից հասարակական ու մշակութային գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է ԶԼՄ-ների համակարգում կոնվերգենցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը և դրա ազդեցության բացահայտմանը ժամանակակից հայկական լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մեդիա միջավայրի տեխնոլոգիական և բովանդակային վերափոխումներն են, որոնք պայմանավորված են թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ, ինտերնետի զարգացմամբ և տարբեր հաղորդակցական հարթակների աստիճանական միավորմամբ։ Կոնվերգենցիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական գործընթաց, որի արդյունքում տպագիր, ռադիո, հեռուստատեսային և առցանց լրատվամիջոցները գործում են նույն թվային միջավայրում, այլև որպես լրագրության կազմակերպման, տեղեկատվության ստեղծման, տարածման և սպառման ձևերի փոփոխություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում մեդիաարտադրության նոր մոդելներին, բազմահարթակ լրագրությանը, մուլտիմեդիա բովանդակության ստեղծմանը և լրագրողի մասնագիտական դերերի ընդլայնմանը։ Թվային միջավայրում լրագրողից պահանջվում է ոչ միայն տեքստային նյութ պատրաստելու կարողություն, այլև լուսանկարների, տեսանյութերի, ձայնային նյութերի, գրաֆիկական տարրերի և սոցիալական մեդիայի գործիքների կիրառման հմտություն։ Այս փոփոխությունները փոխակերպում են նաև խմբագրությունների աշխատանքային կառուցվածքը՝ նպաստելով տարբեր մեդիա ուղղությունների համագործակցությանը և միասնական խմբագրական հարթակների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մեդիա դաշտին՝ դիտարկելով, թե համաշխարհային մեդիա գործընթացներն ինչպես են արտահայտվում Հայաստանի տեղեկատվական միջավայրում և ինչ ազդեցություն են ունենում լրագրողական աշխատանքի կազմակերպման ու բովանդակության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հայկական լրատվամիջոցների առցանց ներկայությունը, սոցիալական ցանցերի օգտագործումը, տեղեկատվության արագ տարածման մեխանիզմները և ավանդական ու նոր մեդիաների փոխհարաբերությունները։ Կոնվերգենցիայի արդյունքում ընթերցողը կամ դիտողը աստիճանաբար վերածվում է ոչ միայն տեղեկատվության սպառողի, այլև տեղեկատվական գործընթացի ակտիվ մասնակցի՝ մեկնաբանելով, տարածելով և երբեմն նաև ստեղծելով բովանդակություն։ Այս հանգամանքը միաժամանակ ստեղծում է նոր հնարավորություններ և մասնագիտական խնդիրներ՝ կապված տեղեկատվության հավաստիության, արագության և որակի հավասարակշռման, հեղինակային իրավունքի, մասնագիտական էթիկայի և ապատեղեկատվության տարածման ռիսկերի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է մեդիայի թվայնացումը փոխում հայկական լրագրության ավանդական պատկերացումները և ինչ նոր պահանջներ է առաջադրում լրագրողների, խմբագիրների և լրատվական կազմակերպությունների առջև։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, մեդիա մասնագետներին, հաղորդակցության ոլորտի հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայկական մեդիայի զարգացումը, թվային լրագրությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը զանգվածային հաղորդակցության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ժամանակակից հայկական լրագրության վերափոխման գործընթացները հասկանալու համար՝ դրանք դիտարկելով համաշխարհային մեդիա կոնվերգենցիայի ավելի լայն համատեքստում։