Ինքնուրույնության սկզբունքը դատական իշխանության համակարգում՝ սահմանադրական բարեփոխումների համատեքստում

Экономика

Օժանդակ արտադրամասերի կազմակերպումը արտադրությունում վերաբերում է այն ստորաբաժանումների ստեղծմանն ու կառավարմանը, որոնք անմիջականորեն չեն մասնակցում հիմնական արտադրանքի թողարկմանը, բայց ապահովում են արտադրական գործընթացի անընդհատությունն ու արդյունավետությունը։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ հիմնական արտադրամասերի աշխատանքի համար ստեղծվում են անհրաժեշտ պայմաններ՝ սարքավորումների սպասարկում, էներգիայի մատակարարում, գործիքների պատրաստում, վերանորոգում և փոխադրումներ։ Օժանդակ արտադրամասերի հիմնական տեսակներից են վերանորոգման ծառայությունները, գործիքային արտադրամասերը, էներգետիկ բաժինները, տրանսպորտային ծառայությունները և պահեստային տնտեսությունները։ Այս ստորաբաժանումները ապահովում են սարքավորումների անխափան աշխատանքը, նվազեցնում են կանգառները և բարձրացնում արտադրության ընդհանուր արդյունավետությունը։ Օժանդակ արտադրամասերի ճիշտ կազմակերպումը թույլ է տալիս օպտիմալ օգտագործել ռեսուրսները, նվազեցնել արտադրական ծախսերը և ապահովել արտադրանքի որակի կայունություն։ Կազմակերպման ընթացքում կարևոր է աշխատանքների հստակ բաշխումը, տեխնիկական սպասարկման պլանավորումը և նյութական ապահովումը։ Ժամանակակից արտադրությունում օժանդակ արտադրամասերը հաճախ ավտոմատացվում են և ինտեգրվում ընդհանուր կառավարման համակարգերին, ինչը բարձրացնում է վերահսկողության մակարդակը և արագ արձագանքման հնարավորությունը։

Политология

Պատմագիտական, քաղաքագիտական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական սփյուռքի գաղափարաքաղաքական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 1991–2012 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական և հասարակական իրողությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական սփյուռքի քաղաքական կազմակերպությունների, հասարակական կառույցների և համայնքային հաստատությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց գաղափարական մոտեցումների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստան–սփյուռք հարաբերությունների վերափոխմանը, համազգային առաջնահերթությունների ձևավորմանը և հայկական համայնքների քաղաքական մասնակցության խնդիրներին։ Վերլուծվում են Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման, Արցախի հիմնահարցի, Հայաստանի պետականության ամրապնդման և ազգային ինքնության պահպանման շուրջ ձևավորված գաղափարաքաղաքական դիրքորոշումները։ Քննարկվում են սփյուռքյան ավանդական կուսակցությունների, նորաստեղծ կազմակերպությունների և համայնքային կառույցների միջև համագործակցության, մրցակցության ու գաղափարական տարաձայնությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքների քաղաքական գործունեության առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված բնակության երկրների ներքին քաղաքականությամբ և միջազգային հարաբերություններով։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքի քաղաքական ինքնակազմակերպման, լոբբիստական գործունեության, հայրենիքի հետ կապերի ամրապնդման և համահայկական օրակարգի ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում է Հայաստանի անկախ պետականության գոյության ազդեցությունը սփյուռքահայության քաղաքական ինքնագիտակցության, գաղափարական կողմնորոշումների և ազգային նպատակների վերաիմաստավորման վրա։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել պատմական փաստաթղթերի, քաղաքական հայտարարությունների, մամուլի հրապարակումների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ նյութերի համեմատական վերլուծության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական սփյուռքի քաղաքական պատմության և Հայաստան–սփյուռք փոխհարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել սփյուռքագիտության, հայոց նորագույն պատմության, քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Արիստակես Լաստիվերցի. Պատմություն աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է XI դարի Հայաստանի քաղաքական և հասարակական իրավիճակը՝ հատկապես սելջուկյան արշավանքների և դրանց հետևանքների համատեքստում, այն մանրամասն նկարագրում է պատերազմական իրադարձությունները, ավերածությունները, բնակչության տառապանքները և պետական կառույցների թուլացումը, գիրքը առանձնանում է իր ժամանակակից վկայությունների բնույթով և հեղինակի անմիջական դիտարկումներով, որոնք արժեքավոր տեղեկատվություն են տալիս միջնադարյան Հայաստանի պատմության, եկեղեցական կյանքի և սոցիալական հարաբերությունների մասին, միաժամանակ ընդգծելով ազգային դիմադրության և մշակութային գոյատևման թեմաները, ինչը այն դարձնում է կարևոր սկզբնաղբյուր հայ միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային ոլորտում աշխատողների մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների շարունակական զարգացման կազմակերպման սկզբունքների ու մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ ազգային գրադարանի գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում մասնագիտական շարունակական զարգացումը դիտարկվում է որպես աշխատակիցների որակավորման պահպանման և բարձրացման համակարգված գործընթաց, որը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների արագ զարգացման, գրադարանային ծառայությունների թվայնացման և օգտվողների պահանջների փոփոխության պայմաններում։ Քննվում են մասնագիտական վերապատրաստման, ինքնակրթության, փորձի փոխանակման, սեմինարների, դասընթացների, աշխատաժողովների և մասնագիտական համագործակցության հնարավորությունները՝ որպես գրադարանավարների կարողությունների զարգացման փոխլրացնող ձևեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն նոր գիտելիքներին և հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են ժամանակակից գրադարանային գործունեության համար՝ թվային տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարում, էլեկտրոնային շտեմարանների օգտագործում, թվայնացված հավաքածուների կազմակերպում, տեղեկատվական որոնում, մատենագիտական սպասարկում և օգտվողների հետ արդյունավետ հաղորդակցություն։ Կարևորվում է աշխատակիցների մասնագիտական կարիքների պարբերական գնահատումը, քանի որ շարունակական զարգացման ծրագրերի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է դրանց համապատասխանությամբ իրական աշխատանքային խնդիրներին և տարբեր մասնագիտական խմբերի պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմակերպության ղեկավարության դերի ուսումնասիրությունը՝ մասնագիտական զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների, մոտիվացիոն միջավայրի և գիտելիքի փոխանակման մշակույթի ձևավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև նոր աշխատակիցների մասնագիտական հարմարվողականության, փորձառու մասնագետների գիտելիքների փոխանցման և տարբեր սերունդների աշխատակիցների համագործակցության հնարավորությունները։ Ազգային գրադարանի առանձնահատուկ կարգավիճակը հնարավորություն է տալիս շարունակական մասնագիտական զարգացումը դիտարկել ոչ միայն մեկ կազմակերպության ներքին կառավարման խնդիր, այլև գրադարանային ոլորտում մասնագիտական փորձի տարածման և մեթոդական աջակցության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային մասնագիտական փորձի ուսումնասիրությունը, նոր գրադարանային չափորոշիչներին ու տեխնոլոգիական փոփոխություններին ծանոթացումը և համապատասխան մոտեցումների տեղայնացման հնարավորությունների գնահատումը։ Քննվում են նաև իրականացվող վերապատրաստումների արդյունքների գնահատման մեխանիզմները՝ պարզելու համար, թե ձեռք բերված գիտելիքներն ու հմտությունները որքանով են կիրառվում առօրյա աշխատանքում և նպաստում ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը մասնագիտական շարունակական զարգացումը ներկայացնում է որպես երկարաժամկետ և շարունակական գործընթաց, որը փոխկապակցված է կազմակերպության ռազմավարական նպատակների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և գրադարանային ծառայությունների արդիականացման հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանագիտության և մշակութային հաստատությունների կառավարման համար՝ նպաստելով այնպիսի կազմակերպական միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ մասնագետների գիտելիքների պարբերական թարմացումը դառնում է գրադարանի կայուն զարգացման կարևոր նախապայման։

