Հողագործական ընկերության կանոնագիրք

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կողմնորոշված ալմաստե հատիկներով գործիքների ստեղծման գիտատեխնիկական հիմունքների և դրանց ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը ալմաստային հատիկների նպատակային դասավորվածությամբ գործիքների կառուցվածքի և արտադրության այնպիսի սկզբունքների բացահայտումն է, որոնք կարող են ապահովել բարձր կտրող հատկություններ, մաշակայունություն, աշխատանքի կայունություն և մշակման արդյունավետություն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ալմաստի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հատիկների ձևը, չափերը, կողմնորոշման առանձնահատկությունները և դրանց դասավորության ազդեցությունը գործիքի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալմաստե հատիկների ամրացման, տեղադրման և աշխատանքային մակերեսում անհրաժեշտ դիրքի ապահովման տեխնոլոգիական խնդիրներին։ Վերլուծվում են գործիքների պատրաստման հիմնական փուլերը՝ ելանյութերի ընտրությունից և նախապատրաստումից մինչև ալմաստային բաղադրիչների կողմնորոշում, ամրացում, ձևավորում և վերջնական մշակման գործընթացներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցության գնահատումը ստացվող գործիքների կառուցվածքի և շահագործական հատկությունների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել արտադրական գործընթացների առավել նպատակահարմար պայմանները։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև կողմնորոշված ալմաստային հատիկներով գործիքների կիրառման հնարավորությունները տարբեր դժվարամշակվող նյութերի մշակման ժամանակ՝ հաշվի առնելով կտրող գործընթացի արդյունավետությունը, գործիքի մաշվածությունը, մակերևույթի որակը և էներգետիկ ծախսերը։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են ալմաստային գործիքների տեխնիկական հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և դրանց արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը։ Աշխատության գիտական և գործնական արդյունքները կարող են նպաստել նոր սերնդի բարձրարդյունավետ հղկող և կտրող գործիքների ստեղծմանը, դրանց արտադրության գործընթացների օպտիմալացմանը և գործիքների ծառայության ժամկետի երկարացմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության, գործիքաշինության, նյութագիտության, հղկման տեխնոլոգիայի և արտադրական գործընթացների ոլորտների մասնագետներին, ինժեներներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և տեխնիկական բուհերի ուսանողներին։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Բաքվի նահանգի հայության պատմաժողովրդագրական ուսումնասիրությանը XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբներին՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում հայկական բնակչության թվաքանակի, տեղաբաշխման, սոցիալական կազմի, տնտեսական գործունեության և համայնքային կյանքի հիմնական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Բաքվի նահանգում հայ բնակչության ձևավորման ու աճի գործընթացներն են, որոնք սերտորեն կապված էին տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման, նավթարդյունաբերության վերելքի, քաղաքների ընդլայնման և բնակչության տեղաշարժերի հետ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայերի բնակության հիմնական վայրերը, քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունների դինամիկան, ծնելիության և մահացության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ներգաղթի և արտագաղթի գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բաքու քաղաքի հայկական համայնքին, որն աստիճանաբար դարձավ տարածաշրջանի տնտեսական, մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հայերի մասնագիտական և սոցիալական կազմին՝ ներկայացնելով նրանց մասնակցությունը արդյունաբերության, առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, կրթության և այլ ոլորտների զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական համայնքային կառույցներին, եկեղեցական և կրթական հաստատություններին, բարեգործական կազմակերպություններին, մամուլին և մշակութային կյանքին, որոնք նպաստում էին ազգային ինքնության պահպանմանը և համայնքի ներքին կազմակերպմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հայության և տարածաշրջանի այլ էթնիկ ու կրոնական խմբերի միջև սոցիալական և տնտեսական հարաբերությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական ու հասարակական գործընթացները, որոնք ազդեցություն էին ունենում հայկական բնակչության վիճակի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական անկայունության, ազգային-հասարակական լարվածությունների և դրանց ժողովրդագրական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Պատմաժողովրդագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրել վիճակագրական տվյալները, մարդահամարների և վարչական հաշվառումների նյութերը, պատմական վկայությունները և համայնքային տեղեկությունները՝ Բաքվի նահանգի հայության թվաքանակի ու տեղաբաշխման վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տարածաշրջանի հայության պատմությունը վերականգնելու, այլև Հարավային Կովկասի բազմազգ հասարակության ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական զարգացումները հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ համայնքի դերը տարածաշրջանի տնտեսական և մշակութային կյանքում և ներկայացնելու այն պատմական ու ժողովրդագրական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին նրա վիճակը XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ռիսկերի