Հույզերի կարգայնացումը անգլերենի յուրացման ընթացքում

Другие предметы

Մատենագիտական, պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հոկտեմբերյան հեղափոխության և Հայաստանի պատմական զարգացումների փոխառնչություններին նվիրված հանձնարարական գրականության ցանկ։ Այն նպատակ ունի ընթերցողներին ուղղորդելու դեպի 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Ռուսաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման և այդ իրադարձությունների՝ Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի վրա ունեցած ազդեցության վերաբերյալ գրականությունը։ Ցանկում կարող են ընդգրկված լինել պատմագիտական ուսումնասիրություններ, քաղաքական գործիչների աշխատություններ, հուշագրություններ, փաստաթղթերի ժողովածուներ և գիտահանրամատչելի հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հեղափոխական շարժումների պատմությանը, Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման նախադրյալներին, քաղաքական ուժերի գործունեությանը և տարածաշրջանային իրադարձությունների փոխկապակցվածությանը։ Մատենագիտական նյութերը կարող են լուսաբանել նաև սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունները, ազգային հարցի վերաբերյալ մոտեցումները և խորհրդային պետական համակարգի ձևավորման գործընթացները։ Հրատարակության բովանդակությունը կարող է արտացոլել կազմման ժամանակաշրջանի պատմագիտական գնահատականներն ու գաղափարական դիրքորոշումները, ուստի ներկայացված գրականությունը կարևոր է ուսումնասիրել համապատասխան պատմական համատեքստում։ Ցանկի թեմատիկ կամ ժամանակագրական կառուցվածքը կարող է նպաստել անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ գրականության համակարգմանը և ինքնուրույն ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը։ Կարևորվում է նման հրատարակությունների նշանակությունը գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման, պատմական գիտելիքների տարածման և խորհրդային շրջանի պատմագրական ժառանգության ուսումնասիրության գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն պատմությամբ ու խորհրդային պատմագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է V դարի հայ պատմագրության մեջ հերոսների կերպարակերտման ընդհանուր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով պատմագրական երկերում ներկայացվող հերոսական կերպարների ստեղծման սկզբունքները, գեղարվեստական միջոցները և գաղափարական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են հայ պատմիչները պատմական անձանց և իրադարձությունների նկարագրության միջոցով ձևավորում հերոսի կերպար, ինչ հատկանիշներ են վերագրվում նրան և ինչպիսի արժեքներ է նա մարմնավորում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաջությանը, հայրենասիրությանը, հավատարմությանը, անձնազոհությանը, հավատքին, արժանապատվությանը և հայրենիքի պաշտպանության գաղափարին, որոնք հաճախ հանդես են գալիս որպես հերոսական կերպարի հիմնական բնութագրիչներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմագրական երկերի հերոսների անհատական և հավաքական կերպարներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են առանձին պատմական գործիչների վարքագիծը և ժողովրդի հավաքական պայքարը միավորվում հերոսական պատումի շրջանակում։ Կարևոր նշանակություն ունի կերպարակերտման լեզվական և գեղարվեստական միջոցների վերլուծությունը՝ հերոսների խոսքի, գործողությունների, երկխոսությունների, նկարագրությունների, հակադրությունների և հեղինակային գնահատականների միջոցով։ Հեղինակների վերաբերմունքը կերպարների նկատմամբ ոչ միայն ներկայացնում է նրանց անձնական հատկանիշները, այլև արտահայտում է տվյալ ժամանակաշրջանի բարոյական, կրոնական և ազգային պատկերացումները։ Հատկապես հետաքրքիր է հերոսների հակադրությունը բացասական կամ հակառակորդ կերպարների հետ, քանի որ այդ եղանակով ընդգծվում են այն արժեքները, որոնք պատմիչը կարևորում է որպես օրինակելի և հասարակության համար ընդունելի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատմագրական երկերը դիտարկել ոչ միայն որպես պատմական տեղեկությունների աղբյուր, այլև որպես գեղարվեստական և գաղափարական համակարգ, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են որոշակի արժեքային դիրքորոշմամբ։ V դարի հայ պատմագրության ուսումնասիրությունը այս տեսանկյունից կարևոր է ազգային ինքնագիտակցության, պատմական հիշողության և հերոսական իդեալի ձևավորման գործընթացները հասկանալու համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հին և միջնադարյան հայ գրականության ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հայ պատմագրության գեղարվեստական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

