Հայոց ցեղասպանության պատմություն

Литература

Արմտանի Մեծ ընկուզենին աշխատությունը Հակոբ Մնձուրու արձակ ստեղծագործությունների ժողովածու է, որը ներկայացնում է արևմտահայ գյուղաշխարհի կյանքը, բնության հետ մարդու փոխհարաբերությունները և ավանդական հասարակության բարոյական ու հոգեբանական պատկերները, պատմությունները կառուցված են հուշագրական և պատկերավոր նրբությամբ, որտեղ առանձնահատուկ տեղ ունի Արմտանի մեծ ընկուզենու խորհրդանշական կերպարը՝ որպես հիշողության, արմատների և ժամանակի ընթացքի նշան, գիրքը բացահայտում է մարդկային ճակատագրերի պարզ, բայց խորքային դրամաները՝ միաժամանակ պահպանելով լեզվական ինքնատիպությունը և արևմտահայ խոսքի երաժշտականությունը, ստեղծելով կարոտի, անցյալի և կորցրած աշխարհի գեղարվեստական ամբողջական պատկեր։

Культура

Երաժշտագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արամ Խաչատրյանի ստեղծագործական ժառանգության մեջ բազմաձայնության սկզբունքների և դրանց գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բազմաձայն երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները, տարբեր ձայների փոխհարաբերությունները և դրանց դերը երաժշտական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաձայնության տարբեր ձևերի ու հնարների կիրառմանը, թեմատիկ նյութի զարգացմանը, ձայների ինքնուրույն շարժմանը և երաժշտական հյուսվածքի կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են բազմաձայն և հարմոնիկ մտածողության փոխազդեցությունը, մեղեդային գծերի համադրումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ստեղծագործությունների արտահայտչականության և կառուցվածքային ամբողջականության վրա։ Քննարկվում են կոմպոզիտորական տեխնիկայի առանձնահատկությունները և բազմաձայնության կիրառման նշանակությունը անհատական երաժշտական ոճի ձևավորման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու կոմպոզիտորի երաժշտական լեզվի, ստեղծագործական մտածողության և երաժշտական նյութի կազմակերպման սկզբունքների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, երաժշտական կրթության ոլորտի մասնագետների և երաժշտական արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Կարսի պատմական անցյալի և հատկապես 1910 թվականին տեղի ունեցած իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ Կարսի նկատմամբ իրականացված չորս գրոհների և դրանց պատմաքաղաքական նշանակության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է Կարսի՝ որպես ռազմավարական և քաղաքական կարևոր կենտրոնի պատմական դերը, նրա աշխարհագրական դիրքը և տարածաշրջանային զարգացումներում ունեցած նշանակությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն ռազմաքաղաքական պայմանները, որոնցում ձևավորվել են Կարսի շուրջ տեղի ունեցած ռազմական իրադարձությունները, ինչպես նաև դրանց նախադրյալներն ու հետևանքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում չորս գրոհների ընթացքին, դրանց կազմակերպման պայմաններին, մասնակից ուժերին, ռազմական գործողությունների առանձնահատկություններին և դրանց արդյունքներին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել պատմական սկզբնաղբյուրների, հուշագրությունների, ժամանակագրական տեղեկությունների և այլ վկայությունների տվյալները՝ իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Կարևորվում է նաև Կարսի նկատմամբ վերահսկողության համար պայքարի ազդեցությունը տարածաշրջանի բնակչության կյանքի, քաղաքական հարաբերությունների և ռազմական հավասարակշռության վրա։ 1910 թվականի հոբելյանական կամ հանդիսավոր միջոցառումների ուսումնասիրությունը, իր հերթին, հնարավորություն է տալիս դիտարկել Կարսի պատմական հիշողության և հասարակական ընկալման ձևավորման առանձնահատկությունները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև այն տեսանկյունից, որ ռազմական իրադարձությունները ներկայացվում են ոչ միայն որպես առանձին մարտական գործողություններ, այլև ավելի լայն պատմական գործընթացների բաղադրիչներ՝ կապված տարածաշրջանային իշխանության, տարածքային վերահսկողության և քաղաքական շահերի հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Կարսի պատմության, տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների և համապատասխան ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների առավել խորքային ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, հայագետներին, տարածաշրջանային պատմության հետազոտողներին, աղբյուրագետներին, ուսուցիչներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Գեղամ Սարյանի բանաստեղծական լեզվի և ոճի համակարգված ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա պոեզիայի արտահայտչական առանձնահատկությունները, պատկերային մտածողության կառուցվածքը և գեղարվեստական խոսքի ձևավորման հիմնական սկզբունքները։ Վերլուծվում են բառապաշարի ընտրությունը, ռիթմիկ ու հնչյունական կազմակերպվածությունը, փոխաբերական համակարգը և սիմվոլիկ շերտերը, որոնք միասին ձևավորում են հեղինակի ինքնատիպ գեղագիտական աշխարհը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա ստեղծագործություններում զգացմունքային լարվածության, հոգեբանական նրբերանգների և բնության պատկերների գեղարվեստական գործառույթին, ինչպես նաև ավանդական և նորարարական տարրերի համադրությանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև հեղինակի պոեզիայի տեղը հայ նոր գրականության զարգացման գործընթացում՝ ընդգծելով նրա լեզվական որոնումների և ոճական փորձարարության նշանակությունը։