գնահատման հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության ապահովման և բանկային գործունեության արդյունավետության բարձրացման կարևորությունը։ Վերլուծվում են վարկային, շուկայական, իրացվելիության և օպերացիոն ռիսկերի գնահատման հիմնական մոտեցումները, դրանց չափման քանակական և որակական մեթոդները, ինչպես նաև ռիսկերի մոդելավորման ժամանակակից գործիքակազմը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման ներքին համակարգերի արդյունավետությանը, կարգավորող պահանջների (այդ թվում՝ Բազելյան սկզբունքների) կիրառմանը և դրանց ադապտացման առանձնահատկություններին ՀՀ բանկային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությունը բանկային ռիսկերի ձևավորման վրա և ֆինանսական շուկաների անկայունության պայմաններում ռիսկերի կանխատեսման դժվարությունները։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման ուղղությունները՝ բարձրացնելով բանկային համակարգի կայունությունն ու դիմակայունությունը։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական, գյուղատնտեսական, սոցիալական և աշխարհաքաղաքական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պարենային անվտանգությունը միայն անհրաժեշտ քանակությամբ սննդամթերքի արտադրության կամ ներմուծման ապահովման խնդիր չէ, այլ բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է պարենի առկայությունը, բնակչության համար դրա տնտեսական և ֆիզիկական մատչելիությունը, սննդի պատշաճ օգտագործումը և մատակարարման կայունությունը։ ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված պարենային անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նույնպես հիմնվում է այս չորս հիմնական ուղղությունների վրա և նախատեսում է համապատասխան միջոցառումներ՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար պարենային ապահովվածության բարելավման նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի պարենային անվտանգության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, բնական և կլիմայական ռիսկերը, ներմուծումից կախվածությունը, գյուղատնտեսական հումքի և պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները, բնակչության եկամուտների մակարդակը, ենթակառուցվածքների վիճակը և միջազգային շուկաներում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապես կարևոր պարենային ապրանքների ինքնաբավության մակարդակին, քանի որ որոշ ապրանքների արտադրության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են մեծացնել արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել մատակարարման խափանումների ռիսկը։ Պարենային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում որպես կարևոր խնդիրներ առանձնացվում են նաև բնական աղետների հետևանքները, պահուստների և պաշարների ձևավորման արդյունավետությունը, պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացումը և ցածր ինքնաբավություն ունեցող ապրանքների ներմուծման արտաքին ռիսկերի կառավարումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ պարենային անվտանգության ապահովումը պահանջում է գյուղատնտեսության, տնտեսության, սոցիալական պաշտպանության, առողջապահության, արտակարգ իրավիճակների և այլ ոլորտների քաղաքականությունների համակարգված իրականացում։ Այդ շրջանակում կարևոր են պետական պարենային պահուստների ձևավորումն ու կառավարումը, ռազմավարական պաշարների բավարար մակարդակի պահպանումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արագ արձագանքման մեխանիզմների զարգացումը և պարենային մատակարարման շղթաների շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ ռազմավարական փաստաթղթերում որպես առաջնահերթություն նշվում են նաև բավարար պարենային պաշարների և կենսապես կարևորագույն պարենամթերքի նյութական պահուստի առկայությունը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների զարգացումը և պարենային արժեշղթաներում կորուստների նվազեցումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, ոռոգման և պահեստավորման համակարգերի բարելավման, գյուղատնտեսական ապահովագրության, արտադրողների ֆինանսավորման և շուկաների հասանելիության ընդլայնման խնդիրներին։ Այս միջոցառումները կարևոր են ոչ միայն ներքին պահանջարկի բավարարումն ապահովելու, այլև տեղական արտադրողների մրցունակությունը բարձրացնելու և գյուղատնտեսական արտադրության նկատմամբ արտաքին ցնցումների ազդեցությունը նվազեցնելու համար։ Պարենային անվտանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է բնակչության տնտեսական հասանելիությունը․ նույնիսկ սննդամթերքի բավարար ֆիզիկական առկայության պայմաններում դրա բարձր գները կամ բնակչության եկամուտների ցածր մակարդակը կարող են սահմանափակել տարբեր սոցիալական խմբերի լիարժեք սննդով ապահովվածությունը։ Այդ պատճառով կառավարման համակարգի կատարելագործումը ենթադրում է նաև սոցիալական քաղաքականության, գնային միջավայրի, զբաղվածության և եկամուտների հետ կապված գործոնների համատեղ դիտարկում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև պարենի որակի և անվտանգության ապահովումը, քանի որ պարենային ապահովվածությունը չի կարող սահմանափակվել սննդամթերքի քանակական հասանելիությամբ։ ՀՀ սննդամթերքի անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նախատեսում է օրենսդրության կատարելագործում, սննդի ամբողջ շղթայի վերահսկելիության ապահովում, լաբորատոր կարողությունների զարգացում, հետագծելիության համակարգերի ներդրում և վտանգների վերլուծության ու հսկման կրիտիկական կետերի սկզբունքների կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական համակարգերի զարգացումը, քանի որ արդյունավետ կառավարումը պահանջում է պարենային շուկաների, արտադրության, ներմուծման, պահուստների, գների և սպառման վերաբերյալ հավաստի ու ժամանակին տվյալներ։ Նման համակարգերի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ավելի վաղ հայտնաբերել հնարավոր ճգնաժամերը, գնահատել ռիսկերը և պետական միջոցները նպատակաուղղել առավել խոցելի ուղղություններին։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա շրջանակում առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պարենային անվտանգության պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրության խթանման, ռազմավարական պաշարների կառավարման, ներմուծման ռիսկերի նվազեցման և բնակչության համար սննդամթերքի մատչելիության բարձրացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պարենային անվտանգությունը դիտարկում է որպես տնտեսական, սոցիալական, գյուղատնտեսական և կառավարչական գործոնների փոխկապակցված համակարգ և նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կառավարման հիմնական խոչընդոտները՝ առաջարկելով համակարգի կայունության, ճկունության և դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։

Экономика

Զբոսաշրջության մարքեթինգ աշխատությունը հանդիսանում է զբոսաշրջության ոլորտում մարքեթինգային գործունեության տեսական և կիրառական հիմունքներին նվիրված ուսումնական գիրք, որը նպատակ ունի ներկայացնել զբոսաշրջային ծառայությունների շուկայավարման առանձնահատկությունները, ռազմավարությունները և ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակ Սելվինազյան Բ.-ն գրքում մանրամասն վերլուծում է զբոսաշրջության մարքեթինգի հիմնական հասկացությունները՝ սկսած շուկայի ուսումնասիրությունից, սպառողների վարքագծի վերլուծությունից և պահանջարկի ձևավորման գործոններից մինչև զբոսաշրջային ապրանքների և ծառայությունների դիրքավորման ու առաջխաղացման մեթոդները։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է զբոսաշրջային արդյունքի յուրահատկությունը՝ որպես ոչ նյութական ծառայություն, որի որակի ընկալումը մեծապես կախված է փորձից, սպասարկման մակարդակից և մշակութային միջավայրից։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակմանը, բրենդավորման գործընթացներին, գովազդային քաղաքականությանը, թվային մարքեթինգի գործիքների կիրառմանը և զբոսաշրջային ուղղությունների մրցունակության բարձրացման ուղիներին։ Հեղինակը նաև ներկայացնում է զբոսաշրջության միջազգային շուկաների առանձնահատկությունները, տարածաշրջանային մրցակցության գործոնները և զբոսաշրջային հոսքերի կառավարման մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է արդյունավետորեն խթանել զբոսաշրջային պահանջարկը տարբեր թիրախային խմբերի համար։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին կիրառել մարքեթինգային գործիքները իրական զբոսաշրջային նախագծերում և բիզնես միջավայրում։ Այն հատկապես օգտակար է զբոսաշրջության, մարքեթինգի, հյուրանոցային և սպասարկման ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև ոլորտի մասնագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի նոր սելեկցիոն սորտերի տեխնոլոգիական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանցից բարձրորակ աղանդերային ու կիսաքաղցր տիպի գինիների արտադրության գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում խաղողի հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումն է, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա։ Ուսումնասիրվում են նոր սորտերի շաքարայնության, թթվայնության, բուրավետ նյութերի, ֆենոլային միացությունների և այլ կարևոր բաղադրիչների հարաբերակցությունները՝ պարզելու դրանց համապատասխանությունը տվյալ տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մուսկատային բնորոշ բույրի ձևավորման և պահպանման գործոններին, քանի որ հումքի սորտային առանձնահատկությունները և վերամշակման պայմանները կարող են էապես ազդել վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունների վրա։ Տեխնոլոգիական ուսումնասիրության շրջանակում համեմատականորեն գնահատվում են հումքի վերամշակման տարբեր մոտեցումներ, խմորման գործընթացի վերահսկման ընդհանուր սկզբունքները, քաղցրության ու թթվայնության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև պատրաստի արտադրանքի կայունության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը, որոնք նպաստում են խաղողի բնական բուրավետ և համային առանձնահատկությունների հնարավորինս ամբողջական պահպանմանը։ Հետազոտության ընթացքում պատրաստի արտադրանքը կարող է գնահատվել ֆիզիկաքիմիական, զգայական և տեխնոլոգիական ցուցանիշների համադրությամբ՝ բացահայտելով տարբեր սելեկցիոն սորտերի առավել նպատակահարմար օգտագործման ուղղությունները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև հումքի բերքահավաքի հասունության աստիճանի, պահպանման պայմանների և վերամշակման առանձնահատկությունների ազդեցությանը արտադրանքի ընդհանուր որակի վրա։ Նոր սորտերի կիրառումը դիտարկվում է նաև խաղողագործության և գինեգործական արտադրության հումքային բազայի ընդլայնման, տեղական սելեկցիոն արդյունքների արդյունավետ օգտագործման և արտադրանքի տեսականու զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է խաղողագործության, բույսերի սելեկցիայի, սննդամթերքի տեխնոլոգիայի և գինեգործական հումքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել նոր սելեկցիոն խաղողի սորտերի արտադրական ներուժը և դրանց համապատասխանությունը տարբեր տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման համար։