Հիները՝ նորերին, և նորերը՝ հիներին

Технология

Ջրային տնտեսության, քաղաքաշինության և ինժեներական ենթակառուցվածքների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային ենթակառուցվածքների արդյունավետության, հուսալիության և կայուն կառավարման ապահովման համատեքստում։ Քննության են առնվում մայրաքաղաքի ջրամատակարարման և կոյուղու համակարգերի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց տեխնիկական կառուցվածքը, շահագործման պայմանները և քաղաքային բնակչության ու տնտեսության ջրային պահանջների բավարարման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային պաշարների օգտագործմանը, ջրամատակարարման ցանցերի տեխնիկական վիճակին, ջրի կորուստներին, մատակարարման անխափանությանը և խմելու ջրի որակի ապահովման պահանջներին։ Վերլուծվում են ջրահեռացման համակարգերի թողունակության, կեղտաջրերի հավաքման ու հեռացման, ցանցերի մաշվածության և քաղաքային տարածքների զարգացման հետևանքով առաջացող ինժեներական դժվարությունները։ Քննարկվում են ջրամատակարարման և ջրահեռացման ենթակառուցվածքների վերակառուցման, տեխնիկական արդիականացման, ավտոմատացված վերահսկման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ջրային ցանցերի հիդրավլիկական հաշվարկների, տեխնիկական վիճակի գնահատման, ներդրումային ծրագրերի հիմնավորման և ենթակառուցվածքների զարգացման երկարաժամկետ պլանավորման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը, սանիտարահիգիենիկ անվտանգության ապահովմանը և քաղաքային ջրային համակարգերի կայուն զարգացման սկզբունքներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրամատակարարման և ջրահեռացման ճարտարագիտության, քաղաքաշինության, կոմունալ տնտեսության, բնապահպանության և Երևանի քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ապագա մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը մանկավարժական պրակտիկայի կազմակերպման և իրականացման ընթացքում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսական գիտելիքների և իրական կրթական գործունեության միջև արդյունավետ կապի ձևավորումն է, որի շնորհիվ ուսանողը հնարավորություն է ստանում բուհում ձեռք բերած մանկավարժական, հոգեբանական և մեթոդական գիտելիքները կիրառելու ուսումնական հաստատության բնական միջավայրում։ Մանկավարժական պրակտիկան դիտարկվում է որպես մասնագիտական կրթության կարևոր բաղադրիչ, որի ընթացքում ձևավորվում և զարգանում են դասի պլանավորման, ուսումնական նյութի ներկայացման, սովորողների ճանաչողական գործունեության կազմակերպման, հաղորդակցման, գնահատման և դասարանի կառավարման կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողների ինքնուրույնության և մասնագիտական պատասխանատվության աստիճանական զարգացմանը, ինչպես նաև սեփական աշխատանքի վերլուծության և ինքնագնահատման հմտությունների ձևավորմանը։ Քննվում են պրակտիկայի նախապատրաստական, գործնական և ամփոփիչ փուլերի փոխկապակցվածությունը, ուսանողին տրվող առաջադրանքների նպատակահարմարությունը և դրանց համապատասխանությունը մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր նպատակներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուհի դասախոսների, մեթոդիստների, դպրոցական ուսուցիչների և պրակտիկանտ ուսանողների համագործակցությունը, քանի որ մասնագիտական աջակցությունը և կառուցողական հետադարձ կապը նպաստում են ձեռք բերվող փորձի գիտակցված վերլուծությանը։ Դիտարկվում են դասերի դիտարկման, փորձնական և ինքնուրույն դասավանդման, մանկավարժական իրավիճակների քննարկման, ուսումնական նյութերի մշակման և պրակտիկ գործունեության արդյունքների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսանողների անհատական առանձնահատկությունների և մասնագիտական պատրաստվածության սկզբնական մակարդակի հաշվառմանը՝ պրակտիկայի առաջադրանքներն ու պատասխանատվության աստիճանը համապատասխանեցնելով նրանց զարգացման ընթացքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռեֆլեքսիվ գործունեությունը, որի միջոցով ուսանողը սովորում է գնահատել կիրառված մեթոդների արդյունավետությունը, նկատել դժվարությունները և հիմնավորված կերպով կատարելագործել սեփական մանկավարժական գործունեությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մասնագիտական մանկավարժական կրթության, ուսուցման մեթոդիկայի, մանկավարժական պրակտիկայի և ուսուցչի մասնագիտական կարողությունների զարգացման մոտեցումները՝ ապագա մասնագետների տեսական ու գործնական պատրաստության միասնական և շարունակական համակարգի կատարելագործման նպատակով։

