Հոգու ճրագը

Другие предметы

Բնապահպանական, ջրաբանական և բնական պաշարների կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային պաշարների կանխատեսման, քանակական և որակական գնահատման, ինչպես նաև դրանց համալիր և արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Հայաստանի մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների ձևավորման բնական պայմանները, տարածքային բաշխվածությունը, ջրաբանական ռեժիմները և դրանց փոփոխության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետային ավազանների, լճերի, ջրամբարների և ստորերկրյա ջրերի պաշարների գնահատման մեթոդներին, ջրային հաշվեկշռի կազմմանը և ջրային ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են կլիմայական փոփոխությունների, տեղումների քանակի, ջերմաստիճանային տատանումների, տնտեսական գործունեության և ջրօգտագործման ծավալների հնարավոր ազդեցությունները ջրային պաշարների վերականգնման ու հասանելիության վրա։ Քննարկվում են ջրային ռեսուրսների կանխատեսման մաթեմատիկական և ջրաբանական մոդելների կիրառման, մշտադիտարկման տվյալների մշակման և ջրային պաշարների երկարաժամկետ փոփոխությունների գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են խմելու ջրամատակարարման, ոռոգման, էներգետիկայի, արդյունաբերության և բնապահպանական պահանջների միջև ջրային ռեսուրսների բաշխման ու օգտագործման արդյունավետության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում գետավազանային կառավարման սկզբունքներին, ջրային էկոհամակարգերի պահպանությանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը և ջրային անվտանգության ամրապնդմանն ուղղված միջոցառումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրաբանության, հիդրոերկրաբանության, բնապահպանության, ջրային տնտեսության, բնական պաշարների կառավարման և Հայաստանի կայուն զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Սա պատմական-վերլուծական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Armenian genocide-ի ընթացքում և դրանից հետո United States-ի քաղաքական դիրքորոշումների, դիվանագիտական արձագանքների և հասարակական ընկալումների ուսումնասիրությանը, որտեղ քննարկվում են 1915 թվականի իրադարձությունների վերաբերյալ ամերիկյան կառավարության, մամուլի, մարդասիրական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքները, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են այդ վերաբերմունքները զարգացել ժամանակի ընթացքում՝ պայմանավորված միջազգային հարաբերություններով, աշխարհաքաղաքական շահերով և մարդու իրավունքների օրակարգի ձևավորմամբ, աշխատանքը նաև անդրադառնում է ամերիկյան օգնության նախաձեռնություններին, փախստականների աջակցման ծրագրերին և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացներին, միաժամանակ վերլուծելով ճանաչման, հիշողության քաղաքականության և պատմական արդարության շուրջ շարունակվող բանավեճերը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քրեական դատավարության ընթացքում վարույթին մասնակցող անձանց անաչառությունն ու անկախությունն ապահովող իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես այն հանգամանքների տեսանկյունից, որոնց առկայությունը կարող է անհնար դարձնել տվյալ անձի հետագա մասնակցությունը վարույթին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված բացառման և ինքնաբացարկի հիմքերի բովանդակության, դրանց կիրառման պայմանների և գործնական նշանակության վրա։ Այս իրավական ինստիտուտը դիտարկվում է որպես արդար դատաքննության, դատավարական անաչառության և վարույթի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության կարևոր երաշխիք։ Քննության են առնվում այն իրավիճակները, երբ դատավորը, դատախազը, քննիչը կամ վարույթում որոշակի մասնագիտական գործառույթ իրականացնող այլ անձ կարող է ունենալ անձնական, ընտանեկան, ծառայողական կամ այլ բնույթի կապեր ու շահագրգռվածություն, որոնք կարող են հիմնավոր կասկած առաջացնել նրա անկողմնակալության վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրական շահերի բախման և անաչառության վերաբերյալ արտաքին ընկալման տարբերակմանը, քանի որ արդարադատության նկատմամբ վստահության համար կարևոր է ոչ միայն փաստացի կողմնակալության բացակայությունը, այլև այնպիսի հանգամանքների բացառումը, որոնք կարող են ողջամիտ կասկած առաջացնել դատավարական որոշումների օբյեկտիվության նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են վարույթին նախկինում այլ դատավարական կարգավիճակով մասնակցելու, գործի արդյունքի նկատմամբ ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռվածության, կողմերի հետ որոշակի կապերի և այլ հնարավոր հիմքերի իրավական հետևանքները։ Կարևորվում է բացառման հիմքերի հստակ և կանխատեսելի ձևակերպումը, քանի որ չափազանց ընդհանուր կարգավորումները կարող են հանգեցնել ոչ միատեսակ իրավակիրառ պրակտիկայի, իսկ չափազանց սահմանափակ թվարկումը՝ չընդգրկել իրականում անաչառության վերաբերյալ կասկած առաջացնող բոլոր իրավիճակները։ Առանձին քննության առարկա են ինքնաբացարկի և բացարկի ընթացակարգերը, համապատասխան միջնորդության ներկայացման պայմանները, դրա քննարկման իրավասությունը և ընդունվող որոշումների հիմնավորման պահանջները։ Դիտարկվում է նաև, թե դատավարության որ փուլում կարող են ի հայտ գալ մասնակցությունը բացառող հանգամանքները և ինչպիսի իրավական հետևանքներ պետք է առաջանան դրանց ուշ բացահայտման դեպքում։ Կարևորվում է դատավարական իրավունքների չարաշահման կանխարգելումը, քանի որ բացարկի մեխանիզմը, լինելով անաչառության ապահովման կարևոր միջոց, չպետք է օգտագործվի վարույթն անհիմն ձգձգելու կամ դատավարության բնականոն ընթացքին խոչընդոտելու նպատակով։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել, որ բացարկի վերաբերյալ դիմումները ենթարկվեն իրական և հիմնավորված քննության և չմերժվեն միայն ձևական պատճառաբանություններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում դատավորի անկախության և անաչառության սկզբունքների հարաբերակցությանը, ինչպես նաև մեղադրանքի, պաշտպանության և դատական իշխանության գործառույթների տարանջատման նշանակությանը։ Քննության են առնվում նաև փորձագետի, թարգմանչի և դատավարությանը մասնագիտական աջակցություն ցուցաբերող այլ անձանց մասնակցության հետ կապված հնարավոր հակասությունները, քանի որ նրանց մասնագիտական եզրակացությունների կամ գործողությունների օբյեկտիվությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ապացույցների գնահատման և վարույթի արդյունքների համար։ Իրավական կարգավորումների արդյունավետությունը գնահատվում է ոչ միայն նորմերի ձևակերպման, այլև դրանց գործնական կիրառման տեսանկյունից՝ բացահայտելով հնարավոր օրենսդրական բացերը, հակասությունները և մեկնաբանման դժվարությունները։ Կարևորվում է ազգային օրենսդրության համապատասխանությունը արդար դատաքննության միջազգային իրավական չափանիշներին, հատկապես անկախ և անկողմնակալ դատարանի պահանջին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող լուծումները և որոշել, թե դրանցից որոնք կարող են օգտակար լինել ներպետական կարգավորումների կատարելագործման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությանը, քանի որ կոնկրետ գործերում բացարկի և ինքնաբացարկի հիմքերի մեկնաբանությունը ցույց է տալիս օրենսդրական դրույթների իրական գործառնական սահմանները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել միատեսակ իրավակիրառության խնդիրները և ձևակերպել դատավարական երաշխիքների ամրապնդմանն ուղղված առաջարկություններ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է քրեական դատավարության մասնակիցների անաչառության ապահովման, շահերի բախման կանխարգելման, բացարկների քննության ընթացակարգերի կատարելագործման և արդարադատության նկատմամբ հասարակական վստահության ամրապնդման հնարավորությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության, դատական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտների մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է եգիպտացորենի (Zea mays) արմատային համակարգի և միկորիզային սնկերի սիմբիոտիկ փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ջրային և ֆոսֆորական սննդառության տարբեր ռեժիմների պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է միկորիզայի դերը բույսի սննդային տարրերի յուրացման գործընթացում՝ հատկապես ֆոսֆորի կլանման արդյունավետության բարձրացման, ջրային սթրեսի նկատմամբ դիմադրողականության և աճի խթանման համատեքստում։ Գրքում ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, որտեղ համեմատվում են տարբեր սննդային պայմաններում աճեցված բույսերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ միկորիզային և ոչ միկորիզային տարբերակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի խոնավության մակարդակի, ֆոսֆորային պարարտացման դոզաների և սնկային սիմբիոզի ակտիվության փոխկապակցվածությանը։ Հեղինակը քննարկում է նաև ագրոտեխնիկական միջոցառումներ, որոնք կարող են բարձրացնել միկորիզայի արդյունավետությունը՝ ներառյալ հողի կառավարման, պարարտացման օպտիմալացման և կենսաբանական պատրաստուկների կիրառման մեթոդները։ Աշխատությունը կարևոր է ագրոնոմների, բույսերի ֆիզիոլոգների, հողագետների և գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով կայուն գյուղատնտեսության զարգացմանը և բերքատվության բարձրացմանը։