Литература

19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի հայ գրականությունը-ը գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման հիմնական միտումները 19-րդ դարավերջից մինչև 20-րդ դարասկիզբ՝ ընդգրկելով այն ժամանակաշրջանը, երբ ազգային-քաղաքական, սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները վճռական ազդեցություն ունեցան գրական մտածողության վրա, աշխատությունում վերլուծվում են այդ շրջանի գրական ուղղությունները, ռեալիզմի, ռոմանտիզմի և լուսավորական գաղափարների դրսևորումները, ինչպես նաև դրանց փոխակերպումը ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման գործընթացում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի նշանավոր գրողների ստեղծագործություններին, որոնց միջոցով ձևավորվել են նոր գրական լեզու, թեմատիկ բազմազանություն և հասարակական քննադատության ավանդույթներ, միաժամանակ ընդգծվում է գրականության կապը հասարակական կյանքի, ազգային ազատագրական շարժումների և քաղաքական իրադարձությունների հետ, ինչը գրականությունը դարձրել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտման միջոց, այլ նաև ազգային ինքնության պահպանման և ձևավորման կարևոր հարթակ, աշխատությունը ցույց է տալիս նաև արևելահայ և արևմտահայ գրական զարգացումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սփյուռքահայ մշակութային ազդեցությունները, որոնք միասին ձևավորել են այդ շրջանի հայ գրականության բազմաշերտ պատկերը։

Литература

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է 2012 թվականի ընթացքում գրադարանային կամ տեղեկատվական հավաքածուն համալրած նոր գրքերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Նյութերը կազմված են ընթերցողներին, գրադարանավարներին և մասնագետներին նոր հրատարակություններին ծանոթացնելու և անհրաժեշտ գրականության որոնումը հեշտացնելու նպատակով։ Մատենագիտական գրառումներում կարող են ներկայացվել հրատարակությունների հիմնական տվյալները՝ հեղինակ, հրատարակության վայր, հրատարակիչ, տարեթիվ, ծավալ և այլ նկարագրական տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության թեմատիկ դասակարգմանը և տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային ու հասարակական ոլորտներին վերաբերող նոր նյութերի համակարգված ներկայացմանը։ Տեղեկատվական կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ տարվա հրատարակչական արտադրանքին և գրադարանային հավաքածուի համալրման հիմնական ուղղություններին։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել նաև որպես օժանդակ աղբյուր մատենագիտական որոնումների, գրականության ընտրության և տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման ընթացքում։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և նոր գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։