Культура

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությանն ու վերլուծությանը՝ 1973 թվականի դրությամբ։ Այն ներկայացնում է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային գրադարանային համակարգի կազմակերպման, զարգացման և հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում ունեցած դերի վերաբերյալ ընդհանրացված պատկեր։ Հետազոտության առանցքում գրադարանների աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են՝ ընթերցողների սպասարկումը, գրքային ֆոնդերի համալրումն ու կազմակերպումը, գրականության տարածումն ու հանրայնացումը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային և կրթական միջոցառումների անցկացումը, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցանության պահանջների բավարարումը։ Աշխատանքում քաղաքային գրադարանը դիտարկվում է որպես ոչ միայն գրականություն տրամադրող հաստատություն, այլև մշակութալուսավորական կարևոր կենտրոն, որի միջոցով բնակչությանը հասանելի են դառնում գիտական, մասնագիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության տարբեր տեսակներ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների ֆոնդերի բովանդակությանը, դրանց համալրման աղբյուրներին, գրքերի պահպանմանն ու դասակարգմանը, ինչպես նաև ընթերցողների պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների հետ անհատական և խմբային աշխատանքի կազմակերպումը, քանի որ գրադարանի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն գրքային ֆոնդի ծավալով, այլև այն հանգամանքով, թե որքան արդյունավետ են գրադարանային աշխատողները կարողանում ընթերցողներին ուղղորդել դեպի անհրաժեշտ և օգտակար գրականություն։ Առանձին տեղ է հատկացվում գրքի և ընթերցանության հանրայնացման ձևերին։ Գրադարանային աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից են գրքի ցուցադրությունները, թեմատիկ անկյունները, գրական երեկոները, ընթերցողների հետ հանդիպումները, քննարկումները, բարձրաձայն ընթերցումները, գրքերի տեսությունները և այլ միջոցառումները, որոնց նպատակն է բարձրացնել գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը և ընդլայնել ընթերցողների շրջանակը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես էին քաղաքային գրադարանները փորձում համադրել ավանդական գրադարանային սպասարկումը մշակութային և հասարակական գործունեության տարբեր ձևերի հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների մեթոդական գործունեության հարցը։ Քաղաքային գրադարանները հանդես էին գալիս ոչ միայն որպես առանձին ընթերցողների սպասարկող հաստատություններ, այլև որպես գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ու կատարելագործման կենտրոններ՝ փորձի փոխանակման, մասնագիտական խորհրդատվության և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման միջոցով։ Այս տեսանկյունից վերլուծվում է գրադարանների փոխհամագործակցության, աշխատանքի համակարգման և առաջավոր փորձի ընդհանրացման նշանակությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության տարբեր սոցիալական, մասնագիտական և տարիքային խմբերի գրադարանային սպասարկմանը։ Քաղաքային գրադարանների առջև խնդիր էր դրված բավարարել ինչպես ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունները, այնպես էլ աշխատողների, երիտասարդության, ուսանողների, մասնագետների և ինքնակրթությամբ զբաղվող անձանց տեղեկատվական ու կրթական պահանջները։ Այդ նպատակով կարևոր էր գրականության նպատակային ընտրությունը և ընթերցողների հետ տարբերակված աշխատանքի իրականացումը։ 1973 թվականի համատեքստում գրադարանների գործունեությունը դիտարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության շրջանակում, երբ գրադարաններին վերագրվում էր բնակչության կրթական և մշակութային մակարդակի բարձրացման, ընթերցանության տարածման և հասարակական գիտելիքների ընդլայնման կարևոր դեր։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրադարանային համակարգի առջև կանգնած գործնական խնդիրները՝ կապված գրքային ֆոնդերի համալրման, նյութատեխնիկական պայմանների, ընթերցողների սպասարկման որակի, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության հետ։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային մշակութային միջավայրը, ընթերցանության տարածված ձևերը և բնակչության կրթամշակութային պահանջները։ Գրադարանների աշխատանքի ցուցանիշների, կազմակերպական մեթոդների և սպասարկման ձևերի վերլուծությունը կարող է պատկերացում տալ այն մասին, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում գիրքն ու գրադարանը հասարակական կյանքում և ինչ դեր էին դրանք կատարում գիտելիքի տարածման ու ինքնակրթության գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1973 թվականի դրությամբ Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության բազմակողմանի պատկերը՝ անդրադառնալով դրանց կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերին, ընթերցողների սպասարկմանը, մշակութալուսավորական աշխատանքին և մեթոդական գործունեությանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի կրթական, մշակութային և գրադարանային համակարգերի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում խոզերի դիզենտերիայի տարածվածության, առաջացման պատճառների, հարուցիչների առանձնահատկությունների և բուժման արդյունավետ մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հիվանդության համաճարակաբանական առանձնահատկությունները, տարածման պայմանները, վարակման ուղիները և այն գործոնները, որոնք նպաստում են խոզաբուծական տնտեսություններում հիվանդության առաջացմանն ու պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են դիզենտերիայի էթիոլոգիական գործոնները, ախտաբանական փոփոխությունները, կլինիկական դրսևորումները և ախտորոշման մոտեցումները։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև բուժական միջոցառումների կազմակերպմանը, կիրառվող դեղամիջոցների արդյունավետության գնահատմանը և հիվանդության կանխարգելման ու վերահսկման միջոցառումներին՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել տնտեսական կորուստները և բարձրացնել կենդանիների առողջական վիճակի պահպանման արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը հիմնված է հանրապետության պայմաններում իրականացված ուսումնասիրությունների վրա և ներկայացնում է գործնական նշանակություն ունեցող տվյալներ խոզաբուծության ոլորտի համար։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է անասնաբույժների, կենդանաբույծների, անասնաբուժական գիտությունների մասնագետների, գյուղատնտեսական ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով խոզերի վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման և բուժման գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների զարգացմանը։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի բարբառում գործածվող դարձվածքների հավաքագրմանը, լեզվաբանական վերլուծությանը և իմաստաբանական մեկնաբանությանը։ Գրքում ներկայացված են բարբառային արտահայտությունների կառուցվածքային, ոճական և գործառական առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը առօրյա խոսքում, ժողովրդական մտածողության և մշակութային ինքնության ձևավորման մեջ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է դարձվածքների ծագումը, կիրառության ոլորտները, իմաստային նրբությունները և կապը հայերենի այլ բարբառների ու գրական լեզվի հետ՝ անդրադառնալով նաև դրանց պատմական զարգացման առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ ներառված բազմաթիվ օրինակներ հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել Ղարաբաղի բարբառի արտահայտչական հարստության, պատկերավոր մտածողության և լեզվամշակութային արժեքների մասին։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է բարբառագիտության, հայոց լեզվի պատմության, բանահյուսության և ազգագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական լեզվական ժառանգությամբ և բարբառային խոսքի առանձնահատկություններով։