Литература

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հակոբ Պարոնյանի քաղաքական երգիծանքի առանձնահատկություններին, գաղափարական ուղղվածությանը և հասարակական նշանակությանը։ Աշխատության կենտրոնում գրողի երգիծական ստեղծագործություններում քաղաքական ու հասարակական իրականության քննադատական պատկերման եղանակներն են, որոնց միջոցով բացահայտվում են իշխանության, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական վարքագծի և ժամանակի սոցիալական խնդիրների հակասությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Պարոնյանի երգիծանքի հիմնական թեմաները, կերպարները, գեղարվեստական հնարքները և լեզվական միջոցները, ինչպես նաև ծաղրի, հեգնանքի, պարոդիայի և չափազանցության կիրառման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ քաղաքական երգիծանքը հեղինակի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես զվարճանքի կամ ծաղրի միջոց, այլև որպես հասարակական քննադատության և քաղաքացիական դիրքորոշման արտահայտման ձև։ Պարոնյանի երգիծական հայացքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իր ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի բազմաթիվ արատներ, քաղաքական ու վարչական միջավայրի խնդիրները, կեղծավորությունը, շահամոլությունը և հանրային պատասխանատվության պակասը։ Ուսումնասիրությունը նաև կարևորում է պատմական համատեքստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է 19-րդ դարի հայ հասարակական և քաղաքական իրականությունը ձևավորել գրողի երգիծական մտածողությունը։ Պարոնյանի ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայ երգիծաբանության զարգացման գործում և բացահայտելու քաղաքական երգիծանքի այն առանձնահատկությունները, որոնք նրա գործերը դարձնում են ժամանակի հասարակական կյանքի կարևոր գրական վկայություններ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության և գրաքննադատության մասնագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև Հակոբ Պարոնյանի ստեղծագործությամբ և հայկական երգիծական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։