Հիշարժան տարեթվեր 2019

Право

Գիրքը նվիրված է սահմանադրության տեղին և դերին ազգային օրենսդրության համակարգում՝ դիտարկելով այն որպես իրավական համակարգի հիմքային և գերակա ակտ։ Աշխատության մեջ համակողմանի վերլուծվում են սահմանադրության իրավաբանական բնույթը, նրա նորմերի բարձրագույն իրավական ուժը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը օրենսդրական համակարգի կառուցվածքի և զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սահմանադրության և օրենքների, ենթաօրենսդրական ակտերի, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայի փոխհարաբերությունները՝ ընդգծելով իրավական հիերարխիայի և նորմատիվ համահունչության ապահովման մեխանիզմները։ Գրքում քննարկվում են նաև սահմանադրական վերահսկողության դերը, իրավական պետության սկզբունքները, սահմանադրության կայունության և փոփոխման գործընթացների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միջազգային իրավական չափանիշների ազդեցությունը ազգային սահմանադրական համակարգի վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և իրավական վերլուծությունը՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված եզրահանգումներ սահմանադրության զարգացման և իրավական համակարգի կատարելագործման վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, դատական համակարգի ներկայացուցիչների, գիտահետազոտողների, իրավաբանական կրթության ուսանողների և սահմանադրական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է ուսումնասիրվող տարածաշրջանի և դրան հարակից տարածքների ռելիեֆի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, ձևերի տարածական կազմակերպման և դրանց ծագման ու զարգացման օրինաչափությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաբանական կառուցվածքի, տեկտոնական շարժումների, ապարների կազմի, բարձրաչափական տարբերությունների և արտաքին երկրաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում ձևավորվել է տարածքի ժամանակակից մակերևույթը։ Քննվում են լեռնաշղթաների, գետահովիտների, ջրբաժանների, սարավանդների, լանջերի և ռելիեֆի այլ ձևերի ձևաչափական բնութագրերը՝ դրանց չափերի, բարձրության, թեքության, մասնատվածության և տարածական փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծագումնաձևաբանական վերլուծությանը, որի միջոցով ռելիեֆի առանձին միավորները դասակարգվում են ըստ դրանց ձևավորման հիմնական գործոնների և զարգացման պատմության։ Դիտարկվում է ներծին ու արտածին գործընթացների փոխազդեցությունը՝ տեկտոնական բարձրացումների, էրոզիայի, գետային գործունեության, ծանրության ուժով պայմանավորված լանջային գործընթացների և երկարատև քայքայման ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տեղագրական և թեմատիկ քարտեզների, բարձրաչափական տվյալների, հեռազննման նյութերի և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի համադրական վերլուծության մոտեցումներ՝ ռելիեֆի քանակական ու տարածական առանձնահատկությունները համակարգելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գետային ցանցի և ռելիեֆի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ հովիտների ուղղությունը, խորությունը և մասնատվածության աստիճանը կարող են արտացոլել ինչպես երկրաբանական կառուցվածքը, այնպես էլ տարածքի երկրաձևաբանական զարգացման փուլերը։ Ձևաչափական ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տարբեր բնույթի երկրաձևաբանական շրջաններ և գնահատել դրանց միջև եղած տարբերությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև բնական վտանգների, հողօգտագործման, ենթակառուցվածքների տարածական պլանավորման և լանդշաֆտային փոփոխությունների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաձևաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաբանության և տարածական վերլուծության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարածաշրջանի ռելիեֆի ձևավորման պատմությունը, կառուցվածքը և ժամանակակից զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

История

