History of the Armenians

Медицина

Այս աշխատությունը նվիրված է Արցախի տարածքում բժշկության զարգացման պատմությանը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև 1941 թվականը։ Հետազոտությունը բժշկական գիտելիքների և բուժական պրակտիկաների ձևավորումն ու զարգացումը դիտարկում է տարածաշրջանի ընդհանուր պատմական, սոցիալական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ փորձելով ներկայացնել, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են մարդիկ հասկացել հիվանդությունների պատճառները, ինչպիսի բուժման միջոցներ են կիրառել և ինչ դեր են ունեցել ժողովրդական ու մասնագիտական բժշկության ավանդույթները։ Աշխատության վաղ շրջանին վերաբերող հատվածներում ուշադրություն է դարձվում հնագույն և միջնադարյան ժամանակաշրջաններում տարածված բուժական գիտելիքներին, բուժիչ բույսերի և բնական միջոցների կիրառմանը, վերքերի ու վնասվածքների բուժման փորձին, ինչպես նաև առողջության պահպանման հետ կապված ավանդական պատկերացումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայկական բժշկական մշակույթի ուսումնասիրությունը, որի շրջանակում բժշկական գիտելիքը զարգացել է ձեռագրային ավանդույթի, վանական կրթության և բժշկագիտական աշխատությունների տարածման միջոցով։ Հետազոտության հաջորդ փուլերը վերաբերում են ավելի ուշ ժամանակաշրջաններին, երբ տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունները իրենց ազդեցությունն են թողել բժշկական օգնության կազմակերպման, բուժական հաստատությունների և մասնագիտական բժշկության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են բժիշկների գործունեությունը, բժշկական գիտելիքների փոխանցման ձևերը, դեղաբանական միջոցների օգտագործումը և բնակչությանը բժշկական օգնություն տրամադրելու հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բժշկությանը, որը երկար ժամանակ պահպանել է կարևոր նշանակություն և ներառել է տեղական բուսական ու բնական ռեսուրսների օգտագործման, սննդակարգային մոտեցումների, արտաքին բուժման և տարբեր ավանդական մեթոդների կիրառման փորձ։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ժողովրդական բժշկության և մասնագիտական բժշկության փոխհարաբերությունները և դրանց աստիճանական փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում։ XX դարի առաջին տասնամյակներին վերաբերող նյութը հատկապես կարևոր է բժշկական ծառայությունների կազմակերպման և ժամանակակից բժշկական հաստատությունների ձևավորման գործընթացները հասկանալու համար։ Քննարկվում են առողջապահության համակարգի զարգացման, բուժհաստատությունների գործունեության, բժշկական կադրերի պատրաստման և կանխարգելիչ միջոցառումների հետ կապված հարցերը՝ մինչև 1941 թվականը։ Աշխատությունը նաև բժշկության պատմությունը կապում է տարածաշրջանի բնակչության սոցիալական պայմանների, համաճարակների, պատերազմների, տնտեսական իրավիճակի և հանրային առողջության խնդիրների հետ, քանի որ այդ գործոնները էապես ազդում են բժշկական ծառայությունների զարգացման վրա։ Պատմական աղբյուրների և բժշկական տեղեկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տարածաշրջանի առողջապահական կյանքի ընդհանուր պատկերը և ցույց տալ բժշկական գիտելիքի աստիճանական անցումը ավանդական փորձից դեպի ավելի համակարգված մասնագիտական բժշկություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմությամբ, հայ ժողովրդի պատմությամբ, տարածաշրջանային պատմությամբ, ազգագրությամբ և բժշկական մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև բժիշկներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել Արցախի առողջապահական և բժշկական ժառանգությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է երկարատև պատմական ժամանակաշրջանի ընթացքում բժշկական գիտելիքների, բուժական ավանդույթների և առողջապահական համակարգերի ձևավորման ու փոփոխության ընթացքը՝ ընդգրկելով ժամանակահատվածը հնագույն դարերից մինչև 1941 թվականը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև առևտրատնտեսական կապերի զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման միտումների և առկա մարտահրավերների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են երկու երկրների տնտեսական համագործակցության պատմական նախադրյալները, արտաքին առևտրի կառուցվածքը և ներդրումային հոսքերի դինամիկան։ Աշխատությունում առանձնացվում են հիմնական ոլորտները, որտեղ առավել ակտիվ է համագործակցությունը՝ գյուղատնտեսական արտադրանք, գինեգործություն, բարձր տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա և ծառայությունների ոլորտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերին, որոնք կարգավորում են երկկողմ տնտեսական հարաբերությունները, ինչպես նաև միջազգային համաձայնագրերի և առևտրային արտոնությունների դերին։ Վերլուծվում են նաև ներդրումային միջավայրի բարելավման, բիզնես կապերի խորացման և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների ներգրավման խնդիրները։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև արտաքին տնտեսական քաղաքականության գործոնները, ԵՄ շրջանակներում համագործակցության հնարավորությունները և գլոբալ տնտեսական միտումների ազդեցությունը Հայաստան–Ֆրանսիա տնտեսական հարաբերությունների վրա։