Психология

Գիրքը ներկայացնում է ճանաչողության գաղափարի համակողմանի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով մարդու մտածողության ձևավորմանը, գիտելիքի աղբյուրներին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով անհատը ընկալում է իրեն շրջապատող աշխարհը։ Այն փորձում է բացատրել, թե ինչպես են փորձը, հիշողությունը, տրամաբանությունը և զգայությունները միավորվում մեկ ամբողջական համակարգում՝ ստեղծելով իրականության ընկալման հիմքը։ Տեքստում քննարկվում են նաև գիտելիքի սահմանները և այն հարցը, թե որքանով է մարդը կարող հասնել օբյեկտիվ ճշմարտության՝ հաշվի առնելով սուբյեկտիվ ընկալման ազդեցությունը։ Բացի այդ, աշխատանքը հաճախ անդրադառնում է ճանաչողության զարգացման փուլերին, կրթության և մշակույթի դերին մտածողության ձևավորման մեջ, ինչպես նաև գիտության և փիլիսոփայության փոխհարաբերություններին։ Ընդհանուր առմամբ այն ծառայում է որպես տեսական հիմք՝ հասկանալու մարդու ինտելեկտուալ գործունեության կառուցվածքը և գիտելիքի կուտակման ու կիրառման գործընթացները։