Պատմաքաղաքական և փաստագրական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության ծրագրային դրույթների այն հատվածը, որը ձևակերպում էր կուսակցության տվյալ ժամանակաշրջանի նվազագույն քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պահանջները։ Պատմական աղբյուրներում ծրագիրը կապվում է 1907 թվականի կուսակցական համագումարում հաստատված ծրագրային վերափոխումների հետ, երբ քաղաքական նպատակները համադրվում էին սոցիալիստական գաղափարների և հայ բնակչության ազգային ու հասարակական շահերի պաշտպանության վերաբերյալ մոտեցումների հետ։ Փաստաթղթում արտացոլվում են պետական կառավարման, քաղաքական ազատությունների, հասարակական հարաբերությունների, աշխատավորության իրավունքների, տնտեսական համակարգի և ազգային խնդիրների վերաբերյալ կուսակցության դիրքորոշումները։ Ծրագրային դրույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու XX դարի սկզբի հայկական քաղաքական մտքի զարգացման, հեղափոխական և սոցիալիստական գաղափարների տարածման ու ազգային հարցի վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումների մասին։ Այն նաև կարևոր սկզբնաղբյուր է կուսակցության գաղափարական զարգացման տարբեր փուլերը և ժամանակի քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը ուսումնասիրելու համար։ Փաստաթուղթը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագիտության մասնագետների, հայագետների, աղբյուրագետների և XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հայկական հասարակական-քաղաքական շարժումների պատմությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած և գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական դաշտի նոր գրականության մասին։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական, մշակութային և կրթական բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտության, մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել օտարալեզու նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ տարբեր երկրների հեղինակների և հետազոտողների աշխատանքներին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է միջազգային գիտելիքների տարածմանը, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը և համաշխարհային գրական ու գիտական ժառանգության հասանելիության ընդլայնմանը։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգեբանական վեպի տեքստի շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ Վիրջինիա Վուլֆի և Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են շարահյուսական կառուցվածքները, նախադասությունների կազմակերպումը և տարբեր ոճական միջոցները մասնակցում կերպարների ներաշխարհի, հոգեբանական վիճակների, գիտակցության ընթացքի և հեղինակի գեղարվեստական մտադրության արտահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հոգեբանական վեպի տեքստի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրա համար բնորոշ ներքին մենախոսությունը, գիտակցության հոսքի ներկայացումը, մտքերի և զգացմունքների հաջորդականության փոխանցումը և պատմողական տարբեր տեսանկյունների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարզ և բարդ նախադասությունների հարաբերակցությանը, նախադասության անդամների կառուցվածքին, շարադասությանը, զուգահեռ կառույցներին, կրկնություններին, ընդհատումներին, անավարտ նախադասություններին և այլ շարահյուսական միջոցներին։ Աշխատության մեջ համեմատական տեսանկյունից վերլուծվում են երկու հեղինակների անհատական ոճերը՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ տարբերակիչ հատկանիշները։ Վիրջինիա Վուլֆի արձակի դեպքում կարևոր նշանակություն ունի ներքին գիտակցության շարժման և հոգեբանական նրբերանգների փոխանցմանը ծառայող ճկուն ու բազմաշերտ շարահյուսությունը, մինչդեռ Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործություններում կարող են առանձնացվել այլաբանական, հեգնական, կրկնվող և երբեմն միտումնավոր խախտված կառուցվածքներ, որոնք նպաստում են հերոսների հոգեբանական և սոցիալական աշխարհի յուրահատուկ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է շարահյուսական ձևի և գեղարվեստական բովանդակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ նախադասության կառուցվածքը հոգեբանական արձակում ոչ միայն քերականական, այլև արտահայտչական և իմաստաստեղծ գործառույթ ունի։ Քննության են առնվում նաև հեղինակային կետադրության, ռիթմի, նախադասությունների երկարության փոփոխության և տեքստի ինտոնացիոն կազմակերպման դերը։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հոգեբանական վեպի լեզվական կազմակերպման ընդհանուր օրինաչափությունները և հեղինակային անհատական ոճի դրսևորումները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակալի լինել անգլալեզու գեղարվեստական տեքստի լեզվաբանական և ոճագիտական