Сельское хозяйство

Տնտեսագիտական և ագրարային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում նորամուծական գործընթացների ձևավորման, զարգացման և կառավարման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նոր տեխնոլոգիաների, արտադրական մեթոդների և կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ներդրման հնարավորությունները գյուղատնտեսական գործունեության տարբեր ուղղություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների ներդրման վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, ֆինանսական և տեխնոլոգիական գործոններին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կազմակերպությունների ու տնտեսությունների նորարարական ակտիվության բարձրացման պայմաններին։ Վերլուծվում են գիտատեխնիկական առաջընթացի, ներդրումային գործունեության, մասնագիտական գիտելիքների և տեղեկատվական ապահովման նշանակությունը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Քննարկվում են նաև նորամուծական ծրագրերի խթանման, համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացման, պետական աջակցության և գիտության ու արտադրության միջև համագործակցության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու գյուղատնտեսության նորարարական զարգացման ներուժը և բացահայտելու նորամուծությունների տարածմանը նպաստող մեխանիզմները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, գյուղատնտեսության զարգացման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Նյութում դիտարկվում է, թե ինչպես էր գործում Առաջին Հանրապետության խորհրդարանը՝ որպես նորաստեղծ պետականության հիմնական օրենսդիր մարմին, և ինչ դեր էին խաղում տարբեր քաղաքական կուսակցությունները պետական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հիմնական բովանդակություն Խորհրդարանի ձևավորում և գործունեություն (1918–1920) Ներկայացվում է Հայաստանի օրենսդիր իշխանության կառուցվածքը, նիստերի կազմակերպումը և հիմնական քաղաքական որոշումները։ Քաղաքական կուսակցություններ Նյութը անդրադառնում է այդ շրջանում գործող հիմնական քաղաքական ուժերին՝ նրանց գաղափարախոսություններին, ազդեցությանը և պայքարին պետական իշխանության համար։ Քաղաքական բազմակարծություն և մարտահրավերներ Քննարկվում է կուսակցությունների միջև առկա հակասությունները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին դժվարությունները, որոնց պայմաններում ձևավորվում էր պետական համակարգը։ Նյութի գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ 1918–1920 թվականներին Հայաստանը փորձում էր ստեղծել ժողովրդավարական կառավարման համակարգ՝ հիմնված խորհրդարանական սկզբունքների վրա, սակայն բախվում էր քաղաքական անկայունության և պետականության ամրապնդման խնդիրներին։

Право

Իրավական օրենք աշխատությունը նվիրված է իրավական համակարգի հիմքային տարրերից մեկի՝ օրենքի էության, կառուցվածքի և գործառույթի գիտական վերլուծությանը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է օրենքը ձևավորվում, կիրառվում և ազդում հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են իրավական նորմերի տեսակները, դրանց փոխկապակցվածությունը, օրենքի ուժի և պարտադիրության սկզբունքները, ինչպես նաև օրենսդրության ստեղծման գործընթացները և իրավական ակտերի համակարգը։ Հեղինակը անդրադառնում է իրավական պետության գաղափարին, օրենքի գերակայության սկզբունքին և իրավունքի դերին հասարակության սոցիալական կարգի պահպանման գործում՝ ընդգծելով, որ օրենքը հանդիսանում է հասարակական հարաբերությունների կարգավորման հիմնական գործիք։ Աշխատությունում վերլուծվում են նաև իրավական պատասխանատվության, իրավական գիտակցության և իրավական մշակույթի ձևավորման խնդիրները՝ ներկայացնելով դրանց ազդեցությունը իրավական համակարգի արդյունավետության վրա։ Գիրքը համադրում է տեսական իրավաբանական մոտեցումներ, օրենսդրական օրինակներ և վերլուծական մեկնաբանություններ՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում իրավական օրենքի էության և նշանակության մասին։ Այն նախատեսված է թե իրավաբանության ուսանողների, թե մասնագետների և իրավունքի հարցերով հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Литература

Հրատարակության վերնագիրը ներկայացված է հայատառ օսմաներեն-թուրքերեն գրությամբ և բաղկացած է հիմնական վերնագրից ու այն լրացնող երկրորդ արտահայտությունից։ «Բարիս ֆաճիալարը» և «Բարիսին միւէսսիր վագաալարը» ձևերը պահպանվում են հայատառ հնչյունական գրությանը մոտ՝ առանց դրանց իմաստը չհիմնավորված կերպով մեկնաբանելու։ Երկրորդ հատորի նշումը վկայում է, որ գիրքը բազմահատոր հրատարակության մաս է և շարունակական կառուցվածք ունի։ Վերնագրում առկա «վագաալար» բառաձևը կարող է մատնանշել դեպքերի կամ իրադարձությունների ներկայացում, սակայն առանց բնագրի հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության կոնկրետ սյուժեն, պատմական հիմքը կամ ժանրային պատկանելությունը։ Հետևաբար բովանդակության գնահատման համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը և դրա ներքին կառուցվածքը։ Հրատարակությունը մատենագիտական նշանակություն ունի հայատառ թուրքերեն գրականության և Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի տպագրական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի բազմալեզու գրավոր միջավայրը, երբ թուրքերեն խոսող ընթերցողների համար ստեղծվում կամ տարածվում էին հայերեն տառերով տպագրված գրքեր։ Նման հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ տպագրական ժառանգության լեզվական բազմազանությունը, ընթերցողական շրջանակները և հայ համայնքի գրական ու մշակութային կապերը։