История

Գրքում ուսումնասիրվում է Բյուզանդական կայսրության կառավարումը Բազիլ II-ի օրոք (976–1025), վերլուծվում է նրա իշխանության ամրապնդման գործընթացը, կենտրոնացված վարչական համակարգի զարգացումը և կայսրության քաղաքական կայունության ապահովման մեխանիզմները, ներկայացվում են ռազմական արշավները՝ հատկապես Բուլղարիայի դեմ պատերազմները, ինչպես նաև արևելյան սահմանների պաշտպանությունն ու ընդլայնումը, դիտարկվում են հարկային քաղաքականության խստացումները, հողային հարաբերությունների կարգավորումները և ազնվականության ազդեցության սահմանափակման միջոցները, ընդգծվում է կայսերական բյուրոկրատիայի դերի աճը և կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, ինչպես նաև եկեղեցու և պետության հարաբերությունների հավասարակշռումը, աշխատանքը նաև անդրադառնում է ներքին ընդդիմության ճնշմանը և կենտրոնական իշխանության ամրապնդման ռազմավարություններին, լայն պատմական համատեքստում ներկայացվում է կայսրության դիրքը միջերկրածովյան աշխարհում և նրա ազդեցությունը միջնադարյան քաղաքական համակարգերի վրա՝ ձևավորելով Բյուզանդիայի «ոսկեդարի» կայսերական կառավարման մոդելը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ճարտասանության արվեստին՝ խոսքը ճիշտ, հստակ, ազդեցիկ և նպատակային կառուցելու սկզբունքներին։ Ճարտասանությունը դիտարկվում է որպես մտքերը կազմակերպված ներկայացնելու, լսարանի ուշադրությունը գրավելու և համոզիչ հաղորդակցություն իրականացնելու կարևոր հմտություն։ Գործնական ուղղվածությունը ենթադրում է ոչ միայն հռետորական արվեստի տեսական դրույթների ներկայացում, այլև դրանց կիրառությունը խոսքի պատրաստման և արտասանման ընթացքում։ Այս բնույթի ձեռնարկներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում խոսքի կառուցվածքը, մտքերի տրամաբանական հաջորդականությունը, բառերի տեղին ընտրությունը, արտահայտչականությունը, խոսքի տոնը և ունկնդրի հետ կապ հաստատելու կարողությունը։ Ճարտասանության ուսուցումը նպաստում է նաև լեզվական ճշգրտության, տրամաբանական մտածողության և ինքնուրույն արտահայտվելու հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է դիտարկել հայ կրթական և հռետորական ավանդույթի համատեքստում, որտեղ խոսքի մշակույթը նշանակալի դեր ուներ մտավոր, հասարակական և հոգևոր կյանքում։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտասանությամբ, գրավոր ու բանավոր հաղորդակցությամբ, հայոց լեզվի մշակույթով և հռետորաբանության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Հեղինակ Հովակիմյան Ա.-ն այս գրքում համակարգված ձևով ներկայացնում է համաշխարհային էկոնոմիկայի հիմնական հասկացությունները՝ անդրադառնալով գլոբալ տնտեսական համակարգի ձևավորմանը, երկրների տնտեսական փոխկախվածությանը և միջազգային շուկաների զարգացման միտումներին։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն քննարկվում են միջազգային առևտրի տեսական հիմքերը, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքը, մաքսային և սակագնային քաղաքականությունները, ինչպես նաև միջազգային ֆինանսական հարաբերությունները, ներառյալ արժութային համակարգերը և կապիտալի միջազգային շարժը։ Գիրքը կարևոր տեղ է հատկացնում նաև գլոբալացման գործընթացներին՝ վերլուծելով դրանց ազդեցությունը տարբեր երկրների տնտեսությունների վրա, ինչպես նաև զարգացած և զարգացող երկրների միջև առկա տնտեսական անհավասարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների և տարածաշրջանային ինտեգրման միավորումների դերին, որոնք նպաստում են տնտեսական համագործակցության խորացմանը և համաշխարհային շուկաների կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական վերլուծությունները՝ ներկայացնելով օրինակներ և վիճակագրական տվյալներ, որոնք օգնում են ընթերցողին ավելի լավ հասկանալ միջազգային տնտեսական գործընթացների իրական դրսևորումները։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, միջազգային հարաբերությունների և կառավարման ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են արտաքին տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ և գլոբալ տնտեսական միջավայրի ուսումնասիրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը հանդիսանում է կարևոր աղբյուր համաշխարհային էկոնոմիկայի և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների խորքային ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով համակարգված և կիրառական գիտելիքներ։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ֆիրդուսու «Շահնամե» էպիկական պոեմում արտացոլված ազգագրական տարրերին՝ դիտարկելով այն որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործություն, այլ նաև հին իրանական հասարակության կենցաղի, մտածողության և մշակութային պատկերացումների կարևոր աղբյուր։ Նյութում վերլուծվում են սոցիալական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, իշխանական և ռազմական համակարգերի նկարագրությունները, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել միջնադարյան իրանական աշխարհի որոշակի կողմերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորույթներին, ծիսակարգերին, հյուրընկալության ձևերին, հագուստի և զենքի նկարագրություններին, ինչպես նաև ժողովրդական հավատալիքներին ու առասպելական պատկերացումներին, որոնք միահյուսված են պատմական և դիցաբանական շերտերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ «Շահնամե»-ում ազգագրական նյութը հաճախ ներկայացված է էպիկական ձևով, որտեղ իրական պատմական տարրերը համադրվում են հերոսական ու առասպելական պատկերների հետ՝ ստեղծելով մշակութային հիշողության համապարփակ համակարգ։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս պոեմը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր ինչպես գրական, այնպես էլ պատմա-ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ բացահայտելով իրանական քաղաքակրթության ինքնության ձևավորման որոշ հիմնարար բաղադրիչներ։