ուսումնասիրության, հոգեբանական արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման և գրական տեքստի մեկնաբանության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, ոճագետներին, գրականագետներին, անգլերենագետներին, թարգմանիչներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության շինարարության ոլորտում առկա ռիսկերի բացահայտմանը, գնահատմանը և կառավարմանը՝ շեշտադրելով շինարարական գործունեության արդյունավետության, կայունության և կանխատեսելիության բարձրացման խնդիրները։ Շինարարության ոլորտը բնութագրվում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով, որոնց փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին նախագծերի, այնպես էլ ամբողջ շինարարական հատվածի ֆինանսական և տնտեսական արդյունքների վրա։ Այդ պատճառով ռիսկերի համակարգված գնահատումն ու դրանց կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը կարևոր պայման են ներդրումային ծրագրերի հաջող իրականացման և շինարարական կազմակերպությունների կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից մեկը շինարարության ոլորտում ռիսկերի դասակարգումն է։ Դրանք կարող են ունենալ ֆինանսական, տնտեսական, շուկայական, տեխնիկական, կազմակերպական, իրավական, բնապահպանական և այլ բնույթ։ Շինարարական նախագծերի ընթացքում կարող են առաջանալ հումքի և շինանյութերի գների փոփոխության, ֆինանսավորման պայմանների վատթարացման, պահանջարկի տատանումների, նախագծային սխալների, աշխատանքների ժամկետների խախտման, մատակարարումների ուշացման և այլ ռիսկեր։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ունի առաջացման տարբեր պատճառներ և պահանջում է կառավարման համապատասխան մոտեցում։ Ֆինանսական ռիսկերը հատկապես կարևոր են, քանի որ շինարարական ծրագրերը սովորաբար պահանջում են զգալի ներդրումներ և իրականացվում են երկար ժամանակահատվածում։ Փոխարժեքի, տոկոսադրույքների, վարկավորման պայմանների կամ շինարարական նյութերի գների փոփոխությունը կարող է էականորեն ազդել ծրագրի վերջնական արժեքի վրա։ Հետևաբար ռիսկերի գնահատման համակարգում անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես նախնական բյուջեի ձևավորման ճշգրտությունը, այնպես էլ ծախսերի հնարավոր փոփոխությունների նկատմամբ նախագծի զգայունությունը։ Շինարարության ոլորտում կարևոր նշանակություն ունեն նաև շուկայական ռիսկերը։ Բնակարանների, առևտրային և արտադրական տարածքների նկատմամբ պահանջարկի փոփոխությունը կարող է ազդել կառուցապատողների եկամուտների, ներդրումային որոշումների և նոր նախագծերի իրականացման նպատակահարմարության վրա։ Տնտեսական ակտիվության անկումը կամ աճը, բնակչության եկամուտների փոփոխությունը և ֆինանսական շուկայի պայմանները կարող են փոխել շինարարական ծառայությունների և անշարժ գույքի պահանջարկը։ Այդ պատճառով շինարարական նախագծերի պլանավորումը պետք է հիմնված լինի շուկայի հնարավոր զարգացումների գնահատման վրա։ Տեխնիկական և նախագծային ռիսկերը ևս կարևոր տեղ են զբաղեցնում։ Նախագծային փաստաթղթերի թերությունները, հաշվարկային սխալները, ոչ համապատասխան նյութերի կիրառումը, շինարարական տեխնոլոգիաների խախտումները կամ աշխատանքների անբավարար վերահսկողությունը կարող են հանգեցնել լրացուցիչ ծախսերի, ժամկետների երկարաձգման և շինարարական օբյեկտների որակի նվազման։ Այդ պատճառով ռիսկերի կառավարման համակարգը պետք է ներառի տեխնիկական վերահսկողության, որակի ապահովման և նախագծային լուծումների ստուգման արդյունավետ մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև իրավական և վարչական ռիսկերի գնահատումը։ Շինարարական գործունեությունը ենթակա է բազմաթիվ իրավական և կարգավորող պահանջների, որոնք վերաբերում են հողօգտագործմանը, քաղաքաշինական գործընթացներին, շինարարության թույլտվություններին, անվտանգության կանոններին, պայմանագրային հարաբերություններին և այլ հարցերի։ Կարգավորող միջավայրի փոփոխությունները կամ անհրաժեշտ վարչական ընթացակարգերի ձգձգումները կարող են ազդեցություն ունենալ ծրագրերի իրականացման ժամկետների և ծախսերի վրա։ Հետևաբար կազմակերպությունները պետք է ունենան իրավական ռիսկերի մշտադիտարկման և դրանց կանխարգելման համապատասխան գործիքներ։ Ռիսկերի կառավարման կարևոր փուլ է դրանց քանակական և որակական գնահատումը։ Որակական գնահատման միջոցով հնարավոր է որոշել յուրաքանչյուր ռիսկի առաջացման հավանականությունն ու հնարավոր ազդեցության աստիճանը, իսկ քանակական մեթոդները թույլ են