Экономика

Ֆինանսատնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական վերահսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրների, ապահովագրական շուկայի գործունեության առանձնահատկությունների և դրա զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ապահովագրության տնտեսական էությունը, ապահովագրական համակարգի կառուցվածքը, շուկայի հիմնական մասնակիցների գործառույթները և ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը, վճարունակության գնահատմանը, ապահովագրական պահուստների ձևավորմանը և ռիսկերի կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են ապահովագրական վերահսկողության իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, վերահսկողական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և ապահովագրական ծառայություններից օգտվողների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի ապահովագրական շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները, ապահովագրական մշակույթի ձևավորման խնդիրները, բնակչության ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը և շուկայում մրցակցության խթանման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ապահովագրական վերահսկողության միջազգային փորձը, ռիսկահեն վերահսկողության մոտեցումները, ֆինանսական հաշվետվողականության կատարելագործումը և ապահովագրական կազմակերպությունների գործունեության թափանցիկության բարձրացման միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում ապահովագրական նոր ծառայությունների զարգացմանը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ապահովագրական համակարգի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ապահովագրական գործի, ֆինանսական վերահսկողության, բանկային և ֆինանսական համակարգերի կարգավորման, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Հայաստանի Հանրապետությունում Սահմանադրական դատարանի սահմանադրաիրավական կարգավիճակը պայմանավորված է երկրի սահմանադրական համակարգում նրա հատուկ տեղով՝ որպես սահմանադրական արդարադատություն իրականացնող բարձրագույն մարմին։ Սահմանադրական դատարանը կոչված է ապահովելու Սահմանադրության գերակայությունը և վերահսկելու օրենքների, ենթաօրենսդրական ակտերի, պետական մարմինների որոշումների և այլ նորմատիվ իրավական ակտերի համապատասխանությունը Սահմանադրությանը։ Այն հանդես է գալիս որպես անկախ դատական իշխանության առանձնահատուկ օղակ, որը չի մտնում ընդհանուր դատական համակարգի մեջ և գործում է բացառապես Սահմանադրությամբ սահմանված լիազորությունների շրջանակում։ Սահմանադրական դատարանի անկախությունը ամրագրված է Սահմանադրությամբ, և այն իր գործունեության ընթացքում ենթարկվում է միայն Սահմանադրությանը՝ բացառելով որևէ այլ պետական մարմնի միջամտությունը։ Դատարանի կազմավորման, դատավորների նշանակման և գործունեության կարգը սահմանվում է Սահմանադրությամբ և «Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքով, որտեղ նախատեսված են նաև դատավորների լիազորությունների ժամկետները, անկախության երաշխիքները և պատասխանատվության սահմանները։ Սահմանադրական դատարանն իրականացնում է ինչպես վերացական, այնպես էլ կոնկրետ սահմանադրական վերահսկողություն՝ քննելով օրենքների և այլ իրավական ակտերի սահմանադրականությունը, ինչպես նաև լուծելով սահմանադրական վեճեր պետական իշխանության մարմինների միջև։ Դրա որոշումները վերջնական են, պարտադիր կատարման ենթակա և ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից՝ ապահովելով իրավական համակարգի կայունությունը և Սահմանադրության անմիջական գործողությունը։ Այս կարգավիճակը թույլ է տալիս Սահմանադրական դատարանին հանդես գալ որպես սահմանադրական կարգի պահապան, մարդու իրավունքների պաշտպանության կարևոր երաշխավոր և իրավական պետության հիմնարար ինստիտուտներից մեկը Հայաստանի Հանրապետությունում։