ՀԱՅՐԵՆԻՔ-ՍՓՅՈՒՌՔ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ. 1918 ԹՎԱԿԱՆԻՑ ՄԻՆՉԵՒ ՄԵՐ ՕՐԵՐ

Философия

Գիրքը նվիրված է ժամանակակից Հայաստանում մշակույթի հանրային ընկալումների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն որպես սոցիալական արժեքների, ինքնության ձևավորման և հասարակական վարքագծի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են մշակույթի նկատմամբ հասարակության վերաբերմունքի փոփոխությունները, տարբեր սոցիալական խմբերի մշակութային նախընտրությունները և դրանց վրա ազդող գործոնները՝ ներառյալ կրթական մակարդակը, մեդիա միջավայրը, գլոբալիզացիոն գործընթացները և ազգային ավանդույթները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը հանրային ընկալումների ձևավորման վրա, մշակութային հաստատությունների դերը հասարակական գիտակցության զարգացման մեջ, ինչպես նաև զանգվածային լրատվամիջոցների և թվային հարթակների ազդեցությունը մշակութային արժեքների տարածման գործում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային ինքնության, ավանդականի և ժամանակակիցի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև մշակույթի սպառման նոր ձևերին՝ դիտարկելով դրանք սոցիոլոգիական և մշակութաբանական տեսանկյունից։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և սոցիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները՝ առաջարկելով վերլուծական պատկերացում մշակույթի հանրային ընկալումների վերաբերյալ արդի Հայաստանում։ Գիրքը նախատեսված է սոցիոլոգների, մշակութաբանների, հումանիտար գիտությունների հետազոտողների, ուսանողների և մշակութային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է էքստրապոլյացիայի մեթոդի տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ հասարակական գործընթացների կանխատեսման և սոցիալական զարգացման հնարավոր միտումների բացահայտման համատեքստում։ Քննարկվում են սոցիալական կանխատեսման էությունը, դրա ճանաչողական նշանակությունը, գիտական կանխատեսման հիմնական սկզբունքները և հասարակական երևույթների զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցյալի և ներկայի տվյալների հիման վրա ապագա փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունների որոշմանը, սոցիալական գործընթացների շարունակականության ու փոփոխականության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև պատմական միտումների ընդհանրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են էքստրապոլյացիայի կիրառման տրամաբանական, փիլիսոփայական և մեթոդաբանական նախադրյալները, քանակական ու որակական ցուցանիշների նշանակությունը և կանխատեսումների հիմնավորվածության գնահատման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական զարգացման տնտեսական, ժողովրդագրական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների կանխատեսման առանձնահատկություններին, դրանց փոխկապակցվածությանը և սոցիալական համակարգերի բարդ կառուցվածքի ազդեցությանը կանխատեսումների ճշգրտության վրա։ Կարևորվում են մեթոդի կիրառման սահմանները, հասարակական փոփոխությունների ոչ գծային բնույթը, անսպասելի իրադարձությունների ազդեցությունը և անցյալում արձանագրված օրինաչափությունները ապագայի վրա մեխանիկորեն տարածելու վտանգները։ Դիտարկվում են նաև էքստրապոլյացիայի փոխհարաբերությունները գիտական կանխատեսման այլ մեթոդների՝ մոդելավորման, համեմատական վերլուծության, փորձագիտական գնահատման և սցենարային մոտեցումների հետ։ Հետազոտությունը նպաստում է սոցիալական կանխատեսման գիտական հիմքերի հստակեցմանը, հասարակական գործընթացների զարգացման հնարավոր տարբերակների գնահատմանը և կառավարման որոշումների մեթոդաբանական հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, սոցիոլոգների, քաղաքագետների, տնտեսագետների, սոցիալական հետազոտությունների մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության Սեբաստիայի նահանգի վարչատարածքային կառուցվածքի և ժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի պատմական ժամանակահատվածում։ Հետազոտության կենտրոնում նահանգի վարչական բաժանումները, բնակավայրերի համակարգը, բնակչության թվաքանակը, տարածքային բաշխումը և տարբեր կրոնական ու համայնքային խմբերի ժողովրդագրական հարաբերակցություններն են։ Ուսումնասիրվում է նահանգի վարչական կազմակերպումը՝ սանջակների, գավառների և ավելի փոքր վարչական միավորների փոխհարաբերությունների շրջանակում, ինչպես նաև ժամանակի ընթացքում վարչական սահմանների և կառավարման համակարգի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Սեբաստիայի, Ամասիայի, Թոքատի և Շապին-Գարահիսարի վարչական շրջաններին ու դրանց բնակավայրային կառուցվածքին։ Ժողովրդագրական պատկերը դիտարկվում է քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցության, բնակչության տեղաբաշխման, բնական աճի և տեղաշարժերի համատեքստում։ Կարևորվում է նահանգի բազմաբնակչական և