տալիս այդ ազդեցությունը արտահայտել ֆինանսական կամ այլ չափելի ցուցանիշներով։ Կարող են կիրառվել ռիսկերի մատրիցներ, զգայունության վերլուծություն, սցենարային գնահատում, հավանականային մոդելավորում և այլ մեթոդներ։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ավելի ամբողջական պատկեր շինարարական նախագծի ռիսկային միջավայրի վերաբերյալ։ Կարևոր խնդիր է ռիսկերի առաջնահերթությունների որոշումը։ Բոլոր ռիսկերը հնարավոր չէ նույն չափով վերահսկել կամ ֆինանսապես չեզոքացնել, ուստի անհրաժեշտ է առանձնացնել այն գործոնները, որոնք ունեն առավել բարձր հավանականություն կամ կարող են առաջացնել առավել մեծ վնաս։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս սահմանափակ ռեսուրսներն ուղղել առավել վտանգավոր ռիսկերի կանխարգելմանը և բարձրացնել կառավարման համակարգի արդյունավետությունը։ Ռիսկերի կառավարման հնարավոր ռազմավարությունների շարքում կարող են կիրառվել ռիսկի կանխարգելումը, նվազեցումը, փոխանցումը, ապահովագրումը, պահուստների ձևավորումը կամ որոշ դեպքերում ռիսկի գիտակցված ընդունումը։ Շինարարական կազմակերպության ընտրած ռազմավարությունը կախված է ռիսկի բնույթից, դրա հնարավոր վնասից, վերահսկելիությունից և կառավարման ծախսերից։ Օրինակ՝ որոշ ֆինանսական ռիսկեր կարող են մասնակիորեն փոխանցվել ապահովագրական կամ պայմանագրային մեխանիզմների միջոցով, մինչդեռ տեխնիկական ռիսկերի դեպքում առավել արդյունավետ կարող է լինել նախնական կանխարգելումը և որակի վերահսկողությունը։ Հայաստանի շինարարության հատվածի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տեղական տնտեսական և ինստիտուցիոնալ միջավայրի ազդեցությունը ռիսկերի ձևավորման վրա։ Շինարարական կազմակերպությունները գործում են Հայաստանի տնտեսության, ֆինանսական համակարգի, քաղաքաշինական կարգավորման և անշարժ գույքի շուկայի պայմաններում, ուստի միջազգային ընդհանուր մեթոդաբանությունները անհրաժեշտ է հարմարեցնել տեղական առանձնահատկություններին։ Այդ համատեքստում կարևոր են շուկայի ծավալը, ֆինանսավորման հասանելիությունը, շինանյութերի ներմուծման և տեղական արտադրության հարաբերակցությունը, աշխատուժի հասանելիությունը և կարգավորող միջավայրի կայունությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև շինարարական նախագծերի ռիսկերի և ապահովագրության փոխհարաբերությանը։ Ապահովագրական գործիքները կարող են նվազեցնել որոշ անբարենպաստ իրադարձությունների ֆինանսական հետևանքները, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է ապահովագրական պայմանագրերի բովանդակությունից, ծածկույթի սահմաններից և ռիսկերի ճիշտ գնահատումից։ Այդ պատճառով ապահովագրությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես ռիսկերի կառավարման միակ միջոց, այլ որպես ավելի լայն կառավարման համակարգի բաղադրիչ։ Ժամանակակից մոտեցումների տեսանկյունից կարևոր է նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը ռիսկերի կառավարման գործընթացում։ Շինարարական նախագծերի թվային մոդելավորումը, տվյալների վերլուծությունը, նախագծերի կառավարման համակարգերը և այլ թվային գործիքներ կարող են օգնել վաղ փուլում հայտնաբերել հնարավոր շեղումները, վերահսկել ծախսերն ու ժամկետները և բարելավել որոշումների կայացման գործընթացը։ Տվյալների վրա հիմնված կառավարման կիրառումը կարող է հատկապես օգտակար լինել բազմագործոն և երկարաժամկետ շինարարական ծրագրերում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ռիսկերի գնահատման և կառավարման արդյունավետ համակարգը կարող է նպաստել շինարարական նախագծերի ծախսերի վերահսկմանը, ժամկետների պահպանմանը, ներդրումների արդյունավետության բարձրացմանը և կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Այն կարող է նաև նպաստել շինարարական ոլորտում կանխատեսելիության բարձրացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը շինարարության ոլորտի ռիսկերը դիտարկում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, ֆինանսական, տեխնիկական և ինստիտուցիոնալ գործոնների համակարգ։ Դրա հիմնական ուղղությունն է ռիսկերի ժամանակին բացահայտումը, դրանց հնարավոր ազդեցության գնահատումը և համապատասխան կառավարման մեխանիզմների մշակումը՝ Հայաստանի Հանրապետության շինարարության հատվածի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ներդրումային մասնագետներին, ռիսկերի կառավարման մասնագետներին, քաղաքաշինության ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։