բազմադավան բնույթը՝ ուսումնասիրելով հայ, թուրք, հույն և այլ բնակչական խմբերի տարածական տեղաբաշխումն ու սոցիալ-տնտեսական կյանքի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել օսմանյան մարդահամարները, նահանգային տարեգրքերը, վարչական փաստաթղթերը, եկեղեցական տվյալները, ճանապարհորդական նկարագրությունները և ժամանակաշրջանի այլ վիճակագրական նյութերը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի տարբեր աղբյուրներում ներկայացված ժողովրդագրական տվյալների համեմատական քննությունը, քանի որ բնակչության հաշվառման սկզբունքները և խմբերի դասակարգման եղանակները տարբեր աղբյուրներում կարող էին տարբերվել։ Վարչաժողովրդագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նաև ուսումնասիրելու բնակչության տեղաշարժերի, տնտեսական պայմանների, վարչական բարեփոխումների և հասարակական փոփոխությունների ազդեցությունը նահանգի բնակավայրային ու ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ Քաղաքների, ավանների և գյուղերի բնակչության վերաբերյալ տվյալների համադրումը նպաստում է տարածաշրջանի պատմական աշխարհագրության և բնակեցման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական վերականգնմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական ժողովրդագրության, վարչական պատմության, պատմական աշխարհագրության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Սեբաստիայի նահանգի վարչատարածքային կազմակերպման ու բնակչության կառուցվածքի բազմակողմ պատկերը Օսմանյան կայսրության վերջին տասնամյակների համատեքստում։

Технология

Գիրքը նվիրված է մակրոկոմպոզիտային պողպատների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժառանգական բարձրաստիճան ջերմամեխանիկական ամրացման գործընթացների կիրառման պայմաններում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պողպատների կառուցվածքի ձևավորման մեխանիզմները, ջերմային և մեխանիկական ազդեցությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք որոշում են նյութերի ամրությունը, կայունությունը և շահագործման հատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է մակրոկոմպոզիտային կառուցվածքների ստացման սկզբունքները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և բարձր ջերմաստիճանային մշակման ազդեցությունը մետաղների ներքին կառուցվածքի փոփոխությունների վրա։ Գրքում ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, նյութերի միկրոկառուցվածքային վերլուծության մեթոդներ, մեխանիկական հատկությունների գնահատման մոտեցումներ և ջերմամեխանիկական մշակման արդյունավետության որոշման չափանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժառանգական ազդեցությունների դերին, երբ նախորդ մշակման փուլերում ձևավորված կառուցվածքային առանձնահատկությունները հետագայում ազդում են պողպատի հատկությունների վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բարձր ամրությամբ և հատուկ շահագործական հատկություններով մետաղական նյութերի ստեղծման ու կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մետալուրգների, նյութագետների, մեքենաշինության ոլորտի մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են պողպատների կառուցվածքի ձևավորմամբ, ջերմամեխանիկական մշակմամբ և նոր սերնդի կոմպոզիտային նյութերի մշակմամբ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է փոշով հարուստ ինտենսիվ աստղառաջացման գալակտիկաների և ակտիվ գալակտիկական միջուկների ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հեռավոր ինֆրակարմիր տիրույթում դիտվող իոնացված ածխածնի [CII] 158 մկմ սպեկտրային ճառագայթման գծի միջոցով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է միջաստղային միջավայրի կառուցվածքի, գազի ֆիզիկական վիճակի, աստղառաջացման ակտիվության և գալակտիկական միջուկներում ընթացող էներգետիկ գործընթացների մասին տեղեկություններ ստանալու հնարավորությունների վրա։ [CII] գիծը համարվում է գալակտիկաների միջաստղային միջավայրի կարևոր սպեկտրային ցուցիչներից մեկը, քանի որ այն կապված է գազի սառեցման գործընթացների հետ և կարող է զգալի տեղեկություն տրամադրել աստղառաջացման շրջանների պայմանների վերաբերյալ։ Քննության են առնվում այս ճառագայթման առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմները, դրա ինտենսիվության և գալակտիկաների տարբեր բնութագրերի միջև հնարավոր կապերը, ինչպես նաև փոշու առկայության ազդեցությունը դիտվող ճառագայթման հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ինտենսիվ աստղառաջացման հետևանքով մեծ լուսատվություն ունեցող համակարգերի և գերզանգվածային սև խոռոչի շուրջ ակտիվ գործընթացներով պայմանավորված գալակտիկական միջուկների տարբերակման ու համեմատական ուսումնասիրության խնդիրներին։ Սպեկտրային տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գազի շարժման առանձնահատկությունները, ճառագայթման գծի լայնությունը և լուսատվությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրել գալակտիկական քամիների, նյութի ներհոսքի կամ արտահոսքի և այլ դինամիկական երևույթների հնարավոր դրսևորումները։ Դիտարկվում է [CII] ճառագայթման և ինֆրակարմիր ընդհանուր լուսատվության հարաբերակցությունը, որը կարևոր ախտորոշիչ միջոց է տարբեր գալակտիկական միջավայրերի և էներգիայի աղբյուրների բնույթը հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել տարբեր հեռավորությունների վրա գտնվող գալակտիկաների դիտողական տվյալները՝ ուսումնասիրելու համար դրանց հատկությունների փոփոխությունը տիեզերական ժամանակի ընթացքում և գնահատելու վաղ Տիեզերքում ինտենսիվ աստղառաջացման ու ակտիվ գալակտիկական միջուկների նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև փոշու կողմից կլանված բարձր էներգիայի ճառագայթման վերաճառագայթումը ինֆրակարմիր տիրույթում, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել օպտիկական տիրույթում մասամբ կամ ամբողջությամբ թաքնված ակտիվ գործընթացները։ Սպեկտրային չափումների, ֆիզիկական մոդելավորման և գալակտիկաների տարբեր խմբերի համեմատական վերլուծության համադրումը նպաստում է աստղառաջացման և կենտրոնական գերզանգվածային սև խոռոչների ակտիվության փոխկապակցվածության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գալակտիկաների առաջացման և էվոլյուցիայի ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել աստղաֆիզիկայի, արտագալակտիկական աստղագիտության, ինֆրակարմիր աստղագիտության, գալակտիկաների էվոլյուցիայի և միջաստղային միջավայրի ֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ապահովագրության իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման և քաղաքացիների առողջության պաշտպանության ոլորտում ձևավորվող իրավահարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բժշկական ապահովագրության հասկացությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, իրավական բնույթը, սուբյեկտների շրջանակը և ապահովագրական հարաբերությունների առաջացման ու իրականացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրված անձի, ապահովագրական կազմակերպության, բժշկական հաստատության և պետության իրավունքներին ու պարտականություններին, ինչպես նաև նրանց միջև առաջացող իրավական հարաբերությունների կարգավորմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բժշկական ծառայությունների դիմաց վճարման, ապահովագրական հատուցումների տրամադրման, բժշկական օգնության հասանելիության և ապահովագրական դեպքերի իրավական սահմանման հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բժշկական ապահովագրության ոլորտում պայմանագրային հարաբերություններին, ապահովագրական պայմանագրերի բովանդակությանը, կողմերի պատասխանատվությանը և վեճերի լուծման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ռիսկերի գնահատման, ապահովագրավճարների ձևավորման, ապահովագրական հատուցումների սահմանների և բժշկական ծառայությունների որակի նկատմամբ վերահսկողության իրավական խնդիրներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բժշկական ապահովագրության և պետական սոցիալական պաշտպանության համակարգերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման տարբեր մեխանիզմների արդյունավետ համադրումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բնակչության բժշկական օգնության հասանելիության վրա։ Հայաստանի Հանրապետությունում առողջության պահպանման իրավունքը և բժշկական օգնության ու սպասարկման կազմակերպման հիմքերը կարգավորվում են համապատասխան իրավական ակտերով, իսկ առողջապահական ոլորտի իրավական դաշտի կատարելագործումը շարունակում է մնալ հանրային քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև բժշկական ապահովագրության զարգացման հնարավոր մոդելները, միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Կարևոր խնդիրներից է ապահովագրական համակարգի միջոցով քաղաքացիների ֆինանսական ռիսկերի նվազեցումը՝ միաժամանակ ապահովելով բժշկական ծառայությունների որակը, մատչելիությունը և բուժօգնության շարունակականությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անձնական և բժշկական տվյալների պաշտպանության, բժշկական գաղտնիքի պահպանման և ապահովագրական հարաբերություններում տեղեկատվության օրինական օգտագործման իրավական պահանջներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բժշկական ապահովագրության իրավական կարգավորման բացերի բացահայտման, գործող մեխանիզմների կատարելագործման և առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման ավելի արդյունավետ իրավական մոդելների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, առողջապահության ոլորտի մասնագետներին, ապահովագրական կազմակերպությունների աշխատակիցներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավական հետազոտողներին, բժիշկներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։